Love

ကျွန်နော့် မန်နေဂျာ ( ဂျာကြီး ) ကိုတော်တော် တင်းနေပီဗျာ ။ ကျွန်နော့် ပရောဂျက် တစ်ခု ကို တင်ပြတယ် ။ သူသဘောကျတယ် ဒါကို သဘောမကျသလို ကလဲ ပြောသေးတယ် ဘာလိုတယ် ညာလိုတယ် နဲ့ ။ ထားပါ ဒီလိုပြောတာကတော့ လူကြီးတော်တော် များများ ရဲ့ စိတ်ဓါတ်ဆိုတာ ကျွန်နော် သဘောပေါက်တယ်တယ် ။

ဒါပေမယ့် ဗျာ အမ်ဒီ တင်ပြတဲ့ အခါ ဒီပရောဂျက် ကို သူပဲ ဆွဲထားသလိုလို သူကိုယ်တိုင်ပဲ အပင်ပန်းခံထားရသလို တင်ပြတယ် ။ အမ်ဒီက ကျွန်တော့ ပရောဂျက်ကို လက်ခံလိုက်တယ် ။ ပရောဂျက် တစ်ခု အောင်မြင်သွားတော့ ကျွန်နော် တို့ ရုံးအဖွဲ့ တွေ ပျော်ကြတာပေါ့ ။

ဂျာကြီးကတော့ ရုံးအဖွဲ့သားတွေ ရှေ့မှာ ကျွန်နော့် ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း တောင်မပြောဘူး ။ ကျွန်တော့မှာ မအိပ်မနေ အပင်ပန်းခံပီး ကြိုးစားခဲ့လိုက်ရတာ ။ ကျွန်နော် တော်တော် ဒေါသ ဖြစ်မိတယ် ။ ဒေါသ ဖြစ်တိုင်းလည်း ဒေါသထွက်မိရင် ကျွန်နော့် အလွန် ဖြစ်ဦးမယ် ။ ဒီအလုပ်က လည်း ကျွန်နော် မထွက်ချင် ။ ဂျာကြီး နာမည် က ဦးဇော်ဝင်းနိုင် ၊ အသက်က လေးဆယ်ငါးလောက်ရှိပီ ။ တော်ကီကတော့ တော်တော် ကောင်းတယ် ကျွန်နော်တို့ လူငယ်တွေ လိုက်မမှီ ။ တချို့ ကပြောတယ် ဂျာကြီး စကားပြောလိုက်ရင် စိတ်ဆိုးနေတဲ့သူတောင်ပြုံးရယ်သွားတယ် ။

ကျွန်တော်က အားရင်အားသလို ရွားဦးဘုန်းကြီးကျောင်းက ခရေပင်ကြီးကို ဝန်းရံထားတဲ့ ကွပ်ပျစ်လေးပေါ်မှာ သွားပြီးနေလေ့ရှိပါတယ်။ဘုန်းကြီးကျောင်းဆိုတာ နိမ့်မြင့်မရွေး လက်ခံပေးနေတဲ့ နေရာဆိုတော့ စဏ္ဍာလ လို့ခေါ်တဲ့တောင်းစားတဲ့ သူတွေ လာရင်လည်း အဲဒီဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ လာရောက်တည်းခိုလေ့ရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ကွပ်ပျစ်ပေါ်မှာနေရင် သူတို့က ကွပ်ပျစ်နားက ဇရပ်ပေါ်မှာနေကြပြီး ချက်ပြုတ်စားသောက်နေကြတယ်။

တစ်ရက်မှာတော့ ကျွန်တော်ရယ် သူငယ်ချင်းသုံးလေးယောက်ရယ် ကွပ်ပျစ်ပေါ်ထိုင်နေတုန်းမှာပဲ

“ညီလေးတို့…ဆေးလိပ်လေးမပါဘူးလား”

ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ စဏ္ဍာလကြီး တစ်ယောက်က ဆေးလိပ် လာတောင်းတယ်။

”လာဘ်သိပ် လိုက်တာကွာ”

”မပါဘူး ဗျာ ပါလည်း မတိုက်ဘူး”

အသံမျိုးစုံနဲ့အတူ နှာခေါင်းရှုံ့သူကရှုံ့ပြီး ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေ ထထွက်သွားကြပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း သူ့မျက်နှာကြည့်ပြီး သနားသွားတာနဲ့

“ဦးလေး…ဆေးလိပ် အရမ်းသောက်ချင်နေလား”

လို့မေးလိုက်တော့ ခေါင်းငြိမ့်ပြပါတယ်။

”အဲဒါဆို ခဏစောင့် ကျွန်တော့်မှာတော့ မပါသေးဘူး ဝယ်လာပေးမယ်”

