Love

တစ်သက် စွဲလမ်းသွားစေတဲ့ မမ သဇင်

2024-06-23

သူ့နာမည်က သဇင်။ကျွန်တော် ပထမဆုံး လိုးခဲ့ဖူးတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော်၈ တန်း နှစ်တုန်းက သင်္ချာကျူရှင် ဆရာမလေ။ အဲဒီတုန်းက နေ့တစ်နေ့ကို ခုထိပြန်သတိရနေတုန်းပဲဗျာ။စနေနေ့တွေဆိုရင် မသဇင်ကကျွန်တော်ကို မနက် ၉ နာရီကနေ ၁၁ နာရီထိ လာသင်တယ်။အဲဒီစနေနေ့ကတော့ အဖေနဲ့ အမေက အလှူတစ်ခုကိုသွားနေတော့ အိမ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ ကျွန်တော်လည်း မသဇင် မလာခင် ငှားထားတဲ့ သြကားကို ဖွင့်ကြည့်နေမိတယ်။သြကားကြည့်နေရင်း မသဇင်ကိုမှန်းပြီး လက်ကလည်း ဂွင်းတိုက်နေမိတယ်။

မှန်းဆိုသြကားထဲက မင်းသမီးက သူနဲ့ တော်တော်ကို တူတာကိုး။ အပြင်မှာကလည်း မိုးတွေရွာနေတာမှ သည်းသည်း မည်းမည်းပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ ဘဲလ် တီးသံကြားလို့သြကားကို အမြန်ပိတ်ပြီး တံခါးကိုဖွင့်လိုက်တော့ မသဇင်ဖြစ်နေတယ်။မမ တစ်ကိုယ်လုံးလဲ မိုးရေတွေရွဲလို့ပါလား။ အေးဟယ် မိုးက သည်းလွန်းတော့ထီးဆောင်းတာတောင် မလုံဘူး။ ကျွန်တော် မေမေ့ အဝတ်တွေသွားယူပေးမယ်။မမအဝတ်တွေ ရေချိုးခန်းထဲမှာ ရေသွားညှစ်လိုက်။ ပြီးမှ မေမေ့အဝတ်တွေနဲ့ လဲလိုက်။ အဲဒီအချိန်မှာ မသဇင်ရဲ့ မျက်စိတွေက အောက်စိုက်နေတာကြောင့် သူ့မျက်စိလမ်းကြောင်းကို လိုက်ကြည့်တော့ သြကား ကြည့်ထားလို့ ပုဆိုးအောက်က တောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်လီးကို ကြည့်နေတာ မှန်းသိလိုက်ရတယ်။

ကျွန်တော့် ပီယာနိုဆရာမလေး (အပိုင်း (၄) ဇာတ်သိမ်းပိုင်း)

2024-06-23

အပိုင်း (၄) ဇာတ်သိမ်းပိုင်း

ကျနော့်ရင်ဘတ်ကို ပါးအပ်ထားတဲ့ အညို့အသက်ရှူသံတွေ ပြင်းလာလို့ အလန့်တကြား အညို့ကိုယ်လုံးလေးကို ဆွဲခွာလိုက်ပြီး မျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ မျက်နှာလေးက နီမြန်းနေပြီး စိတ်ထလာမှန်းသိလိုက်ပြီ။ ကျနော့်ကိုလည်း အတင်းပွတ်သပ်စပြုလာပြီး .. တုန်တုန်ရီရီနဲ့ ဘာတွေမှန်းမသိ ပြောလာတယ်။

“မောင်.. ဟင်းးဟင်းးးး .. အညို့ကို တစ်ခါလောက် ချစ်ပေးနော်..။ ဝင်နီ ပြန်မလာသေးပါဘူး..။ လာပါ မောင်ရယ်…။ အညိုလေ တအားဖြစ်လာလို့ပါ..။ အညို့ကို သနားတယ်မလား…။ မောင်ချစ်တာမခံရတာ လနဲ့ချီသွားပြီ.. အရမ်းသတိရတယ်.. သိလားးး ..။ နော် မောင်နော်…။ ဝင်နီနဲ့ မောင်ချစ်တာတွေ ဟိုဖက်အခန်းကနေကြားရတိုင်း…. အညို့ဟာလေးကို ပွတ်ပွတ်ပြီးး …ဟင်းးးး..ဟင်းးးးး .. မောင်လို့ ..။ အညိုဟာ အချစ်ငတ်နေတာပါကွယ်..။ အားရပါးရ တစ်ခါလောက် ချစ်ပေးနော်… ဟားးးး ဟားးးးးး !!”

“ပြွတ်..ပလွတ်..ပြွတ်..”

