Posts

အချစ်အတွက်ကြွေခဲ့တဲ့ သစ်ရွက်တွေ

2024-02-06

ပြင်းရှတောက်လောင်သော တေးဂီတသံစဉ်များက ခန်းမထဲရှိ လူများအားလုံးကို ဖမ်းစားတိမ်းမူးစေခဲ့သည့်တိုင် ကျနော့်ကို ထူးထူးခြားခြား ဘာရသမှ ပေးနိုင်ခြင်းမရှိ။ အရောင်စုံမီးများ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်နှင့် စီးမျှောလှုပ်ရမ်းနေကြသော သူငယ်ချင်းများသည်လည်း ယခုတော့ဖြင့် ကျနော့်ကို မေ့နေကြပြီ။ အထက်တန်းကျောင်းမှ သူငယ်ချင်းများ ပြန်လည်ဆုံစည်းခဲ့ကြသည့် ညစာစားပွဲမှအပြန် အနည်းငယ် အကြောရှည်တတ်သော သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်၏ စနက်ကြောင့် သူငယ်ချင်းတချို့တဝက်နှင့်အတူ ကျနော်က ကလပ်ထဲသို့ ပါလာခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်း ထိုအုပ်စုမှာ အကြောင်းပြချက်မျိုးစုံနှင့် မကြာခဏ တွေ့ဆုံနေကြဖြစ်ပြီး ကျနော်က တခါတရံမှ ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းသူဖြစ်သဖြင့် အားနာပြီး လိုက်လာခဲ့ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။

အသက်သုံးဆယ်ကျော်ခဲ့ပြီးသည့်တိုင် ယခုအခေါက်နှင့်ပေါင်းမှ လက်ဆယ်ချောင်းပင်ပြည့်အောင် မရောက်ဖူးသော အဝန်းအဝိုင်းမို့ ရောက်သည့်အခိုက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာသင်ယူမိသေးသည်။ သုံးခွက်မြောက်သော ဝီစကီခွက် ကုန်လွန်သွားပြီးသည့်အခါ ကျနော် အနည်းငယ်မြူးလာသည်။ ပါလာသော သူငယ်ချင်းများကတော့ ကပွဲကြမ်းပြင်ထဲမှ လူငယ်များနှုင့်အတူ ဒိုးဒိုးဒွန့်ဒွန့် ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။ စားပွဲခုံသေးသေးလေးပေါ်ရှိ ခွက်သေးသေးလေးထဲမှ အနည်းငယ်သာကျန်သော မြေပဲစေ့ နှစ်စေ့သုံးစေ့ကို ဝါးပြီး ဖန်ခွက်ထဲသို့ ရေခဲတုံးများ ထပ်ထည့်ကာ အရက်အနည်းငယ် လောင်းထည့်လိုက်ပြီး မော့သောက်လိုက်သည်။ ယခုတော့ ကျနော်သည် အရက်ကလေးမြုံ့လိုက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်မလေးများ၏ အလှကို မြည်းလိုက် တချက်တချက်တွင်တော့ ခြေထောက်ကလေး ခေါင်းလေးက စည်းချက်လိုက် လိုက်နှင့် အဆင်ပြေအောင် နေတတ်သွားခဲ့ပြန်ပြီ။

ချာတိတ် အရွယ်ကောင်လေးတွေနဲ့ စိတ်ကြိုက် ပလူးမယ့် သူဌေးမကြီး မာမာနွယ်

2024-02-06

မာမာနွယ် ကုတင်ပေါ်တွင် ခေါင်းအုံးကို ကျောမှီထိုင်ကာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ခပ်ကားကား လုပ်ထားစဉ် သူမထမီအောက်မှ ခေါင်းတစ်ခုကို အသာပွတ်ပေးနေပြီး ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို အရသာခံ သောက်နေ၏။ ဆေးလိပ်ငွေ့ကို အဆုတ်ထဲသို့ ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်အဖုတ်ထဲမှ ကျင်ခနဲ ဖြစ်သွားသဖြင့် မျက်နှာတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။ တုတ်ခိုင်သော ပေါင်နှစ်ချောင်းကို အတင်းညှပ်ထားလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အတင်းပွတ်သပ်နေလိုက်သည်။

နောက်မှ ဘေးရှိစားပွဲပေါ်မှ ဆေးလိပ်ပြာခွက်ထဲ ဆေးလိပ်ကို ထိုးထည့်လိုက်ပြီး ထမီအောက်စကို ဆွဲလှန်လိုက်သောအခါ သူမပေါင်ကြားမှ နုနယ်လွန်းသော မျက်နှာပေါက်နှင့် အသားအရေ ဖြူဖွေးနေသော ခပ်ချောချော ကောင်လေးတစ်ယောက်မှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရွှဲနစ်လျက် ခေါင်းမော့လာလေ၏။

“ကောင်လေး.. နင့်ကို ဘယ်သူက ရပ်ခိုင်းလို့ ရပ်လိုက်တာလည်း..”