လို့ ပြောလိုက်တော့

“ပိုက်ဆံယူသွားလေ…ဦးတို့ဆိုရင် ဆိုင်တွေက မရောင်းချင်သလို နှင်ထုတ်ကြတယ် အဲဒါကြောင့် မဝယ်ရဲလို့ပါ”

လို့ပြောလာတော့

“ရပါတယ် ကျွန်တော် ဝယ်တိုက်ပါ့မယ်”

ပြောပြီး ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဈေးဆိုင်ရောက်တော့ ရွှေရောင် ဒူးယားဘူးလေးတစ်ဘူး ဝယ်တော့ ဆိုင်ကအစ်မကြီးက

ဒေါ်ချိုချိုကို သက်နိုင်သိတာတော့ကြာပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရင်းနှီးတာတော့အရမ်းကြီးမရင်းနှီး။ သက်နိုင်ကား အသက် (၂၇)နှစ်ခန့်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး။ ယောင်္ကျားဆန်ဆန်နှင့် ချောမောသော ရုပ်ရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး.။ စကားပြောတာလည်းကောင်းသော ကြောင့် ချစ်သူခင်သူများသည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မြို့မှာလာပြီး ကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင်အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသူ။ ဒေါ်ချိုချိုကား သူငှားနေသည့် အဆောင်မှ အဆောင်ပိုင်ရှင် ဦးကောင်းမင်း၊ ဒေါ် နီလာ နှင့်သူငယ်ချင်းတွေ။ ဒေါ်နီလာထံလာရင်း မျက်မှန်းတန်းမိကာ ရင်းနှီးနေသောသဘော။

ဒီလောက်ဘဲရှိသည်။ ဒါပေမဲ့တစ်ခုတော့ သက်နိုင်သိသည်။ ဒေါ်ချိုချိုကတော်တော်လှသည်ဟု။ ဟုတ်တယ်လေ….အသက်က(၄၀)စွန်းစွန်း။ ငယ်စဉ်ကမယ်ဘွဲ့တွေဘာတွေရဖူးသည်ဟုတော့သိရသည်။ သူမနှင့်သူမယောင်္ကျား ဦးမောင်မောင်ဝင်းက ကလေး(၂)ယောက်ထွန်းကားခဲ့သည်။ ထိုကလေးတွေကလည်း သူမြင်တော့မြင်ဖူးသည်။ ဒါကလဲကျောင်းပိတ်ချိန်တွေလောက်မှပါ။ ဘော်ဒါဆောင်မှာထားတာဆိုတော့တစ်ခါတစ်ရံမှသာ။ ဒေါ်ချိုချိုယောင်္ကျားကလည်း အလုပ်များသူပီပီအိမ်မှာမကပ်။

ဒီတော့ သူမကလည်း သက်နိုင်ငှားနေသော အဆောင်ပိုင်ရှင်ဒေါ်နီလာဆီ မကြာမကြာလာလည်သည်။။ သူမတို့ဘာတွေပြောလို့ပြောနေကြမှန်းတော့မသိ။ သက်နိုင်အလုပ်ပြန်လာသည့် အခါ မကြာခဏတွေ့သည်။ ထိုအခါမျိုးတွင် ဒေါ်ချိုချိုက သူ့ကိုမကြာခဏပြုံးပြတတ်သည်။ ပြုံးသည့်အခါတွင်တော့ တော်တော်ချစ်စရာကောင်းသည်။ ပါးပြင်တွင်ပါးချိုင့်လေးတစ်ခုရှိသည်။ ငယ်စဉ်ကဆိုလျင်တော့ ဒီထက်ပိုလှလိမ့်မည်ဟု သက်နိုင်ထင်သည်။ ပြီးတော့ အဆောင်ပိုင်ရှင် မိန်းမဒေါ်နီလာနှင့် သူမသူငယ်ချင်းဒေါ်ချိုချိုတို့သည်.. ခေတ်လည်းဆန်သည်။ ခေတ်နှင့်အညီလည်းပြင်ဆင်တတ်ကြသဖြင့်။။ တစ်ခါတစ်ရံမသိသူများက သူမတို့နှစ်ယောက်ကို အပြင်ထွက်သွားလျှင် အပျိုကြီးတွေလိုထင်ကြသေးသည်။ သက်နိုင်တို့လိုအကြောင်းသိသူတွေပါ။

