Love

ကျော်ဝင်းက…..အိပ်ပျော်လွယ်သလောက် အလွန်အအိပ်စက်သူဖြစ်၏ အောက်ထပ်အခန်းနှင့်အပေါ်ထပ်ရှိ သူ့အခန်းမှာ တဆက်တည်းဖြစ်နေ၍ လှုပ်ရှားသံတွေကလည်း တဆက်တည်းလိုဖြစ်နေသည်။ ကျော်ဝင်းအသံမကြားရအောင် ခုတင်ပေါ်က အသာအယာဆင်းလိုက်သည်။ သူ့အခန်းမှာ မီးမှောင်နေသဖြင့် အောက်ထပ်အခန်းထဲရှိ မီးရောင်က လက်တစ်လုံးခန့် ပေါက်နေသော ကြမ်းပြင်ကို အရောင်ဟပ်နေသည်။ ထိုအပေါက်မှ အောက်ထပ်အခန်းဆီသို့ အသာလေးချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ဦးထွန်းမောင်နှင့် သူ့အဒေါ် မတင်သောင်းတို့…အဝတ်အစားကင်းကွာ ဗလာကိုယ်တုံးလုံးကြီးဖြင့် လိုးနေကြသည်ကို မီးရောင်အောက်တွင် အထင်းသားကြီး မြင်တွေ့ရသည်။အပေါ်ထပ်နှင့် အောက်ထပ်အကွာအဝေးမှာ ခွန်နှစ်ပေလောက် ကျော်ကျော်မျှသာရှိသဖြင့် မြင်ရသော မြင်ကွင်းမှာ ဝေးလှသည်မဟုတ်။ ထို့အပြင်….ဘတ္ထရီဖန်ချောင်း မီးဖြစ်သဖြင့် အလင်းရောင်က လင်းထိန်နေသည်။

မတင်သောင်းလက်နှစ်ဖက်က ဘေးသို့ဆန့်ချထားပြီး မျက်လုံးစုံမှိတ်ကာ ခံနေသည်။ အသက်အရွယ်ကြောင့်လားမသိ ဦးထွန်းမောင် လိုးနေပုံက အားမာန်သိပ်မပါလှ။ ကြာခင်မှာပင် ဦးထွန်းမောင် ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲတုန်လှုပ်ကာ ဖင်ကြောကြီးတွေ ရှုံ့ရှုံ့ခွက်သွားပြီး ဆောင့်နေသော အရှိန်များလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ မတင်သောင်းကမူ ဒူးထောင်ပေါင်ကား ပက်လက်အနေအထားဖြင့် စောစောက အတိုင်းပင် ငြိမ်သက်နေသည်…။ ကျော်ဝင်းတစ်ယောက် အပေါ်ထပ်ချောင်းကြည့်ရင်း….လီးတွေတောင် နေသည်။အမှန်အားဖြင့် သူ့အဒေါ်ဝမ်းကွဲတော်စပ်သော မတင်သောင်းမှာ သွေးသား ဆူဖြိုး ကာမအားတွေတိုးကောင်းနေဆဲ အရွယ်ဖြစ်သည်။ အခုမှ အသက်(သုံးဆယ့်ရှစ်)နှစ်မျှသာ ရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ ထန်လို့သန်လို့ အကောင်းဆုံး အရွယ်ဖြစ်၏။ထိုသို့ဖြစ်ပါလျှက်……..မတင်သောင်း တုန့်ပြန်ချက်တွေက အပေးအယူ မမျှဘဲ အေးစက်စက် အနေအထားဖြစ်နေသည်။

ကျနော့် ရည်းစား လှိုင်လှိုင်နှင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ သူမ အိမ်ဖက်ကို ကျနော် ဆိုင်ကယ်နဲ့ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ကျနော့် နာမည်က ဝေယံ အသက်က နှစ်ဆယ် ကျောင်းပြီးထားတာ မကြာသေးတော့ လောလောဆယ် အလုပ် အကိုင် မရှိ တစ်ရာကိုး တစ်ရာ့တစ်ဆယ် ပေါ့ဗျာ။ လှိုင်လှိုင်နှင်းက ဆယ့်ကိုး နှစ် သူမနဲ့ ရည်းဖြစ်တာ တစ်နှစ်လောက် ရှိပြီ။ လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့ မိဘတွေနဲ့ ကျနော့် မိဘတွေက မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ လူကြီးချင်းကလည်း ခင်မင်နေတော့ လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့ အိမ်ကို ကျနော်က တံခါးမရှှိ ဓါးမရှိ ဝင် ထွက် သွားလာပေါ့။ ပြီးတော့ နှစ်ဖက် မိဘတွေကလည်း သဘောတူထားတော့ တခါတလေ သူမတို့ အိမ်နဲ့ ကျနော်တို့အိမ်မှာ တွေ့ကြ စကားပြောကြပါတယ်။ လှိုင်လှိုင်နှင်း အမေက ဒေါ်ခင်လေး အသက် လေးဆယ့်နှစ် နှစ် ဝန်းကျင်လောက် ရှိပြီ။အန်တီခင်လေးက ခေတ်မှီပြီး ပွင့်လင်းတယ်။ လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့ အဖေက ကွန်ဒေါင်း လေးစီး ထောင်ထားပြီး အုတ် သဲ ကျောက် တိုက်တဲ့ အလုပ် လုပ်ပါတယ်။

သျှင်သွေး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သူ ထံ မှ ဖုန်း ဖြင့် ကူးယူ ထားသော အပြာကားများ ကို နားကျပ် တပ်ကာ ဆေးလိပ်ဖွာ ရင်း ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ကာ အိမ် ခန်းဆီး ကို မှီပြီး ထိုင်လိုက်သည် ။ မိန်းမ ဖြစ်သူ အိတုံ က တော့ အခန်း ထဲ တွင် အိပ်မောကျ နေလေသည် ။ နွေ ရာသီ မို့ အိုက်စပ်စပ် ဖြစ်နေသည် ။ သျှင်သွေး အပြာကား များကို စတင် ကြည့်ရှု နေရင်း ဇာတ်ဝင် ခန်း တစ်ချို့ကြောင့် အမည်မသိ သော ခံစားမှု များ ဖြစ်လာ လေသည် ။ ထို ဇာတ်ဝင် ခန်း မှာ သာမန် ဇာတ်ကား များ နှင့် မတူဘဲ တမူထူးခြား နေသည့် အတွက် သျှင်သွေး စိတ်တွေ ထ လာ ကာ ပုဆိုး ထဲ မှ လီး ကိုပင် ပွတ်သတ် ပြီး သတိလွတ် ကာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ဂွင်းထု ပစ်လိုက်လေသည် ။ ထို ဇာတ်ကား ထဲ က အတိုင်း လုပ်ကြည့်ချင်စိတ်များ လည်း တစ်ဖွားဖွား ဖြစ်လာ လေသည် ။ ဖုန်းပိတ် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပြီး အိပ်ယာ ထဲ ပြန်ဝင် လာ လိုက်သည် ။ မိန်းမ ဖြစ်သူ က တော့ အိပ်မောကျ နေလေသည် ။

