Hla Taw News

နှဖူးထက်က ချွေးစလေးတွေကို လက်ခုံနဲ့ တို့သုတ်ရင်း ရှင်းလက်စ အမှိုက်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ထည့်လိုက်သည်။ အရာရာ နေရာတကျရှိမရှိ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ်ဟန် ပြုံးသွားကာ အခုမှ စိတ်သက်သာသည့်ဟန်နှင့် အမှိုက်ပုံးနား တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ခန့်ငြားသည့် ကုတင်ကြီးပေါ်မှ ပန်းပွင့်အကြီးကြီးပုံတွေနဲ့ ခင်းထားသည့် မွေ့ယာ ဖက်လုံး ခေါင်းအုံး စောင် အရာရာ စနစ်ကျဖြစ်သွားပြီမို့ ကိုကို့အခန်းလေးက နေချင်စဖွယ် အသွင်ကို ဆောင်နေသည် ။ အိစက်သည့် ဒီမွေ့ယာပေါ်မှာ ကိုကိုအိပ်မည့်ပုံစံလေးကို မျက်လုံးလေးမှေးကာ ပုံဖော်ကြည့်ရင်း ရှင်းသန့်သည့် မျက်နှာလေးပေါ်မှာ စွဲမက်ဖွယ်အပြုံးလေး ရှပ်ပြေးသွားသည်…။

မြလေး ဒီအိမ်ကြီးကိုရောက်တာ ၅ နှစ်ပင် ကျော်ခဲ့ပြီမို့ ဒီအိမ်သားတွေနဲ့ မြလေးဆိုတာ မိသားစုဆိုလျင်မမှား၊ ဦးဖေနှင့် ကိုကိုတို့ကပင် မြလေးကို အိမ်ဖော် (အိမ်ပေါ်) လို့မသုံး ဘယ်သူမေးမေး အိမ်သားတစ်ယောက်အဖြစ် အရာသွင်းကာ တူမ ညီမ စသည်ဖြင့် ပြောပြလေ့ရှိသည်….။

မှတ်မိသေးသည် ရောက်ခါစတုန်းက မြလေးအသက် ၁၄ နှစ်ပဲ ရှိသေးသည်။ ဆက်သွယ်ပေးသည့် အဒေါ်ကြီးမှ ဒီအိမ်က ဦးဖေတို့ဆီမှာ အပ်နှံရင်း အိမ်သားတွေနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည် ။ ရောက်ခါစမို့ အရာရာ အစိမ်းသက်သက်ဖြစ်ကာ အားငယ်ခဲ့ရပေမယ့် အိမ်အကူ အဒေါ်ကြီး ဒေါ်လေးကြူရဲ့ အားပေးနှစ်သိမ့်မှုအပြင် မြလေးထက် ၉ နှစ် ပိုကြီးသည့် ကိုကို့ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေနဲ့အတူ သူဌေးကတော်ပေမယ့်မာနမကြီးတတ်ပဲ သမီးအရင်းသဖွယ် စောင့်ရှောက်ပေးသော ဒေါ်လေးယုကြောင့်သာ နေရာသစ်မှာ အမြန်ပင် နေသားတကျ ဖြစ်ခဲ့သည် ။

ဆရာမ ဒေါ်အေမီကျော်၊ ဆရာမကြောင့်သာ ဒေါ်တပ်ခေါ်ရသည် အသက်က ၂၅သာရှိသေးသည်။ ဆရာမက ရန်ကုန်က၊ သူတို့ နယ်မြို့လေးကို ဒီနှစ်မှ တာဝန်ကျလာသည်။

ဆရာမက တက္ကသိုလ်မှာတုန်းက ဂျင်မ်ဆော့စရာမလိုပဲ တောင့်တင်းလှပတဲ့ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသလို ဖြူဝင်းတဲ့အသားအရည်နဲ့ ချောမောလှပတဲ့ မျက်နှာလေးကြောင့် Queen ရခဲ့သည်ဟု သိရသည်။