ပြောချင်ရာတွေပြောရင်း ကျနော့်ကို အတင်းဖက်ထားတယ်။ ကျနော့်လည်တိုင်ကို ဖက်ပြီး နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်တယ်။ ကျနော် သူ့ကိုယ်လုံးလေးကို တွန်းဖယ်နေတာဗျာ။ မရဘူး အတင်းကြီးဖက်ထားပြီး ကျားနာခဲ ခဲထားပြီ။ သူ့ ရင်ကွဲဆွယ်တာ အပြာလေးကို အတင်းဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ဘရာပန်းရောင်လေးကို လှန်တင်လိုက်တော့.. အိစက်လှပတဲ့ နို့ညိုစိုစိုကြီးတွေ ပေါ်လာတယ်…။

ကျွန်တော့် ပီယာနိုဆရာမလေး (အပိုင်း ၃)

2024-06-23

အပိုင်း (၃)

မညိုညိုရဲ့အိပ်ခန်းထဲ ကျနော်ဝင်ပြီး ရေစိုဘောင်းဘီတိုနဲ့ အတွင်းခံကို ချွတ်ချလိုက်ပြီး သူ့ကုတင်ပေါ်မှာတွေ့တဲ့ တဘက်ဖြူဖြူလေးကိုပတ်ပြီး အိပ်ခန်းပြူတင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်တော့ အခန်းထဲမှာ မှောင်သွားတာနဲ့ မီးချောင်းခလုတ်ကြိုးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်တယ်။ မညိုညိုရဲ့ ကုတင်ပေါ် တင်ပါးလွဲထိုင်နေရင်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့အစ်မပါဆိုပြီး စိတ်ကို တင်းထားလိုက်တယ်။ ခဏလေးနေတော့..

“ဝင်လာမယ်နော်”

ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေတဲ့ ရေနွေးမတ်ခွက်ကြီးကိုင်ပြီး မညိုညို ဝင်ချလာရော။

“ရော့.. ပူပူလေး မှုတ်သောက်”

ဆိုပြီး ကျနော့်လက်ထဲကို ရေနွေးခွက်ကို ထည့်ပေးပြီး ကုတင်ဘေးက မှန်တင်ခုံပေါ်မှာ တစ်ခုခုကို ရှာနေတယ်။ ကျနော်လည်း တော်တော်လေး ချမ်းလာတာ သိသာလာတာနဲ့ ရေနွေးပူပူကို မှုတ်ရင်း ဖြေးဖြေးချင်း သောက်နေမိတယ်။ ၃-၄ ကျိုက်လောက် သောက်မိမှ နည်းနည်းနွေးနွေးထွေးထွေး ဖြစ်သွားတယ်။ မညိုညိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မှန်တင်ခုံပေါ် လက်တစ်ဖက်ထောက်ပြီး ကြွက်လျှောက်တန်းပေါ်က ပုလင်းတွေကို လျှောက်ကိုင်ကြည့်နေတာ တွေ့ရတယ်။ မမှီမကမ်းဆိုတော့ ခြေဖျားလေးထောက်ထားတဲ့ သူ့နောက်ပိုင်းအလှလေးက ကော့တက်နေတာ မြင်ရတယ်။ ရေစိုတွေ ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် ဖြစ်နေတော့ တင်ပါးက ထမီနဲ့ကပ်နေတာ ပိုပီးမြင်ရတာ သွေးဆူစေတယ်။

ကျွန်တော့် ပီယာနိုဆရာမလေး (အပိုင်း ၂)

2024-06-22

အပိုင်း (၂)

လမ်းမှာ နေက တော်တော်ပူတာဗျ။ မနက်ခင်း ၁ဝ နာရီလောက်ရှိပြီဆိုတော့ ကျနော့်မှာ စက်ဘီးနင်းရင်း ချွေးတွေတော်တော်ပျံလာတာဗျ။ ယူကလစ်ဝင်းထဲရောက်တော့မှ အမောပြေတော့တယ်။ လေကတဖြူးဖြူး၊ သစ်ပင်တွေက နေပျောက်မထိုးတော့ အေးစိမ့်နေတဲ့အပြင် ယူကလစ်ရွက်အနံ့ယဉ်ယဉ်လေးတွေရတော့ စိတ်ကိုကြည်လင်ပြီး နေလို့ကောင်းသွားတယ်။ အန်တီဝင်နီတို့ခြံဝင်းထဲ ဝင်သွားတော့ ထုံးစံအတိုင်း တိတ်ဆိတ်ပြီး သစ်ရွက်လေတိုးသံ တရွှီးရွှီးကလွဲလို့ ဘာအသံမှမကြားရဘူး။

တိုက်ပုလေးရဲ့ ဆင်ဝင်အောက်မှာ ကျနော့်ပြိုင်ဘီးလေးကို ထောင်ထားခဲ့ပြီး အိမ်ထဲဝင်သွားတော့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ အန်တီလေးကို မတွေ့ဘူး။ ကျနော့်ဂစ်တာအိပ်ကို အသံမမြည်အောင် အသာလေး ဧည့်ခန်းထောင့်မှာထောင်လိုက်ပြီး ဘယ်များရောက်နေလဲ ငါ့ချစ်ချစ်ဆရာမလေးဆိုပြီး ဟိုကြည့်ဒီကြည့်လုပ်ရင်း ရင်ခုန်လာတယ်။ မနေ့က မြင်ကွင်းတွေက အခုထိ မျက်စိထဲက မထွက်ဘူး။ ဟိုဆက်တီစားပွဲလေးပေါ်မှာ ကျနော့်အန်တီလေးကို ကျနော်တွယ်ခဲ့တာ။ ဒီပီယာနိုကြီးရှေ့မှာ သူ့ကို ကျနော်ဖက်နမ်းလိုက်တာ..။ အဲ့လိုတွေတွေးရင်း အောက်ကညီတော်မောင်က ငေါက်တောက်တောက်လေးဖြစ်ပြီး ထလာပြန်တယ်။ ဟီးဟီး.. သိတယ်မလား ချာတိတ်လေးဆိုတော့ မရဘူး။ သန်တယ် မြန်တယ်လေ။