အပျိုကြီးမမြခက်၏ ဈာန်လျှောခန်း

ကုက္ကိုစုရွာလေးက မိန်းမချော မမြခက် ကို တနယ်လုံး သိကြသည်။ လွန်ခဲ့ ၂၀ နှစ်က ကွမ်းတောင်ကိုင် ဖြစ်သည်။ အလှူပွဲရှိ၍ ကွမ်းတောင်လေး ခါးစောင် တင် သွားရင် လှုပ်ခါ ခုံပေါက် သွားတဲ့ဖင်ကြီးကို ကျားတိုင်းငေးမောကြည့်ကြရ၏။ ယခုတော့ ၄၀ နားနီးအပျိုကြီး။ ငယ်တုန်းက အရှေ့နယ် ဆီစက်ပိုင်သားက ရွှေတဆင်စာနဲ့ လယ်ဧက ၃၀ တင်တောင်းဘို့စကားကမ်းပြီးကာမှ အဲဒီကိုယ်တော်မသန့်တဲ့ အရက်သောက်မိပြီး သေပါသည်။ ဒါနဲ့ အပျိုကြီး ဖူးစာကံ ကုန်သည်။ ပေါက်ဈေးကို ဘသူမှ မလိုက်နိုင်တာလည်း ပါ၏။အပျိုကြီးကလည်း စိတ်ဒုံးဒုံးချလိုက်သည်။ သည်ဘဝ အိမ်ထောင် မပြုတော့ပြီ။ သိုံသော် ကံတရားက ဆန်းချေသည်။ မနှစ်ဆောင်းပိုင်းက တနယ်တကျေးက အုတ်ဖုတ်သမား လင်မယား သူတို့ရွာမှာ အုတ်လာလုပ်သည်။ ဆွေမျိုးမိတ်ရင်းမရှိတော့ နေဖို့ကို အပျိုကြီးမိဘ အိမ်ဝင်းထဲက နွားစာတဲလေး ငှားနေသည်။ အပျိုကြီးတို့ကလည်း နွားတွေမရှိတော့တာနဲ့ ငှားလိုက်၏။ ဇာတ်လမ်းက အဲသည်ကစပါသည်။ တည အပျိုကြီးမိဘတွေ အိပ်ချိန်။ အပျိုကြီးက အပေါ့သွားချင်လို့အိမ်သာဘက်လာသည်။ ညက တိတ်နေတာမို့အုတ်သမား လင်မယားတဲထဲက ထွက်လာသောအသံတွေ အပျိုကြီးကြားရ၏။ သူ့အရွယ်နဲ့ ချောင်းဘို့မတော်မှန်း သိသော်လည်း ခြေထောက်တွေ လှမ်းမိသည်။ အပျိုကြီး မမြင်ဖူးလို့အရမ်းကြည့်ချင်သည်။ အို ဘသူသိတာမှတ်လို့။ ကြုံတဲ့အခိုက် ကြည့်ဦးမည်။ ပြီးတော့ တဲက အိမ်သာလမ်းဘေးတွင်ဘဲလေ။အုတ်သမားက သူ့မိန်းမ နက်ချောက် ပိန်ကပ်ကို မီးထွန်းပြီး ရှယ်ဆော်နေ၏။ အရက် အရှိန်ရော နှာသန်တာကြောင့်ရော အကြမ်းစား နွှာနေတာဖြစ်သည်။ အပျိုကြီး အံ့အားသင့် ရင်ဖိုရပါ၏။ နက်တူးမက တအားအား ညည်းနေအော်နေပေမဲ့ ယောက်ျားကို ဖက်ထားတာကျတော့ မလွှတ်။ “ကာင်းလိုက်တာတော် ” က ပြောသေးသည်။ ဘယ့်နှယ်ကြီးပါလိမ့်။ အပျိုကြီး ကြည့်ကောင်းလွန်းလို့ပြီးသည်ထိဆက် ကြည့်သည်။အိပ်ယာထဲ ရောက်မှ ခြင်ပုန်းဖုတွေ အများကြီးပါလာတာ သိ၏။ ဒါပေမဲ့ ခြင်ဖုနာတာကို အုတ်သမားရဲ့ဟိုဟာကြီး မြင်နေမိတာက လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သည်လိုနဲ့ ချောင်းကြည့်ရ တဲ့ အရသာ အပျိုကြီးစွဲသွားသည်။ ညတိုင်းချောင်း၏။ မလုပ်တဲ့ညလည်း ချောင်း၏။ ကပ်ထရံအိုလေးသာ ခြားတဲ့ အုတ်သမားရဲ့ ပေါင်ကြားကဟာကြီးကို အနီးကပ် ကြည့်နေရတာ တကယ့်အရသာ ဖြစ်တော့သည်။ ဒီရက်ပိုင်း အုတ်သမားမယား သူမ အမေ မကျန်းမာလို့ ပြန်သွားတော့ လုပ်တာ မကြည့်ရတော့။ တည နေ အုတ်သမားက အပျိုကြီးချောင်းကြည့်နေကျ နေရာလေးက ဝပ်ကျင်းလို ပြောင်နေတာကို အသေချာကြည့်နေတာ တွေ့ရသည်။ ပထမ အပျိုကြီးက သည်ကောင် ရိပ်မိသွားသလားလို့တွေး ကြောက်သေး၏။ ဒါပေမဲ့ ဒီငမူး မသိနိုင်ပါ ဘူးလေ လို့ ပြန့်တွေးမိပြီး ခပ်တည်တည် မင်မပျက်နေလိုက်သည်။ လသာ တဲ့တည အပျိုကြီး အိမ်သာဘက် အသွား တဲက မီးလင်းနေသည်။ ဟို နက်တူးမ ပြန် မ ရောက်သေးပါဘူး။ ဘယ့်နှယ် ပါလိမ့် သိချင် တာနဲ့ အပျိုကြီး ချောင်းနေကျ မှောင် ရိပ် အသာကပ်၏။ ပလပ်စတစ် လေးနင်းမိပြီး ချွတ်ကနဲ အသံထွက်သွားလို့ငြိမ်နေရ သေးသည်။ကပ်ပေါက် ကကြည့်တော့ ငမူးက သူ့ဟာကို သူ့ လက်နဲ့ ဖြေ နေ၏။ဒါပေမဲ့ ငမူးပါးစပ်က အသံတွေ ကြားလိုက် ရ တော့အပျိုကြီး ဖိန်းရှိန်းသွား၏။ ” အ အ ကောင်းလိုက်တာ အပျိုကြီးရယ်။ တ ချောင်းလုံးမြုပ်နေပြီ။ ကော့လေ ကော့ပေး။ အား ကောင်းလိုက်တာ။ အပျိုကြီးရဲ့ == ကြီးက ကောင်းလိုက်တာ ” တဲ့။ အပျိုကြီး နားကြောတွေ စိမ့် သွားသည်။ ရှက်စရာ ကောင်းလှသည်။ ဒါပေမဲ့ အပျိုကြီးရဲ့ နားတွေက ဆက်ကြားချင်နေပြန်သည်။ တဲထဲက မီးလေးငြိမ်းသွားတော့ အပျိုကြီး ပြန်ဘို့ထ လိုက်သည်။ မှောင် ရိပ် ထဲက အထွက် ဖြတ်ကနဲ တ ယောက်ကပွေ့ဖက်ပြီး ဆွဲလှဲတာ ခံလိုက် ရ၏။ “အမ လေး ” လို့လန့်အော်တာ အော်သံမဆုံးခင်သူမ ပါးစပ်ကို လက်တဘက်က ပိတ်သည်။ ဟိုက် ။ အုတ်သမား ငမူး။ ဘယ် အချိန်က အပျိုကြီးနောက် ရောက်လာသည် မသိလိုက်။ ငမူးသည် သွက်လှချေ၏။ အပျိုကြီး ယောင်တောင် တောင် ဖြစ်နေတဲ့ ခဏလေးမှာဘဲ အ ပေါ်က တက်ခွ ပြီး အင်္ကျီ ကြယ်သီး တွေ ဖြုတ်ပြီးပြီ။အပျိုကြီးက အရှက် လွန်ပြီး ရုန်းတော့ ငြင်းတော့ “အသာနေ နော် ။ ခများ ည တိုင်းချောင်းတာ လျှောက်ပြောလိုက် ရမလား” တဲ့။ အပျိုကြီး မလှုပ်ဝံ့တော့ ။ မျက်ရေ လေး လည် လာသည်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းတာ ခဏ လေးပါ။အုတ်သမားရဲ့ အကိုင် အတွယ် ကြောင့် ရင်တွေ ဖို ကတုန်ကယင်။ဘသူမှ မမြင်အောင် ခိုးဝှက် ထားတဲ့ အပျိုကြီးနို့ ကြီးကြီးတွေကို ပိုင်စိုးပိုင် နင်းဆွဲစို့သည်။ ထင် သလို ကိုင် သည်။ နို့အုံတွေ ဆုပ်နယ်သလို အသီးဖျားတွေ ကလိသည်။ စို့သည်။ နောက် လုံချည်ကို ဆွဲချွတ်ပြီး ပေါင်ကြားထဲလက်ထိုးကာ သူမ ခုံကို အုပ်ကိုင်။ မြောင်းတ လျှောက်သူ့ဟာကြီးထိပ်နဲ့ ဆွဲပွတ် စုန်ဆန်သည်။ ပြီးတော့ တခါမှ အဝင် ခံရဘူးတဲ့ အပျိုကြီးဟာကြီးထဲ သူ့အ ချောင်းကြီး တေ့သွင်းသည်။ “မ မလုပ်ပါနဲ့။ တောင်းပန်ပါတယ်” အပျိုကြီး စကား ငမူးက ဂရုမစိုက်။ခပ်သွက်သွက်ဘဲ အမြုပ်သွင်းလိုက်ပါသည်။ နောက် ဆောင့် လုပ်သည်။ အပျိုကြီးက ငမူးရဲ့ တုံးလုံးချွတ်ကိုယ်ကြီးကို ရှက်ရွံ့ရွံ့ကြည့်ရင်းက နောက်တော့ အရသာရှိလာသည်။ လုပ် ရခံရတဲ့ သုခကို မြိန်လာ၏။ သို့နှင့် ငမူးခိုင်းသလို ကော့ပေးဦး ဟုတ်ပြီ မြှောက်လိုက် ဆိုတွေ နားဝင် ချို ရင် ဖို လာပါသည်။ ၂ချီ ပယ်ပယ်နယ်နယ် လုပ်တာ ခံပြီးတော့ ငမူးက သူ့ပါးကို ဖွဖွ နမ်းကာ “ဘသူမှ မသိစေရပါဘူး အပျိုကြီးရယ်။ မိန်းမနဲ့လည်း အိုကေ စေရပါမယ်။ ကျုပ် မိန်းမက ကြုံဖူးပြီးသား” တဲ့။ သူ့မိန်းမ ပြန်လာတဲ့ ည နေနက်တူးမက အပျိုကြီးကြီးဆီ ရောက်လာပြီး “အကိုက ပြောပြလို့ကျမ သိပြီးပါပြီ။ အမကိုဘဲ ဦးစားပေးပါ့မယ်။ အကိုက ည သူ့ဆီလာခဲ့ဘို့မမကို မှာလိုက်တယ်။ ကျမလည်း ဒီက ရှေ့ ညတိုင်း ဗွီဒီယို သွားကြည့်ခွင့်ရပြီပေါ့။ အားလုံး အိုကေပါဘဲ” အပျိုကြီး ရှက်လွန်းလို့ခေါင်းတောင်မ ဖော်နိုင်တော့ပါ။

