“အရမ်းနာတယ် ကိုကို တော်ပြီဟာ တော်ပြီ”
ဒီလိုနဲ့ပဲ နေ့တွေရက်တွေ ပြောင်းသွားလိုက်တာ ဘာလိုလိုနဲ့ အဖေနဲ့အမေ ကွဲသွားခဲ့တာလည်း ကြာခဲ့ပြီပဲ။ ကျွန်တော်လည်း အဖေရဲ့နောက်ကို ပါသွားပြီးတဲ့နောက် စင်္ကာပူနိူင်ငံမှာပဲ ကျောင်းတက်ရင်း စာမေးပွဲကျလိုက် ပြန်ဖြေလိုက်နဲ့ ငါးနှစ်တိတိ ကြာခဲ့ပါပြီ။
အဖေနဲ့အမေက မွေးထားတာ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ထဲတော့ မဟုတ်ဘူးဗျ။ ကျွန်တော့်ညီမလေးတစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။ သူ့နာမည်က အိလှသူ တဲ့။ ကျွန်တော်က အသက်၁၆ နှစ်၊ ကျွန်တော့်ညီမက အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ်မှာ အဖေနဲ့အမေက ပြဿနာ အကြီးအကျယ်တက်ပြီး ကွဲတော့တာပဲဗျာ။ သူတို့အနေနဲ့ ပြဿနာတွေ အကြိမ်ကြိမ်တက်ခဲ့ကြတာတော့ ကြာပါပြီ။ သူတို့ပြဿနာတက်တိုင်း ရိုက်ကြပြုကြနဲ့ဆိုတော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း စိတ်အနာတွေရခဲ့တယ်။
ထားပါတော့ဗျာ ဒီလိုနဲ့ပဲ သူတို့နှစ်ယောက် ကွဲသွားကြတော့ အမေက ကျွန်တော့်ညီမလေးကို တာဝန်ယူပြီး ခေါ်ထားတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ အဖေနဲ့ ပါသွားတာပေါ့ဗျာ။
အခုတော့ အဖေဆုံးသွားတော့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ထဲ စင်္ကာပူမှာ ယောင်လည်လည် ဖြစ်နေပြီး အမေ့ဆီဆက်သွယ်တော့ အမေက သူ့ဆီမှာ လာနေဖို့ခေါ်တော့ ရန်ကုန်ကို ပြန်ရတော့မယ်။ ကျွန်တော်လည်း အမေနဲ့ရော ညီမလေးနဲ့ပါ မတွေ့ရတာ ၅ နှစ်တိတိ ရှိပြီဆိုတော့ သတိရလှပြီပေါ့။