အသံလုံးဝမပေးပဲ တိတ်တိတ်လေးနေပြီး အန်တီလေးအခန်းဝကို သွားချောင်းလိုက်တယ်။ မတွေ့ဘူးဗျ။ သန့်ပြန့်နေတဲ့ အိပ်ယာဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး။ မနေ့က ကုတင်ဇောင်းပေါ်မှာ ကျနော် ကောင်းဘွိုင်တစ်ယောက်လို မြင်းစီးခဲ့တာ တွေးမိသွားလို့ အာခေါင်တွေတောင် ခြောက်သလိုလိုဖြစ်ပြီး ရေငတ်လာတယ်။ ဒါနဲ့ မီးဖိုခန်းဖက် အသာလေး ဆက်လျှောက်လာတော့ ရေချိုးခန်းထဲက တဗွမ်းဗွမ်း ရေကျသံတွေကြားလိုက်ရတော့ ပြုံးမိတယ်။ ဟိဟိ… ဆရာမလေးနေမှာ.. အသာလေးကပ်သွားတော့ ရေချိုးခန်းတံခါးက စေ့ရုံစေ့ထားတာဗျ။ ကျနော့်သွေးတွေ ပွက်ပွက်ဆူလာပြန်တယ်။ ဖူးးးးးးးးးး … ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘာလုပ်လိုက်မှန်းမသိခင် ရေချိုးခန်းတံခါးကို ဆွဲဖွင့်ပြီး အော်ပစ်လိုက်တယ်။

ကျွန်တော့်ရဲ့ ပီယာနိုဆရာမလေး အပိုင်း (၁)

2024-06-22

အပိုင်း (၁)

ကျွန်တော့်ဇာတ်လမ်း စတာက အထက်တန်းအောင်ပြီးခါစ ကာလပေါ့။ ငယ်ငယ်ကတည်းက သင်လိုက်ရတဲ့ တူရိယာတွေ စုံနေတာပဲ။ တယော၊ ဟာမိုနီကာ၊ ဂစ်တာ စုံနေတာပဲ။ တအားဝါသနာကြီးတဲ့ ကလေးလို့တော့ မထင်နဲ့နော်။ ကျွန်တော့်ဖေဖေက တောမြို့လေးမှာ လူပျိုဘဝက တော်တော်လေး နာမည်ကြီးတဲ့ ဂစ်တာသမား။ မေမေက ဘုရားကျောင်းက တယောဆရာမလေး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတော့ ကျနော့်ခင်မျာ လူမှန်းသိတတ်စကတည်းက မိဘတွေရဲ့ အတင်းအကြပ် သင်ကြားမှုအောက်မှာ ကစားချိန်တောင် မရှိခဲ့ဘူးဗျ။

သူများတွေ ကျောင်းဆင်းလာလို့ ဘောလုံးကန်ကြ၊ စွန်လွှတ်ကြ၊ ကစားကြပြီဆို ကျနော့်မှာ မျက်ရည်နဲ့ မျက်ခွက်။ အိမ်က မြို့ရဲ့ဘောလုံးကွင်းနဲ့ မျက်နာချင်းဆိုင်ဆိုတော့ ပြတင်းပေါက်ကနေ တခြားကလေးတွေ ဆော့နေတာကို ငေးကြည့်ပြီး ပဲပင်ပေါက် နုတ်(စ်)တွေဖတ်၊ ဝမ်းအန်တူးအန် ဘာညာဆိုပြီး တိုင်မင်ရေနေခဲ့ရတဲ့ ဘဝပေါ့။

လူပျိုပေါက်ဖြစ်လာတော့ ထိုက်သင့်သလောက် တီးတတ် ခတ်တတ်လာတယ်။ ဟာမိုနီကာမှာ ဆရာတစ်ဆူပေါ့လေ (ဟီးကြွားတာနော်)။ ဂစ်တာမှာလည်း တော်တော်လေး ဟုတ်လာတာပေါ့လေ။ (Eric Clapton: လောက်တော့မကျွမ်းဘူးပေါ့။ တောမြို့လေးမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ တောကျော်ပေါ့လေ)။ တယောလား.. အမှန်အတိုင်းပြောရရင် နှစ်တွေအကြာကြီး ဒုက္ခခံလိုက်ရတာပဲရှိတယ်။ အခုထိ မရပါဘူးဗျာ။ ကျနော်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဂန္တဝင်ဂီတကို တယောလေးနဲ့ အိညောင်အိညောင် ထိုးရတာကို မကြိုက်။ စပြီးကျင့်စဆို တယောကိုမေးနဲ့ ညှပ်ထားရတာကိုက ဆန်အိတ်ကြီး ထမ်းနေရသလို ပင်ပန်းဆင်းရဲလိုက်ရတာဗျာ။

