Hla Taw News

အလှ ထိပ်ခေါင် ဘုရင်မ

2024-12-13

ဒေါ်လွင်မာထက် ဆိုသည်မှာ ‘ထက်’ ဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီကြီး၏ ပိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကိုယ်တိုင်က အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် ပြည်ပသို့လည်း အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်၍ သင်တန်းအမျိုးမျိုး တက်ရောက်အောင်မြင်ခဲ့သူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် လုပ်ငန်းလုပ်ရာတွင် စေ့စပ်သေချာသည်။ တိကျ ပြတ်သားသည်။ စေတနာ ကောင်းသည်။ လုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် မည်သူ့ကိုမှ အားမနာတတ်။ တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်တတ်သည်။

လွင်မာထက်၏ လက်ထက်ကြမှ ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်းများသည် အံသြဖွယ် အောင်မြင်၍လာရပြန်တော့ လွင်မာထက်၏ ဂုဏ်သတင်းက စီးပွားရေး လောကတွင် သတင်းကြီးခဲ့သည်။ ထိုဂုဏ်သတင်းတို့တွင် လွင်မာထက်၏ ဆောင်ရွက်မှု အောင်မြင်မှု၊ အရည်အချင်းရှိမှုတွေသာမက သူမ၏အလှဂုဏ် သတင်းကလည်း ကြီးမားလှသည်။

အသက် (၂၆) နှစ်အရွယ် လွင်မာထက်သည် ငယ်စဉ်ကလို နုနယ်လှပမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ ပြည့်စုံသော အလှပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။ ပင်ကိုယ်အရည်အချင်းကလည်းရှိ ဓနဥစ္စာကလည်း ပြည့်စုံလှရက်လွန်းသူ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေပြန်တော့ လွင်မာထက်ကို တမ်းတမက်မောသူများ လက်တွဲလိုသူများ ကမ်းလှမ်းသူများဖြင့် ဝိုင်းဝိုင်းလည်၍ နေရသည်။

လွမ်းနေမယ် နန်းလေးရယ်

2024-12-13

(ဒီဇာတ်လမ်းလေးက တကယ့် ဖြစ်ရပ်မှန်လေးပါ)

အခန်း (၁)

၂၀၀၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၃) ရက်။ မကြာခင် သင်္ကြန်ကျတော့မည်။ သင်္ကြန်ရယ်၊ ဥသြရယ်၊ ရွက်ကြွေလေးတွေရယ်၊ ရှင်းပြီးလှပနေတဲ့ ကောင်းကင်ပြာလေးရယ်… ဒါတွေဟာ နွေဦးပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲက နွေသရုပ်စုတ်ချက်တွေပါပဲ ချစ်သူရယ်..။

ဟိုးဝေးဝေး ဗာင်္ဒပင်က သစ်ရွက်လေးတွေ တစ်ရွက်ချင်း မြေသို့ ဝဲပျံကျနေတာ၊ ခပ်လှမ်းလှမ်း ပိတောက်ပင်ပေါ်က ဥသြငှက် တေးဆိုနေတာတွေကြည့်ပြီး ဘာလိုလို အလွမ်းကြီးက ရင်ကို ဗျောင်းဆန်စေပါတယ်…။ ရည်းစားရှိသူမပြောနဲ့ မရှိသူတွေတောင် နွေရောက်ပြီဆို ဘာလိုလိုနဲ့ ဘယ်ကိုလွမ်းရမှန်းမသိအောင် ခံစားရတယ်လေ..။

“ဟေ့ကောင်… ချစ်စမ်းကို.. ငါခေါ်နေတာကြာပြီ… ဘာတွေငေါင်ပြီး.. ခေါ်မကြား အော်မကြား ဖြစ်နေလဲကွာ…”