သူမအမေးကြောင့် ထိုချာတိတ်မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့်

“ဟို… မနွယ် ပြီးသွားလို့.. တော်ပြီထင်လို့ပါ.. ကျွန်တော် ထပ်လျက်ပေးပါ့မယ်..”

ကောင်လေးက အလန့်တကြား မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများနှင့် ဆိုလိုက်ရင်း မာမာနွယ် ပေါင်ကြားကို မျက်နှာအပ်လိုက်ပြီး လျှာထုတ်ကာ အလျှားလိုက် တစ်ချက်ပင့်လျက်လိုက်သည်။

“တော်စမ်း.. ငါ့စောက်ပတ်ကျင်တယ်.. ထ.. ငါ့အင်္ကျီ ချွတ်ပေးစမ်း”

“နာတယ် ” “နာတာအပြင်အဲ့နာတာလေးကို ကြိုက်တယ် ငြိမ်းတစ်ခုခုကိုလိုချင်သလိုပဲ့ ”

2024-02-06

ချစ်သူသက်တမ်း၁နှစ်ကျော် တက္ကသိုလ်ဒုတိယနှစ်တွင် မောင်နှင့်ခိုးရာလိုက်ခဲ့မိသည်။ ချမ်းသာတဲ့အဒေါ်တွေအိမ်ကပ်နေရတဲ့ မိဘမဲ့ကျောင်းသူတစ်ယောက်အ​တွက် ထင်သလောက်မလွယ်ကူခဲ့ပါဘူး။ မျက်နှာတစ်ခုကလွဲပြီး ဘာတစ်ခုမှကောင်းတာမရှိဘူးလို့ ပြောနေကျအဒေါ်တွေကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုအားငယ်မိတာအမှန်။ အလုပ်တစ်ဖက် ကျောင်းတစ်ဖက်နှင့် ဘဝကိုရုန်းကန်ပေမယ့် ရိတသဲ့သဲ့လုပ်လာတဲ့အဒေါ်သား ကြောင့် ငြိမ်းစိတ်ဆင်းရဲလာပါပြီ။ အဒေါ်လုပ်တဲ့သူကိုတိုင်ပေမယ့် နင်အနေအထိုင်မတတ်လို့ နင်ကိုကမြူဆွယ်ပြနေတာ အစချီ၍ ပစ်ပစ်ခါခါပြောခြင်းခံရရုံကလွဲပြီး အရာမထင်။ ရေချိုးနေသည်ကို ဆွဲလားယမ်းလားလုပ်နေသည့် အဒေါ့်သားကို အုတ်ခဲနှင့်ရိုက်ခဲ့မိပြီ။ ​ငြိမ်းမောင့်နှင့်အတူ အဝေးတစ်နေရာကို ထွက်သွားချင်ပါပြီ။

တစ်ကောင်ကြွက် တစ်မျက်နှာ ငြိမ်းအတွက် နားလည်မှုပေးနိုင်တဲ့မိသားစုလေး လိုချင်မိပါတယ်။ ငြိမ်းတစ်ခါလေးတော့ ကံကောင်းပါရစေ။ ခိုးပြေးပြီး၅ရက်မြောက်တွင် မောင့်မိဘအိမ်ကိုလိုက်သွားရပါပြီ။ ကိုယ်ကမှားသူမို့ မျက်နှာနိမ့်နိမ့်ထားရန်လည်း ငြိမ်းမမေ့ပါ။ မောင်နှင့်နှစ်ယောက်သား ထိုင်ခွင့်မပြု​သေးသရွေ့ဒူးထောက်နေရင်း မောင့်မေမေကိုမဝံ့မရဲမော့ကြည့်မိသည်။ အရမ်းတော်သည့်ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးဖြစ်ပြီ စာအသင်အပြကောင်းသလိုစည်းကမ်းကြီးသူဖြစ်သည် ။ ငြိမ်းတို့မြို့တွင်မက တစ်ပြည်နယ်လုံးထိ သတင်းမွေးသူဖြစ်သည်။ ခုံပေါ်ထိုင်နေသည့် အမနှစ်ယောက်က သူတို့မောင်ကို လုသွားသူလို့မြင်နေလား မပြောတတ်ပါ။ စိမ်းစိမ်းသာစိုက်ကြည့်နေပါသည်။