မညိုမြိုင်က အသက်သုံးဆယ်ကျော်မှ ယောင်္ကျားယူတာ။ ငယ်တုန်းက အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်လောက်တုန်းကတော့ အိမ်နီးနားချင်း အိမ်ထောင်ရှိတဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်နဲ့ သုံးလေးငါးရက်လောက် လိုက်ပြေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ အိမ်က အချိန်မီ တိုးတိုးတိတ်တိတ် လိုက်ခွဲပြီး ရှမ်းပြည်ဖက်က အမျိုးတွေဆီပို့ ကျောင်းပြောင်းပြီး တက်ခိုင်းလိုက်တော့ အားလုံးက အပျိုလို့ပဲ သိကြတာပေါ့။

အပျိုမှတော်တော့်ကို ထွားတဲ့အပျိုလို့ ပြောရမှာပဲ.. သွေးသားထိုးတက်ခါစ လေးငါးညလောက် အလိုးခံထားလိုက်ရတော့ နို့တွေဖင်တွေက ချက်ချင်းလိုလိုပါပဲ သိသိသာသာကြီးကို ဖူးမောက်ဖွံ့ထွားလာတာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံတောင် မယုံမိဘူး။ အဲဒီမှာလဲ ကိုယ့်ထက်အတန်းကြီးတဲ့ အစ်ကို တစ်ယောက်နဲ့ လပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ရည်းစားဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်လောက်ရက်ခြားခြားပြီး အလိုးခံခဲ့ဖူးပေမယ့် မယူဖြစ်ခဲ့ကြဘူး။

ဒီလိုနဲ့ ရည်းစားသုံးလေးယောက်ပြောင်းခဲ့တာ ကျောင်းဆရာတစ်ယောက်ကိုတောင် အဆစ်အလိုးခံလိုက်ရပါသေးရဲ့။ အဆစ်မှ တကယ့်အဆစ်လိုးသွားတာ အမှတ်တရပါပဲ.. ရည်းစားနဲ့ ညပိုင်းချိန်းပြီး ကျောင်းခန်းထဲက ထိုင်ခုံရှည်ပေါ်အလိုးခံနေတုန်း လာမိသွားတော့ ငိုယိုတောင်းပန်ပြီး အလိုးခံခဲ့လိုက်ရတယ်။

သူကမိန်းမနဲ့ လူလည်းဖြစ်.. လီးကလည်း ရည်းစားရဲ့လီးထက် တော်တော်လေးကို ထွားလွန်း.. တုတ်လွန်းနေတော့ ထိုင်ခုံရှည်ပေါ်ရော စားပွဲပေါ်မှာရော လိုးချ သွားချက်တွေများ တော်တော်နဲ့ကို မေ့ပစ်လို့ကိုမရတော့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ဆယ်တန်းအောင်တော့ ပြည်နယ်ဒေသမို့ အလုပ်ကအလွယ်တကူရပြီး ဒီမြို့ကိုရောက်လာတာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီဆိုတော့မှ အခုယူလိုက်တဲ့ ယောင်္ကျားက မြို့နယ်အဆင့်နဲ့ပြောင်းလာတာ။

ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လက်ထပ်ခဲ့တာအချိန်တော်တော်ကြာ ခဲ့ပြီပေါ့ဗျာ။ အခုချိန်ထိတိုင်အောင်တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အပြန်အလှန်နားလည်မှုတွေနဲ့ချစ်နေကြတုန်းပါပဲ။ ကျွန်တော် ရဲ့ဟိုမုန်းချွတ်ယွင်းချက်ကြောင့်ကလေးမရကြပါဘူး။ကျွန်တော် နာမည်ကဦးကိုကိုပါအသက်ကတော့၄၀နည်းနည်းစွန်းပြီပေါ့ဗျာ ကျွန်တော့်ရဲ့ရှု့မငြီးတဲ့ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီကတော့ အသက်၃၂ နှစ်ရှိပြီကျွန်တော့်ထက်ငယ်တော့အလိုလိုက်ပြီးချစ်နေရတာပေါ့ ကျွန်တော်ညနေ၆နာရီလောက်ပွဲရုံကပြန်လာတော့ချစ်ဇနီးလေး နွယ်နီတစ်ယောက်အိမ်အလည်ဧည့်ခန်းမှာကိုအလှဆင်နေရင်း အလုပ်တွေရှုပ်နေတာကိုတွေ့ရတယ်။”အကို ဒီနေ့ပြန်လာတာ စောတယ်နော် အရောင်းအဝယ်မကောင်းလို့လား” ”ကောင်း ပါတယ် မိန်းမရယ် ” ပြောရင်းချစ်ဇနီးလေးကို နောက်ကနေ ဖက်လိုက်တယ်။ ”အာ အကိုကလဲအစောကြီးရှိသေးတယ်ကွာ ဘာတွေလာဖြစ်နေတာလဲ” ”ချစ်လို့ပါမိန်းမလေးရယ် ချစ်လို့ ဆိုတာဘာလဲသိလား” ”သိဝူး အကိုပြောပြ” ”ချစ်လို့ဆိုတာ လိုးချင်လို့လေ” ”ဟွန်းသူ့ကြည့်တော့ ငါးမိနစ်လောက်ဆိုပျော့ ဖတ်နေပြီ” ”ကိုယ်သိပါတယ်’ ”အာ့ဆိုဘာလို့လိုးနေသေးလဲ” ”မင်းစိတ်ကျေနပ်အောင်လို့လေ” ”အကိုကလဲမကြောက်ပါနဲ့ အကို့ဆီကနေ နွယ်ဘယ်မှထွက်မပြေးသွားပါဘူးရှင့်” ”အွန်း ပါမိန်းမလေးကလဲ အခန်းထဲသွားကြမယ်လာ” ကျွန်တော်တို့ လင်မယားနှစ်ယောက်က အိမ်ထောင်သက်ကြာလာတော့တစ် ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောဆိုဆက်ဆံကြပါ တယ်။

အိပ်ခန်းထဲရောက်တော့ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီကကုတင်ပေါ်လှဲချ လိုက်ပြီး ”ဒီနေ့အိမ်အလုပ်တွေလုပ်ရတာပင်ပန်းလိုက်တာ အကိုရယ်” ”ဟုတ်လား ဒါဆိုအကိုနှိပ်ပေးမယ်လေ” ”အဲ့လို တွေကြောင့်အကို့ကိုချစ်နေရတာ” ကျွန်တော်နွယ်နီရဲ့လက် မောင်းသားလေးတွေကို အသာအယာဖွဖွလေးနှိပ်ပေးနေရင်း သူမရဲ့လက်ဖဝါးနုနုလေးတွေကို ပွတ်ပေးလိုက်တယ်။ချစ်ဇနီး လေးနွယ်နီက ကျွန်တော့် ကိုပြုံးပြီးကြည့်နေတယ်။နှိပ်ပေးနေ ရင်းနဲ့နွယ်နီ တစ်ယောက် မရိုးမရွဖြစ်လာပြီးသူမရဲ့အကြည့် တွေမှာ ကာမတဏှာရဲ့ရှေ့ပြေးအရိပ်အရောင်တွေကိုမြင်လာ ရတယ်။နှိပ်ပေးနေတဲ့ကျွန်တော့်ရဲ့လက်ကိုဆွဲယူလိုက်ပြီးသူမ ရဲ့နှုတ်ခမ်းကိုပွတ်နေတယ်။ နွယ်နီတစ်ယောက်ကာမကိုပြင်း ပြင်းထန်ထန်လိုလားတောင့်တနေပြီ။ကျွန်တော်နွယ်နီရဲ့အင်္ကျီ ပေါ်ကနေသူမရဲ့ဖွံ့ထွားလုံးဝန်းနေတဲ့ရင်သားဆိုင်နှစ်ခုကိုပွတ် သပ်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမနှုတ်ခမ်းဖျားကနေညည်း သံလေးတွေထွက်ပေါ်လာတယ်။ နွယ်နီရဲ့အပေါ်မှာဝတ်ထား တဲ့ တီရှပ်လေးကိုချွတ်တော့ သူမကပါကူချွတ်ပေးပါတယ်။ အောက်မှာ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ဘော်လီအဖြူရောင်လေးကိုကျွန် တော်လက်နဲ့ အသာဆွဲချွတ်လိုက်တော့ သူမရဲ့ရင်သားဆိုင်နှစ် ခုကလှပစွာနဲ့ပေါ်ထွက်လို့လာပါတယ်။ ကျွန်တော်ထင်မှတ်မ ထားရလောက်အောင်ပဲနို့သီးခေါင်းလေးတွေ ဟာထောင်ထလို့ နေပါတော့တယ်။ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီကတဏှာထန်တယ်ဆိုတာ သိနေတာကြောင့်ကျွန်တော့်မှာစိတ်မချနိုင်ဖြစ်နေရတာပေါ့ဗျာ ကျွန်တော်သူမရဲ့ခန္တာကိုယ်နဲ့ရင်သားတွေကိုပွတ်သပ်ကိုင်တွယ် တော့ ချစ်ဇနီးလေး နွယ်နီတစ်ယောက်သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို လျှာနဲ့သပ်ပြီးညည်းနေရှာတယ်။သူမရဲ့အောက်ခံဘောင်းဘီအ ဖြူရောင်လေးကိုချွတ်လိုက်တော့ အမွှေးမထူမပါးနဲ့ လှပတဲ့ အညိုရောင်မိန်းမကိုယ်လေးကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။ကျွန်တော် လဲအစကအေးအေးဆေးဆေးနှုးနှပ်ပြီးမှ သွားဖို့ရည်ရွယ်ထား ပေမဲ့လဲစိတ်မထိန်းနိုင်တော့တာကြောင့် ဝတ်ထားတဲ့အဝတ်အ စားကိုခပ်မြန်မြန်ပဲချွတ်လိုက်တော့တယ်။ပြီးတာနဲ့သူမရဲ့မိန်းမ ကိုယ်ထဲကို ကျွန်တော့်ရဲ့လိင်တံထိုးထည့်လိုက်ကာ လိုးပေး လိုက်ပါတော့တယ်။ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီကတော့အောက်မှနေ ပြီးကျွန်တော့်ကိုဖက်ရင်းညည်းနေတယ်။ အချက်၇၀လောက် ဆောင့်အပြီးမှာတော့ ကျွန်တော်လဲသုတ်မထိန်းနိုင်တော့ပဲပြီး သွားခဲ့ရတယ်။ ”အကိုပြီးသွားပြီလား” ”ပြီးသွာပြီကွာ ကိုယ်မင်းရဲ့စိတ်ဆန္ဒကိုပြည့်ဝအောင်မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး မိန်းမလေးရယ်” ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာခံစား နေရတဲ့ဝေဒနာကကျွန်တော့်အတွက်အဆင်ပြေမနေဘူးဗျာ။ ဒီလိုပုံနဲ့ဆိုကျွန်တော့်ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီကကျွန်တော့်အပေါ်မှာ သစ္စာရှိပါ့မလားတွေးနေမိတယ်။ကျွန်တော်မဟုတ်တဲ့နောက် လူတစ်ယောက်ပေါ်မှာများသာယာသွားနိုင်မလားပေါ့ဗျာ။သူမ ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ သစ္စာရှိမရှိကိုလဲစမ်းသပ်ချင်လာတယ်။ နောက်ဆုံး အရဲစွန့်ပြီးသူမရဲ့ကျွန်တော့်အပေါ်ထားတဲ့သစ္စာ တရားကိုစမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပါတော့တယ်။