မင်းသူမှ ပြောပြောဆိုဆို ခုံတစ်လုံးဆွဲပြီး ဘေးမှာဝင်ထိုင်သည်။ မင်းသူက အိမ်မှာ ဆေးဆိုင်ဖွင့်ထားသည်။ လိုသောဆေးများဝယ်ရန် ဗိုလ်ချုပ်ဈေး သွားမည်၊ အဖော်လိုက်ခဲ့ပါဆိုသဖြင့် ဈေးသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဈေးရောက်တော့ မင်းသူက လိုသောဆေးများဝယ်ရန် ဈေးထဲဝင်သွားခိုက် မိမိတစ်ယောက်တည်း ဈေးထဲရှိ “ဒေါ်ရိတ်ကြီး လဘက်ရည်ဆိုင်” မှာထိုင်ပြီး လဘက်ရည်သောက်ရင်း မင်းသူကို စောင့်နေစဉ် နွေပန်းချီကားအား ကြည့်ရင်း စဉ်းစားခန်းဝင်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ခါက ကျွန်းရွှေဝါ

2024-12-12

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

” အူး အူးးးးး ဟူးးးးးးးးးး ”

”ဝူးးးး ဝူးးး တူးးး

“ဝု ဝု အူ အူ ဝူးးးးးးးးးးးးး ”

ညဉ့်သန်းခေါင်ယံ – မြို့ပြင် တိုးချဲ့ရပ်ကွက်တွင် ရပ်ကွက်အနောက်ဖျားမှ ခွေးအူသံကြီးမှာ အလယ်ပိုင်းထိ ဆူညံစွာ အော်ညီးလို့နေသည်။ ထိုနောက် ၄င်းခွေးအူသံကြီးမှာ ရပ်ကွက်မြောက်ဖျားပိုင်းသို့ ရွေ့လျားလာရာ

” အူးးးး ဝူအူ ဝူးးးး ဝူးးးးး အူးးးး ဝုအူ ”

” ဝု ဝု ဝု ဝူးးးးး အူ ဝူးးးး ဝု ”

ခွေးအူသံများ အော်ငြီးနေရာမှ ရုတ်တရက် ရပ်သွားခဲ့သည်။ မြောက်ဖျားပိုင်း အိမ်တစ်အိမ်တွင်

ကြင်နာတတ်တဲ့ သူနာပြုဆရာမလေး

2024-12-12

ဒေါက်တာအောင်ဇော်လင်း ခွဲခန်းထဲက ထွက်လာသည်။ သူ့ကို အကြောင်းသိသူများက သွေးလက်ဝါးဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ သူနဲ့ ခွဲခန်းအတူတူဝင်တဲ့ ဆရာဝန်မ ငယ်ငယ်လေးတွေနဲ့ နပ်စ်မလေးတွေရဲ့ တင်ပါးနဲ့ ရင်ဘတ်တွေမှာ သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ဝါးရာကြီးတွေ တွေ့ရတတ်လို့ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့လည်း သွေးလက်ဝါးတစ်ယောက် အလုပ်ပြီးလို့ နားနေခန်းထဲဝင်ပြီး အနားယူလိုက်သည်။ ဒေါက်တာအောင်ဇော်လင်းသည် နိုင်ငံခြားကနေ ခွဲစိတ်အထူးကုပါရဂူဘွဲ့ ရလာသည်။ ဖဲလိုးအော့ဖ်ရိုင်ရယ်ကွန်ဆားတန့်ဆာဂျင် ဖြစ်သည်။ လူတွေ ပြောပြောနေကြတဲ့ FRCS။

”ဒေါက်…. ဒေါက်… ဒေါက်….”