ဆရာမက တက္ကသိုလ်မှာတုန်းက ချစ်သူရီးစား မရှိခဲ့ပေမယ့် ဆယ်တန်းတုန်းကတော့ ရီးစားထားဖူးပြီး ပါကင်အဖွင့်ခံရဖူးသည်။

အေမီကျော် ဆယ်တန်းကျောင်းသူဘ၀မှာ သူများတွေလိုပဲ ရေကူးသင်ချင်တာကြောင့် မိဘတွေကိုပူဆာတော့သည်။

မိဘတွေက ကျောင်းကဖွင့်သော ရေကူးသင်တန်းမှာမသင်စေပဲ အထူး သီးသန့်သင်စေချင်တာနဲ့ သူတို့မိတ်ဆွေတဦးရဲ့ သားဖြစ်တဲ့ ထွန်းကို နဲ့သင်စေသည်။

ထွန်းကိုသည် ရေကူးချံပီယံတယောက်ဖြစ်သလို အမြဲရေကူး လေ့ကျင့်နေသူမို့ ချပ်ရပ်တောင့်တင်းတဲ့ ကိုယ်လုံးပိုင်ရှင်တယောက်လဲဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထွန်းကိုသည် တက္ကသိုလ်မှာလည်း King တစ်ယောက်ဖြစ်သလို မိန်းကလေးတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသည်။

မိန်းကလေးတွေမျက်စိကျရင်ခုန်တာခံရတဲ့ထွန်းကို ကို အေမီကျော်လဲရင်ခုန် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရပေသည်။

ထွန်းကိုကလဲ အေမီကျော်လို ချောလှတောင့်တင်းတဲ့ နုနထွတ်ထွတ်ကောင်မလေးကို သဘောကျမိသည်။ ရေကူးသင်တယ်ဆိုတော့ ရေထဲမှာကိုင်ပေးရသည်။ ကူပေးရသည်။ လက်ပွန်းတတီး နီးနီးကပ်ကပ်ဖြစ်တော့ အိုးချင်းထား. . အိုးချင်းထိ. . ကြိုးချင်း ထား. . ကြိုးချင်းညိဆိုသလို ထွန်းကိုနဲ့ အေမီကျော်တို့ ထိကြ.. ညှိကြလေသည်။

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်

“သမီးကြီး ညည်းအဖေရော”

“အိမ်သာသွားတယ် အမေ”

“အာ့ဆိုလည်းနေပါစေ အမေ့ကိုအိမ်သော့ပေး အမေ ဆေးရုံပြန်သွားရဦးမယ်”

“ရော့အမေ ”

“အ အ”

“ဟဲ့ ဘာဖြစ်တာတုန်း”

“ပုရွက်ဆိတ်ကိုက်တာ အမေ”

“ဆေးဖြန်းလေသမီး… အမေသွားပြီ သမီးအဖေ လာရင်ပြောလိုက် ဒီနေ့ည စာရင်းတွေ လုပ်ရမှာမို့လို့ ဆေးရုံမှာ အိပ်ရမယ် သမီးတို့သားအဖ ညစာကို ကြည့်ကြပ်သာ စားလိုက်တော့”

“ပင်ပန်းလိုက်တာ အမေရယ်”

”မတတ်နိုင်ဘူး သမီး… ဆေးရုံမှာလည်း အမေမရှိရင် မဖြစ်တာ သမီးသိလျက်နဲ့။ မနက်ဖြန် လူကြီးလာမှာမို့ ပြင်ဆင်နေရတယ် ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါအမေ စောစောလည်း အိပ်ဦးနော် ”

“အေးအေး အမေသွားပြီ”