ခယ်မဆိုတာ လိုက်ပွဲတော့ မကြုံ ဖူးသေးဘူး မရီးကိုတော့ ဖုတ်လိုက်ရတယ် ကျွန်တော် နဲ့ကျွန်တော့မရီးက ကျွန်တော့်ထက် အသက် တစ်နှစ်လောက် ပဲ ကြီးတယ် ဗျ ကျွန်တော့အစ်ကို ရဲ့မိန်းမ လေ အစ်ကိုနဲ့က အသက် ရှစ် နှစ်လောက်ငယ်တယ် နေတာကတော့ ကျွန်တော်တို့ခြံဝင်းထဲ က တိုက်တစ်လုံး မှာ ကျွန်တော့်အစ်ကို မိသားစု က ခဏနေတယ် ခဏဆိုပေမဲ့နှစ် နှစ်လောက် နေသွားတယ် ကျွန်တော်တို့ခြံထဲ ကတိုက် အသေးတစ်လုံးကလည်း လွတ်နေတာလေ မရီးကလဲ တောင့်တောင့်ဖြူ ဖြူ ကြီး ဆိုတော့ ကျွန်တော်က အမြဲ ဂွင်းမှန်းထု နေရတာပေါ့ ဗျာ သူရေချိုးရင်လည်းဘယ်လို ခြောင်းရမလဲဆိုတာကို တစ်ချိန်လုံးကျွန်တော် စဉ်းစားနေတာ။

ရေချိုးခန်း တံခါးမှာ အပေါက်သေးသေးလေး သွားဖေါက်ထားတာလေ ဒါပေမဲ့အိမ်မှာက လူမလစ်လို့ ခြောင်းလို့တော်တော်ကို အဆင်မပြေဘူးဗျ တစ်လ မှ တစ်ခါလောက် နှစ်ခါလောက် ကြုံဖို့တောင်တော်တော် ကြိုးစားရတယ် တစ်ရက်ပေါ့ဗျာ မရီးက ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားရော အိမ်မှာလဲ တခြားလူကြီးတွေ က တခြား အခန်းတွေ အိမ်ပေါ်ထပ်တွေ ရောက်နေတယ် ဗျ အိမ်ဖေါ်ကောင်မလေးတွေကလည်း အိပ်နေတယ် ကျွန်တော်လည်း ခွင်ကျပြီပေါ့ သွားခြောင်းတာ ဗျာ ဟာ မရီးက တခါးဘက်ကို ကျောပေးပြီး ဆပ်ပြာတိုက်နေတာ ဖင်ကြီးကို အကြီးကြီးဖြူဖွေးနေတာ နို့တွေကလည်း နဲနဲ တွဲနေပြီ ကလေး တစ်ယောက်မွေးထားတာကို။

အခန်းတံခါး ကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ချီုအီမွှေးပျံ့နေတဲ့ အနံ့တစ်ခုနှင့်အတူ အဖြူရောင်မွှေ့ရာ ကုတင်ပေါ်မှာ တဘက်အဖြူ နံငယ်ပိုင်းလေးသာ ပတ်ထားသည့် သူ … မ… လို့ခေါ်တဲ့ သက်ထား က သူ့ကိုလက်လေးကမ်းကာ ဆီးကြိုနေသည်။ မောင်… ကြာတယ်ကွာ မီးပွိုင့်တွေမိနေလို့ပါ… မ …ပရယ်တီကယ်လဲရှိလို့ကျောင်းဆင်းတာလဲ နောက်ကျတယ် သူမ အရှေ့မှာမတ်တပ်ရပ်လျှက် ရှိနေတဲ့ ရဲလေးကို သက်ထားကလဲခါးကနေပွေ့ဖက်ထားသည်။ မ… ကဒီနေ့ပြန်ရောက်တာစောသားပဲ အင်း …မ …စောစောပြန်ခဲ့တယ် အတန်းချိန်လဲမရှိလို့ နောက်ပြီး မောင့်… အတွက်အဆင်သင့်ဖြစ်နေအောင်လေ တကယ်လဲ… မ …က သူ့အတွက်အဆင့်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ ဆံပင်အုံကောင်းကောင်းကြီးတွေကိုဖြန့်ချထားတဲ့… မ… က အခါတိုင်း ကျောင်းကို လာသလိူ ဆံထုံး ထုံ့း့ပြီး အိန္ဒြေကြီးတစ်ခွဲသားနဲ့ မဟုတ်ချေ … မ …(သက်ထား) က သူ့တို့ ဆရာမ အသက် သုံးဆယ် စွန်းရုံလေးသာရှိသေးတဲ့ ကျူတာဆရာမ တစ်ရောက်။

ရင်ဖုံး အကျီၤ ၤလေးဝတ်ပြီး လုံချည်ကိုစင့်နေအာင်စည်းကာ စာပြတဲ့ အချိန်မျိုးဆို သူအပါအဝင် ကျောင်းသားအားလုံးရဲ့ အာရုံတွေက ဘလက်ဘုတ် ပေါ်မှာမရှိ ခါးသိမ်သိမ်လေးအောက်က တင်းပြည့်ကားထွက်နေပြီး အတွင်းခံအရာလေးပင် မြင်နေရတဲ့… မ… ရဲ့ အိုးကြီးပေါ်မှာပဲ ရောက်နေတတ်ကြသည်။ ဒီလိုနေ့ မျိုးတွေဆို ရဲလေး ကျောင်းဆင်းတာနဲ့ သက်ထား နေတဲ့ အဆောင်ထိလိုက်ပြီး စိတ်ရှိလက်ရှိပေါက်ကွဲကွာ လိုး ပစ်တတ်သည်။ အဆောင်ဆိုသော်လဲ နှစ်ထပ်တိုက်ပုလေး တစ်လုံးသာဖြစ်သည် အေးအေးဆေးဆေး နေချင်လို့ သက်ထား က တစ်ရောက်ထဲ ပဲငှားနေသည် ဒီအခြေအနေ က ရဲလေး အတွက်အဆင်သင့်လှလို သက်ထားအတွက်လဲ အဆင်ပြေစေသည်။ တကူးတက ဟိုတယ် တွေ ဘိတွေသွားပြီး ကုန်းစရာမလိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က အမြင်စောင်းခဲ့တောင်မှ စာပြပေးနေနဲ့ ကျောင်းသားပါလို့ လွယ်လွယ်ပင် ဖြေရှင်းချက်ပေးလို့ရသည်။