အလှသွေး ကြွယ်ကြွယ် ညီမလေး ငယ်ငယ်

2024-06-22

ဝါကျင့်ကျင့်ညအိပ်မီးရောင်အောက်မှာ ဆံပင်ရှည်ရှည်ပျော့ပျော့လေးတွေ အုပ်မိုးနေတဲ့ သူ့မျက်နှာလေးကအရက်ရှိန် နဲ့ နီရဲနေတယ်။ မျက်လုံးညိုညိုလဲ့လဲ့ကြီးတွေက အရည်လဲ့ပြီး ရီဝေနေတယ်။ရှေ့မှာချထားတဲ့ ငါးကင်ခပ်ကြီးကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ တစ်ဝက်ကျော်ကျော်ဟာလည်း နှုတ်ခမ်းပါးပါးရဲရဲလေးတွေကြားမှာ အစအနပျောက်သွားပြီ။ ခုတင်ခြေရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ကျနော်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်နေရင်း ဘာစကားမှမပြောဘဲ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အစားစားလိုက် ဘာမှမရောဘဲ ရေခဲနဲ့ on the rock စပ်ထားတဲ့ ဘလက်လေဘယ်ကို ဒီတိုင်း သောက်လိုက် လုပ်နေတယ်။ ခါတိုင်းဆို ပေးသောက်ပေမယ့် အမြဲတမ်း လစ်မစ်ထားပြီး သူ့ဖို့သတ်မှတ်ပေးထားတာကုန်ရင် ရပ်ခိုင်းတာပဲ။ အဲဒီမျက်လုံးရွဲကြီးတွေနဲ့ မော့ကြည့်ပြီး ထပ်ထည့်ပေးစေချင်တဲ့ပုံပြရင် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခေါင်းရမ်းပြလိုက်တာနဲ့ ဇက်လေးပုသွားပြီး ထပ်မတောင်းရဲတော့ဘူး။ ဒီညတော့ ထပ်တောင်းဖို့မပြောနဲ့ သူ့ဖန်ခွက်ထဲမှာ အရက်ကျန်သေးလား ကုန်သွားပြီလားဆိုတာတောင် သိပုံမပေါ်ပါဘူး။ ခွက်ကိုတောင်မကြည့်ဘဲ ကောက်ကောက်မော့နေတာ။ ကျနော်လည်း သူသောက်ပါစေလေ ဆိုပြီး အရက်လည်း မပြတ်အောင် တအားလည်းများမသွားအောင် သတိထားပြီး ထပ်ထပ်စပ်ပေးနေရတယ်။

ညနက်လာတာနဲ့အတူ တဖြည်းဖြည်းချမ်းစိမ့်စိမ့်ဖြစ်လာတယ်။ ဆောင်းဦးပဲရှိသေးပေမယ့် တောင်ကြီးဆောင်းက ဒီနှစ်အဝင်စောတယ်။ ကျနော် ပြတင်းပေါက်တွေကို ထပိတ်လိုက်တယ်။ ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ တီရှပ်လေးနဲ့ လွတ်နေတဲ့ လက်မောင်းသားတွေမှာ ကြက်သီးလေးတွေ ထနေတာ မြင်ရတယ်။ အနွေးထည်ရှာတော့ သူ့အဝတ်တွေအကုန်လုံးက သူ့လက်ဆွဲသေတ္တာထဲက မထုတ်ရသေးဘူး။ ကျနော့် ဂျာကင်တစ်ထည်ကို ယူပြီး ခြုံပေးထားလိုက်တယ်။ လူကသေးသေးလေးဆိုတော့ အင်္ကျီထဲမှာပျောက်နေတယ်။ ခုချိန်ထိစကားကောင်းကောင်းမပြောသေးဘူး။ မပြောပေမယ့် အရက်ကို Red bull မရောဘာမရော ကျိတ်မှိတ်မော့ချလိုက်တိုင်းခါတိုင်းလို ရှုံ့မဲ့မသွားတဲ့ မျက်နှာလေးကိုကြည့်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဒီအရက်ထက်ပိုပူပြီးပိုခါးတဲ့ သောကတွေရှိနေမယ်ဆိုတာ သိသာတယ်။

“ကဲ သီတာ ထ.. ဒီတစ်ခါ ကိုယ့်အလှည့် မဟုတ်ရင် ကိုယ်ပြီးသွားတော့မယ် “

2024-06-22

ဒီနေ့ည ညစာအတူစားဖို့ ဖိတ်ထားတာမို့ ဇော်မျိုးအိမ်ကို ကျွန်တော် လာခဲ့ရတယ်။ လာသာလာရတာ မျက်နှာတော့ အပူသား။ အဖြစ်က ဒီလိုဗျ။

ဇော်မျိုးမှာ အရမ်းလှတဲ့ သီတာဆိုတဲ့ မိန်းမရှိတယ်။ သီတာက ခေတ်မီမီနဲ့ အားကစားလိုက်စားလို့ ထင်ပါရဲ့။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကလည်း တကယ့်ရှယ်ပဲ။ မြင်သမျှယောကျ်ားတိုင်းက လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် လှသလို အရမ်းလည်း ဆက်ဆီကျလွန်းတယ်။