”ဝင်ခဲ့ပါ။”

ဝင်လာတဲ့သူက အနီဝတ် သူနာပြုဆရာမလေး ဖြူဖြူခါး။

”အဖြူ….၊ ခဏလာဦး ၊ ”

”ဟုတ်… ဆရာ၊”

သွေးလက်ဝါး ဘာမှမပြော၊ ဆုံလည်ကုလားထိုင်ကြီးပေါ်မှာ ကားယားကြီး ထိုင်နေရင်း ပေါင်ကြားထဲကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

သူနာပြု ဆရာမလေးကလည်း သွေးလက်ဝါးပြောတဲ့ ခြေဟန်လက်ဟန်ကို နားလည်သည့်အလား ပေါင်ကြားထဲတွင် ကြုံ့ကြုံ့လေး ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပုဆိုးကို အသာဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ပုဆိုးကျွတ်သွားလို့ ပေါ်လာတဲ့ တစ်ထွာကျော်ကျော်လောက်ရှိတဲ့ လီးပျော့ပျော့ကြီးကို သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးနုနုလေးတွေနဲ့ ခပ်ဖွဖွ ကိုင်ဆွပေးသည်။

ငထုံငအ မောင်ဖုန်း

2024-12-12

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

”ကိုယ်မေကိုလိုး နှမလိုး သူတောင်းစား ဒီစောက်ရေလေး တစ်ထမ်းနှစ်ထမ်းကို ထမ်းနေတာ မပြီးတော့ဘူး။ ဒီလောက်ကြာချင်တဲ့အကောင် အိမ်ရောက်မှ တစ်ညလုံး ဂျွမ်းထိုးပြီးကို လိုးခိုင်းမယ် ကိုယ်မေကိုလိုး မြန်မြန်ခပ်”

ဘောလုံးကန်ပြီး မောလို့ နားရင်း ရေသောက်နေတာ ဆဲချက်က ရေတောင်သီးတယ်ဗျာ။ တော်တော်ကြမ်းတဲ့ ဟာတွေ။

”ဖူးးးးး ဟ ကြမ်းတာကွာ”

”ဘယ်လိုဖြစ်တာတုန်းကွ အောင်ကြီးရ။ ဒီမှာတော့ ဒီလိုပဲကွာ ဒါမျိုးက ရိုးနေပြီ။ မင်းက ဒီရွာသားဆိုပေမယ့် လူသစ်လို ဖြစ်နေတော့ ဒါမျိုးနဲ့ မယဉ်တာ မဆန်းပါဘူး။ နောက်ဆို ယဉ်သွားမှာကွာ”

”လခွီး ရေတောင်သီးတယ်။ အဲ့အဒေါ်ကြီး တော်တော် အဆဲပက်စက်တယ်နော်”

ရွှေရည်စိမ် ထားတဲ့ အချစ်

2024-12-12

အိမ်မှာ ကျွန်နော် ရယ် ကျွန်နော့် ခယ်မလေး သက်မွန်ရယ် ကျွန်နော့် ယောက်ဖ ရဲ့ မိန်းမ ဇင်ဇင် ရယ် သုံးယောက်ပဲ ရှိတယ် ။ ကျန်တဲ့ အိမ်သားတွေ အကုန် ဘုရားဖူး ထွက်သွားကြတယ် ။ ကျွန်တော် က အစိုးရ ဝန်ထမ်း ခွင့်မရတာ နဲ့ မလိုက်ဖြစ်ဘူး သက်မွန်နဲ့ဇင်ဇင် က အထည်ဆိုင် မှာ အရောင်းစာရေးမ လုပ်နေကြတာ ဆိုတော့ သူတို့ လည်း ခွင့်မရတာ နဲ့ မလိုက်သွားဖြစ်ခဲ့ဘူး ။ ဇင်ဇင်က သူယောက်ကျား ကျွန်နော့ ယောက်ဖ စင်္ကာပူ မှာ အလုပ်သွားလုပ်ကတည်းက အိမ်မှာ လာနေဖြစ်တာ ခြောက်လ လောက်ရှိပီ ။အိမ်မှာ နေရင်းနဲ့ပဲ ခယ်မလေး သက်မွန် အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အထည်ဆိုင်မှာ အရောင်းဝန်ထမ်း အဖြစ် သူပါ ဝင်လုပ်နေတာ ။ ခယ်မလေး သက်မွန် က ပိန်ပိန်သွယ်သွယ် ဇင်ဇင်က တော့ သိပ်မပိန်ဘူး အရမ်းလည်း မဝဘူး ။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ဇင်ဇင်က ပိုကြည့်ကောင်းတယ် ။ တင်တွေရင်တွေ ထွက်တယ် ကြည့်ကောင်းတယ် ။ သက်မွန်ကတော့ နဲနဲ ပိန်တယ် ဒါပေမယ့် သက်မွန်နဲနဲခေတ်ဆန်တယ် အတို အကြပ်လေး တွေ ဝတ်တတ်တယ် ။ ဇင်ဇင်ကတော့ အိမ်ထောင်သည် မို့လားမသိ မြန်မာဝတ်စုံ ပဲ အဝတ်များတယ် ။ကျွန်နော့် ယောက်ဖ နဲ့ ရပီး လေးလကျော်လောက်မှာ ယောက်ဖ က ပြည်ပ ထွက်သွားတာ ။ အခု ထိ ငွေ သိပ်မပို့နိုင်သေးတော့ ဇင်ဇင်လည်း ကျွန်နော့် အိမ်မှာ ပဲလာနေဖြစ်တယ် ။ အိမ်မှာ က မိန်းမရယ် ကျွန်နော်ရယ် ကျွန်နော့် အမေ ရယ် ကျွန်နော့် ညီမရယ် ခယ်မလေး သက်မွန်နဲ့ ဇင်ဇင် တို့နေကြတာ ။ အခု ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံး ဘုရားဖူး ထွက်သွားကြတာ ဆယ်ရက်လောက်ကြာမယ် ။ အခု ကျွန်နော်တို့ သုံးယောက်ပဲကျန်ခဲ့တာပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလေးလ လောက်ကတည်းက ကျွန်နော် သတိထားမိတာ ကျွန်နော့် ကို ဇင်ဇင် တစ်ယောက် အထာတွေ ခင်းကျင်းနေသလိုပဲ ။ လူလစ်ရင်လစ်သလို အကြည့်တွေ က တမျိုးပဲ ။ ကျွန်နော် လည်း မိန်းမ ရှိပေမယ့် ဇင်ဇင်ကို စိတ်ဝင်စားနေမိတာ ။ လူလစ်ရင် ကျွန်နော့် ရှေ့မှာ ထမိန် ဖြန့်ဖြန့် ပီး ဝတ်ပြတာ ခနခန ။ အသက် ၂၆ ပဲရှိသေးပီး ယောကျား နဲ့ ခန ပဲ တူတူ နေလိုက်ရတဲ့ သူ့ အတွက် တခုခု လိုနေမှာ ကျွန်နော် သိတာပေါ့ ။ ဒါပေမယ့် အိမ်မှာ က လူက သိပ်မလစ်ဘူး ။

ကြေးစားမလေး ခင်သက်ထား

2024-12-12

ခင်သက်ထားသည်စိတ်စောနေသဖြင့် ဖာသည်မဆန်ဆန် ဦးဘ၏ပြော့ခွေနေသောလီးကြီးကို သူ၏လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများဖြင့်ဆွပေးနေရာ မကြာမီမာကြောတောင့်တင်းလာ၏။မတောင်မီက ကြက်တက်လေးလောက်ရှိသော်လည်း တောင်လာသောအခါ ခရမ်းသီးအလတ်စားနီးနီးကြီးထွားလာပြီးလျှင် အရှည်ငါးလက်မခွဲခန့်ရှိလေသည်။ ခင်သက်ထားခြင်ထောင်သံပါပါညု၍ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ ‘‘ ဟီဟိ ဘဘကြီး ခလေးမွေးအောင်လုပ်နိုင်လို့လား ’’ ‘‘ ညားတော့သိရမှာပေါ့ကွာ ’’ ‘‘ သိနေတာပဲ ဘဘကြီးဟာက ထလဲမထ သေးလဲသေးနဲ့ မြန်မြန်လုပ်ပါ ဟိုမှာ လူမမာတယောက်လုံးပစ်ထားခဲ့ရတာ ဘဘကြီးရဲ့ ’’ ။ တိုလျှင်တုတ် သေးလျှင်ရှည်ပါစေဟု မိန်းမတို့ဆုတောင်းပြည့် လီးပိုင်ရှင်ဖြစ်ပါ၏။‘‘ လာတော့လဲ ဘဘကြီးဟာကကြီးသားနော် ’’ ခင်သက်ထားကပေါင်နှစ်လုံးကိုကားပေးလိုက်ပြီးလျှင် ဆောက်ရည်ကြည်များရွမှ်းနေသည့် ဆောက်ပတ်ထဲလီးမြုပ်အောင်ဆွဲထည့်ပေးလိုက်သည်။