ဆရာမ နာမည်က ကြည်ပြာ..ကျတော့တို့ရွာကို လာပြီး မူလတန်းကိုလာရောက်စာသင်ပေးသော..ရပ်ရွာခန့်..ဆရာမ.တစ်ယောက်ဖြစ်ပါသည်။ကျတော့အိမ်ခေါင်းရင်းအိမ်မှာ နေထိုင်ရန် ရပ်ရွာက သတ်မှတ်ထားပါသည်။ဆရာမကြည်ပြာက. အသားကဖြူဖြူ…အရပ်ကနဲနဲပုတယ်…ရယ်လိုက်ရင် ပါးချိုင့်လေးခွက်ပြီး ..သွားလေးတွေက ဖြူဖွေးနေတာပဲ…ဆရာမဝတ်စုံလေးဝတ်လိုက်ရင်..အရမ်းကို ကျက်သရေရှိ လှပတဲ့သူပါ…လှမ်းလျှောက်ရင်လည်း..ညင်ညင်သာသာလေး လှမ်းလျှောက်တက်ပြီး…ဘေးတိုက်တုန်ခါတဲ့..တင်သားများမဟုတ်ဘဲ…အပေါ်အောက်..လှုပ်ခါနေတဲ့ တင်သားများကို ပိုင်ဆိုင်သူလည်းဖြစ်ပါသည်။သူနဲ့အရမ်းမရင်းနှီးပေမယ့်လည်း…ကျတော့အတွက်မှန်းထုစရာ..စိတ်ကူးရင် မင်းသမီးတယောက်ဖြစ်ပါသည်။.မှန်းထုစရာ အကြောင်းအရာတွေကလည်းရှိတယ်လေ…မိုးလင်းလို့ သေးပေါက်ရင် အိမ်သာပေါ်မတက်ပဲ…အိမ်သာရှေ့မှာ..ထမိန်လှန်သေးပေါက်ခြင်း။

ရေချိုးရင် သူနေတဲ့အိမ်ခြေရင်းမှာ ချိုးတက်ခြင်း၊ဗွီဒီယိုကြည့်ပြီးပြန်လာရင် ရေချိုးတဲ့နေရာလေးမှာပဲ…ထမီလှန် ဓာတ်မီးထိုးသေးပေါက်ခြင်းတို့ဟာ..ကျတော့အတွက် ဆရာမကိုမှန်း…. ဂွင်းထုခြင်းကိုဖြစ်စေခဲ့တာပေါ့…..အဲဒီအထဲကမှ..ကျတော်…ဂွင်းထုအရသာအရှိဆုံးက။မနက်ရေချိုးချိန်နှင့်ညနေရေချိုးချိန်ပဲ…ဆရာမကြည်ပြာ ရေတခါချိုးလျှင်အချိန်တော်တော်ကြာတယ်..နှံစပ်အောင်လည်းတစ်ကိုယ်လုံးပွတ် ချေးတွန်းတယ်….ဆရာမကြည်ပြာရေချိုးတဲ့နေရာက ကျတော့အခန်းရဲ့ခေါင်းရင်းဘက်…သူနေတဲ့အိမ်ရဲ့ခြေရင်းဘက်ကျတာပေါ့….တောရွာတွေဆိုတော့..ရေချိုးခန်းအကာတွေ..ဘာတွေ..မရှိဘူး..ရာဝင်အိုးနှင့်အဝတ်လျှော်စရာသစ်သားတစ်တုံးပဲရှိတယ်..ကျတော်ကဆင်းရဲတော့ ..ဝါးထရံကာအိမ်လေးနဲ့ပဲနေနိုင်ပါတယ်…ချောင်းကြည့်ဖို့အတွက် အဆင်တော့ပြေတယ်…ဆရာမကြည်ပြာရေချိုးမယ်..မြင်လိုက်တာနဲ့..ကျတော်အခန်းထဲပြေးဝင်တော့တာပဲ…။

ဆရာမရေချိုးရင်…ထမီအပိုတထည်ကို ဘယ်ဘက်လက်ဖျံပေါ်တင်..ညာလက်ကဆပ်ပြာခြင်းကိုကိုင်ပြီး..ရေချိုးတဲ့နေရာကိုလာတယ်… ဒီနေ့ကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့..ရေချိုးတာနည်းနည်းနောက်ကျတယ်…ကဗျာကသီ အိမ်ခန်းထဲပြေးဝင်လိုက်ပြီး..ချောင်းနေကျအပေါက်မှာနေရာယူလိုက်တယ်…ဆရာမကလည်း….ရာဝင်အိုးနားရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ..ထမီကိုတန်းမှာတင်..ဆပ်ပြာခွက်.အောက်ချပြီး…ရေ လေးငါးခွက် ခေါင်းပေါ်ကနေဆက်တိုက်လောင်းချလိုက်တယ်..လျောကျနေတဲ့ထမီကို ပြန်ပြင်ဝတ်ပြီး နောက်ထပ်ရေလောင်းလိုက်တယ်..ပြီးတော့..မျက်နှာသစ်ဆေးရည်နဲ့မျက်နှာကိုပွတ် ်ပြီးမှသွားပွတ်တံပေါ်သွားတိုက်ဆေးကိုကုန်းပြီးညစ်နေတာလုပ်လိုက်တော့ တင်းပြီးကားထွက်နေတဲ့တင်ပါးကြီးကိုမြင်လိုက်တော့. ကျတော့ငပဲက မရတော့ဖူး..ငေါက်ကနဲ့ဆို..ထောင်လာတော့တာပဲ…ဆက်ကြည့်နေတုန်း…ဆရာမက သွားတိုက်နေတာများ..။