ဇော်မျိုးနှင့် သီတာက တကယ့် ဂုဏ်အသရေရှိ လူကြီးလူကောင်း အသိုင်းအဝိုင်းတွေဆိုတော့ အနေအထိုင်ကလည်း စည်းကမ်းတကျရှိပါတယ်။ အိမ်ထောင်သက် ၈ နှစ်ကျော်ပေမယ့် သားသမီး မရကြတော့ နှစ်ယောက်စလုံးက အရွယ်တင်တယ်။ ဇော်မျိုးဆိုတာကလည်း ခန္ဓာကိုယ်က ကျစ်လစ်ပြီး စမတ်ကျကျနဲ့ တကယ်လန်းတဲ့လူဗျ။ သူ့ကို ကြွေတဲ့ ဆော်တွေဆိုတာလည်း မနည်းဘူး။ သူတို့လင်မယားနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အရမ်းချစ်ကြတာပဲ။ ကျနော်နဲ့ ရင်းနှီးတာတော့ သုံးနှစ်ကျော်ပြီ။ ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေလိုပဲ။

ကျနော်က တစ်ကိုယ်ရည်တစ်ကာယသမားဆိုတော့ ဇော်မျိုးတို့အိမ်က ကျနော့်အတွက် စားအိမ်သောက်အိမ်ဆိုလည်း မမှားဘူး။ ကျနော်မကြာခဏ ဝင်ထွက်သွားလာ လည်ပတ်နေကြပဲ။ အဲ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်မတိုင်ခင်အထိပေါ့ဗျာ။ သူတို့လင်မယားကလည်း ကျနော့်ဆို အတော်ခင်ကြတယ်ဗျ။ တိုင်ပင်စရာရှိ တိုင်ပင်တယ်။ ကူညီစရာရှိရင် ကူညီတယ်။

လောကကြီးတောင် မေ့သွားစေတဲ့ အရသာမျိုး

2024-06-21

“မောင်တော်တော့ကွာ။နို့ချည်းပဲဖိစို့မနေနဲ့” ခင်မကပြောရင်းကုတင်ဘေးရှိအရက်ခွက်ကိုယူကာ”နဲနဲသောက်ကြည့်ကွာ”

“အာမႀကိဳက္ဘူး။ခါးတယ္”

“နဲနဲပါဆို။ရော့ဒါဝီစကီ”

“မေသာက္ခ်င္ဘူးကြာ”

“မဟုတ်ဘူးမောင်ရဲ့။အရက်သောက်ပြီးလုပ်ရင်အကြာကြီးလုပ်နိုင်တယ်တဲ့”

ခင်မအတင်းတိုက်သဖြင့်မောင်တစ်ခွက်သောက်ကာခင်မကိုတစ်ကိုယ်လုံးချွတ်ပြီးစိမ်

ပြေနပြေသမလေရာခင်မအတော်လေးပျော့ကျသွားရှာသည်၊

“ခင်မသုံးချီတောင်ပြီးတယ်။မောင်ရော”

“ဒီတစ်ချီပဲ။လီးကိုပူနေတာပဲ။အရက်ကတော်တော်စွမ်းသားပဲ”

“နောင်ကိုမောင်သောက်ပြီးမှလုပ်နော်။မောင့်အကြိုက်ခင်ကုန်းပေးမယ်လေ”

“ခင်မပင်ပန်းမှာပေါ့”

“အမယ်လေး။ခံမယ့်သူကခံနိုင်ပါတယ်ဆိုတာတောင်သူကမူနေသေးတယ်”

“မောင်။ဒီအခွေကြည့်ရအောင်”

“ဘာအေခြလဲခင္မ”

“လိင်ပညာပေးလို့ပြောတာပဲ”

ဟုပြောရင်းအောက်စက်ထဲသို့အခွေကိုထိုးသွင်းကာစက်ကိုဖွင့်လိုက်သည်၊ဗီဒီယိုကြည့်နေရင်းခင်မ

ကမောင့်လီးကိုလက်တစ်ဖက်နှင့်ဆုတ်ကိုင်ရင်းမောင့်ပေါင်ပေါ်တက်ထိုင်သည်၊မောင့်

လီးကြီးကိုသူမ.စောက်ဖုတ်ကြီးနှင့်နှဲ့သည်၊မောင့်လက်ထဲမှအရက်ခွက်ကိုလည်းငှဲ့ထည့်ပေး

သည်၊သည်ကားသည်အောလ်တော့မဟုတ်၊ရွံရှာဖွယ်လီးနှင့်စောက်ပတ်ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီး

ဝင်ထွက်ပုံကိုတော့မပြချေ၊ဖြူဖွေးသောအချိုးအဆစ်ကျနသည့်ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို

လူထွားကြီးတစ်ယောက်ကနည်းအမျိုးမျိုးဖြင့်မုဒိမ်းကျင့်သောကားဖြစ်သည်၊သရုပ်ဆောင်

ဂျပန်မလေး.တွန့်တက်ကော့လန်သွားပုံမှာအသက်ပါလှသည်၊မောင့်စိတ်ထဲတွင်လှိုင်နှင့်ခပ်

ဆင်ဆင်တူသောကောင်မလေး.ခါးကိုအထက်သို့ဆွဲမောက်လိုက်သောအခါခေါင်းနှင့်ကျော

ပြင်လေးသာမြေမှာကျန်ခဲ့သည်၊စောက်ဖုတ်လေးကပြူးမောက်ဝင်းလက်နေသည်၊ဝင်ပုံကို

မပြသော်လည်းလူထွားကြီးကခါးသေးသေးလေးကိုဆွဲကာဆောင့်လိုးနေပုံကလူမဆန်ချေ၊

“ခဏေနအုံး။ဆီးသြားအုံးမယ္”