“ဘာဆက်လုပ်ဖို့စိတ်ကူးထားကြလဲ”

“မေမေ သားကျောင်းမတက်တော့ဘူး အလုပ်လုပ်ပြီး ငြိမ်းကိုပဲ့ကျောင်းထားပေးတော့မယ် ”

“တော်တော်တတ်နေတယ်ပေါ့ ဟမ် နင့်ကိုတော့ ပြီးမှလုပ်ဦးမယ် ” “ဘယ်မှာနေလဲ မိဘတွေကရော ”

“မေမေ ငြိမ်းကမိဘမရှိတော့ ”

” ကိုအောင့်ဟာ… ပျော့သွားပြီမလား …၊ ပြီးအောင် … သွယ်လေး လုပ်ပေးမယ်နော် ”

2024-02-06

World War ဖြစ်နေတော့ ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး Google သွားခေါက်ဖြစ်တယ်။ မန်ယူဖန်ဆိုတော့ မန်ယူနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ဟာဆို ဘာနေနေ စိတ်ဝင် စားတာပေါ့။ မန်ယူက ၁၉၁၁ ခုနှစ်မှာ ချန်ပီယံဆု တစ်ခါရပြီး ၁၉၅၂ ခုနှစ်မှ အမှတ်ပေး ချန်ပီယံဆုကို ပြန်ရခဲ့တယ်။

တိုက်ဆိုင်တာလေးက မန်ယူအသင်း အမှတ်ပေး ဖလားရဖို့ နှစ်ပေါင်း ၄၁ နှစ် စောင့်ခဲ့ရတာ။ ကျုပ်ကတော့ ပြောင်းပြန်ပဲ ကပ်ကိုးလ်ဖလားရဖို့ ၁၄ နှစ်ပဲ စောင့်ရတော့ မန်ယူထက်စာရင် မဆိုးဘူး။

အိမ်ထောင်သက် ၉ နှစ်ကျော်တော့ မိန်းမရဲ့ ကာမစိတ်က ပြောင်းလဲလာတယ်။ နောက် ၅ နှစ်မှ ကာမစိတ်တံခါး အသစ်ကို ဖွင့်လိုက်တော့ ရာဂသွေးတွေ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ကစုန်စိုင်းနေတာ။ ဝင်သက် ထွက်သက်ကြားမှာ ရမ္မက်ခိုးတွေ အလုအယက် ဝေနေရတယ်။ ထူးခြားတဲ့ ခံစားမှုတွေနဲ့ ရင်တဒိုင်းဒိုင်း ခုန်ပြီး တဒင်္ဂခဏ ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ကင်းမဲ့ခဲ့ပေမယ့် မမျှော်လင့်ပဲ ရလိုက်တဲ့ ကာမရသတွေက ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်ပါဘူး။

“အင်း.. ညီမလေးကို အခုလိုမြင်ရတော့ ကိုကြီး မနေနိုင်တော့ဘူးလေ… ညီမလေး ကိုင်ချင်ရင် ကိုင်ကြည့်လေ…..”

2024-02-06

⚠️⚠️⚠️ မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

ဝသုန် ရေးသားသူ – ?????

သူ့နာမည်က ဝသုန် ပါ။ ဝသုန်ဆိုတာ ကျွန်တော်ရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲပါ။ နှစ်၀မ်းကွဲလို့ ပြောရမယ်နဲ့ တူတယ်။ ကျွန်တော့်အမေရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုရဲ့ သမီးပါ။ အဖြစ်အပျက်ကို လိုရင်ပဲ ပြောပါတော့မယ်။