“အား ပြွတ် ဗြစ် ဗြစ် ကျွတ် ကျွတ် ” ကေသီသည်ပက်လက်လှန်ထားသော ကျော်အောင်အပေါ်သို့ တက်ခွ ၍ ကျော်အောင်၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ထောက်လျက်ကုန်း၍သူမဖင် ကြီးကို ပင့်ပင့်၍ဆောင့်ချကာ တက်လိုးနေခြင်းဖြစ်လေသည်။ ကေသီက အပေါ်က တက်ခွလျက်စိတ်ကြိုက်လိုးပေးနေသော်လည်း ညီးတွား ရေရွတ်နေရသူမှာလည်း ကေသီဖြစ်နေလေသည်။ ကသီသည် တင်ပါး အစုံကို မြှောက်ကာကြွကာဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးနေရင်း စောက်ပတ်အတွင်းလီးက ချက်ကောင်းထိမိသောအခါ အားရကျေနပ်စွာခေါင်းကို မော့လျက်ပါးစပ်လေးဟကာ ညီးတွားမိခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။ အရည် ရွှမ်းသော စောက်ပတ်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ကေသီ့စောက်ပတ်မှယိုစီး ကျလာသော စောက်ရည်များသည် ကျော်အောင်၏ဆီးခုံပေါ်ဝယ် အိုင် ထွန်းနေလေပြီ။” အား အင့် ကျွတ် ကျွတ် အား ဟီး ဟီး ကောင်းလိုက်တာ မောင်လေး ရယ် ”

အခုတော့ ကေသီသည်ဖင်ကိုမြှောက်၍မ၍ မလိုးတော့ဘဲ ကျော်အောင်၏ လီးတဆုံးဝင်အောင် ထိုင်ချလျက် အပြင်သို့နိမ့်ဆင်းလာသော သူမသား အိမ်ခေါင်းနှင့် ကျော်အောင်၏လီးထိပ်ကပ်ပွတ်ခါ အလွန်တရာကောင်းမွန်လှသော လောကအရသာကို အပြည့်အဝခံစားနေလေသည်။ ထို့ကြောင့် စောက်ပတ်ဖြင့်လိုးဆောင့်ခြင်းမပြုတော့ဘဲ လုံးဝန်းတင်းကား နေသော သူမ၏တင်ပါးကြီးကို လှုပ်၍အတင်းကပ်ပွတ်ပေးနေလေသည်။

ကျွန်တော့်အဖေ နောက်အိမ်ထောင်ပြုတော့ ကျွန်တော် ရှစ်နှစ်သားလောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်တော့်မိထွေးမှာ သမီးတစ်ယောက် ပါလာပါတယ်။ သူကလည်း ကျွန်တော်နဲ့ ရွယ်တူပါပဲ။ မေမေ့နေရာကို အစားဝင်လာတဲ့သူဖြစ်လို့ သူတို့သားအမိ နှစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် လုံးဝကြည့်လို့ မရပါဘူး။ နည်းနည်း အရွယ်ရောက်လာတော့မှ မေမေလေးရဲ့ စေတနာတွေ၊ မေတ္တာတွေကို နားလည်လာခဲ့ပါတယ်။ ဟိုကောင်မလေး သီရိနဲ့ကတော့ တစောင်းစေးနဲ့ မျက်ချေးပေါ့။

ကျွန်တော်က ကိစ္စတော်တော်များများမှာ အလျှော့ပေးခဲ့ပေမယ့် သူကတော့ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုမှ ကြည့်မရပါဘူး။ သူ့အမေက ကျွန်တော့်ကို အရေးပေးလို့လား မသိပါ။ ထားပါတော့လေ.. ဒါတွေက ငယ်ငယ်တုန်းကပါ။

အခုတော့ ကျွန်တော်ရော သူပါ ဒဂုံတက္ကသိုလ်မှာ တက်နေကြပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဒုတိယနှစ်၊ သူက ပထမနှစ်ပေါ့။ ကျွန်တော့်မှာလည်း ရည်းစားလေး ဘာလေးနဲ့ပေါ့။ သူကတော့ ရှိသလိုလိုပဲ။ ခက်တာက ကျွန်တော့်ကောင်မလေးက စာဂျပိုးဗျ။ ရုပ်ရှင်လည်း မကြည့်ရ။ ပန်းခြံလည်း ခေါ်မရနဲ့ တော်တော်လေး တင်းတယ်ဗျာ။ ဒါနဲ့ တစ်နေ့….

