“ကောင်းသွားပြီလား... ခံစားမှု အထွဋ်ထိပ်ရောက်ပြီလား...မိဆူးလေး "
မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။
အပိုင်း ( ၁ )
အညာကျေးလက်ဒေသ ထန်းတောတစ်နေရာ တဲလေးများ ပြန့်ကျဲတည်ရှိနေသည်။ ထန်းပေါ်ချိန် ထန်းတဲလေးများဖြင့် နေထိုင်ပြီး ထန်းတုံးမှ ရွာထဲပြန်ပြောင်းနေကျသည်မှာ ထန်းသမားတို့ ဘဝပင် ဖြစ်ပါတယ်။ အစွန်ကျကျထန်းတဲ တစ်လုံးစီမှ စကားသံများ ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။
“အမေ ဝါဆိုလပြည့်ကျ တောင်ပေါ်လိုက်သွားချင်တယ်”
“ညီး အဖေကိုပြော”
“အမေပြောပါ”
“ဟဲ့ လမပြည့်ခင်က ငါက ရွာထဲ ပြန်နေရမှာ ကျောင်းပိတ်ရက် ညီးပဲကူရမှာလေ”
“တစ်ရက်ထဲလေ အမေကလဲ”
“အေးလေ ညီးအဖေကိုပြောလို့”
“ဒီသားအမိ ဘာတွေ ပြောနေကျတာလဲ”
“ရှင့်သမီးလေ တောင်ပေါ်ပန်းကပ်လိုက်ချင်လို့တဲ့”
“အင်း လိုက်သွားလေသမီး တနေကုန်တော့မနေနဲ့ သမီး အမေ မရှိဘူး ”