အိုး..ရေစိုထမီကပ်နေတဲ့ တင်စိုင်ကြီးများက..လှုပ်ရမ်းနေတာပဲ….မနောသီချင်းတောင် သွားသတိရလိုက်သေးတယ်..ဘာတဲ့.”.အိုးလေးလှုပ်လိုက်ပါ” ဆိုတဲ့အတိုင်း…ရမ်းခါနေတာပဲ…ကျတော့လက်ကလည်းမရတော့ဖူး..လးီကိုပုဆိုးပေါ်မှကိုင်ပွတ်နေရပြီ…သွားတိုက်ပြီးတော့..ပလုတ်ကျင်းလိုက်..ကုန်းပြီးထွေးထုတ်လိုက်လုပ်နေတာများ..ကျတော့စိတ်ထဲမှာ ဆရာမက..ကုန်းပြီးကျတော့လီးကိုဆောင့်နေတဲ့ပုံစံမျိုးမြင်ရောင်လာတော့ လီး ပိုတောင်လာတယ်…မရတော့ဘူး..ပုဆိုကိုဖြည်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်..လုပ်နေရပြီ..ပလုတ်ကျင်းပြီးသွားတော့..ရေထပ်လောင်း..ကျတော့ဘက်ကိုမျက်နှာမူလိုက်တယ်…ထမီကိုခြုံတဲ့ပုံစံနဲ့..ဂျိုင်းတွေပွတ်..နို့တွေပွတ်..ဘယ်ညာချိန်းပြီး ထမီကိုကိုင်ရင်..ဝင်းမွတ်နေတဲ့.ရင်သားလေးတွေကို မြင်မြင်ရတယ်..ကျတော့လက်ကလည်းမြန်လာပြီ..အဲဒီအချိန်မှာပဲ..ထမီကိုရင်ရှားလုပ်ပြီး အဖုတ်နေရာကိုစိတ်ပြေနပြေ. ပွတ်နေတာများ….အိုး.ဆရာမရယ်…။

ကျတော့စိတ်တွေမရတော့ဖူး…ဆရာမ..အဖုတ်အရမ်းယားလို့. ပွတ်နေတဲ့ပုံစံမြင်ယောင်လာပြီး..အိုး..ဆရာမ…..အိုး..အား.အား..ကျတော့လိုးပေးနော်….ဆရာမ..ဆရာမ…မပူနဲ့နော်…..လိုးမယ်နော်…အိုး..အားး..အရမ်းယားနေလား.ဟင်…လိုးပေးမယ်နော်….ထည့်လိုက်တော့မယ်နော်…အိုးဆရာမ…ဆရာမ..ဆရာမ…အ..အ..အ”ဆိုပြီးကျတော့ လီးရည်တွေ..ပန်းထွက်သွားပါတော့တယ်…ကျတော်..ပြီးသွားတော့..တုံးလုံးလှဲလိုက်တယ်..ဆရာမရေချိုးတာဆက်မချောင်းဖြစ်ပေမယ့်..ခဏအကြာ..ရေချိုးသံမကြားရတော့..ဆရာမလည်း..ရေချိုးပြီးသွားတာပဲဖြစ်မှာပါ…. “ဒေါ်ကြည်..အကူအညီခေါ်တာ..ဘာလုပ်မလို့ဗျ..အေး.ဟေ့..အဖေတို့အလှူကို မုန့်ကျွေးပေးမလို့..ဝိုင်းလုပ်ပေးဖို့ခေါ်လိုက်တာ..””ဪ..ဒါများ..ရပါတယ်ဗျ…ကဲ..ဘာလုပ်ပေးရမလဲပြော”..”အဲဒီမှာ..ဆရာမကို..ကူလုပ်ပေးလိုက်..”ဟုတ်ကဲ့.ဒေါ်ကြည်”..”ဆရာမ ကျတော်ဘာလုပ်ပေးရမလဲ..”။

ဒါလေး မွှေပေး..ကျမ ခဏ နားလိုက်ဦးမယ် ဆိုပြီး..မြေပြင်မှာပဲ ဖင်ထိုင်ချလိုက်တယ်..ပြီးတော့..အကျီ ၤလေးကိုဟပြီးယပ်ခတ်နေတယ်….ဆရာမကို ခုမှသေချာတွေ့ဖူးတာဆိုတော့…သေချာကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်နေမိတယ်..မျက်နှာလေးက ဖြူဖွေးသန့်စင်ပြီး.သွေးကြော စိမ်းစိမ်းလေး အထင်သားမြင်နေရတယ်….လည်တိုင်လေးကလည်း..ကျော့ရှင်းနေတာပဲ… ကြယ်သီးတစ်လုံးဟပြီး ယပ်ခတ်နေတဲ့အတွက်..နို့အုံလေးကလည်း..ဖြူဥနေတာပဲ…ဖြည်းဖြည်းချင်းမျက်လုံးက အောက်ဖက်ကို ရောက်သွားတော့..လုံးတစ်နေတဲ့ပေါင်သားရယ်..ဖြူဖွေးနေတဲ့ ခြေသလုံးသားတွေမြင်ပြီး လူက ငစမာန်ထချင်လာနေပြီ….အဲလိုကြည့်နေတုန်းပဲ.ဆရာမက မော့အကြည့်နဲ့..ကျတော်ကြည့်တာသိသွားပါလေရော…ကျတော်လည်း ရှက်ရှက်နဲ့ခေါင်းငုံ့ ဆက်မွှေနေလိုက်တယ်….ခဏနေတော့ ..”ရပြီ..ရပြီ..မင်းမင်းက..အိုးကိုမထား..မမက ယက်ချပေးမယ်..”အလဲ..ကျတော့နာမည်တောင် သိလို့ပါလားပေါ့…။