‘ချစ် ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ရအောင်လေ’

‘မနက်ဖြန် ကျူတိုရီရယ်ရှိတယ်ကွာ။ မကြည့်ချင်ပါဘူး။ ပြီးရင် မောင်က လက်သိပ်သရမ်းတာပဲ’

ဇာခြည်သည် အသက် ၁၈နှစ်အရွယ် ခပ်တောင့်တောင့် ဆယ်ကျော်သက်ကလေး ဖြစ်လေသည်။ အရပ်မှာ ၅ပေခန့်သာရှိသော်လည်း သူ့အလုံးအထည်နှင့်သူ အနေတော်ကလေးဖြစ်သဖြင့် ယောက်ျားတို့၏ စိတ်ဝင်စားခြင်းကို ခံရသူကလေးဖြစ်လေသည်။ မျက်နှာကလေးမှာ ထူး ထူးကဲကဲလှပသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ထူထဲမည်းနက်သော မျက်ခုံးများနှင့် ပြူးကျယ်ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးများကြောင့် ထူးခြားသောရုပ်ရည် ရှိသူကလေးဖြစ်လေသည်။ ထိုမျက်လုံးပြူးကလေးများက ညို့ယူနိုင်သောအရည်လဲ့လဲ့ မျက်လုံးများဖြစ်သည့်အပြင် မျက်နှာပေးကလည်း ဆက်စီကျသော ကြာမျက်နှာပေးကလေး ဖြစ်လေသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း အကိတ်ကြီးမဟုတ်သော်လည်း တင်ရင်းကျစ်လစ်သော တင်ပါးကလေးများမှာ လမ်းလျှောက်လိုက်လျှင် အိတွဲတွဲဖြင့် လှုပ်ခါပုံမျိုးမဟုတ်ပဲ မာမာဆတ်ဆတ်ကလေး တုန်ခါတတ်သဖြင့် စွဲမက်ဖွယ်ရာကလေးဖြစ်လေသည်။ သေးကျင်သောခါးအထက်မှာ ရင်အစုံကလည်း အရမ်းအကြီးကြီး မဟုတ်ပဲ သင့်တော်ရုံ မို့မို့မောက်မောက် ကလေးသာဖြစ်လေသည်။ သူမ၏အမေ ဒေါ် ခင်မေသန်းမှာ အသက် ၃၈ခန့်ဖြစ်ပြီး ယခုယူထားသည်မှာ ဒုတိယအိမ်ထောင်ဖြစ်သဖြင့် ဇာခြည်မှာ ပထွေးနှင့်အတူ နေရရှာသူကလေး ဖြစ်လေသည်။ ဇာခြည်၏အမေ ဒေါ်ခင်မေသန်းမှာ သဘောလွယ်သူဖြစ်သဖြင့် လင်ကြီးရှိလျှက်နှင့်ပင် ဇာခြည်အသက် ၁၃ ၁၄နှစ်သမီးအရွယ်ကပင် အခြားယောက်ျားများနှင့် တိတ်တခိုး ဇတ်လမ်းခင်းပြီး နောက်မီးလင်းလေ့ရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ဇာခြည်မှာ အရွယ်ရောက်စကတည်းက အမေဖြစ်သူ၏ တိတ်တိတ်ပုန်းဇတ်လမ်းများကို လူပြောသူပြောဖြင့် ကြားသိရရုံမက တကြိမ်တစ်ခါတွင်တော့ ကိုယ်တွေ့မျက်မြင် ဖြစ်ခဲ့ဘူးလေသည်။ ဒေါ်ခင်မေသန်းမှာ အလုပ်ထဲရှိ အထက်အရာရှိကြီးတစ်ဦးနှင့်ရော အရာရှိငယ်တစ်ဦးနှင့်ပါ ဖောက်ပြန်နေသည် ဖြစ်သောကြောင့် ဇာခြည့်အဖေ ဒေါ်ခင်မေသန်း၏ယောက်ျား ခရီးထွက်သွားခိုက်တွင် သူမနှင့်ဖောက်ပြန်နေသော အရာရှိငယ်ကလေးကို ညအချိန်အိမ်သို့ ခေါ်၍ပျော်ပါးလေသည်။ ထိုညက မီးပျက်သဖြင့် ဇာခြည်တစ်ယောက် အစောကြီးအိပ်ပျော်သွားပြီး ညသန်းခေါင်အချိန်လောက်တွင် အမေဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မေသန်း၏ မချိတင်ကဲ တအီးအီး တအားအားဖြင့် ညည်းသံကြီး ကြားလိုက်ရသဖြင့် လန့်နိုးလာလေသည်။

