ခင်ခင်လေးတစ်ယောက်သူနာပြုသင်တန်း
ဆင်းပြီးတောရွာလေးတစ်ရွာမှတာဝန်ကျ
တယ်အသက်ကငယ်ငယ်ရုပ်ရည်လေးကရှိတော့အဖြူနှင့်အနီလေးတွဲဝတ်ထားရင်ကျက်သရေရှိလုံးဝန်းပြီးတောင့်တင်းတဲ့တင်သားလေးကအိချောပိုထက်သာတယ်။အွန်း တင်ပဲရှိတယ်ထင်လားရင်လဲရှိတယ်။မြန်မာဝတ်စုံလေးနှင့်ဆိုမြင်သူတိုင်းချစ်ကြတယ်ဒါပေမယ့်ခင်ခင်လေးမှာရည်းစားသနာမရှိခဲ့ဘူးကြိုက်တဲ့သူတွေရှိပေမယ့်လည်းခင်ခင်လေးစိတ်မဝင်စားရဲဘူး
ဘာလို့လဲဆိုတော့ခငျခငျလေးမိဘကဆငျးရဲတယျမိဘကပညာသငျပေးနတေဲ့အရှယျမှာရညျးစားသနာမြားထားခဲ့ရငျမိဘကပွောဆိုပွီးပညာဆကျသငျခှငျ့ရမှာမဟုတျလို့ပဲ။
“ကဲညီမ ညီမလေးကိုဒီရှာကလူတှနှေငျ့မိတျဆကျပေးမယျ”
“ဟုတျကဲ့ရှငျ့ဆရာ”
“ဒီနေ့ ခငျမြားတို့ရှာကိုအသဈရောကျလာတဲ့
သားဖှားဆရာမလေးပါ၊သူ့နာမညျကခငျခငျ
လေးတဲ့ဝနထြမြးအသဈတှခပွေေးတဲ့အတှကအြဆငမြပှတောလေးတှရှေိရငဒြီရှာကရပမြိရပဖြတှကကေူညီစောငြ့ရှောကပြေးစခငွေတြယြ”
“ဟုတကြဲ့ပါဆရာကှီး၊ကနွောတြို့စောငြ့ရှောကပြေးပါမယြ၊အခုတော့ဆေးပေးခနြးကဆောကနြဆေဲကာလဆိုတော့ကာဆရာမလေးကို
ကနွောတြို့ရှာကသငြ့တောတြဲ့အိမတြဈအိမမြှာနရောမှာစီစဉပြးပါ့မယြ”
“ဒီကိစ္စက ဥက္ကဌကြီးတို့ကိုအားကိုးရမှာပဲ”
“ရပါတယ်ဆရာကြီး၊ကျနော်တို့ရွာရဲ့ကျန်းမာ
ရေးနိမ့်ကျတဲ့အခြေအနေတွေတိုးတက်လာပေါင်ကျေးရွာဆေးပေးခန်းနှင့်ဝန်ထမ်းချပေးတဲ့အတွက်ဆရာကြီးတို့ကိုအထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“ကဲဒီလိုဆိုကျနော်ဥက္ကဌကြီးတို့နဲ့ကျနော့်ဝန်ထမ်းကိုစိတ်ချထားခဲ့ပါမယ်”မြို့နယ်ဆရာဝန်ကြီးပြန်သွားပြီးနောက်မှာတော့
“ဆရာမလေး ဘာမှအားမငယ်နဲ့”
“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”
“ဆရာမလေးကို ဒေါ်ထားတို့အိမ်မှာနေရာချပေးပါ့မယ်။ဒေါ်ထားတို့အိမ်ကကျယ်လဲကျယ်တယ်ရေတွင်းနှင့်လည်းနီးတယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့ဦးသင့်တော်အောင်စီစဉ်ပေးပါ”
“ဒေါ်ထားရေ ကျနော်ခင်များကိုတာဝန်ပေး
လိုက်ပြီ”
“အမလေးကိုရင်ရယ် ကျမကဒီလိုသမီးချောချောလေးအိမ်လာနေတာကိုပဲအရမ်းဝမ်းသာလှပါပြီ”
