Uncategorized

ထန်လဲထန်ပြီး မျှော့ပါတဲ့ မိန်းမဆိုတာ...

2024-03-18

မမဖြူက အသက် ၃၀ နီးပါး ရှိနေပြီ ။ အပျိုကြီးဆိုတာတောင်မှ အတော်ပင်ဟိုင်းနေပြီဟု ပြောရမည် ။ မမဖြူ က အတော်လှသည် ။ အသားဖြူ ဖြူ နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ဗွီဒီယိုမင်းသမီးတွေလိုလှသည် ။ အချိုးကျသည်။ သူ့ကို ကြိုက်တဲ့သူတွေ ရှိမှာပဲ ။ ဘာလို့သူက မယူခဲ့တာလဲ ဆိုသော အတွေးတွေက ဖိုးချို ခေါင်းထဲ မကြာခဏ ရောက်လာနေကျပေါ့…။ ဖိုးချို အသက် ၂၀ ထဲရောက်နေပြီ ။ မိန်းမတွေရဲ့ အလှအပကို ခံစားတတ်ရုံမက ရွာမှာနေတုံးက ရွာလူကြီးရရဲ့ သမီးကိုပင် ခိုးပြေးဖူးသည် ။ သူ့သမီးကို ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဖိုးချိုနဲ့ သဘောမတူလို့ အတင်းလိုက်ခွဲပြီး သူ့သမီးကို မြို့သို့ ပို့လိုက်သည် ။ အသက် ၁၉ နှစ်နဲ့ ဖိုးချို တစ်ခုလပ် ဘဝ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရောက်ခဲ့ရသည် ။ ရွာတွင် မနေချင်တော့သဖြင့် မြို့သွားချင်ကြောင်းပြောတော့ ဖိုးချို၏ တစ်ဦးတည်းသော ဦးလေးက သူ၏ သူငယ်ချင်း ရန်ကုန်တွင် ကားဘော်ဒီရုံ လုပ်နေသူ ကိုစံဖေထံသို့ စာရေးပေး လိုက်သည်။ လက်ရင်းတပည့်လိုချင်နေသူ ကိုစံဖေကလဲ ဖိုးချိုကို လိုလိုလားလား လက်ခံခဲ့သည် ။ ကိုစံဖေ့ ဇနီး မခင်လှကလဲ တစ်ရွာထဲသား ဖိုချိုကို ခင်သည် ။ ကိုစံဖေက မြို့တက်သွားတာ ကြာပြီမို့ သိပ်မသိခဲ့ပေမဲ့ မခင်လှကိုတော့ ရွာမှာနေထဲက ဖိုးချို ကောင်းကောင်းသိသည် ။ ကိုစံဖေတို့ လင်မယားက ဖိုးချိုကို သူတို့နှင့် တစ်အိမ်ထဲ အတူ နေထိုင်စေခဲ့သည် ။ အိမ်မှာက ကိုစံဖေတို့ လင်မယားနှင့် ကိုစံဖေ၏ ညီမ ဖိုးချိုအခေါ် မမဖြူ ဟုဆိုသော ဖြူဖြူ စန်းတို့သာ ရှိလေသည် ။ ကိုစံဖေက ဘော်ဒီဆရာ ဝင်ငွေကကောင်းတော့ ဇိမ်ခံရင်း ကဇော်သမား ဖြစ်လာခဲ့ရသည် ။ ၂၄ နာရီ ကိုစံဖေထံမှ အရက်နံ့က မပြတ်ရနေတတ်သည် ။ အခု ဖိုးချိုကလည်း ရောက်လာပြီး တစ်နှစ်ကျော်လောက်ကြာလာတော့ အလုပ်လဲ ကြိုးစား အပင်ပန်းလဲခံလေသော ဖိုးချိုကို အတော်လေး မျက်နှာလွှဲလို့ ရနေပေပြီ ။ ဒီတော့ ကိုစံဖေက ခါတိုင်းထက် ပိုသောက်လာသည် ။ လက်ထဲမှာ ငွေကသီးနေတော့ မခင်လှကလဲ ကိုစံဖေကို မတား ။ သူကပင် ကြည်ဖြူ စွာဖြင့် ကိုစံဖေသောက်ရာတွင် မကြာခဏ လိုက်ပါနေတတ်သေးသည် ။ အခုလည်း ညနေ ၄ နာရီထိုးသည်နှင့် ကိုစံဖေက အလုပ်သိမ်းကာ ရေချိုးပြီး လင်မယားနှစ်ယောက် ထွက်သွားကြချေပြီ .။ ဖိုးချို ၆ နာရီ ထိုးမှ အလုပ်ကို လက်စသတ်ကာ ရေချိုးလိုက်သည် ။ ရေမိုးချိုးပြီး အဝတ်အစားလဲနေတုန်း မမဖြူရဲ့ အသံက ထုံးစံအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည် ။