ကျမနာမည်က စိုးစိုးမော်ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ရှင်မတစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျမ အမျိုးသားနာမည်ကတော့ ကိုရဲပိုင်ပါ။ ကျမတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းမှာပဲ အလုပ်အတူတူ လုပ်ကြပါတယ်။ ကျမတို့ကုမ္ပဏီက ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီပါ။ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေဖြစ်တဲ့အတွက် အိမ်ထောင်သက်တမ်း ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ကလေးမယူဖြစ်ကြသေးပါဘူး။ ကိုရဲပိုင်ကတော့ အသက်၃၅ နှစ်ရှိပြီး ကျမကသူ့ထက် အသက်သုံးနှစ် ငယ်ပါတယ်။ ကျမတို့ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးတော့ ငွေကြေးကြွယ်ဝချမ်းသာသော ယောက်ျားဖြစ်သူ ကိုရဲပိုင်ရဲ့ မိဘတွေက နယ်မှာခေါ်ထားသော်လည်း ယောက်ျားဖြစ်သူ ကိုယ်တိုင်က လင်မယားနှစ်ယောက် လွပ်လွပ်လပ်လပ် နေလိုတာကြောင့်ရော ကုမ္ပဏီအလုပ်မှ မထွက်လိုတာကြောင့်ရော မိဘများက တိုက်ခန်းတခန်း ဝယ်ပေးပြီး နေစေခဲ့ပါတယ်။ ယုယုယယနဲ့ ချစ်မဝနိုင်တဲ့အချိန်တွေပေါ့ရှင်။ အိမ်ထောင်သက်ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ကလေးမယူဖြစ်တာကြောင့် ကျမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်မသွားပဲ အပျိုဘဝတုန်းကအတိုင်း မြင်သူတကာ ပုရိသတွေ လည်ပြန်ကာ လှည့်ကြည့်ရလောက်အောင်ကို သူ့နေရာနဲ့သူ တင်းတင်းရင်းရင်း စွင့်စွင့်ကားကားရှိနေဆဲပါပဲ။ ယောက်ျားနဲ့ အလုပ်အတူတူသွား အလုပ်အတူတူ ပြန်လိုက်နဲ့ ကုမ္ပဏီပိတ်ရက်တွေမှာ လျှောက်လည်ရင်း ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ လင်မယားဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ကျမတို့ရဲ့ဘဝလေးကို ဖျက်ဆီးမဲ့ အကြောင်းတရားက မထင်မှတ်ပဲ ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျမယောက်ျား ကိုရဲပိုင်မှာ ကင်ဆာဆိုတဲ့ ရောဂါဆိုးကြီး စွဲကပ်နေတာပါ။ ကိုရဲပိုင် ဗိုက်မခံမရပ်နိုင်အောင် အောင့်သောကြောင့် ဆေးခန်းသွားပြရာမှ အဆင့်ဆင့် စစ်ဆေးရင်း ကင်ဆာရောဂါ နောက်ဆုံး အဆင့်ဆိုတာ သိလိုက်ရပါတယ်။ ကျမမှာတော့ မျက်ရည်မဆည်နိုင်အောင် ကြိတ်ငိုကြွေးခဲ့ရပါတယ်။ ကျမတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကုမ္ပဏီမှ ခွင့်ယူလိုက်ရပါတယ်။ ကျမကတော့ ကိုရဲပိုင်ကို ပြုစုပေးဖို့ပါ။ ကိုရဲပိုင်ကတော့ စိတ်ဓာတ်ကျသွားခြင်း မရှိပါဘူး သူ့ရဲ့အလုပ်အပေါ် မှာ အစွဲအလမ်း ကြီးနေတုန်းပါပဲ။ ကျမလဲ ကိုရဲပိုင်ကို အဖက်ဖက်က တာဝန်ကျေအောင် ပြုစုပေးနေခဲ့ပါတယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျမရဲ့သွေးသားကလဲ မရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ကာမကို တောင်းဆိုလာပါတော့တယ်။ ကျမသွေးသားက တောင်းဆိုလာတဲ့ ကာမဆန္ဒကို အတတ်နိုင်ဆုံး သည်းခံဖြေဖျောက်ပြီး နေခဲ့ရပါတယ်။ တစ်နေ့တော့ ကုမ္ပဏီမှာ ကျမယောက်ျားရဲ့ အလုပ်နေရာကို အစားထိုးဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်နေတဲ့ ကျမယောက်ျားရဲ့ မိတ်ဆွေ ကိုနိုင်လင်း လူနာသတင်းမေးဖို့ ရောက်လာပါတယ်။ ကျမယောက်ျား ကိုရဲပိုင်ကို မေးတော့ ကျမလဲ ကိုရဲပိုင်ရှိရာ အခန်းဆီသို့ လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ နှစ်ယောက်သား အားရပါးရ စကားတွေပြောကြတယ်။ ကျမယောက်ျား ကိုရဲပိုင်ကို ကြည့်ရတာ ကုမ္ပဏီအလုပ်ကိစ္စတွေ ပြောနေရရင် လန်းဆန်းပြီး တက်ကြွနေသလိုပါပဲ။ ကျမလဲ အခန်းပြင်ကို ထွက်ခဲ့လိုက်ပါတယ်။ ကိုနိုင်လင်းဆိုတာ ကျမနဲ့သိပ်စိမ်းတဲ့သူတော့ မဟုတ်ပါဘူး ကျမ အိမ်ထောင်မကျခင်က ကျမကိုလက်ထပ်ဖို့ ခွင့်တောင်းဖူးပါတယ်။ ကျမ ငြင်းလိုက်တော့ သူ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ကိုနိုင်လင်းက ကျမယောက်ျားထက် အသက်နဲနဲတော့ ကြီးပါတယ်။ အရပ်ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း အသားညိုညိုနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တောင့်တင်းတင်းရှိတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့။ ကျမယောက်ျား ကိုရဲပိုင်နဲ့ စကားစမြည်း ပြောလို့အပြီး သူပြန်သွားပါတယ်။

