ငွေ ထောင်ချောက်
ကျနော့ နံမည်က နေလင်း၊ အဖေက ကျနော်၅နှစ်သားကတည်းက ဆုံးသွားလို့ အမေတစ်ခုသားတစ်ခုပေါ့ဗျာ။ မိခင်မုဆိုးမကြီးကပဲ ကျနော်၈တန်းရောက်အောင် ကျောင်းထားပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျနော် ၈တန်းဖြေပီးတာနဲ့ မိခင်က ရပ်ကွက်ဈေးမှာ ကုန်စိမ်းရောင်းပြီး ရှာကျွေးနေတာ မကြည့်ရက်တာနဲ့ ကျောင်းထွက်ပြီး ရပ်ကွက်ထဲက ပန်းရံဆရာတစ်ယောက်ဆီမှာ အလုပ်သင်နဲ့ ဝင်လုပ်ခဲ့တာ ခုဆို သံလျက်ကိုင်အဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ။ အတွေးထဲ နစ်မြောနေတုန်း “သားနေလင်း”..”ဗျာ အမေ ဘာပြောမလို့လည်း သားအိပ်တော့မလို့ မနက်အလုပ်ဆင်းရအုံးမှာ အမေရယ်”..”ခဏလေးပါ သားရယ်” ..ကျနော် အိပ်ယာကလူးလဲထလိုက်ပြီး အမေ့ပါးနှစ်ဖက်ကို ဖျစ်ညစ်လိုက်ရင်း “ပြောအမေ” “အသက်ပဲ ၃၀ ရှိနေပြီ ကလေးလုပ်မနေနဲ့” “ဒီလို သားရေ ဟိုဘက်ရပ်ကွက်က ဒေါ်သက်သက်ခိုင်ကို သိတယ်မလား” “သိတယ်လေ အိမ်အပေါင်ဆိုင်လေးဖွင့်ထားတဲ့ ဒေါ်သက်သက်ခိုင်လေ ဘာဖြစ်လို့လည်း အမေ” “မနေ့က အမေနဲ့ဈေးထဲမှာတွေ့တယ် သားအကြောင်းကိုမေးနေတယ်..သူ့သမီး မီမီကိုနဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်လို့တဲ့လေ သားသဘောကို အမေ တီးခေါက်ကြည့်တာပါ ဘယ်လိုသဘောရလဲ ဟင်” “ကျနော် တချက်တွေဝေသွားပြီး ဖြစ်ပါ့မလား အမေရယ် ကောင်မလေးက သားထက် ၄နှစ်လောက်ငယ်တယ် ပြီးတော့ ကောင်မလေးက ခပ်ဆိုးဆိုးလေး သားတို့ထက် ပိုက်ဆံလည်းပိုရှိပါတယ် ဖြစ်ပါ့မလား အမေရယ် ဟူးးး” “အိမ်ထောင်ကျသွားရင်တော့ ဆိုးတာလေးတွေ ပျောက်သွားမှာ သားရယ်နော်” “မသိတော့ဘူး အမေရယ် အမေ့သဘောပဲဗျာ သားအိပ်ပြီဆိုပြီး” ကျနော်အိပ်ယာပေါ် လှဲချလိုက်ပြီးချိန်တွင် “အမေ စီစဉ်လိုက်တော့မယ် သားရေ” “အမေ ကြိုက်တာသာလုပ်တော့ အိပ်ပြီ အိပ်ပြီ”။