စိုးယုမော် အိပ်မက်မက်သလိုဖြစ်နေသည်။မချောနှင့်သူမနှစ်ယောက်သား မချောမိတ်ဆွေဒေါ်ဝင်းဝင်းမာဆိုသူရဲ့ အိမ်ခန်းတစ်ခုထဲမှာ သဲကြီးမဲကြီး အချစ်ရေယာဉ်ကြောထဲ မျောခဲ့ကြပုံကို မျက်စိထဲပြန်လည်မြင်ယောင်လို့လာသည်။ ကုတင်ပေါ်ကနေလူးလဲထပြီး နဘေးကမှန်တင်ခုံရှေ့လျှောက်လာခဲ့ကာ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသည့် သူမရဲ့သဘာဝအလှကို ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် မှန်ထဲကနေ ငေးပြီးကြည့်နေမိသည်။ ရင်သားလေးနှစ်မြွှာက လုံးထင်းနေလျက် ဝမ်းဗိုက်သားချပ်ချပ်ရပ်ရပ်နှင့် တင်ပဆုံသားလုံးလုံးဝိုင်းဝိုင်းကြီးများက ရင်သပ်ရှုမောဖြစ်လောက်အောင် ကြီးမားကားစွင့်နေကြပြီး ပေါင်လုံးပေါင်တန်များ ဖြောင့်စင်းသွယ်တန်းနေကာ ပုရိသတို့အကြိုက် ရုပ်လက္ခဏာမျိုးပင်ရှိနေပါသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မှန်ထဲကြည့်လိုက် နို့သီးထိပ်ကလေးစမ်းလိုက် ဖင်သားအိအိနှစ်ဖက်ဆီ လက်ကရောက်သွားလိုက်နှင့် နောက်ဆုံး သူမလက်ကလေးတစ်ဖက်က ပေါင်ကြားထဲအထိတိုးဝင်သွားကာ အရည်တစွတ်စွတ် ဖြစ်နေသေးသည့် အဖုတ်ဖောင်းမို့မို့ကလေးဆီ လက်ကရောက်ရှိ ပွတ်သပ်မိသွားသည်။ ဒီအဖုတ်က မချောကိုင်ချင်သလို ကိုင်သွားသော အဖုတ်ဖြစ်သည်။ ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကိုင်သလို မရွံမရှာ အချိန်တွေအကြာကြီးဆွဲ၍လည်း မှုတ်ပေးခဲ့တာဖြစ်သည်။

“အင်း မချောတစ်ယောက် အိမ်ရှေ့သွားပြီး ဒေါ်ဝင်းဝင်းမာနဲ့များ စကားတွေတွတ်ထိုးနေကြသလားမသိ သူတို့နှစ်ယောက် တော်တော်ရင်းနှီးပုံတော့ရကြတယ် မတော်လို့ ငါ့ကိုများ ဒေါ်ဝင်းဝင်းမာနဲ့ အဖုတ်ချင်းပွတ်ခိုင်းနေရင်တော့ ဒုက္ခပဲ ဟင်းဟင်း ဟင်း” စိတ်ထဲကရောက်တတ်ရာရာတွေးရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းကလေးကွေးကာ ပြုံးလိုက်မိလေသည်။ ချောချောရင်တွေ တဒိတ်ဒိတခုန်လာသည်။ မှန်ရှေ့ကပြန်လာကာ အိပ်ရာကုတင်ထက်ပေါ် ဘုန်းကနဲ တစ်ကိုယ်လုံးပစ်လှဲအိပ်ချလိုက်ရာက သူမအဖုတ်ရပ်ဝန်း တစ်ဝိုက်ဆီကို လက်ချောင်းကလေးများဖြင့် တဖွဖွတရွရွ ပွတ်သပ်နှူးဆွကစား၍ မချောနှင့်သူမ တွေ့ကြုံခဲ့ပြီးသော ကိုယ်တွေ့ချစ်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်စားမြုံ့ပြန်ကာ ရာဂအရှိန်ကလေးတဖြည်းဖြည်းရပြီး ဖီလင်တရိပ်ရိပ်တက်လာစဉ်မှာပင် … ကျွီကနဲ အိပ်ခန်းတံခါး ပွင့်သံကြားလိုက်ရပြီး ဒေါ်ဝင်းဝင်းမာ အခန်ထဲကိုရုတ်တရက်ဝင်ချလာတာတွေ့လိုက်ရကာ … “

တကယ့် ဖြစ်ရပ်မှန်ပါဗျ။

မူရင်းရေးသားသူ – ?????