အဲဒီနေ့က သင်္ကြန် အကျနေ့ပါ။ ဝသုန်တို့ အိမ်က လမ်းထဲမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့အိမ်က လမ်းမပေါ်ပါ။ ဝသုန်ကို သူ့အဖေနဲ့ အမေက အပြင်ပေးမထွက်ပါဘူး။ သူ ရေပက်ချင်ရင် ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို လာပြီးရေပက်ရပါတယ်။ သူ့အဖေနဲ့အမေက မနက်ဘက် ကားနဲ့ လာပို့ပါတယ်။ နေ့လည် ပြန်ကြိုတယ်။ ညနေပြန်ပို့တယ်။ ညဘက် ပြန်ကြိုပါတယ်။

ငွေကိုမက်၍ ပြန်လည်‌‌ပေးဆပ်ရမူ ကြီးမားခဲ့သည့် ကလေးမ

2024-02-05

ကျွန်မအဖေက အမြဲ ပြောဖူးတယ်။ “လောကမှာ လွယ်လွယ်ချောင်ချောင် ရတယ်ဆိုတာ မရှိဘူး၊ သမီး။ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်ပေးရတာချည်းပဲ။ ပြန်ပေးဆပ်လိုက်ရတာက ဘာလဲဆိုတာ သမီး အမြဲ မျက်ခြေမပြတ်ဖို့ လိုတယ်” တဲ့။

ကျွန်မ နာမည်လား၊ နာမည် အပြည့်အစုံကတော့ မပြောပါရစေနဲ့။ လဲ့လဲ့လို့ပဲ ထားလိုက်ပါ။ အလုပ်က မူလတန်းပြ ဆရာမပါ။ ဒါကလည်း ပိုက်ဆံအတွက်လုပ်တာ မဟုတ်ပဲ ဝါသနာပါလို့ လုပ်နေတာပါ။ ကျွန်မအမျိုးသားက အကောင်ကြီးကြီး အမြီးရှည်ရှည်ထဲကဆိုတော့ ငွေမလိုပါဘူး။ သူ ကျမကို တင့်တောင့်တင့်တယ် လိုလေသေး မရှိရအောင် ထားနိုင်ပါတယ်။။

ကျမ အခုပြောပြမဲ့ အကြောင်းက ဘယ်သူမှ မသိကြသေးတဲ့ ကျမရဲ့ လျို့ဝှက်ချက်ပါ။ ကျမ အမျိုးသားတောင် မသိပါဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဘူးဆိုတာက ရှက်စရာ ကိစ္စမို့ပါ။ ပြီးတော့ သူ သိသွားရင် ကျမတို့အိမ်ထောင် ပျက်စီးရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မပြောပဲတော့လည်း မြိုသိပ်မထားနိုင်တာမို့ ဒီမှာ လျို့ဝှက် ရင်ဖွင့်တာပါနော်။

ကျမ အကြောင်းကို ပြောမယ်ဆိုရင် ကျမရဲ့ ပုံစံကို ရှင်တို့ မျက်စိထဲ မြင်အောင် အရင်ပြောရလိမ့်မယ်။ ကျမက ငယ်ငယ်ကတည်းက သေးသေးသွယ်သွယ်၊ တောင်ပေါ်သူဆိုတော့ အသားက ဖြူဖြူနုနုနဲ့၊ မေးရိုးထင်းထင်း။ အရပ်က ၅ ပေ ၅ ဆိုတော့ မမြင့်ပေမဲ့ မိန်းကလေးတွေထဲမှာတော့ ပုတဲ့အထဲ မပါဘူးပေါ့။ ရှိသင့်တာတွေတော့ ရှိသင့်သလောက် ရှိပါတယ်။ အဟင်း … ရှင်တို့ သိမှာပါ၊ ဘာကို ပြောတာလဲဆိုတာ။

“ပြစမ်း မေထွေးကို သားဂျိုးလေး ကြီးပြီလားလို့”

2024-02-05

အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။

“ပြစမ်း မေထွေးကို သားဂျိုးလေး ကြီးပြီလားလို့”

“ကြီးသေးပါဘူးဗျ သေးသေးလေးပဲ ရှိသေးတယ်”

“ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ် ပလွတ်”

“အားအားအား ယားတယ် မေထွေးရ”

“ကောင်းရောကောင်းလား”

“အင်း ကောင်းတယ် နောက်လည်း အဲ့လိုလုပ်ပေးနော် မေထွေး”

“အမြဲလုပ်ပေးမှာပေါ့ မေ့သားလေးကို”

ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ နှစ်လောက်ကပေါ့။ ဘဘမိန်းမဒေါ်မေထွေး ကျနော့်ကို လီးစုပ်ပေးခဲ့တာပါ။ အဲ့တုန်းက ကျနော် ၁၂ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။

ရွာကိုပြန်တိုင်း ဘဘဦးကောင်းတို့တဲမှာ နေတယ်။ ကစားတယ်။ အိပ်တယ်။ အစ်ကိုဝမ်းကွဲတွေလည်း ရှိတာကိုး။ ဖိုးဖိုးဖွားဖွားတို့ဆီ လာလည်ပေမယ့် အဖော်တွေရှိတဲ့ ဘဘတဲမှာ ပိုပျော်တယ်။ အဲ့မှာပဲ အိပ်တာများတယ် ။ မေထွေးနဲ့လေ။

ဘဘမိန်းမဒေါ်မေထွေးကို ကျနော်က အမေထွေး ခေါ်ရာကနေ မေထွေးလို့ပဲ ခေါ်တော့တယ်။ သားတွေချည်း မွေးထားပြီး အကြီးဆုံးကပဲ ကျနော့်ထက် ၁၀ နှစ်ကျော် ကြီးတယ်။ အငယ်ဆုံးကတော့ ၃ နှစ် လောက်ပဲ ကွာတယ်။ ကိုလတ်နဲ့က ၅ နှစ်ကွာတယ်။

“ကိုသန့် လုပ်စရာရှိ အမြန်လုပ်ကွာ။ မျိုး မနေတတ်တော့ဘူး ”

2024-02-05

အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါလို့ နှုတ်ခွန်းဆက်ပါရစေရှင် ။ နာမည်ကတော့ မျိုးမမ ပါ၊ မျိုးလို့ပဲ ခေါ်ကြပေါ့နော်။ တဆက်တည်း မျိုးရဲ့ အကြောင်းအရာလေးတစ်ခုကို ရင်ထဲမှာ သိမ်းထားရတာ ပင်ပန်းလွန်းလို့ အကုန်လုံးရှေ့မှာ ဖွင်ပြပြောပြချင်တယ်၊ ပြောပြပါရစေနော်. .. ။

အသက်ကတော့ မပြောတော့ပါဘူးရှင် ။ အဲ မပြောလို့တော့ မဖြစ်သေးဘူး ။ ကိုကို မောင်မောင်များကတော့ အသက်မသိပဲ မျိုးကို စိတ်၀င်တစားရှိကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။

အသက်ကတော့ ပြောရမှာတော့ ခက်ရှက်ရှက်ပါ ။ အဲ့လိုပြောလို့ အသက် ၅၀ အဖွားကြီးလို့ မထင်လိုက်ကြပါနဲ့နော် ။ မျိုးအသက်က ၃၀ ရှိပြီ ၊ အိမ်ထောင်သည်ပါ ။

မျိုးနဲ့ ကိုအောင်ကြီးတို့ လင်မယားသက်တမ်း တစ်နှစ်ကျော်လောက်မှာ သားလေးတစ်ယောက် ထွန်းကားခဲ့ပါတယ်။ သိပ်ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ သားလေးပါ ။ မျိုးရယ်၊ သားလေးရယ်၊ ကိုအောင်ကြီးတို့ မိသားစုသုံးယောက် ပျော်ရွှင်အောင် နေခဲ့ကြတယ် ။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အရမ်းချစ်သလို၊ မျိုးလင်တော်မောင် ကိုအောင်ကြီးကလည်း အရမ်းကို အပြုအစု အယုအယကောင်းပြီး အလွန်ကြင်နာတတ်တဲ့ ယောကျာ်းကောင်းတစ်ယောက်ပေါ့။ ရုပ်ရည်ကတော့ မင်းသားပြေငြိမ်းနဲ့တောင် ခပ်ဆင်ဆင်ရယ်။ ဟီးဟီး ကြော်ငြာလေး ၀င်လိုက်ဦးမယ်။

ရွာသူလေးတွေကို အပြတ်ဖြုတ်မယ့် ဓားပြ ဗိုလ်မိုးသီး

2024-02-05

မိုးသီတဲ့ဟေ့………… တသီးတည်းရှိတယ်နော် ခွပ်ခွပ် ခွပ်……မြင်းခွာသံများက.တဖြောင်းဖြောင်း..ရွာထိပ်..လမ်းမကြီးမှာလည်းဖုန်တလုံးလုံးနှင့်…. ..သူကြီးရေ..ဗျို့သူကြီး.. ရွာသားလေးတစ်ယောက်.သူကြီးအိမ်ရှေ့သို့.အပြေးအလွှားရောက်လာသည်. ..ဘာတွေဖြစ်လို့လဲဟ..

