Posts

“ ဟွန့်… နွားသိုးကြိုးပြတ်လေး… ကြမ်းလိုက်တာ… ပိုင်တယ်ဆိုပြီး ထင်သလို လုပ်ချင်တာပေါ့လေ…. "

2024-02-19

“ မြောက်ကျွန်းသူ မြောက်ကျွန်းသားတို့သည် တရားဝင် ဇနီးမယား မရှိ (ဝါ) တစ်လင်တစ်မယား စနစ်မရှိ..။ မုဒိန်းဆန်ဆန် အဓမ္မ ကာမအမှုများလည်း ကင်းရှင်း၏။ အိမ်ထောင်ရေး အရှုပ်အထွေးများလည်း လုံးဝ ကင်းရှင်း၏။ အကြင်ဖိုသတ္တဝါသည် အကြင်မသတ္တဝါအား အချစ်လွန်ကဲခြင်း တည်းဟူသော လိင်စိတ်ဖြင့် ကာမဂုဏ် ဆက်ဆံသွားလိုအံ့..။ ထို ဖိုမ သတ္တဝါနှစ်ဦးစလုံး အလိုတူ ကျေနပ်ပြီးသား ဖြစ်၏။ ကာမဂုဏ် မေထုန်မှုဖြင့် သံဝါသ ပြုလိုကြလျှင် လူသူ မမြင်ကွယ်ရာ အရပ်၌ (၇) ရက်တိုင်တိုင် အားပါးတရ ဝဝလင်လင် ဆက်ဆံကြ၏။ မြူးထူးပျော်ပါးကြ၏။ ပြီးလျှင် ငါ့လင်ငါ့မယားဟု စွဲလန်းသော ဥပါဒါန်များ မရှိဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေထိုင်ကြသည်။

သားသမီး မွေးဖွားလာလျှင်လည်း ကလေးအများနှင့် စုပေါင်းထားလိုက်သည်။ နို့တိုက်ခြင်းမှအစ ကလေး၏ ပြုဘွယ်ကိစ္စမှန်သမျှကို မြင်တွေ့သူတိုင်းက မိခင်၏ တာဝန်ကို ကျေပြွန်စွာ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ ထို့အတူ ယောက်ျားများကလည်း ဖခင်၏ တာဝန်ကို ကျေပြွန်စွာ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ကြသည်။ အလွန်သိသာ ထင်ရှား ယုတ်ညံ့သော မနာလို ဝန်တိုခြင်း မရှိ။ တစ်ဦးကို တစ်ဦး အကြင်နာ မေတ္တာ လွှမ်းသော ဆက်ဆံရေးဖြင့် ဆက်ဆံကြသည်။

“ကောင်းတယ်မောင် ကောင်းတယ် အဲ့လိုပဲဆောင့် ဧပရယ် ပြီးချင်လာပြန်ဘီ”

2024-02-19

အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လာပြန်တော့ ငယ်ငယ်ကအကြောင်းတွေ သတိရမိသည်။ အဲ့တုန်းက သူက ၂၁ ဝန်းကျင်လောက်၊ broken family ဖြစ်တာကြောင့်ရော မိဘတွေနဲ့ အတူမနေရတာကြောင့်ပါ ။ ဆိုးလို့ရမျှ ဆိုးနေတဲ့အချိန်၊ ဆေး၊ အရက် ၊ sex အကုန်လုပ်သည်။ အပေါင်းအသင်းတွေထဲမှာ အကောင်ကြီးကြီး သားသမီးတွေ ပါတယ်ဆိုတော့ လုံခြုံတာလဲပါသည်။ ပေါင်းတဲ့အပေါင်းအသင်းတွေကလဲ ဒီ society ထဲကလူတွေ ထားတဲ့ဆော်ကအစ။

အဲ့တုန်းက သူတို့ကို ပစ္စည်းပစ်နေတာ ကိုသီဟနှင့် မဒါလီတို့လင်မယား။ အတွဲကိုယ်စီဖြင့် ဟော်တယ်တကာ သွားဆွဲကြ ပါတီတွေ လုပ်ကြဖြစ်သည်။ မဒါလီအဖေက မူးယစ်က ဘာကောင်ဆိုလားပဲ သူ့ဆီမှာ မရတဲ့ အချိန်မရှိ၊ ထုတ်တဲ့စက်ရုံ ပိတ်ထားရင်တောင် သူ့အဖေ ဖမ်းထားတာတွေနဲ့ တစ်နှစ်လောက်ပစ်လို့ရသည်ဆိုပဲ။