မမခင်ဆိုတာ ကိုသိပ်ခိုက်နေသော ဆေ hi hi်ကြီးပေါ့။ နို့ကကြီး ခါးကသေး ဖင်ကအယ်ပီးတော့ ကောက်နေတာ စိတ်ကူးနဲ့မှန်းပီး ပီးခဲ့ရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ။မမခင်က အပျိုကြီးဗျ သူမက ရွာမှာတော့ အပြစ်မှားခံရဆုံး မိန်းမပျို အပျိုကြီးပေါ့လေ
ဒီလိုနဲ့ပေါ့ ရွာမှာ ဘုရားပွဲ ကျင်းပတဲ့ ညလေးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်တော့လောက်အောင် အမှတ်တရ ဖြစ်နေမိခဲ့တယ်။ အ့ညက မမခင်ရယ် ကျနော်ရယ် သူ့တူမ ဆုဆုရယ်ပေါ့ ကျနော်ကတော့ ပွဲကောင်းလား မကောင်းလား မသိပါဘူး မမခင်နားမှာ ပေါင်ချင်းထိပီး ပွဲထိုင်ကြည့်နေရတော့ အပျော်လွန်နေမိတာ ဘေးနားမှာကလဲ ငနဲတွေက မျက်စိအဆာကျွေးနေတာဆိုတော့ ကိုက ကံကောင်းသူပေါ့ ပွဲခင်းရဲ့ ဘေးနား မရောက်တရောက်ဆိုတော့လဲ ဒီလိုပေါ့လေ ဒီလိုနဲ့ ပွဲကြည့်လာတာ စတိတ်ရှိုးပီးတော့ ညက ၁၂ခွဲကျော်လာခဲ့ပီ ဆုဆုလေးကတော့ ငိုက်နေတော့တာ အံမယ် ဆုဆုကလဲ အဒေါ်လို ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်ဗျ အကြီးအသေးပဲ ကွာတာ သူ့အရွယ်နဲ့ သူတော့ ချစ်စရာကောင်းတာပဲ ဆုဆုက ၁၈နှစ် မမခင်က ၃၀ကျော်ပေါ့ ည၁နာရီထိုးတော့ ဇာတ်က ပြဇာတ်ကတာပေါ့ ပြဇာတ်က သရဲပြဇာတ်ဗျ ဆုဆုလေး လန့်နိုးပီး ကြောက်နေရှာတာ ကျနော် ရင်ခွင်ထဲနီးပါးလောက်ကို ခေါင်းက တိုးဝင်နေတော့တာ ဆုဆုခေါင်းက တိုးဝင်တာ အကြောင်းမဟုတ်ပေမယ့် ကျနော့မှာ ဒုက္ခရောက်နေပီ သူ့ခေါင်းက ဝင်လာတော့ နို့တွေက ပေါင်နဲ့ထိ အာ့တော့ ညီတော်မောင်က မတ်လာ ထောင်လာတာပေါ့ ပြဇာတ်ကလဲ သရဲအမိုက်စားပြဇာတ်ဗျ ဆုဆုလေးကကြောက် ခေါင်းတိုးဝင် တိုးတိုးဝင်လာတော့ မျက်နှာနဲ့ ညီတော်မောင်က ထိမိတော့တာ ကျနော်လဲ အသာလေး ပုခုံးလေး ဖက်ထားပေးမိတာပေါ့ “အကိုကြီး ဒါဘာကြီးလဲ “ဆိုပီး ဆုဆုက မေးရော ကျနော်ကလဲ ဘာမှမဟုတ်ဘူး ကြောက်ရင် ကိုင်ထားဆိုပီး သူ့လက်ကလေးကို ယူပီး ကျနော့လီးပေါ် တင်ပေးလိုက်တာ ကိုင်ပေးရှာတယ် အာ့သလိုနဲ့ ဆုဆုပုခုံးလေးဖက် တဖက်က နို့လေးတွေ နှိုက်ပေးနေရတာ အရသာ ရှိပါ့ဗျာ မမခင်ကတော့ ပြဇာတ်ထဲ အာရုံရောက်နေတာပေါ့ ပြဇာတ် ပီးကာနီး ကြတော့ ဆုဆုလေးက အကိုကြီး အပေါ့သွားချင်လို့ဆိုပီး ပြောတယ် မမခင်ကလဲ ပြဇာတ်ကောင်းနေတော့ ကျနော်က ပွဲခင်းအပြင်ကို လိုက်ပို့ရတာပေါ့ ပွဲခင်းနဲ့ နဲနဲဝေးတဲ့ နေရာလောက်မှာ ဆုဆုကို ရှူးပေါက်ဖို့ ပြောရတာ အပျိုလေးဆိုတော့ ရှက်နေမှာ ဆိုးလို့ပါ ဆုဆုလေးက သရဲပြဇာတ် ကြည့်ထားတော့ ကြောက်တဲ့အရှိန်က မပြေသေးဘူး မှောင်ကလဲ မှောင်နေတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့ “အကိုကြီး ဆုဆုကြောက်တယ် ဒီနားလေးက စောင့်ပေး” ကျနော်ကလဲ “အင်း " ဆိုပီး ထိုင်ပေးရတာပေါ့ ဆုဆုက ကျောပေးပီး သေးပေါက်တာ ထမိန်လှန် အတွင်းခံလေး ချွတ်တော့ ကြည့်မိတာပေါ့ ဖင်ကြီးက ဖွေးဥနေတာဗျာ မှောင်နေတာကို ဖွေးဖွေးလေး မြင်နေတာ ဆုဆုက သေးပေါက်တာ ကြာတယ်ဗျ ကျနော့မှာတော့ စိတ်က မထိန်းနိုင်တော့ဘူး နောက်ကနေ သိုင်းဖက်ပီး နို့တွေကို နှိုက်ပစ်တော့တာ “အကိုကြီး အကိုကြီး ဘာလုပ်တာလဲ " မရတော့ဘူး ဆုဆုရယ် ကိုကြီး မနေနိုင်တော့ဘူး ပွဲခင်းထဲမှာ ထဲက ကို့လီးက တောင်နေလို့ပါ အရမ်းချစ်တယ် ဆုဆုရယ်” ဆုဆုကို မျက်နှာချင်းဆိုင် လှည့်ပီးတော့ ကစ်ဆင်ဆွဲတော့တာ ဆုဆုကလဲ ခံချင်နေပုံပါပဲ မရုန်းဘူးဗျ အခြေအနေက ကောင်းနေတော့ နို့တွေစို့ အတွင်းခံလေး အောက်ထိ ဆွဲချပီး လယ်ကွင်းထဲ အိပ်ခိုင်းလိုက်တော့တယ် ပီးတော့ အပေါ်ကနေ အနမ်းတွေ ချွေ ကစ်ဆင်တွေ ဆွဲ လည်ပင်တွေ နမ်း နားရွက်ကလေး ကိုက်ပေး လုပ်လိုက်တော့ ဆုဆုခမျာ အင်း အင်းနဲ့ကို ဖြစ်လာတော့တာပေါ့ အာ့တော့မှ အသာလေး နို့တွေစို့ ဆုဆုအဖုတ်လေးကို လက်ကလေးနဲ့ ပွတ်ဆွဲပေး လီးကြီးကို အထက်အောက် ထပ်ပွတ်ဆွဲ ဖြေးဖြေးချင်း ထည့်ပေးလိုက်တာ “အင်း အင်း အင်း” နာတယ် အကိုကြီး ဖြေးဖြေး လုပ်နော် “အင်းပါ ဆုဆုရဲ့” အဖုတ်က ဖောင်းပီး စီးစီးပိုင် လိုးရတာဆိုတော့ သွက်သွက်ကလေး လိုးလိုက် ဖြေးဖြေးချင်း လိုးပေးလိုက်ပေါ့ ဆုဆုကတော့ ခံရတာ ကောင်းနေတော့ “အင့် အင်း အင်း ဆောင့်ပေး နာနာဆောင့်ပေး” ပြွတ် ပြွတ် ဇွပ် ဇွပ်” ခပ်ပြင်းပြင်းလေး လိုးပေးလိုက်တာ အား အား အား “ကောင်းလား ဆုလေး အင်း ကောင်းတယ် အင့် အင့် အား အား ခဏကြာတော့ ဆုလေး ပီးချင်သလို ဖြစ်လာတယ် မြန်မြန်လိုးပေး မြန်မြန်လိုးပေး အကိုကြီး “အင့် အင့် ဖွတ် ဇွပ် ဇွပ်” ကောင်းလိုက်တာ ဆုလေးရယ် အင့် အင့် ဆုလေး အဖုတ်ကြီးက လိုးရတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ” ၁၀မိနစလောက် ကြာတော့ ကျနော်လဲ ပီးချင်လာတာနဲ့ မြန်မြန် ဆောင့်လိုးပေးတော့တာ “အင့် အင့် “အား အား အု အု” ဖွတ် ဇွပ် ဇွပ်ဖွတ် ဖွတ်” အားးးကောင်းလိုက်တာ ဆုလေးရယ်” ပွဲခင်းထဲ ပြန်သွားရအောင် ဆုလေး"အင်း သွားတော့မယ်” အဝတ်အစားတွေ သေချာ ပြန်ပြင်ဝတ်အုံး ဖုံတွေခါ ပီးတော့ ပွဲခင်းဘက် ပြန်သွားခဲ့တော့တယ်….