ကျနော်က ချစ်သူကို အရမ်းချစ် အရမ်းသဝန်တိုတဲ့ သူပါ။ ကျ‌နော့်ချစ်သူကို စေ့စေ့ကြည့်တာတောင် ကြိုက်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျနော့်လို လူမျိုးက (Cuckold) ကပ်ကိုး စိတ်ဝင်စားလာမယ် ကျနော့်မိန်းမကို သူများတွေ တက်လိုးတာကြည့်ပြီး ကျေနပ်နှစ်ခြိုက်နေမိမယ်လို့ ထင်တောင် မထင်မိထားပါဘူး။ အခုတော့ ကျနော်က ကျနော့်မိန်းမကို သူစိမ်း‌ယောင်္ကျားတွေ တက်လိုးတာ ကြည့်ပြီး အရမ်းကျေနပ်တတ်နေပါပြီ။

ဒါဆို အဲ့လို့ ဘာကြောင့် ဘယ်လို ဖြစ်လာရလည်းဆိုတာ စပြောပြပါမယ်။ ကံကြမ္မာလို့ပဲ ပြောရမလား။ ရည်စားရှိရက်နဲ့ ဖျက်စီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတဲ့ ကျနော့်ချစ်သူကို ဖျက်စီးခဲ့တဲ့ သူယုတ်မာ တစ်ယောက်ကိုပဲ အပြစ်တင်ရမလား။ အဲ့ အရသာကို ကြိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်ဖောက်ပြန်နေတဲ့ (Cheating) ကျနော့်ချစ်သူကိုပဲ အပြစ်တင်ရမလား။ ဘယ်လောက် ဖောက်ပြန်ပါစေ သူ့ကို အရမ်းချစ်ပြီး မခွဲနိုင် မခွာရက် ဖြစ်နေတဲ့ ကျနော့်ကို ကျနော်ပဲ အပြစ်တင်ရမလား မသိတော့ပါဘူး။

ဒီလို ဖျက်ဆီးတတ်သူတွေ ဘယ်လို ဖျက်ဆီးတက်တယ်၊ ဘယ်လို ရှောင်းရှာသင့်တယ်၊ ကိုယ့်ချစ်သူကို ဘယ်လို စောက်ရှောက် ကာကွယ်သင့်တယ် ဆိုတာကို ဒါလေဖတ်ပြီး နည်းနည်းလေး သိစေချင်တယ်။

ကျနော်ခွင့်တင်တာမရဘူးလို.မန်နေဂျာကောင်ကဇွတ်ငြင်းဆန်နေတော့ စိတ်ကတော်တော်လေးတိုစပြုလာတယ်။ အေပရယ်လဆိုနှစ်တိုင်း ကျနော်ခွင့်တစ်လယူပီးပြန်နေကြဗျ။ အရင်မန်နေဂျာကုလားဖြူမ လက်ထက်ကအေးဆေးပဲ။ ၂ခါပြောစရာမလိုဘူး။ ခုတရုတ်ကောင်ကတော်တော်လက်ပေါက်ကတ်၊ပြော ရဆိုရခက်နေတယ်။ သောက်ပုံမလာတဲ့ မီးကျိုးမောင်းပျက် ကုလားဖြူစကားထစ်အထစ်အနဲ့ ရုံးခန်းထဲမှာ လုံးဝခွင့်မပေးနိုင်ဘူးဆိုပီးအော်ကြီးဟစ်ကျယ်လုပ်နေတယ်လေ။ တခြားရုံးသူရုံးသားတွေ ဝိုင်းကြည့်နေတော့ ပိုပီးခံရခက်လာပီ။ ပိုဆိုးတာက ဝိုင်းကြည့်နေတဲ့အထဲမှာ ကျနော့်ခခလေး၂ယောက်ပါနေတော့ နောက်ဆုတ်လို.မဖြစ်တော့ဘူးဆိုတာသေချာနေပီလေ။ ဒီနိုင်ငံကချယ်နယ်တော် တော်များများကိုထုတ်လွင့်ပေးနေတဲ့ ရုပ်သံဌာနတစ်ခုမှာ ကျနော်အလုပ်လုပ်နေတာ၄-၅နှစ်လောက်ရှိပီဗျ။ မြေအောက်ကို၅ထပ်လောက်တူးပီးဆောက်ထားတဲ့ စတူဒီယိုတွေမှာ ဆက်တင်တွေဆင်ပီး ရိုက်ကူးရေးလုပ်တဲ့နေရာမှာပေါ့။