“လာသမီးလေး အဒေါ်တို့အိမ်ကိုလာလိုက်ခဲ့”
“မင်းမင်းအောင်ရေနင် ငါ့သမီးလေးအထုတ်တွေသယ်ခဲ့တော့”
ခင်ခင်လေး ကကိုကိုမင်းမင်းအောင်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တယ်တောသားဆိုပေမယ့်အသားကမမဲဘူး
ရုပ်ရည်ခပ်သန့်သန့်လေးနှင့်ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့သူမျိုး၊လို့တွေးနေတုန်း
“သမီးလေး လိုအပ်တာရှိရင်မင်းမင်းကိုခိုင်း
အဲဒါ အဒေါ့်တူပဲ”
“ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်”
ရွာစပ်လေးမှာ ဒေါ်ထားရဲ့အိမ်ကိုလိုက်ခဲ့တယ်
အိမ်ခြံဝင်းမှာရေတွင်းလေးနှင့်အိမ်ရှေ့မှာလမ်းဘေးမှာလယ်ကွင်းတွေသန့်ရှင်းတဲ့လေကိုရူလို့ရတာပဲဆိုပြီခင်ခင်လေးသဘောကျသွားတယ်
“လာသမီးလေးသမီးလေးနေမယ့်အခန်းပြမယ်”
“ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်”
“မင်းမင်းရေ သမီးလေးနေမယ့်အခန်းရှင်းပေးစမ်းပါအုံး
ကွယ်”
“ဟုတ်ကဲ့ဒေါ်လေး”
မင်းမင်းတစ်ယောက်ဖင်ပေါ့စွာအခန်းကို
ရှင်းလင်းပေးလိုက်တယ်အဒေါ့်အိမ်နှင
့်မင်းမင်းတို့အိမ်ကခြံဝင်းတဝင်းထဲ။ဆရာမလေးကလဲ
အရမ်းလှတော့မင်းမင်းရင်ခုန်နေပြီ။
“ဆရာမလေးရေ ပြီးပြီဗျ”
“အာကိုမင်းမင်းကလည်းဆရာမလို့မခေါ်ပါနှင့်ရှင်
ခင်လေးလို့ပဲခေါ်ပါ”
“ဟုတ်ကဲ့ခင်လေး”
ခင်လေး အခန်းကိုနေရာလေးချလိုက်တယ်။
အခန်းနောက်ဘက်မှာပြူတင်းပေါက်ကလေးနှင့်မို့အလင်းရောင်လေးရတယ်။ပါလာတဲ့အလှပြင်ပစ္စည်းကိုနေရာလေးချ၊အိပ်ရာလေးခင်းပြီးလှဲချလိုက်ပြီးနားလိုက်တော့အိပ်ပျော်သွားတော့တယ်။
“ခင်လေး ခင်လေး”
“ဟင် “
“အိပ်ပျော်နေတာလား”
“ဟုတ်ကဲ့ကိုမင်းမင်း”
“ခင်လေးရေချိုးဖို့ကျနော်ရေဖြည့်ထားတယ်”
“အားနာစရာကိုမင်းရယ်”
“အားမနာနှင့်ဗျ၊ရေတွင်းနားမှာရေအိုးရှိတယ်
အဲဒီမှာချိုးရမယ်”
ခင်လေးရေတွင်းနားလှမ်းကြည့်တော့ခြောက်လုံးဝင်စဉ့်အိုးလေးနှင့်သစ်သားပြားကြီးတပြားခင်းထားတဲ့နေရာလေး၊ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာခင်လေးရှက်သွားတယ်အဆောင်မှာနေတုန်းကရေချိုးရင်တကိုယ်လုံးချွတ်ပြီးရေချိုးခဲ့တာ