“အ… နာတယ် နာတယ်...လက်ညှိုးကြီး ထိုးထည့်တာက သမီး အရမ်းနာတယ်….”
မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်
မနက်ခင်း နှစ်နာရီခန့်အချိန်သာ ရှိသေးသောကြောင့် လူသူကင်းရှင်းနေသော လမ်းထက်မှာ မလှမ်းမကမ်းမှ တစ်ချက်တစ်ချက် ကြားရသော ကြက်တွန်သံနှင့် လမ်းဘေးအိမ်ခြံဝင်းတွေထဲမှ ခွေးဟောင်သံတို့သာ ပျံလွှင့်လျက်ရှိ၏။ လမ်းငယ်လေးတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းနေသော မနှင်းနှင်း၏ ခြေအစုံတို့က လေးလံနေပေသည်။ တရွေ့ရွေ့လှမ်းနေသော ခြေလှမ်းတို့၏ အကြောင်းဓာတ်ခံမှာ သူမသယ်လာသော အထုပ်အပိုးများကြောင့် မဟုတ်ပဲ စိတ်ဘဝင်လှုပ်ခပ်မှုကြောင့် မောပန်းနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်ပြင်းမောတို့ ခဏခဏ ချနေခြင်းကြောင့် သိရှိနိုင်ပေသည်။
သက်ပြင်းမောများကြားမှ တစ်ချက် တစ်ချက် ဖောက်ထွက်လာသော အမောဖောက် ချောင်းဆိုးသံများကနေလည်း မနှင်းနှင်း၏ ကျန်းမာရေး အခြေအနေ ဆိုးရွားနေမှုကို တွေ့နိုင်ပေသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက် ခါးကွေးကာ ဆိုးလိုက်သော ချောင်းဆိုးသံက လမ်းထဲက ခွေးများကို လှန့်နှိုးလိုက်သလိုဖြစ်ကာ ခွေးအူသံများ ဆူညံပွက်လောရိုက်၍ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။