မိန်းမပျိုလေးတွေ ကြား နာမည်ကြီးတဲ့ ဂိုးသွင်း‌‌ကောင်းတဲ့ တိုက်စစ်မူး

2024-03-18

သိန်းဝင်း တစ်ယောက် ရေမိုးချိုး အဝတ်အစားလဲပြီး ဘောလုံးပွဲကြည့်ဖို့ ဦးချိန်တီရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဘက်ကို ထွက်လာတော့ အချိန်က ညဆယ်နာရီရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့က မီးပျက်ရက် ဖြစ်သောကြောင့် တစ်လမ်းလုံး မှောင်မဲနေသည်။ မီးစက်ထွန်းဖို့နေနေသာသာ မီးလာရင်တောင် ထွန်းဖို့ အိမ်ရှေ့မီးတိုင် မရှိသည့် သူ့ရွာထဲက အိမ်တွေ ဒီအချိန်ဆို တစ်ရေးတောင် ရနေလောက်ကြပြီ။ မအိပ်သေးတဲ့ အိမ်တစ်ချို့မှ ဖယောင်းတိုင် မီးရောင်ကလည်း မှိန်ပြပြသာ…..။

လရောင်ကိုပဲ အားကိုးလို့မရတာရယ် အရေးအကြောင်းရယ်မှာ သုံးဖို့ သုံးတောင့်ထိုး ဓာတ်မီးကတော့ မပါမဖြစ်ပေ။ ဒီနေ့ သိပ်ကြိုက်ရသည့် အင်္ဂလန်ပရီးမီးယားလိဂ် ဘောလုံးအသင်း မန်ချက်စတာယူနိုက်တက်ပွဲ ရှိတာကြောင့် သိန်းဝင်းတစ်ယောက် တစ်မနက်လုံး ယောက်ယက်ခက်နေတာဖြစ်သည်။ အလုပ်မှာ ဘာလုပ်လုပ် ကပျက်ကချောနှင့် အလွဲလွဲအချော်ချော် ပျာပျာသဲလဲ ဖြစ်နေသည့်သူ့ကို ဝပ်ရှော့ဆရာ ကိုတောကြီးတို့က ဆဲရတာလည်း အာပေါက်မတတ်ပင် ဖြစ်နေမှာ သေချာသည်။

ရွာလယ်မှာ ဖွင့်ထားသည့် ဦးချိန်တီရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နဲ့ သူနေသည့် အိမ်က မိနစ် ၂၀ လောက်သာ လျှောက်ရပေမယ့်လည်း မန်ယူနိုက်တက်ပွဲ ဖြစ်တာကြောင့် လူများမှာ ကြိုသိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သိန်းဝင်းတစ်ယောက် ဘောလုံးပွဲမစခင် နှစ်နာရီလောက်အလိုကတည်းက ကြိုထွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ။ မီးပျက်ရက် ဖြစ်ပေမယ့်လည်း ဦးချိန်တီက ဘောလုံးပွဲလာသည့်ရက်တိုင်း မီးမလာလည်း မီးစက်နိုးပြသောကြောင့် ဆိုင်မှာ လင်းထိန် ဆူညံ နေမှာ သေချာသည်။