အလုပ် လုပ်နေတယ်လို.မထင်ရပဲ.. ပျော်ပျော်ရွင်ရွင်လေးနေလာတာကြာလာပီ။ ခုအသစ်ရောက်လာတဲ့မန်နေဂျာကောင်နဲ.အဆင်မပြေ လာတော့ စိတ်ကကုန်စပြုလာပီဗျာ။ အဆက်မပြတ် ပူညံပူညံလုပ်နေတဲ့ တရုတ်ကောင်ကိုလက်ဝါးကာပြလိုက်ရင်း ဘောင်းဘီနောက်အိတ်ထဲက ပိုက်ဆံအိတ်ကိုဆွဲထုတ်၊ အလုပ်သမားမှတ်ပုံ တင်ကဒ်ပြားကို သူ.ရှေ.ကစားပွဲပေါ်ပစ်တင်ပေးလိုက်တယ်။ လည်ပင်းမှာဆွဲထားတဲ့ ဝန်ထမ်းကဒ်ပြားကိုပါ ပစ်ပေးလိုက်ရင်း ငါထွက်တယ်ကွာလို့အပြတ်ပြောလိုက်တယ်။ တစ်ခုခုဆက်ပြောဖို့ ပြင်နေတဲ့ သူ့မျက်နာရှေ.မှာ လက်ညှိုးလေးရမ်းပြပီး အောင်နိုင်သူအပြုံးနဲ့ရုံးခန်းထဲကထွက်လာခဲ့ပီး တစ်ဖက်ခန်းမှာရှိတဲ့ စားသောက်ခန်းထဲမှာ သတင်းစာတစ်စောင်ကောက်ဖတ်ပီး အအေး ထိုင်သောက်နေလိုက်တယ်။ နာရီဝက်လောက်နေတော့နေ့လည်ထမင်းစားချိန်ရောက်လာလို့ ထမင်းစားခန်းထဲ လူတွေအများကြီးဝေါကနဲဝင်ချလာတယ်။ အားလုံးတစ်ယောက်တစ်ပေါက်နဲ့ကျနော့်ကိုစကားဝိုင်းပြောနေကြတာ ထမင်းစားဖို့တောင်မေ့နေကြသလားမှတ်ရ။ တချို.ကနှမြောသလိုတချို.ကတော့ ဟိုကောင့်ကိုကျနော်သောက်ကြောတင်း တင်းပြောခဲ့တာကိုသဘောတွေကျနေကြတယ်လေ။ တူညီတာတစ်ခုကတော့ အားလုံးကစိတ်မကောင်းကြပါဘူး။ ကျနော့်မိတ်ဆွေတွေ.. အသားဝါ..အသားညို..အသားဖြူအားလုံးကတချိန်လုံး ပြုံးချိုပီး နောက်ပြောင်ပျော်ရွင်နေတတ်တဲ့ ကျနော်အလုပ်ထွက်ပီးပြန်မယ်ဆိုတော့ ဝမ်းနည်းနေကြတာပေါ့။ မပြန်ခင် ဘာဘီကျူးပါတီကမ်းခြေတစ်ခုခုမှာလုပ်ပီး သောက်ဖို့တိုင်ပင်နေကြသေး တယ်။ သိမ်းစရာရှိတာလေးတွေကိုသိမ်းဖို့ အားလုံးကိုနွုတ်ဆက်ပီး အောက်ထပ်ကိုဆင်းလာခဲ့တယ်။

ကျုပ်နာမည်လား …..? သိချင်တယ်ပေါ့ ….. ဟုတ်လား…..? ကျုပ်နာမည် မပြောခင် အခု ကျုပ်ရောက်နေတဲ့ နေရာ အရင်ပြောပြရမယ်။ အခု ကျုပ်အကြောင်းကို အခုလို အေးအေးဆေးဆေး နေရတဲ့ ထောင်ထဲ ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် ပြောပြရမယ်ဗျ။ ထောင်ထဲမှာက အပြင်လို မဟုတ်ဘူးလေ ။ ဘယ်မှ မသွားရ ၊ မလာရ ၊ မလုပ်ရ၊ ကိုယ်စားချင်တာ မစားရ ၊ မသောက်ရဆိုတော့ ကိုယ့်အကြောင်းကို ပြန်တွေးမိတယ်ဗျာ။

ကြာပါတယ်ဗျာ ခင်ဗျားတို့လဲ ကျုပ်အကြောင်း သိချင်နေလောက်ပြီ။ ကျုပ် အကြောင်းကတော့ ဒီလိုဗျ။ ကျုပ်နာမည်က လူမုန်း ။ နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် လူတကာ အော့ကြောလန်လေ ။ လူဆိုး လူမိုက် တစ်ယောက်မို့ လူတကာက ရွံကြောက်ကြီး ဖြစ်နေတာပေါ့ ။

ကျုပ်တို့က ရွာအပြင်နေတာဗျ ။ ကျုပ်တို့ဆိုတာ ကျုပ်မိန်းမရယ် ကျုပ်ရဲ့ လိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမယ့် ကျုပ်ခယ်မလေးရယ် ။ ကျုပ်ဆိုတဲ့ အကောင်က လူဆိုး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေတာ ယူထားတဲ့ မိန်းမကတော့ ရွာရဲ့ အချောဆုံး အလှဆုံး ကွမ်းတောင်ကိုင် ပန်းတောင်ကိုင် အကိတ်ကြီးကို ယူထားတာဗျ။

သူမမှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် သွေးသားဆူဖြိုးတက်ကြွချိန်၌ လင်ဖြစ်သူ၏ စွန့်ခွာသွားမှုကြောင့် လောကစည်းစိမ်ကို ကောင်းစွာ မခံစားရရှာပေ။ သည့်အတွက်ကြောင့် အခြားယောက်ျားသားများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်းလည်းမရှိခဲ့။ အန္တရာယ်ကင်းသော၊ လုံခြုံသော စိတ်အာသာဖြေနည်းမျိုးနှင့်သာ ဖင်ကို လီးနဲ့အထောက်ခံ အတေ့ခံကာ စိတ်ဖြေရာရှာခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ စိတ်မှာ နားလည်ရခက်လေသည်။ ယခုအချိန်မှာတော့ တင်ယုနွယ်မှာ အပြန်ခက်ခဲ ကားရှားမှုကြောင့် စိတ်ပျက်နေရပေ၏။ မိုးကလည်း ခုနလောက်က သည်းသည်းမည်းမည်း ရွာထားခြင်းကြောင့် အောက်ဆိုက်ကားသမားတွေ အရက်ဆိုင်ထဲ ရောက်နေပြီလားဟု တွေးနေမိသည်။ ကားလာရာလမ်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ကားမီးရောင်တခုတွေ့လိုက်ရသဖြင့် တင်ယုနွယ် အားတက်သွားရသည်။

အောက်ဆိုက်ကားဖြစ်ပါစေဟု ဆုတောင်းသော်လည်း တင်ယုနွယ် ဆုတောင်းမပြည့်ခဲ့။ တက္ကစီတစ်စီး ဖြစ်လို့နေ၏။ ” ဟွန်း.. ကားတွေကလည်း ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ မသိဘူး.. ” တင်ယုနွယ် စိတ်တိုစွာ ရေရွတ်ရင်း ခြေလေးဆောင့်ကာ ကားကို မျှော်လင့်တကြီး မျှော်နေရာမှ နောက်သို့ပြန်ဆုတ်နေလိုက်သည်။ တက္ကစီက တင်ယုနွယ်ရှေ့မှ ဖြတ်ကျော်မောင်းသွားသည်။ ရှေ့နှစ်လံလောက်အကွာတွင် ကားရပ်သွားပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်လာ၏။ တင်ယုနွယ် နားမလည်နိုင်သလိုနှင့် ကြည့်နေမိသည်။ ကားက သူမရှေ့မှာ တုံ့ကနဲရပ်လာ၏။ ကားထဲမှာ ခရီးသည်မပါဘဲ မောင်းသူတဦးသာ ရှိနေသည်။ ” ညီမ.. ဘယ်ပြန်မလို့လဲ ” ” ရတယ် အစ်ကို.. ရတယ်.. ကျမ လိုင်းကားစောင့်နေတာ.. ” ” မဟုတ်ပါဘူး.. အစ်ကိုက ဘုရင့်နောင်ဘက် ဂိတ်ပြန်ထိုးရမှာဆိုတော့ လမ်းကြုံရင် ခေါ်သွားပေးမလို့ပါ.. ကားခပေးစရာမလိုပါဘူး.. လိုင်းကားတွေက ဒီအချိန်ရှားသွားပြီလေ.. ညီမတယောက်ထဲ ညည့်နက်သွားမှာစိုးလို့ပါ ” ပထမ သူမကို မကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးထင်သွားမှာစိုး၍ တင်ယုနွယ် အတင်းငြင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျွန်မနာမည်က စုလှိုင် ပါ။ အိမ်ထောင်ရှင်မ တစ်ယောက်ပေါ့။ ကျမအမျိုးသားကတော့ ကိုနိုင်အောင်ပါ။ ကျမတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကုမ္ပဏီတစ်ခုထဲမှာပဲ အတူတူလုပ်ကြပါတယ်။ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် အိမ်ထောင်သက်တမ်း လေးနှစ်အတွင်းမှာ ကလေးမယူဖြစ်ကြသေးပါဘူး။ ကိုနိုင်အောင်ကတော့ အသက် ၃၄ နှစ်ရှိပြီး ကျမက သူ့ထက် အသက်လေးနှစ် ငယ်ပါတယ်။