ခင်မကမောင့်လီးတန်ကြီးပေါ်မှဆင်းကာအောက်ထပ်သို့ဆင်းသည်၊မောင့်လီးတန်ကြီး

ကမတ်ကျန်ခဲ့သည်၊မောင်ကအရက်ကိုသာဆက်ကာသောက်နေသည်၊တီဗွီကိုပီပီသသမတွေ့

တော့၊သည်မှာလှိုင်ဝင်လာသည်၊မောင့်လီးတန်ကြီးကိုကြည့်ရင်းမောင့်အနားသို့လှိုင်ရောက်

လာသည်၊ဗီဒီယိုအခွေမှအားကနဲအားကနဲအော်နေသောဂျပန်လေး.အသံကလည်းတစ်ကိုယ်

လုံးကိုပူထူလာစေသည်၊လှိုင့်သွေးသားတွေဆူဝေသောင်းကျန်းလာသည်၊လှိုင့်လက်ကလေး

ကတောင်နေသောလီးကြီးကိုမရဲတရဲကိုင်သည်၊ထို့နောက်ပူနွေးလုံးကျစ်နေသောမောင့်လီး

ထိပ်နီနီရဲရဲကြီးကိုစိုဝင်းပြောင်လက်နေသောနှုတ်ခမ်းလေးများဖြင့်ထိရုံလေးခေါင်းကိုခါယမ်း

ကာပွတ်ပေးနေရာလီးတန်ကြီးမှာနှုတ်ခမ်းနီလေးများပေကျံကာဆတ်ဆတ်ခါသွားလေသည်၊

မောင်ကရီဝေသောမျက်လုံးအစုံကိုအတင်းဖြဲကြည့်ပြီးလှိုင့်ခေါင်းလေးကိုလက်နှစ်ဘက်ဖြင့်

ဍှပ်ကာလီးတန်ကြီးကိုအထက်သို့ကော့ကော့ပြီးလှိုင့်ပါးစပ်အတွင်းသို့လိုးသွင်း.၊လှိုင်က

မောင်ပြုသမျှငြိမ်နေရင်းလျှာလေးဖြင့်လီးထိပ်ကိုအုပ်ကာစုပ်ယူပေးလိုက်သောအခါမောင့်

တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားသည်၊မောင်ကမတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာလှိုင့်ပုခုံးလေးနှစ်ဘက်ကိုဆွဲယူ

ှုဆိုဖာနောက်မှီသို့ထောက်စေပြီးဖင်ကြီးကိုကုန်းထားလိုက်စေသည်၊လှိုင်ကမိန်းမောနေကာ

မောင်ကိုင်တွယ်ပြုပြင်ပေးသည့်အတိုင်းပုံစံတကျလေးကုန်းပေးထားလိုက်.၊နုနုထွတ်ထွတ်

စောက်ဖုတ်လေးကဖင်ကြားအောက်မှပင့်ထွက်ပြူးဝင်းလာသည်၊မောင်ကလက်ဖြင့်စောက်

ဖုတ်ကြီးကိုဗိုက်အောက်မှစပြီးဖင်ကြားအတိုင်းကျောပြင်လေးတစ်လျှောက်ရွရွလေးပွတ်ပေး

လိုက်သောအခါလှိုင့်အူတွေအသဲတွေအလိပ်လိုက်တိုးခွေ့လိပ်တက်ယားယံသွားသည်၊လှိုင့်

နှုတ်ဖျားမှမပီမသငြီးသံလေးပင်ထွက်လာသည်၊

“အ အဟ ဟင့် ဟင့် အဟင့်”

ခါးသေးသေးလေးခွက်ဝင်အောင်ကော့ပေးထားသောလှိုင့်ဖင်ကြီးများမှာလုံးဝန်းကာ

တင်းပြောင်နေပြီးစောက်ဖုတ်ကြီးမှာမက်မောစရာ။လိုးချင်စရာဖြစ်နေသည်၊မောင်ကနောက်

သို့အုံလိုက်ကြီးထွက်နေသောစောက်ဖုတ်ကြီး.အဝတွင်လီးတန်ကြီးကိုတေ့ကာအသာအယာ

တွန်းဖိနှစ်သွင်းလိုက်သည်၊လီးကြီးကကွေးသွားပြီးအထဲသို့မဝင်သေးပေ၊မောင်ကဖင်ကို

အသာလှုပ်ကာနောက်တစ်ကြိမ်ထိုးသွင်းလိုက်မှတဗြစ်ဗြစ်မြည်ကာစောက်ဖုတ်လေးအတွင်း

သို့လက်လေးလုံးခန့်လျောကနဲထိုးခွဲပြီးဝင်သွားသည်၊

“အစ် အစ် အီး”

