အစ်ကိုရဲ့ အလိုကျပါလို့ ပြောလာတဲ့ မိထွေးရဲ့ သမီးလေး
အိမ်တွင် မမ မရှိတုန်း အေးလွင် သူ့ရည်းစား ငယ်ငယ် ကို စကားပြောချင်၍ဟု အကြောင်းပြကာ အိမ်သို့ခေါ်လာခဲ့သည်။ အခုတော့ သူအိပ်သောအခန်းထဲတွင်…… အေးလွင်က လီးကို အငြိမ်မနေဘဲ ဝင်သလောက် လီးတဝက်လောက်နဲ့ပဲ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် လုပ်ပေးနေတော့ ငယ်ငယ် က အောက်ကနေ ကော့ကော့ပေးနေသည်။ ဒီလို သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်နဲ့ လုပ်နေရင်း အေးလွင်က သူ့နို့ကြီးနှစ်လုံး ကို ခပ်နာနာဆုပ်ကိုင်ပြီး ကျန်တဲ့ လီးကို ဆောင့်ပြီး အရှိန်ဖြင့် သွင်းလိုက်သည်။ “ ဗြစ်……ဗြစ်……ဒုတ်……” “ အမလေး……အမလေး……နာလိုက်တာ……အကိုရဲ့…နာလိုက်တာ……ကျမ ဟာလေးတော့ စုတ်သွားပါပြီ……ကျွတ်…ကျွတ်……ကျွတ်……နာလိုက်တာနော်……” ငြီးလည်းငြီး ငယ်ငယ်က သူ့ပေါင်လုံးကြီးတွေကို ကားနိုင်သလောက် ကားပေးလိုက်ပါတော့တယ်။ သူမရဲ့ ခေါင်းက လည်း ရမ်းနေတော့ ဂုတ်ဝဲဆံပင်လေးက ဖွာလန်ကြဲနေပါသည်။
“ အကိုရယ်…ဒီလောက်ကြမ်းရသလား……ဒီလို ဆောင့်ထိုးလိုက်တာ ငယ်ငယ် နာမယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား……ဟင်း….ဟင်း…ကျွတ်…ကျွတ်…ကျွတ်……” ငယ်ငယ်က သူ့လက်မောင်းကြီးကို လက်သီးဆုပ်လေးဖြင့် ထုထုပြီးပြောသည်။ “ နာတာက ခဏပါကွယ်……နောက်တော့ ကောင်းလာမှာပါ……” ပြောနေရင်း အေးလွင်က ဖြေးဖြေးချင်းဆောင့်လိုးပါတော့သည်။ အချက် (၂၀) လောက်လိုးပြီးတဲ့အခါကျတော့ ငယ်ငယ် က နာတာတွေကိုမေ့ပြီး မျက်လုံးလေးတွေ မှေးထားရင်းက ကော့ကော့ပေးပါတော့တယ်။ “ ပလွတ်…ဖွတ်…ဒုတ်…အား…ဗြစ်…ဇွတ်…ပလွတ်…ဗြစ်…အင်း…ဟင်း…ဟင်း…” အေးလွင်က နို့သီးလေးတွေကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး စို့လိုက် နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူလိုက်နဲ့ ခပ်ဖြေးဖြေးပဲ ဆောင့်လိုးပေး သည်။ “ ဗြစ်……ဗြစ်……ပလွတ်…ဖွတ်…ပြွတ်……” မကြာခင်မှာပင် ငယ်ငယ်က အရသာတွေ့၍လာသည်။ အရသာတွေ့လာပြီဆိုတော့ ဖြေးဖြေးချင်းလိုးနေသော အေးလွင် ကို အားမရနိုင်ဖြစ်လာသည်။ “ ဗြစ်…ပလွတ်…ဖွတ်…ဖွတ်…ကောင်း…ကောင်းလိုက်တာ…အကိုရယ်…ဆောင့်ပါတော့…နာနာသာ…ဆောင့်ပါ…အ…ဟင်း…ဟင်း…” ငယ်ငယ်က ဒီလိုမချိမဆန့်လေသံလေးနဲ့ ပြောလိုက်တော့ အေးလွင်က အကြိုက်တွေ့သွားပြီး စိတ်တိုင်းကျဆောင့်လိုးပါ တော့သည်။ “ ပလွတ်…ဒုတ်…ဗြစ်…ဗြစ်…အား…အင်း…ဖွတ်…ဒုတ်…အား…ဟား…အမလေး…ကိုရယ်…ကျမနို့တွေကိုစို့ပေးပါလား…အင်း…ဟင်း…အား…အင်း…. …ကောင်းလိုက်တာနော်…” ငယ်ငယ်ကလည်း အပေးကောင်း အေးလွင်ကလည်း အလိုးကောင်းနဲ့ မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ လီးကို ထုတ် လိုက်တိုင်း ငယ်ငယ်၏ စောက်ပတ်လေးက ကပ်ကပ်ပါလာကာ အေးလွင်အရသာတွေ့လှသည်။