ဓားမြဗိုက်.မိုးသီး..လာနေပီ..ဗျ.. ရွာသားလေး.မှာစကားပင်မဆုံးလိုက် သူကြီး.ခင်များတို့ရွာကို.တောင်းထားတဲ့ဆက်ကြေးဘယ်မှာလဲ..ဟု..မိုးသီး၏ပြောလိုက်သောအသံသည် သူကြီး၏ရင်ကိုဗလောင်ဆူသွားစေသည်။ ဒီနှစ်က.မိုးသည်းထန်ပြီးစပါးမတင်ချေ ..ရွာတွင်စီးပွားရေးမကောင်း..မိုးသီးတို့ကို ပေးရန်ဆက်ကြေးကမလုံလောက်…ရွာသူရွာသာားများရှေ့မှောက်တွင်….. .

သူကြီး.ခင်ဗျားတို့ဆက်ကြေးမပေးနိုင်ဘူးလား…. မိုးသီးရယ်..ဒီနှစ်ငါတို့ရွာစီးပွားရေးအဆင်မပြေလို့ပါ..နောက်နှစ်ကျပေးပါ့မယ်ကွာ..´တောက်´ မလိုချင်ဘူးဗျာ..ခုမပေးရင်.ခင်များနဲ့ခင်များမိသားစုကို…ပြန်ပေးဆွဲသွားမယ်..နောက်.. တစ်လအတွင်းခင်များရွာသူရွာသား တွေက..ဆက်ကြေးလာပေးရင်ပေးမပေးရင်.ခင်ဗျားတစ်မိသားစုလုံးကိုသတ်ပစ်မယ်.