လှိုင်ကပါးရိုးလေးများထောင်လာအောင်အံကိုကြိတ်ကာမျက်စိကိုတင်းတင်းမှိတ်ထား

သည်၊ဆိုဖာနောက်မှီကိုလက်ဆစ်လေးများဖွေးနေအောင်ပင်တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ကြီးဆုပ်

ကိုင်ထားရှာသည်၊ကျောအထိဝဲကျနေသောဆံနွယ်များကသူမမျက်နှာလေးကိုတဝက်ဖုံးအုပ်

ထားသည်၊

“ဗြစ် ပြွတ် ပလပ်”

ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသောအသံများနှင့်အတူနင့်သီးသောဝေဒနာကိုစောက်ခေါင်း

ထဲတွင်ပြည့်ပြည့်ကြပ်ကြပ်ကြီးခံစားလိုက်ရပြီးရှတတလမွှေးအုံကြီးကဝင်းမွတ်လုံးတင်းနေ

သောဖင်သားလေးများနှင့်ဖိကပ်သွားသည်ကိုသိလိုက်ရသည်၊ “အစ် ဟင့် အဟင့် အ

ဆွေမျိုးမေ့လောက်စရာ အရသာမျိုး

2024-06-20

မြန်မာပြည်က နာစ့်လေးတွေက ဖင်လုံးလုံးလေးတွေဆို အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာ။ ထမီ ကြက်သွေးရောင်လေးနောက်မှာ လုံးတုံးတုံးနဲ့ ဘယ်ညာ ရွေ့သွားတာလေးတွေ ကြည့်ရတာ ဖီးလ်ပဲ။ ဘတ်(စ်)ကားစီးတုန်းများဆို မထောက်ဖို့ မနည်းအားတင်းရတယ်။ ဒါမျိုး လူပျိုတိုင်းခံစားရမှာ သေချာတယ်။ အခု စဉ်းစားရင်တောင် တံတွေးမျိုချမိတာအမှန်။

ဆိုးတာတစ်ခုက ကျနော်တို့ မြန်မာကောင်လေးတချို့ အမြင်မှာ နာစ့်တွေဆိုတာက ဒီပစ္စည်းတွေ မြင်နေတွေ့နေကျဆိုတော့ ဖီလ်းမလာမှာတို့ ကိုယ့်ထက် စကေးကြမ်းနေမှာတို့ အသေလန့်တာ။ ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ကျနော်တွေ့ဖူးတဲ့ နာစ့်တော်တော်များများက ငထန်နဲ့ ဇယားမတွေချည်းပဲ။ ပိုက်ဆံချူရင်ချူ မချူရင် သုက်တော့ချူတာပဲ။

ဖြစ်ချင်တော့ ကျနော့်သူငယ်ချင်းက နာစ့်တစ်ယောက်နဲ့ ယူချလိုက်ပါလေရော။ ဒီမှာ ဇာတ်လမ်းက ရှုပ်တော့တာပဲ။ နာမည်က ခင်မေတဲ့။ ဆော်က အလန်းဗျ။ ဘော်ဒီက ရှယ်ပဲ။ ရင်သားကြီးတွေဆိုတာ အလှူတွေမှာ ငါးပိချက်ထည့်တဲ့ ကြွေပန်ကန်လုံးလောက် ရှိသဗျာ။ တင်ကလည်း ကျွတ်ဆင်ကြီး။တင်ကိတ်ရုံတင်မဟုတ်ဘူး ခါးကလည်း သိမ်တယ်။ GYM ဆော့တယ် ထင်ပါရဲ့။

သူငယ်ချင်းက ဘောစိဆိုတော့ နတ်သမီးလို ဆော်နဲ့ညားတာ မထူးဆန်းပါဘူး။ စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတာက ဒီကောင်မူးတိုင်း သူ့မိန်းမက ဘယ်လိုအပေးကောင်းတဲ့အကြောင်း ဘယ်လို ဆွဲလို့ကောင်းတဲ့အကြောင်း လာလာကြွားတာ အမော။ ဒီကောင့်အသိုင်းအဝိုင်းမှာလည်း ကြွားစရာဆိုလို့ ကျုပ်ပဲရှိတာ။ ကျန်တဲ့သူတွေက သွားပုတ်လေလွှင့် အတင်းပြောကြ၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အောက်ဖဲတွေ လှန်ကိုက်ကြ ဖဲ့ကြနဲ့ ဆိုတော့ သူယုံတာ ကျုပ်ပဲလေ။ ကိုယ်က လခစားဆိုတော့ ဘီယာသောက်မယ်ဟေ့ဆိုရင် တော်ရုံမသွားချင်ဘူး။

“အတို ဝတ်ချင်လဲဝတ်သွားပေါ့…ဟိုကောင်က နင့်ကို အသဲယားပြီး ဆွဲလုပ်လိမ့်မယ်”