“အင်း ယက်ပေး ယွန်းလည်း အယက်ခံချင်နေပြီ”

2024-03-18

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

“ဟူးးးး ပူလိုက်တာနော် ဆောင်းတွင်းတဲ့ လခွီးထဲမှပဲ”

ဆောင်းရာသီရဲ့ နေ့လည်ခင်းက အရမ်းပူတယ်ဗျာ။ ဆောင်းတွင်းသာပြောတယ် ပူအိုက်စပ်လို့။ ကျနော်က ဆယ်တန်း။ အိမ်မှာဆို စာမလုပ်လို့ဆိုပြီး အဖိုးအိမ်ပို့လိုက်လို့ အခုလို အပူဒဏ်ကို ခံစားနေရတာပေါ့ဗျာ။

အခုကျနော် နေ့လည်နားချိန်ရတုန်းလေး အိပ်နေတာဗျ။ နေရာက အဖိုးလေးအိမ် အပေါ်ထပ်မှာ။ ပျဉ်ကာသွပ်မိုး နှစ်ထပ်အိမ်ကြီးရဲ့ အပေါ်ထပ် အခန်းလေးတစ်ခန်းမှာပေါ့ဗျာ။

အဖိုးလေးက စစ်ထွက်။ သိပ်စည်းကမ်းကြီးတာ။ ဦးလေးတွေက ကျူရှင်သင်တဲ့သူတွေ။ ဂိုက်လည်း သင်တယ်။ ကျနော်က အဖိုးအပါအဝင် ဦးလေးနှစ်ယောက်စလုံးကို ကြောက်ရတော့ စာလုပ်ရတာပေါ့။ အဖွားလေးကလည်း ဒုကျောင်းအုပ်ဆရာမ။ ဦးလေးတွေကလည်း နာမည်ကြီး ဂိုက်ဆရာတွေ။ တပည့်တွေ စာမရရင် စိတ်မထင်ရင် မထင်သလို ထရိုက် ထိုးကြိတ်တတ်တဲ့သူတွေ။ မိဘအများစုကတော့ ဦးလေးတို့ စာသင်ပုံကို ကြိုက်ကြတယ်ဗျ။

သာယာဖို့ကောင်းလွန်းတဲ့ အပျိုစင်တစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်မက်

2024-03-17

ဇင်မာဝင့် တယောက် စာအုပ်ထည့်ထားတဲ့ ကချင်လွယ်အိပ်ကို ရင်ခွင်ပိုက်ပြီး ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြင့် ကျွန်းလှေကား ကြီးအတိုင်း တက်လာသည်၊ ဒီနေ့ ကိုမောင့် အိမ်သို့ စာလာသင်ရမည်မှာ တခြားနေ့တွေနှင့် မတူ၊ ဟင်းလင်းပွင့် နေသည့် အိမ်ရှေ့ တံခါးကြီးသည် သူဝင်လာသည်နှင့် အလိုလို ဂျိုင်းကနဲ့ ပိတ်သွားသည်၊ သူက တံခါးပိတ်သံကြောင့် ရုတ်တရက် လန့်သွားပြီး ပါးစပ်က ဒေါ်ဒေါ်၊ ဒေါ်ဒေါ်၊ ဦးလေး၊ ဦးလေး၊ မညွန့်၊ မညွန့် ဆိုပြီး သူ့ ကို စာသင်ပေးနေသည့် ကိုမောင် အိမ်က အိမ်သားတွေကို အသံထွက်အောင် အော်ခေါ်နေသော်လည်း မည်သူကမှ မထူး။ အလိုလိုပိတ်သွားသော တံခါးကို ဆွဲဖွင့် ကြည့်သော်လည်း တံခါးက တုံ့တုံ့မျှ မလှုတ်။ ပါးစပ်က တကြော်ကြော် အော်ခေါ်နေသော်လည်း အိမ်ထဲမှ မည်သူမျှ ထွက်မလာ။