ကိုသီဟကတော့ ဖက်ရှင်ဆိုင်ဖွင့်ထားသည်၊ တစ်လတစ်ခါ နှစ်လတစ်ခါလောက်တော့ ဘန်ကောက်၊ စင်ကာပူ ဈေးထွက်ဝယ်ရသည်။ အခုလို အွန်လိုင်းကမှာလို့ သိပ်အဆင်မပြေသေး။ အလုပ်မရှိ ဖြုန်းအားကောင်းသည့် သူရဇော်တို့ အုပ်ဖြင့်တော့ အတော်တွဲမိကြသည်။ သူရကတော့ တစ်ခါမှာလျှင် သူ့ဆော် ဧပရယ်အတွက်ရော နှစ်ယောက်စာ ၁၀၀ လောက် မှာရသည်၊ မဒါလီပြောတာတော့ သူမောင်လေးနှင့်တူသည်ဆိုကာ သူရဇော်မှာလျှင် ၁၂၀၊ ၁၃၀ လောက် ရသည်။

” ကိုမိုး မောင်နှမချင်းပါ အစ်ကိုရယ် မလုပ်ပါနဲ ”

2024-02-19

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

” အူး အူးးးးး ဟူးးးးးးးးးး ”

”ဝူးးးး ဝူးးး တူးးး

“ဝု ဝု အူ အူ ဝူးးးးးးးးးးးးး ”

ညဉ့်သန်းခေါင်ယံ – မြို့ပြင် တိုးချဲ့ရပ်ကွက်တွင် ရပ်ကွက်အနောက်ဖျားမှ ခွေးအူသံကြီးမှာ အလယ်ပိုင်းထိ ဆူညံစွာ အော်ညီးလို့နေသည်။ ထိုနောက် ၄င်းခွေးအူသံကြီးမှာ ရပ်ကွက်မြောက်ဖျားပိုင်းသို့ ရွေ့လျားလာရာ

” အူးးးး ဝူအူ ဝူးးးး ဝူးးးးး အူးးးး ဝုအူ ”

” ဝု ဝု ဝု ဝူးးးးး အူ ဝူးးးး ဝု ”

ခွေးအူသံများ အော်ငြီးနေရာမှ ရုတ်တရက် ရပ်သွားခဲ့သည်။ မြောက်ဖျားပိုင်း အိမ်တစ်အိမ်တွင်

“ လာ… မောင်လေးရယ်… မမကို ဒီကုတင်စောင်းမှာပဲ လုပ်ပေးပါ ”

2024-02-18

ရန်ကုန်မြို့လယ်ရှိ ကွန်ဒိုမီနီယံ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု။ ထိုအဆောက်အဦးကြီး၏ ၁၀ လွှာတွင် ခေတ်မှီ နောက်ဆုံးပေါ် ကရိယာများဖြင့် လှပခမ်းနားသော အလှပြင်ဆိုင်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ အလှပြင်ဆိုင်က အမျိုးသမီးများသီးသန့်ဟု ဆိုသော်လည်း အလှပြင်ပေးသူများက အသက် ၂၀ ကျော်သာရှိသေးသော ကောင်လေးများ ဖြစ်နေသည်။ အလှပြင်ဆိုင်ဟု ဆိုသော်ငြားလည်း အလှပြုပြင်ပေးသူများမှာ အလှပြင်ဆိုင် အများစုတွင် တွေ့ရသော မိန်းမစိတ်ပေါက်နေသော ကောင်လေးများ မဟုတ်ပါ။ ယောက်ျားစစ်စစ် ကျားဖြစ်ပြီး ဝတ်တာစားတာကအစ ယောက်ျားပီသသော သူများဖြစ်သည်။ အားလုံး တောင့်တောင့် ဖြောင့်ဖြောင့်လေးတွေ ချည်းဖြစ်သည်။