ကျမတို့ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးတော့ ငွေကြေးကြွယ်ဝ ချမ်းသာသော ယောင်္ကျားဖြစ်သူ ကိုနိုင်အောင်ရဲ့ မိဘတွေက နယ်မှာ ခေါ်ထားသော်လည်း ယောင်္ကျားဖြစ်သူကိုယ်တိုင်က လင်မယားနှစ်ယောက် လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေလိုတာကြောင့်ရော ကုမ္ပဏီအလုပ်မှ မထွက်လိုတာကြောင့်ရောကြောင့် မိဘများက တိုက်ခန်းတစ်ခန်းဝယ်ပေးပြီး နေစေခဲ့ပါတယ်။ ယုယုယယနဲ့ ချစ်မဝနိုင်တဲ့ အချိန်တွေပေါ့ရှင်။

အိမ်ထောင်သက် လေးနှစ်အတွင်းမှာ ကလေးမယူဖြစ်တာကြောင့် ကျမရဲ့ခန္တာကိုယ်ဟာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်မသွားပဲ အပျိုစင်ဘဝတုန်းက အတိုင်း မြင်သူတကာ ပုရိသ လည်ပြန်ကာ လှည့်ကြည့်ရလောက်အောင်ကို သူ့နေရာနဲ့သူ တင်းတင်းရင်းရင်း စွင့်စွင့်ကားကား ရှိနေဆဲပါပဲ။ ယောင်္ကျားနဲ့ အလုပ်အတူတူသွား အလုပ်အတူတူပြန် ကုမ္ပဏီပိတ်ရက်တွေမှာ လျှောက်လည်လိုက်နဲ့ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ လင်မယားဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပါတယ်။

တစ်နေ့မှာတော့ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ကျမတို့ရဲ့ဘဝလေးကို ဖျက်ဆီးမဲ့ အကြောင်းတရား လေပွေငယ်က ဗိန်းမောင်းတိုက်ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။