မည်သူ့ကိုမှ ခေါ်မရသည့် အဆုံး သူစာသင်နေကျ အပေါ်ထပ်သို့ စာကြည့်စားပွဲ ရှိရာသို့သာ တလှမ်းချင်း တက်လာမိသည်။ ကိုမောင် အပေါ်ထပ်မှာ သူ့အလာကို စာသင်ပေးဘို့ စောင့်နေသည်ဟု သူ့စိတ်ထဲက သိနေသည်၊ ကိုမောင့်နာမည်က ကိုမောင်တင်၊ ဆေးတက္ကသိုလ် တတိယနှစ် ကျောင်းသား၊ သူ့ ဂိုက်ဆိုလဲ မမှား၊ မိဘချင်းကလဲ ရင်းနှီးသည်။ ကိုမောင်က သူ့ကို ညီမလေးတယောက်လို ဂရုစိုက်သည်၊ ဘာမဆို သူ့ကို အလိုလိုက်သည်၊ သူက စာမကျက်ချင် ပျင်းတယ် ဟု ညီးညူရင် ကိုမောင်က သူနှင့် အတူတူ သူကျက်ရမည့် စာကို လိုက်ကျက်သည်။ အတူတူ စာအံသည်။ ကိုမောင်ကို သူမကြောက်၊ သူ့ဆရာဟု သဘောမထား၊ သူခင်သည်၊ ကိုမောင်နှင့် တွေ့လျှင် အားလုံး အဆင်ပြေသွားမည်ကို သူသိနေသည်၊ ထို့ကြောင့် တအိမ်လုံး သရဲခြောက်သလို တိတ်ဆိတ်နေသည့်တိုင်အောင် ကိုမောင်ရှိရာ စာသင်နေကျ နေရာဆီသို့ သူတက်လာရဲခြင်းဖြစ်သည်။

“ညီမလေး ကိုကို ထိပ်လေး နည်းနည်း ထည့်ကြည့်မယ်နော်… “

2024-03-17

အော် ငါ့အသက်အရွယ်က 18နှစ်ကျော်လို့ 19နှစ်တောင် ရောက်နေပြီပဲ။ ကလေးလေး ဘဝနဲ့ ဖေဖေ၊ မေမေ တို့ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာပဲ ခိုအောင်းပြီး အေးချမ်းပျော်ရွှင်ခဲ့တာ ဖေဖေနဲ့ မေမေကလဲ ငါ့ကို ကလေးလေး တစ်ယောက်လိုပဲ အခုထိ ထင်နေတုန်းပဲ။ ဖေနဲ့ မေရယ် သမီး ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ သမီးလေ လောကကြီးကို တစ်ယောက်ထဲ ပျံသန်းကြည့်ချင်နေပြီ။ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖူးပွင့်ဝေနဲ့ သင်ဇာအောင်လို ရည်းစားလေး ထားကြည့်ချင်လိုက်တာ။ တော်တော် ပျော်စရာ ကောင်းပြီး မခံစားဘူးတာတွေကို ခံစားရမှာပဲ။ အချစ်ရဲ့ အရသာကို ရင်ခုန်ကြည့်ချင်လိုက်တာ။ နက်ဖြန်ဆို ငါ့မွေးနေ့ ပဲ စောစောအိပ်မှ။မနက်အစောကြီးထ ရေမိုးချိုးပြီးတော့ “မေမေ သမီး ဖူးပွင့်တို့ဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်”သူတို့ အဆောင်လဲရောက်ရော “ဖူးပွင့် သင်ဇာ ညီးတို့ အိပ်ရာမထသေးဘူးလားဟ၊ ဒီနေ့ ငါ့မွေးနေ့ ရှော့ပင်း ထွက်ရအောင် လာခေါ်တာဟ”သူတို့လည်း ရေမိုးချိုး ဖီးလိမ်းပြီး”ကဲ သွားစို့ … ဘယ်စင်တာကို သွားမှာလဲ…””တော်ဝင်စင်တာလေ…””ဒါဆို လိုင်းကားနဲ့သွားရအောင်…””ဟာ ကားတွေကလဲ ကျပ်လိုက်တာ””သူများတွေတောင် ဒီလိုစီးနေတာပဲ…. ဗဟုသုတပေါ့….”စပါယာမှ “နောက်ထဲတိုးပါ ရှေ့ကကျပ်တယ်.. နောက်မှာ အာနိုး ဗန်ဒိန်း ကျော်ဟိန်း တို့ ရှိတယ်ဗျို့””စပယ်ယာ တိုးခိုင်းမှတော့ တိုးလိုက်ပေါ့ ဆုမြတ်ရယ်”