အလှပြင်ထိုင်ခုံက ၇ ခုံရှိပြီး ကောင်လေးတွေက အားလုံး စုစုပေါင်း ၁၀ ယောက်ဖြစ်သည်။ အလှပြင်ခန်းကို သီးခြား မှန်လုံခန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ထိုအခန်းထဲတွင် ဆိုဖာနောက်မှီ ထိုင်ခုံရှည် ၃ ခုံကို နံရံတွင်ကပ်၍ စီတန်းချထားပြီး အလှပြင်ဆရာ ကောင်လေးများ ထိုင်နေကြသည်။ ဂျာနယ်ဖတ်သူကဖတ်၊ mp 4 နားထောင်သူက နားထောင်၊ မှန်ရှေ့တွင်ခေါင်းဖီးသူက ဖီး၊ စကားပြောသူက ပြောနှင့် ရှိသော်လည်း ကျယ်လောင်ဆူညံခြင်းမရှိပဲ တိတ်ဆိတ် အေးချမ်းလှသည်။

“အို… အဖေ့ သမီးလေးရယ်…၊ ဖေဖေ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါကွာ”

2024-02-18

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

ဒီနေ့…. ဦးအောင်မော်တို့ မိသားစု အနောက်ဘက် ကမ်းခြေသို့ ခရီးထွက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့မိသားစုအပိုင်ဝယ်ထားသော ကိုယ်ပိုင်ကမ်းခြေနှင့် အပန်းဖြေ အိမ်ကြီးတွင် ဟောလီးဒေး ပိတ်ရက်အတွင်း မိသားစု အနားယူရန် လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အခြား ဂဇက်တက် ဟောလီးဒေး ၂ ရက်နှင့် ကြား ၁ ရက်ခံပြီး စနေ တနင်္ဂနွေ ဆက်ပိတ်သဖြင့် သူတို့ မိသားစုအတွက် အပန်းဖြေရန် အချိန် ၅ ရက်ခန့် ဆက်တိုက်ရ၍လည်း ဤခရီး ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဦးအောင်မော်က “မော်-ဘစ်စနက်ဂရု(ပ်)” ၏ ပိုင်ရှင်၊ အောင်မြင်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် တစ်ယောက်။ ကြွယ်ဝမှုက အဆမတန်။ သူ့အသက်က ၄၇ နှစ်။ အခုရောက်နေသည့် အပန်းဖြေ အိမ်ကြီးနှင့်အတူ ၅ ဧကလောက် အကျယ်အဝန်းရှိသော ကမ်းခြေမြေကို ကိုယ်ပိုင် ပရိုက်ဗိတ်ဘိ(ရှ်) အနေဖြင့် ဝယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အားလပ်ရက် အထိုက်အသင့်ရတိုင်း ဤနေရာသို့ လာနားလေ့ရှိသည်။

“တီလေး ပေးလုပ်ပါနော် တီလေး စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်စေရပါ့မယ် နော် နော်…”

2024-02-18

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်

“သွားပြီ ကိုမင်းရေ…”

“အေး ဖြေးဖြေး ငါ့ကောင်…”

ကိုမင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ နေဝင်း ထွက်လာခဲ့သည်။ ထမင်းချိုင့်ကို နောက်ကယ်ရီယာမှာ ညှပ်ကာ စက်ဘီးကို လှည့်၍ နင်းလိုက်သည်။ နေဝင်းက တွင်ခုံမှာ ပညာသင် နေ့စားလုပ်သည်။ ဆယ်တန်းသုံးနှစ်ကျလို့ ကျောင်းဆက်မတက်တော့ပဲ အလုပ်ဝင်ခဲ့သည်မှာ လေးနှစ်ရှိပြီ။ အခုတော့ ပညာတတ်ကာ ဆရာတွေ မျက်နှာလွဲရသည်။

ကိုမင်းက လက်ထောက် တွင်ခုံဆရာ။ သူက ကိုမင်းအောက်က သူ့အောက်မှာ ပညာသင်ကလေး ၃ ယောက်ရှိသည်။ ပညာတတ်တော့ လခတိုးသည်။ ဝင်ဝင်ချင်း ၁ သောင်းသာ ရပေမယ့် အခုတော့ တစ်လ ၄ သောင်းခွဲ ရချေပြီ။

ပွင့်လင်းသွားသော အချစ် (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

2024-02-18

ပွင့်လင်းသွားသော အချစ် (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

ပွင့်လင်းသွားသော အချစ် ရေးသားသူ – Wanna

🏵️အပိုင်း (၂) ဇာတ်သိမ်း🏵️

အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်ကို မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပါနှင့်။

(ကိုမိုးနေ၏ ဖြစ်ရပ်မှန်တချို့ ပါဝင်သည်။)

အိမ်သို့ရောက်သော် ခြံတံခါးအား သော့ဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့ပြီး အိမ်ထဲသို့ရောက်သောအခါ အမေဖြစ်သူအား မတွေ့သဖြင့်