..ကဲပြောရင်ကြာတယ်ဗျာ.ခုလိုက်ခဲ့.. ဗိုလ်မိုးသီးသူကြီးမိသားစုကိုဖမ်းသွားပြီဟေ့….. ဆိုသောသတင်းသည်.ရွာအနှံ့ပြန့်နှံသွားလေတော့သည်။ဘယ်သူတွေပါသွားသေးလဲ.. သူကြီး၊ သူကြီးကတော်.ဒေါ်ငွေခင်၊ သမီးလေး..ခင်မှုံ.၊ သားလေး..ရွှေတိုး..ချွေးမလေး..ခင်ရီနဲ့.အိမ်ဖော်ကလေးမလေး…….. ဒါးဒါးတို့..ပါသွားတယ်တဲ့တော်..ထိုသတင်းသည် ..ရွာတွင်.အတင်းအဖျင်းပြောလေ့ရှိသော. ဒေါ်ဘုမမှတဆင့်တရွာလုံးပျံနှံ့သွားလေတော့သည်။ တလပြည့်လို့မှ….ဆက်ကြေးလာမပေးရင်.. .သူတို့အားလုံးးကိုသတ်ပစ်မှာတဲ့………….. နိဒါန်းလေးကတော့.ဒီလောက်ပါပဲဗျာ..နောက်နေ့မှဆက်ကြစို့..ဘော်ဘော်တို့ရေ.. ကျလိကျလိ….ဟူသော..ငှက်ငယ်လေးများ၏ တွန်ကျူးသံများက..ရိုးမတောကြီးထဲတွင်ပျံ့နှံ့နေသည်။ ထိုသို့သော.သာယာလှသော..သဘာဝအလှကိုဖျက်ဆီး..နေသော.အရာများကား လူတစ်စုကို လက်နက်ကိုင်ဓားမြများမှ. ဖမ်းခေါ်လာခြင်းပင်။ မြန်မြန်သွားစမ်း…..စခန်းကိုရောက်ဖို့ဒီချောင်းကို.ဖြတ်ရမယ်.လာ.ရှေ့ကသွားစမ်း .. ဗိုလ်မိုးသီး၏ အမိန့်ပေးသံ..နှင့်အတူ. တပည့်များက.. လူတစ်စုကို..သေနတ်ထောက်ပြီးဖမ်းခေါ်လာသည်။ ဖမ်းခေါ်လာသော.လူတစ်စုမှာ..သူကြီးမိသားစုပင်.. သူကြီးသမီးလေးခင်မှုံမှာ. အသက် 25နှစ်ရှိပေပြီ။ ရွာ၏ကွမ်းထောင်ကိုင်တစ်ယောက်..ရုပ်လေးမှာ.လှပကျော့ရှင်းသကဲ့သို့. ခန္ဒာကိုယ်မှာလည်း..ဖွံ့ထွား လှသည်။ ထမိန်ပျော့ပျော့လေးကို… ခါးတွင်တင်းတင်းဝတ်ဆင်ထားသဖြင့်. စွင့်ကားလှသော..တင်အစုံမှာ..ယောကျားတိုင်းလည်ပြန်ကြည့်ရလောက်အောင်..တင်းရင်းလှသည်။ ဖြောင့်စင်းလှသော ပေါင်တံအစုံမှာလည်း. ဆင်စွယ်နှစ်ချောင်းသဖွယ်ပင်။ ကဲအားလုံးချောင်းထဲဆင်းကြ….ရေစီးကကြမ်းတယ်နော်.သတိထားကြ..မတော်ရင်မျောသွားလိမ့်မယ် ´ ဗိုလ်မိုးသီး၏စကားအဆုံးတွင်အားလုံး.ချောင်းထဲဆင်းလိုက်ကြသည်။ ချောင်းရေမှာ..ပေါင်လယ် လောက်အထိရှိသည်။ ချောင်းရေကြောင့်..ဖမ်းခေါ်လာသောအမျိုးသမီးများမှာ.ရေများစိုရွှဲနေပီး .ထမိန်လေးများမှာ ..အသားတွင်ကပ်နေလေတော့သည်။ တကယ်တော့.မိုးသီတို့.ဓားမြအဖွ့ဲ့မှာ 12ယောက်ရှိသည် အားလုံး.မိန်းမဆိုသော.အရာနဲ့.ပြတ်လပ်နေသည်မှာကြာပေပြီ။ သူတို့..သူကြီးမိသားစုကို.ဖမ်းခေါ်လာခဲ့သည်မှာ..သူတို့အလိုကိုဖြည့်ဆည်းပေးရန်ဖြစ်သည်။ ထိုလူ12ယောက်ထဲတွင်. မိုက်ကြီးသည်.အဆိုးဆုံး.အကြောင်းမှာသူသည်…ခင်မှုံလေးနောက်မှ .သေနတ်ဖြင့်ထောက်ကာ…. လိုက်ပါရလေသည်။ ခင်မှုံလေး၏ရေစိုအလှများမှာ……မိုက်ကြီး၏ ရမက်သွေးများကိုဆူပွက်စေသည်။ မိုက်ကြီးစိတ်မထိန်းနိုင်တော့.. ရေစိုပြီးအသားနဲ့.တသားတည်းကပ်နေသော. ဖွံထွားလှသည့်တင်သားကြားမှ..အမြောင်းလေးအတိုင်း သေနတ်ပြောင်းဖြင့်.ထောက်ထား လိုက်လေတော့သည်။ ခင်မှုံမှာရုတ်တရက်တုန်ခါသွားသည်. ရင်ထဲလှိုက်ခနဲ မိမိဖင်သားလေးထဲသို့.အေးစက်စက်သေနတ်ပြောင်းက.တိုးဝင်လာသည်။ သာယာမှုက.ခဏတာ . ချက်ချင်းဒေါသဖြစ်သွားသည်။ ´ ရှင်ဒါဘာလုပ်တာလဲ.နှမချင်းမစာနာတဲ့သူ..ရှင့်ညီမကိုအဲလိုလုပ်ပါလား ´ ဟုပြောကာ.. ဖြန်းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး မိုက်ကြီးပါးမှာ.တမဟုတ်ချင်း.နီရဲလာသည်။ မိုက်ကြီးဒေါသက..ထောင်းခနဲ ညီလေးကလည်း.ဗျောင်းဆန်နေပီ.. ´တောက် ခွေးမ..လူပါးဝလို့……နင်တု့ိကို.လိုးချင်လို့.ဖမ်းခေါ်လာတာ..သိပြီလား. သိပ်မာန်ထောင်မနေနဲ့..ဟုပြောကာ..တွန်းလွှတ်လိုက်လေရာ.. ခင်မှုံလေးမှာ.ချောင်းရေထဲ..သို့်ပက်လက်လှန်ကျသွားပြီး ရေစီးနှင့် အတူမျှောပါသွားလေတော့သည်။ ဟေ့ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ…ဗိုလ်မိုးသီး၏အမေး.. ဒီခွေးမ…ရေထဲကျပြီးမျှောသွားလို့ဆရာရေ..မိုက်ကြီ၏အဖြေစကား ဘာ…….နှမြောစရာကွာ.လိုက်ဆယ်စမ်းပါဦး..ဒီကောင်မလေးက.အတော်တောင့်တာကွ. .ငါ.မှာလည်းတော်တော်တင်းနေတာနဲ့. သူလေးနဲ့ပျော်ချင်လို့ဟာ.မင်း.သောက်သုံးမကျဘူးကွာ.စခန်းရောက်မှမင်းကို အပြစ်ပေးရမယ်.. မိုက်ကြီးမှာ..ခေါင်းငိုက်စိုက်နှင့်.ဆက်လိုက်တာသည်။ ခင်မှုံလေးမှာ.ရေစီးနှင့်အတူမျှောပါသွားလေတော့သည်။လိုက်ဆယ်သော်လည်းမမှီတော့..။ မိုက်ကြီး၏မျက်စိထဲတွင်မူ. ရေများစိုရွဲနေကာ..အိတုန်ေနေသော ခင်မှုံလေး၏ တင်သားများကိုသာ.မြင်ယောင်နေမိသည်။ တောက်..စားရခံကြုံခါနီးမှကွာ…… ဒီလို.အိုးမျိုးကို..ကြိတ်လိုက်ရရင်တော့.ဟု.မကျေမချမ်းဖြစ်နေမိသည်။ ချောင်းတစ်ဖက်ကမ်းရောက်ပီး.ခဏအကြာ..ဗိုလ်မိုးသီးတို့စခန်းသို့ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။