‘‘ မကြီးပါဘူးကွဲ့ ခံကြည့်တော့သိမှာပေါ့ ’’ ဦးဘကြည်သည် အသင့်ထည့်ပေးထားသော သူ၏လီးကြီးကို တဝက်မျှဝင်အောင်ထိုးသွင်းလိုက်ပြီးလျှင် နို့နှစ်လုံးကိုဆွဲ၍ တချက်ချင်းမျှင်းဆောင့်၏။ခင်သက်ထားမှာထိုထက်ကြီး၍ရှည်သောလီးများကိုခံဖူးသဖြင့် ကျင့်သားရနေသော်လည်း ရုတ်တရက်ဝင်သွားသောအခါ မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့သွားလေသည်။‘‘ နာလို့လား ထား ’’ ‘‘ မေးမှမေးရက်ပလေ ဘဘကြီးရယ် . . . ထားကအပျို၊ ဘဘကြီးကလူအိုလဲဖြစ်ပြန် လီးကလဲကြီးပြန်ဆိုတော့နာတာပေါ့ . . . ထားဒီလိုယောကျ်ားနဲ့ တခါမှမတွေ့ဖူးဘူး။ဘဘကြီးကိုချစ်လွန်းလို့ အခုလိုကိုယ်လုံးတီးချွတ်ပြီးခံပေးတာသိလား၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကျေးဇူးရှင် ကိုယ့်ထက်လဲအသက်အရွယ်ကြီးတော့ ထားအနေနဲ့ မရှက်နိုင်ဘဲ ဘဘကြီးလီးကိုဆွပေးတယ်မဟုတ်လား ’’ ‘‘ သိပါတယ်ကွယ် . . . ဘဘကြီးကဒါကြောင့်ချစ်တာ ’’ ဦးဘသည် ခင်သက်ထား၏ ဗိုက်ပေါ် သို့တသားထဲကျအောင်ဖိချလိုက်ပြီးလျှင် ချိုင်းအောက်မှလက်လျှို၍ သိုင်းဖက်ခါဆယ်ချက်ခန့်ဆက်ဆောင့်ပေးနေ၏။သူ့ဗိုက်ခေါက်သားကြီးကခံနေသဖြင့် လီးမှာခင်သက်ထားဆောက်ခေါင်းတွင်းသို့မဝင်ဘဲ သုံးပုံနှစ်ပုံမျှသာဝင်ထွက်နေသည့်အတွက် ခင်သက်ထားအဖို့အားမလိုအားမရဖြစ်နေ၏။

မနွယ်တို့ သားအမိ

2024-12-11

” ဘွတ်….ဘွတ်…..အား…ရှီး…..ဖတ်…..ဖောက်….အား…ဘွတ်….ဗြိ….အင်း…’ မနွယ်ရဲ့ငြီးသံနှင့်အတူ အိုးရိုက်သံတွေက တဘတ်ဘတ်နဲ့ တခန်းလုံး ညံနေလေသည်။ မင်းခန့်ကလဲ စားပွဲခုံလေးပေါ်မှာ လေးဘက်ကုန်းပေးထားတဲ့ မနွယ်ရဲ့ဖင်ကြီးကို လက်နဲ့တဖြန်းဖြန်းရိုက်ကာ ဆွဲဆွဲဆောင့်ဆောင့်နေလေ၏။ မနွယ်ရဲ့အိုးက သာမန်အိုးမဟုတ်၊ ပြည့်တင်းပြီး နောက်သို့ပင် ကောက်ထွက်နေလေသည်။ နို့ကြီးနှစ်လုံးကလဲ ရင်မောစရာ။ အောက်သို့ တွဲကျပြီး ရှေ့နောက်ခါရမ်းနေကြသည်မှာ ပြုတ်ထွက်လုမတတ်ပင်။