“အမေရေ သားပြန်လာပြီ”

ဟု အော်ခေါ်လိုက်ရာ မီးဖိုခန်းထဲ၌ နွားနို့ကြိုနေသော ဒေါ်နီလာတစ်ယောက် သားဖြစ်သူ အသံကြားသဖြင့် မီးဖိုအား ခလုတ်ပိတ်ကာ အိမ်ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

“ဟယ် သား ဘာပစ္စည်းကျန်ခဲ့လို့လဲ”

“ဘာမှကျန်ခဲ့ပါဘူး အမေရဲ့။ သား နည်းနည်း နေမကောင်းသလို ဖြစ်ချင်နေလို့ ဆိုင်ပိတ်ပြီး ပြန်လာလိုက်တာ။ ဒါနဲ့ အမေ မီးဖိုထဲမှာ ဘာတွေချက်”

ဟု မိုးနေက ပြောလိုက်ရာ ဒေါ်နီလာ၏ စိတ်ထဲ၌ “ဟူး တော်ပါသေးရဲ့ သားလေး အစောပိုင်းကသာ ပြန်လာရင် ငါနှာထပြီး ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေတာကြီးကို မြင်သွားမှာ” ဟုတွေးရင်း

ပွင့်လင်းသွားသော အချစ် အပိုင်း (၁)

2024-02-17

ပွင့်လင်းသွားသော အချစ် ရေးသားသူ – Wanna

🏵️အပိုင်း (၁)🏵️

အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်ကို မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပါနှင့်။

(ကိုမိုးနေ၏ ဖြစ်ရပ်မှန်တချို့ ပါဝင်သည်။)

မန္တလေးမြို့ ချမ်းမြေ့သာယာမြို့နယ်၏ ရပ်ကွက်တစ်ခုထဲတွင် အသုဘနာရေးအိမ်တစ်ခုတွင် အသက် ၁၉ နှစ်ခန့်ရှိ မိုးနေဆိုသော လူငယ်လေးမှ အသက် ၃၈ နှစ်အရွယ် အသားဖြူဖြူ လုံးကြီးပေါက်လှနှင့် ချောမောလှပလှသည့် သူ၏အမေအား နှစ်သိမ့်အားပေနေရှာ၏။ ယခုနာရေးမှာ ဒေါ်နီလာ၏ ခင်ပွန်းသည်ဖြစ်သူ ဦးအောင်မိုး၏ နာရေးပင်ဖြစ်ပြီး အသက် ၄၉ နှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဦးအောင်မိုးသည် အသက်ရှင်စဉ်ကာလက အရက်ကို မိုးလင်းမှ မိုးချုပ်အထိ နှစ်ခြိုက်စွာ အလွန်အကျွံ သောက်သုံးတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အသည်း ဇကာပေါက်ဖြစ်ကာ အသည်းကင်ဆာဖြင့် ဆုံးပါးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးအောင်မိုးမှာ ရန်ကုန်ဘုရင့်နောင်ပွဲရုံတွင် ရှယ်ယာဝင်ထားပြီး ဇနီးဖြစ်သူ ဒေါ်နီလာနှင့် သားဖြစ်သူတို့က ဈေးထိပ်တွင် ဖွင့်ထားသော ၎င်းတို့၏ အိမ်ဆောက်ပစ္စည်း အရောင်းဆိုင်မှာ ကိုယ်တိုင်ဦးစီးသဖြင့် စီးပွားရေးအဆင်ပြေကာ အစစအရာရာ နောက်ကျောင်းအေးသောကြောင့် သူငယ်ချင်းများနှင့် အရက်ကို ဝိုင်းဖွဲ့အပျော်သောက်ရာမှ ရက်၊လ၊နှစ် ကြာသော်အခါ အရက်ကို စွဲသွားရခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့တန်ခိုးနဲ့ နှစ်ဆတိုးလို့ ချစ်ပါ့မယ်