“ ဟာကွာ… ကိုနိုင်ရယ်… နောက်ရက်မှ အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါလားကွာ… ကိုနိုင့်ညီ ပြန်လာခါနီးနေပြီနော်…”

2024-02-05

“ ဂိုးဟေ့…ရွှီ…”

အောင်အောင် သွင်းလိုက်သော ဂိုးဝင်သွားပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်နှင့် ကွင်းထဲ ပတ်ပြေးနေမိသည်။ ဒီဂိုးသည် သူတို့အသင်းအတွက် တစ်လုံးတည်းသော အနိုင်ဂိုး ဖြစ်ပေသည်။ ရှေ့တန်းနေရာမှ အ.ထ.က လက်ရွေးစင်အဖြစ် ထူးချွန်စွာ ကစားတတ်သော အောင်အောင်တို့အသင်း ဒီလိုမျိုး ဗိုလ်လုပွဲထိ တက်လာအောင် အောင်အောင်ကပင် ဂိုးတွေ တဒိုင်းဒိုင်းသွင်း၍ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အောင်အောင်တို့ အသင်းတွင် အောင်အောင်တို့ဘက်မှ လှပျိုဖြူ အပျိုချောတွေက လူပျိုပေါက်စလေး ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကျော်သာရှိသေးသော အရပ်မြင့်မြင့် ဆံပင်အလယ်ခွဲဂုတ်ထောက်လေးနှင့် ဂျပန်မင်းသားစတိုင် အောင်အောင်အား ပန်းကမ်း ဂုဏ်ပြုချင်လှသူတွေ များလှပေသည်။

“ ပထမဆုရ အမှတ် (၁၃) အ.ထ.က အသင်း ဒိုင်းဆုကြီးရယူရန် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ကြွကြပါခင်ဗျား…”

ဆုပေးမဏ္ဍပ်၏ အသံချဲ့စက်မှ ကြေညာသံကြောင့် အောင်အောင်တို့ အသင်းသားတစ်ယောက်စီ စနစ် ကျစွာဖြင့် မဏ္ဍပ်ပေါ်သို့ ဆုတက်ယူကြသည်။ ကွင်းတွင်ဆုယူပြီး ပြန်ဆင်းလာသောအခါ အောင်အောင် အဖေနှင့် အမေက ပြေးလာပြီး…

“ ဒါမှ ငါ့သားကွ…ဟေး…ဘယ်ရမလဲ…”

“ ဪ…ကျမသားပါတော်…ကျမမွေးထားရတာ…”