ဂေါ်လီ ကြိုက်တဲ့ မာမီလေး

2024-03-17

ဒေါ်နန်းအိစံသည် သားနှင့် သူမခင်ပွန်း စားရန်အတွက် ညနေစာကို သူမကိုယ်တိုင်စီစဉ်ချက် ပြုတ်နေလေသည် သူမ၏ အသက်မှာ ၃၉ နှစ်ဖြစ်ပီး ခင်ပွန်းသည် ကိုဝင်း မြင့်က အသက်၄၅ဖြစ်ကာ သူမထက် ၆ နှစ်ခန့်ကြီးသည် သား နာမည်က အောင်ထွန်းမြင့် ဖြစ်ကာ အသက် ၂၀ ကျောင်းပီးသွား၍ စာရင်းကိုင် သင်တန်း တက်ရောက်နေလေသည် ကိုဝင်းမြင့်ကတော့ တနေကုန် သူ၏ အလုပ်ထဲမှာပင် ရှိရာ အလုပ်နှင့်သာ ၁၂ ရာသီ နားပန်းလုပ်နေသဖြင့် သူမတို့ လင်မယားသည် ၂ပတ်လောက်နေမှသာ တစ် ကြိမ် လိင်ဆက်ဆံဖြစ်သည် သူမတို့ရခါစကတော့ တစ်နေ့ထဲကို ၅ကြိမ်လောက်ဆက်ဆံကြသည် တဖြေးဖြေး အိမ်ထောင်သက်ရလာတော့ သူမခင်ပွန်း သည် အလုပ်နှင့်သာ နပန်းလုံးနေတော့ သူမသည် ကြာတော့ မိမိလက်နဲ့သာအာသာဖြေခဲ့ရတာများပေ သည် သူမသည် ရှမ်းမတစ်ယောက်ဖြစ်၍ အသားရေလှကာ အရပ်လည်း ၅ ပေ ၇ လက်မလောရှိပီး သူမ၏ ရင် ၃၆ ခါး ၂၈ တင် ၃၉ တို့ရှိလေသည် ထိုသို့ရှိအောင်လည်း နေ့စဉ်မပြတ် သူမ၏ အိမ်မှာပင် Gymကစားပေသည် သူမကို ခလေးတစ်ယောက် အမေ အသက် ၃၉ နှစ်ဆို လျှင် မည်သူမျှ မယုံနိုင်ကြပဲ အသက် ၃၀လောက်ဟုပဲ ပြောကြလေသည် ခုစကားနဲ့ ပြောရလျှင် သူမသည် အတော်ပင်ကိတ်သည်ဟုပြောရပါမည် သူမမှာ အဖော်ဆို၍ သား အောင်ထွန်းမြင့်သာဖြစ်ပီး သားနှင့်သူမသည် သူငယ်ချင်း လိုလည်း ပေါင်းကာ သားကလည်း သူ့ ဒယ်ဒီထက် သူမကိုသာ ပိုချစ်လေသည် ခင်ပွန်းသည်သည် သူမတို့ သားအမိကိုတော့ ချမ်းသာ စွာထားပါသည် ဘာမှလိုလေးမရှိအောင်ထားလေသည်