အိမ်ထောင်သက်ကလေး ဆယ်နှစ်ကျော်လာတော့ လင်မယား ဆက်ဆံရေးက အေးစက်သလို ဖြစ်နေတယ်။ ယောကျ်ားဖြစ်သူကို တဏှာရူးလို့ မြင်နေတာ။ သားလေးကြောင့်သာပေါ့ မဟုတ်ရင်ကွဲပြီ။ အခုလည်းကြည့်လေ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ပရောပရည် လုပ်နေတယ်။ ရင်ထဲမှာ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးမြင်ရင် ဒေါသက အလိုလို ထွက်တယ်။

“ကိုကျော်လေး ရှင်အဲဒီကောင်မနဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ”

“ဟာ ငါဘာဖြစ်နေလို့လဲ မိန်းမ”

“ရှင်ကောင်တွေနှင့် ပရောပရည် လုပ်နေတာ ရှင့်မှာ အိမ်ထောင်ရှိတာ မသိဘူးလား”

“မာလာ နင်ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ငါ့အလုပ် ငါလုပ်နေတာ”

“အလုပ်ဆိုရင်လဲ တည်တည်တံ့တံ့လုပ်လေ”

“ဟာကွာ ဒီမိန်းမနဲ့တော့ကွာ”

“ဘာလဲ ရှင်က အခုထိ တဏှာရူးနေတုန်းပဲလား”

“မင်း ပေါက်ကရ မပြောနဲ့”

“ပြောတယ်၊ ဘာဖြစ်လဲ ၊ အခုမှ စီးပွားရေးလေး အဆင်ပြေတယ်။ လူက ယွချင်နေတာ”

“ဟာ ဒီ မိန်းမတော့ကွာ ငါလုပ်လိုက်ရ”

“ဘာရှင့် ရှင်က ကျမကို လက်နဲ့ရွယ်တယ်၊ ဘယ်ကောင်မ အားကိုး ရှိနေလို့လဲ”

“ဟာ ဒီမိန်းမတော့ကွာ “

ကိုကျော်လေး နည်းနည်းတော့ ပေါက်ကွဲနေပြီ။ အလုပ်ထဲလဲ ဝင်စွပ်ဖက်တယ်။ လူကိုဆိုရင် လုံးဝအားမနာဘူး။ လင်မယားဆိုတာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နားလည်မှု ရှိရမှာ။ ချစ်လွန်းလို့ အလိုလိုက်လေ မာလက ရောင့်တက်သလိုဖြစ်တယ်။ ဒီလိုအလုပ်တွေ အဆင်ပြေအောင် ရုန်းကန်ခဲ့တာ သူက ဘာတွေများ ကောင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်သလဲ။

တတိယနှစ် နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသူလေး ခင်နှင်းဦး အထက်တန်းကျောင်းသူဘဝက ကြိုက်သူတွေ လိုက်သူတွေရှိခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း စိတ်ဝင်စားသလိုရှိခဲ့ပေမယ့် ပညာရေးကို ဦးစားပေး၍ အချစ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ တက္ကသိုလ် ပထမနှစ်ရောက်တော့ အလှတွေ ပိုမိုကြွယ်ဝ ပြည့်စုံလာသော ခင်နှင်းဦးအား ကြိုက်သူတွေ လိုက်သူတွေ ပိုများလာသည်။ ဒီထဲကမှ သူမစိတ်ကြိုက် တစ်ယောက်ကို စိတ်တိုင်းကျ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ့နာမည်က စိုးသီဟတဲ့။ အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် အားကစားသမားတစ်ယောက် ကိုယ်လုံးမျိုး။ ခင်နှင်းဦးနှင့် တစ်တန်းတည်း ပထမနှစ် ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ခင်နှင်းဦး စိုးသီဟနှင့် တွဲခဲ့တာ ပထမနှစ်မှသည် အခု တတိယနှစ်နောက်ဆုံး ရောက်သည်ထိပင် ဖြစ်သည်။ စိုးသီဟက ခင်နှင်းဦးအား အတော်ချစ်သည်။ ခင်နှင်းဦး မကြိုက်တာ ဘာမျှမလုပ်။ ခင်နှင်းဦး သဘောမတူလျှင် နောက်ဆုတ်သည်။ သူမတို့နှစ်ယောက် ချစ်သူဘဝမှာ သုံးနှစ်မြောက်သည်ထိ သန့်သန့်စင်စင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ ခင်နှင်းဦး၏ ဘဝတစ်သက်တာတွင် ရင်အခုန်ရဆုံးနေ့ရက် တစ်ရက်အဖြစ် ဆုံဆည်း တွေ့ကြုံခဲ့ရလေသည်။ ကျောင်းပိတ်ထားတာ တစ်ပတ်ခန့်ရှိပြီမို့ ခင်နှင်းဦး ချစ်သူကို လွမ်းနေမိသည်။ ဖုန်းနှင့် အဆက်အသွယ် ရသော်လည်း လူချင်းက မတွေ့ရ။ ခင်နှင်းဦး အပြင်ထွက်ဖို့ သိပ်မလွယ်။ ဖုန်းကလည်း အိမ်မှာမရှိ၍ လမ်းထိပ်သို့ ထွက်ထွက် ဆက်ရသည်။ ခဏ ခဏ ထွက်ဖို့ကလည်း မလွယ်ပေ။ ဒီနေ့လူကြီးတွေ အပြင်သွားနေတုန်း ဖုန်းထွက်ပြောရန် ကြံစည်နေခိုက် စိုးသီဟတစ်ယောက် သူမ၏ အိမ်သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်၍လာသည်။ တစ်ခါဖူးမှ မလာဖူးသည်မို့ အံ့သြမိသည်။ အိမ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိခိုက်မို့ ထိတ်လည်း ထိတ်လန့်မိသည်။