မင်းခန့်က ဒါပထမဆုံးလုပ်ဖူးတာဖြစ်၍ ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် အကောင်းကြီးကောင်းနေလေသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှလဲ မနွယ်က ကလေးနှစ်ယောက်အမေဖြစ်၍ ဒီလောက်ထိ လုပ်လို့ကောင်းလိမ့်မယ်မထင်ခဲ့ပေ။ မင်းခန့်တယောက် နောက်ကနေ အတင်းဆောင့်ရင်း မထိမ်းနိုင်တော့ပဲ ‘ ဘွတ်….ဘွတ်…..ဗြိ…..အား…အမေ…အင့်…ဖတ်……ဖတ်…….အား…..ကောင်းလိုက်တာ အမေရာ……အမေ့စောက်ဖုတ်ကြီးက အီဆိမ့်နေတာပဲ……တအားလိုးကောင်းတာပဲဗျာ…….ရော့….ဘွတ်……ဘွတ်……..အင့်……ဘွတ်…….အား…အမေရာ…..ကောင်းလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး…..လီးကို ဆိမ့်နေတာဗျ….’

သားဖြစ်သူ၏ စကားတွေကို မနွယ် လေးဘက်ကုန်းရင်း ကြားနေရ၏။ သားကြီး အရမ်းကောင်းနေပြီဆိုတာ မနွယ် သိ၏။ ပြီးတော့ အခု လိုးနေကြတဲ့နေရာက ခြံထဲက ထင်းတဲလေးထဲမှာဖြစ်၍ အခြားသူများ မကြားနိုင်ချေ၊ သားငယ်ဆိုတာလဲ အိပ်ပျော်နေရင် ပွေ့ထူတာတောင် မနိုး။ ထို့ကြောင့် မနွယ်လဲ သူမသားကြီး ကောင်းသထက် ကောင်းအောင်ဟု တွေးကာ ‘သား…. အားရပါးရဆောင့်……အမေ့ကို မညှာနဲ့….ဘွတ်……ဘွတ်…..ဖတ်……ဟုတ်ပြီ…..အဲလိုလိုး….အမေ့ကို အားမနာနဲ့……လိုးကွာ….အားရပါးရ လိုးစမ်း……ဘွတ်…..ဘွတ်……အား…ဖတ်…..ဒါမှ..အမေ့သားကြီးကွ……ဖြန်း…..အား…..ဖြန်း…….အား….”။ မင်းခန့်လဲ သူ့အမေဆီက မမျော်လင့်သောစကားကို ကြားရ၍ အားတက်လာလေသည်။ ပုံမှန်အတိုင်းဆို မနွယ် ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောဖို့မဆိုထားနဲ့ စိတ်တောင်မကူးဖူးပေ။ အခုဟာက ကာမစိတ်တွေ လွှမ်းမိုးနေသောကြောင့် မထိမ်းနိုင်တော့ပဲ ပြောမိပြောရာ ပြောလိုက်မိ၏။