2024-02-17

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်

သူ့တန်ခိုးနဲ့ နှစ်ဆတိုးလို့ ချစ်ပါ့မယ် ရေစသားသူ – ဘူးခါးသီး

ကျနော်က သာမန်ဆို တည်ငြိမ်အေးဆေးပေမယ့် အရက်တစ်ခွက်လောက်ဝင်ပြီဆိုတာနဲ့ စိတ်က ပြောင်းသွားတော့တာပဲ။ ပါးစပ်က ပြောတာပြော ဆိုချင်တာဆို လုပ်ချင်ရာ လျှောက်လုပ်တတ်တယ်။ အမူးပြေရင် ဘာမှမမှတ်မိတော့ဘူး။ တကယ်တော့ ကျနော်က အရက်သမား မဟုတ်ဘူးဗျ။ အားရင် ဟိုစက်ဒီစက်ပြင်မယ် ကလိမယ် စာဖတ်မယ် ဒီလိုနေတဲ့ကောင်။ အရက်သောက်လိုက်ရင်တော့ ပေါက်ကရ အကုန်လျှောက်လုပ်တော့တာပဲ။

အရက်ကြောင့် ကျနော့်မသိစိတ်က နိုးထပြီး ကျနော့်ကို အရာရာ စေခိုင်းတော့တာပဲ။ ပြီးရင် ဘာမှမသိ မမှတ်မိဘူး ဖြစ်နေရော။ အာ့ကြောင့် ကျနော် အရက်ကို ရှောင်တယ်။ အမေကတော့ ဘာမှမပြောဘူး။ ယောက်ျားဆိုတာ အရက်တော့ သောက်တတ်ရတယ်လို့ ပြောတယ်။ သားလျှောက်မယ့်လမ်း မပျက်စီးရင် ပြီးရောတဲ့။

” ဟင်.. ဟင်.. ကိုရယ်.. ရင်ထဲတစ်မျိုးကြီးပဲကွာ… အထဲမှာ ရွစိစိနဲ့… တစ်ဆို့ဆို့ကြီး.. သိလား…”

2024-02-17

(ဒီဇာတ်လမ်းလေးက တကယ့် ဖြစ်ရပ်မှန်လေးပါ)

အခန်း (၁)

၂၀၀၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၃) ရက်။ မကြာခင် သင်္ကြန်ကျတော့မည်။ သင်္ကြန်ရယ်၊ ဥသြရယ်၊ ရွက်ကြွေလေးတွေရယ်၊ ရှင်းပြီးလှပနေတဲ့ ကောင်းကင်ပြာလေးရယ်… ဒါတွေဟာ နွေဦးပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲက နွေသရုပ်စုတ်ချက်တွေပါပဲ ချစ်သူရယ်..။

ဟိုးဝေးဝေး ဗာင်္ဒပင်က သစ်ရွက်လေးတွေ တစ်ရွက်ချင်း မြေသို့ ဝဲပျံကျနေတာ၊ ခပ်လှမ်းလှမ်း ပိတောက်ပင်ပေါ်က ဥသြငှက် တေးဆိုနေတာတွေကြည့်ပြီး ဘာလိုလို အလွမ်းကြီးက ရင်ကို ဗျောင်းဆန်စေပါတယ်…။ ရည်းစားရှိသူမပြောနဲ့ မရှိသူတွေတောင် နွေရောက်ပြီဆို ဘာလိုလိုနဲ့ ဘယ်ကိုလွမ်းရမှန်းမသိအောင် ခံစားရတယ်လေ..။

“ဟေ့ကောင်… ချစ်စမ်းကို.. ငါခေါ်နေတာကြာပြီ… ဘာတွေငေါင်ပြီး.. ခေါ်မကြား အော်မကြား ဖြစ်နေလဲကွာ…”

မင်းသူမှ ပြောပြောဆိုဆို ခုံတစ်လုံးဆွဲပြီး ဘေးမှာဝင်ထိုင်သည်။ မင်းသူက အိမ်မှာ ဆေးဆိုင်ဖွင့်ထားသည်။ လိုသောဆေးများဝယ်ရန် ဗိုလ်ချုပ်ဈေး သွားမည်၊ အဖော်လိုက်ခဲ့ပါဆိုသဖြင့် ဈေးသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဈေးရောက်တော့ မင်းသူက လိုသောဆေးများဝယ်ရန် ဈေးထဲဝင်သွားခိုက် မိမိတစ်ယောက်တည်း ဈေးထဲရှိ “ဒေါ်ရိတ်ကြီး လဘက်ရည်ဆိုင်” မှာထိုင်ပြီး လဘက်ရည်သောက်ရင်း မင်းသူကို စောင့်နေစဉ် နွေပန်းချီကားအား ကြည့်ရင်း စဉ်းစားခန်းဝင်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။