မသံဇီ ဆိုတဲ့ လူကောင် ထွားထွား သကောင့်သားကလည်း ပါဒနိင်ငံဧ။် အရှင် မဖြစ်မည့် မင်းသမီး စောနန်းအား ကယ်တင် ဖို့ စေလွတ်လိုက်သည့်လူပေါင်းသုံးဆယ်…ဝါ…ကြောင်ရိုင်းသုံးဆယ်ထဲမှ တစ်ကောင်ပင်ဖြစ် သည်။သူဧ။်လမ်းကြောင်းအတိုင်း သတ်မှတ်နယ်မြေကို သတ်မှတ်ချိန်အတိုင်း အရောက်ချီတက် ထိုး ဖေါက်ဝင်လာသူ ဖြစ်သည်။ ဒီနေရာ အရောက်မှာ နီဂရီ အရိုင်းမလေး ရေချိုးနေသည်ကို အမှတ်မထင်တွေ့ရှိရာမှ … သည်အ နီးတဝိုက် နီဂရီလူရိုင်း အုပ်စုတစ်စု ရှိနေပေမည်…သူမမှတဆင့် ခြေရာခံလိုက်နိင်ရန်အတွက်လဲ ပါသလို သဘာဝအတိုင်း ရေချိုးနေသည်ကို တပ်မက် စိတ်နဲ့ ငေးမောကြည့်ရှုနေခြင်းလည်း တ ပိုင်းပင် …။ ယခု…နီဂရီသူ..အန္တရယ်တွေ့နေပြီ…မသံဇီ ဘာလုပ်ရမည်နည်း..ဝေခွဲမရ…နောက်ဆုတ် ရှောင် ကွင်းသွားရမည်လား… ဒုက္ခတွေ့နေသူကို ကူညီရမည်လား..မဆုံးဖြတ်နိင်ပဲ နီဂရီသူလေးကို ငေး ကြည့်နေမိလိုက်သည်။ နီဂရီ လူရိုင်းမကလေး ကမ်းစပ်နှင့် နီးကပ်လာသလို… မိ ချောင်းကလည်း လျှင်မြန်စွာ သူမနောက်မှ ကူးခပ်လိုက်ပါလာလေသည်.. ဝါးတစ်ထောက် အကွာ အဝေးပင် မရှိတော့ .. တိကျ ခိုင်မာစွာ မဆုံးဖြတ်နိင်ခင်မှာပဲ…မသံဇီလက်၌ တစ်ဘက်တစ်ချက်ဆီ ကိုင်ဆွဲထားသော… လှံရှည်နှင့် ဓါးအိတ်ကို လွတ်ချ လိုက်သည်။ ခါး၌ထိုးထားသော မိမိဧ။် အပိုင်နိင်ဆုံး ကိုင်တွယ်အ သုံး ပြုနေကျ..ဓါးမြှောင်ရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကမ်းထိပ်မှနေ ၍ လူရိုင်းမလေးနှင့် မိချောင်းကြား သို့ ဦးစိုက်ဂျွမ်းထိုး ချလိုက်သည် ။