ရာဇဝင်ထဲက အင်းစက်

2024-12-11

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

အချိန်အခါက တိုင်းနိုင်ငံများ တကွဲတပြားစီ ဖြစ်နေသော အချိန်ဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်အချင်းချင်း စစ်မက်တိုက်ခိုက်ပြီး အင်အားကြီးထွားကြရန် ကြိုးပမ်းနေသော အချိန်ကာလဖြစ်သည်။ ထိုအထဲမှ တိုင်းပြည်လေးတစ်ခုက ဘုရင်ဒါရန်ဒါကတော့ အရဲရင့်ဆုံး သတ္တိအပြောင်မြောက်ဆုံး ဘုရင်တပါးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံက ဘုရင်ကြီးက သူ၏ သမီးတော်လေးနှင့် လက်ဆက်စေလိုခဲ့သည်။ ဘုရင်ဒါရန်ဒါ အနေနဲ့ကလည်း ထိုမင်းသမီးလေးအား လက်ထပ်ထိမ်းမြားလိုက်လျှင် သူ၏တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးရှိလာနိုင်သောကြောင့် လက်ခံခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဘုရင်ဒါရန်ဒါ၏ အသက်မှာ ၂၆ နှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ပြီး မင်သမီးလေးဒေဝီ၏ အသက်မှာ ၁၆ နှစ်ခန့်သာ ရှိနေသေးသည်။ ဘုရင်ဒါရန်ဒါ၏ မိဘုရားဖြစ်လာမည့် မင်းသမီးလေးဒေဝီမှာ မဟာဆီ မဟာသွေး ဖြစ်သည့်အပြင် နတ်မိမယ်လေးတမျှ ချောမောလှပနေသဖြင့် ဘုရင်ဒါရန်ဒါမှာ အလွန်ကျေနပ်ခဲ့ရလေသည်။ ထိုလက်ထပ်ထမ်းမြားမှုကနေ အစပြုပြီး ဘုရင်ဒါရန်ဒါလည်း သူရဲ့အိမ်မက်ကို စတင် အကောင်အထည် ဖော်လေတော့သည်။

ငါးစိမ်းမြင် ငါးကင်ပစ်

2024-12-11

ရန်ကုန်မြို့ – မြောက်ဥက္ကလာ ရပ်ကွက်မှာနေထိုင်သော အကိုဖြစ်သူထံ သွန်းဆက်နဒီ ရောက်ရှိနေသည်။ အရပ် မနိမ့်မမြင့် ဆံပင်မှာ ခါးလယ်လောက်ထိ ဆံကျစ်အမြဲကျစ်လေ့ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမိုက်စားနှင့် ပုရိသ အပေါင်း လည်ပြန်ငေးကြည့်ရသည့် အလှပိုင်ရှင်လေး – နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအပေါ်က မှဲ့လေးနဲ့ ရီလိုက်ရင် သွားတက်ကလေးက အရမ်းဆွဲဆောင်မှု့ရှိသည်။ မန္တလေးသူ ညိုချောလေးပေါ့ ။ ဦးစီးအရာရှိ နေရာအတွက် နေပြည်တော်တွင် လျှောက်ထားရာ နောက်ဆုံးအဆင့် လူတွေ့ လာဖြေရန်ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

လူတွေ့ စာမေးပွဲဖြေပြီးသဖြင့် မန္တလေးသို့ ပြန်ရန် ကားလက်မှတ်ဝယ်ပြီး ခဏနားနေစဉ် အကိုဖြစ်သူ၏ မိန်းမ မသဇင် ကိုးကွယ်နေသော ဘိုးတော်တစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ အကို၏ မိန်းမသည် နတ် – ဝိဇ္ဇာ – ဘိုးတော်များ ယုံကြည်ကိုးကွယ်နေသဖြင့် အိမ်သို့ ဗေဒင်ကိစ္စ – နတ်ကိစ္စ များနှင့် မကင်သူများ ဝင်ထွက်သွားလာနေသည်ကို တွေ့နေရသည်။ ဘိုးတော်မှာ ခေါင်းရင်းခန်းတွင် ထိုင်ပြီး မသဇင်ဖြင့် စကားပြောနေသည်။ သွန်းဆက်နဒီမှာ နက်ဖန်ပြန်ရန်အတွက် အဝတ်စားများကို ခြေရင်းဘက်အခန်း၌ မီးပူတိုက်နေသည်။