2024-06-20

ဖြစ်ရပ်မှန်……… လွန်လေပြီးသော နှစ်များစွာအချိန်က… ” ဟယ်လို….ဟယ်လို….. အေး ကြားလား သူငယ်ချင်း” ” အေး…ကြားတယ်..” ” မင်းဒီညနေအားလား” “ဘယ်ရောက်နေလဲ..အားတယ်” ” ဒါဆိုလာခဲ့ကွာ…တောင်ဥက္ကလာက ဟိုတခါ ထိုင်ဖူးတဲ့ဆိုင်ကို” ” အေးအေး…၇ နာရီလောက်လာခဲ့မယ်” “မိန်းမရေ…ရေချိုးတော့ကွာ ၅ နာရီတောင်ထိုးပြီ” ကျနော့်မိန်းမကတီဗီကြည့်နေရင်း လှမ်းပြောတယ်လေ။ “ဘယ်သွားအုံးမလို့တုန်း…သောက်ချင်အိမ်မှာဘဲ သောက်ပါလားကိုရယ်” “အာ…ဒီနေ့အလုပ်ကိစ္စပြောစရာရှိတယ်… ဟိုကောင်နဲ့လဲ ချိန်းထားလို့… အေးဆေးလဲ ဆိုင်မထိုင်ရတာကြာပြီကွာ… လိုက်ခဲ့..” မိန်းမကတီဗီကြည့်နေရာကနေထပြီး…. “ဒါဆိုလဲခဏစောင့်.. ရေချိုးပြီး အင်္ကျီလဲလိုက်အုံးမယ်” ဟုပြောကာ ထမိန်စွန်တောင်ဆွဲပြီး အိမ်နောက်ဖေးကို ဝင်သွားတယ်။၂၅ မိနစ်လောက်ကြာတဲ့အချိန်မှာ သူရေချိုးခန်းကထွက်လာပြီး ရေသုပ်နေတော့ ကျနော်လဲ ရေချိုးခန်းဝင်ပြီး ရေချိုးလိုက်တယ်။ ကျနော်ရေချိုးခန်းကထွက်လာတော့ သူအဝတ်ဘီရိုကို ဖွင့်ပြီး ဝတ်စရာတွေရွေးနေတယ်လေ… ကျနော်က ရေသုပ်ရင်း……. “မိန်းမ ဘာတွေရှာနေတာလဲ” “ဘာဝတ်ရမလဲရွေးနေတာ” “ဖယ် ဖယ်…ကိုရွေးပေးမယ်” ဆိုပြီးသူ့နေရာမှာဝင်ထိုင်ရင်း တခုခြင်းရွေးပေးလိုက်တော့တယ်။ ပန်တီနီနီအရဲလေးရယ်…. ဘရာအနက်ကလေးရယ် ကိုရွေးပြီး သူ့ဘက်လှမ်းပေးလိုက်တော့.. “ဟင်……ဒါဘဲဝတ်သွားရမှာလား” ဆိုပြီးသူကလှမ်းယူရင်း ရယ်နေတယ်လေ။

“ဝတ်ချင်လဲဝတ်သွားပေါ့…ဟိုကောင်က နင့်ကို အသဲယားပြီး ဆွဲလုပ်လိမ့်မယ်” ဆိုတော့ သူကရယ်ဖြဲဖြဲနဲ့ “လုပ်ကြည့်ပါလား” ဆိုပြီး ဘရာနဲ့ပန်တီလေးကိုဝတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဂျင်းဘောင်းဘီလေးရယ် လက်တစ်လုံး အင်္ကျီလေးရယ် ဝတ်ပြီးအခန်းထဲက ထွက်လာတယ်။ “အဆင်ပြေပါ့မလားကို…အေးမလားသိဘူး… အပေါ်က ရှပ်အကျီတခုထပ်ဝတ်လိုက်မယ်.. အိုက်မှ ချွတ်ထားလိုက်မယ်” “အဆင်ပြေသလိုလုပ်ကွာ ကြာနေပြီ သွားမယ်” ဆိုပြီး ကားသော့ယူကာ ထွက်လာလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဆိုင်ရောက်တော့ ၂ ယောက်သားထိုင်ပြီး စားစရာ သောက်စရာတွေမှာရင်း သူငယ်ချင်းအလာကို ထိုင်စောင့်နေလိုက်တာပေါ့။၇ နာရီထိုးခါနီးမှာ သူငယ်ချင်းက ရောက်လာတယ်။ “စောင့်နေတာကြာပြီလား… ငါအလုပ်သိမ်းနေရလို့ ကြာသွားတယ်… ဒါတောင် ကမန်းကတန်းထွက်လာရတာ.. ကားက ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိလို့ တက်ဆီ နဲ့အခုလာတာ” ဆိုပြီးသူငယ်ချင်းကပြောတယ်။ “အေး…ကောင်းတယ်…မင်းကသောက်ပြီး စောက်ရမ်းမောင်းတာ.. ငါတို့ရောက်နေတာ သိပ်တော့ မကြာသေးပါဘူး..မင်းဘီယာဘဲလား” “ဘီယာမသောက်ချင်ဘူး… ရှကီဘဲထုတော့မယ်.. မင်းမိန်းမရော ဘာသောက်မလဲ” ဆိုပြီးသူကမေးတော့ မိန်းမက “မသောက်ပါဘူး..ကိုလာ ဘဲသောက်နေတာ” ဆိုပြီးပြန်ပြောလိုက်တော့ကျနော်က “မိန်းမလဲ တခုခုရောသောက်လိုက်လေ” ဆိုပြီးပြောမိလိုက်တော့ မိန်းမက “ဒါဆို ကိုလာ ထဲ အရက်နဲနဲရောသောက်မယ်” ဆိုပြီးပြောတယ်။