ဒုတိယနှစ် သချာင်္မေဂျာက မေသူ(အမည်လွဲ) ကောင်မလေး ရိုးရှင်းသည် ခင်ဖို့ကောင်းသည် ပျော်ပျော်နေတတ်သူမို့ ချစ်သူခင်သူ ပေါများသည် သူအကြိုက်ဆုံး လူရွှင်တော်ကား ခင်လှိုင်နဲ့ဒိန်းဒေါင် ဖြစ်လေသည် အပျော်လဲ ကြီးသူမို့ အတန်းလစ်ပြီးခဏခဏ လျှောက်လည်သည် သူကို ကြိုက်နေသူကား အတန်းထဲ့က အောင်မော်နှင့် ရပ်ကွက်ထဲ့က ကျော်ကြီးတို့ဖြစ်သည် ကျော်ကြီးသည် အထက်တန်းကတည်းက crushသူမို့ သူအပေါ် အနွံတာခံသည် တစ်ခါက ဆို evaထုပ်ကို gg စတိုးဆိုင်တွင် ဝယ်ခိုင်းသည် ကျော်ကြီးရှက်သော်လည်း အမြဲဂုဏ်ယူသည် မေသူ အတွက်ဆို ငရဲမင်းနှင့်အတူ မီးပင်လယ်ဖြတ်ကူးရဲ့သော သတ္တိမျိုးဖြစ်လေသည် မေသူသည်လဲ ကျော်ကြီးကို မချစ်သော်လည်း သဘောကျသော်ကြောင့် ချစ်သူလိုတွဲထားသည် အမှန်ကလိုသုံးသဘောမျှသာ ကျော်ကြီးသည် စိတ်မနာ မေသူအတွက်ဆို ကျွန်တစ်ယောက်နေရာကလည်း ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ချင်သူဖြစ်သည် ကျော်ကြီးသည် ဆိုင်ကယ်ပွဲစား၏သားပီပီ ငွေရွှင်သည် မေသူ အတန်းမတက်ချင်လျှင် ကျော်ကြီးကို ခေါ်၍ လျှောက်လည်သည် တစ်ရက် မေသူကို ဖုန်းကနေတစ်ဆင့် Qနေသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ရှိနေသည် အောင်မော်တစ်ယောက် မေသူ အပေါ် ကြိတ်ချစ်နေသူဖြစ်သည် အမှန်ကား ပိန်ပိန်ပါးပါးမေသူရဲ့ ဂုတ်ဝဲဆံပင်နားက မှဲ့လေးကို သဘောကျသောကြောင့်လဲပါသည် လူသည်လည်း အခက်သားဗျာ ကြိုက်စရာရှားလို့ မှဲ့လေးပါလိုိ့ု ကြိုက်တယ်တို့ ဘာတို့ပြောဗျာ မေသူရုပ်သွင် သည် နှာတံဖြောင့်၍ မေးချွန်ပြီး ဗိုလ်ဆန်သူဖြစ်သည် ဤသို့လှနေသူက ဘာကြောင့်အောင်မော်ကို ချိန်းတွေ့လေလဲတော့မသိ မေသူ ဟုတ်ပြီ အောင်မော် နင်ငါကို တကယ်ချစ်ရင် အခုငါနဲ့တွဲနေတဲ့ကျော်ကြီးကို ရောသူငယ်ချင်းလို သဘောထားနိုင်လား´ အောင်မော်ဟာ နင်နှစ်ယောက်တစ်ယောက်တွဲချင်လား´ မေသူ အေးဟုတ်တယ် နင်သူကိုသူငယ်ချင်းလို ဘဘောမထားနိုင်ရင်လစ်တော့´ အောင်မော် ရပါတယ် မေသူ ငါလည်း အဲ့လိုပွင့်လင်းတာကို သဘောကျတယ် ခြံခုန်တာထက် ဟားဟား´ အဲလိုနဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက် အဆင်ပြေသွားရော ကျော်ကြီးလဲသိထားသည် တစ်ရက် သူတို့ သုံးယောက် ထန်းတောသွားသည် ဖြစ်ချင်တော့ ကောင်မလေးက ထန်းရည်မူး၍ သုံးယောက်သား Inn သို့သွားသည် အောင်မော်နဲ့ကျော်ကြီး ရှီးရှမ်နဲ့ခေါက်သည် ဘယ်သူအရင်ဝင်မလဲပေါ့😁😁😁😄😄 ကျော်ကြီးက ငါတော့ နှစ်ယောက်လုံးအတူတူဝင်ချင်တယ် မင်းဘယ်လိုသဘောရလဲ´ အောင်မော် စိန်လိုက်လေ ကြာသလားလို့´ အောင်မော် ယီးထုတ်လိုက်လေရာ မွေးရာပါ လဥတစ်ခြမ်းပိန်နေသည် ယီးကိုယ်ထည်သေးသော်လဲ ဒစ်ကြီးသူဖြစ်သည် ကျော်ကြီးကလဲ အားကျမခံ ယီးထုတ်ပြလေရာ အရှည်နဲ့လုံးပတ်တင် လက်တစ်ဆုပ်စာရှိသည် မေသူကို ကျော်ကြီး အနောက်က သိုင်းဖက်ပြီးSဖုတ်ကို ယီးနှင့်တေ့ထားပြီး ပွတ်ပေးသည် မေသူတစ်ယောက် feelနေသော်လည်း အိပ်ချင်ဟန်ဆောင်သည် မယိုးသေးပေ အောင်မော်က ဒစ်ကြီးဖြင့် ပေါင်နားတစ်ဝိုက်ကို တံထွေးစွတ်ပွတ်လိုးသည် Sဖုတ်ထဲ့ မထည့်သေး မေသူ အကြိုက်သည်ကား တန်းပြီး Sဖုတ်ထဲ့ကိုထည့်သည်ထက် ဆစ်ကိုယ်လုံးကို ပွတ်ပေးတာ နမ်းပေးတာတို့ သဘောကျကြောင်းပြောဖူးသည် မဟုတ်ရင်ဟိုက မူးနေရာက ခေါင်းခေါက်မည်ဆိုသောကြောင့်လဲ ပါသည် 😁😁😁😁😅😅😅😅ယိုးတာကြောင့် စည်းနဲ့ကမ်းနဲ့ နော် မေသူက သူခြေဖျားများကို အောင်မော်ပါးစပ်ထဲ့သို့ ထိုးထည့်သည် အောင်မော် ခြေဖဝါးများကို စုပ်ပေး၍ ကျော်ကြီးကား ချိုင့်ကြားကိုလျှာလေးနဲ့ ကလိပေးသည် သည်လို လုပ်ပေးသည်ကို ကျေနပ်နေသူမေသူသည် ကျော်ကြီးအပေါ် တက်ခွ၍ နှုတ်ခမ်းချင်း kissing ဆွဲ နေစဉ် အောင်မော်တစ်ယောက် နောက်ကနေ ပစ်ယိုးပါတော့သည် မေသူမအော်နိုင် ကျော်ကြီးနှင့်နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်နေသည့်ကြားက ညဉ်းသံယဲ့ယဲ့လေးထွက်လားသည် `ဘုရားဘုရား ဒစ်ကြီးက နာလိုက်တာ ကျော်ကြီးရယ် အင့် အား အင့် အု အု ရှ အိုး အု အင် ´ အောင်မော်မှောကထအိပ်လိုက်သည် ကျော်ကြီး အလှည့် ပေါင်ကြီးကိုဖြဲပြီး Sဖုတ်ကို တံထွေး ထွေးပြီး ယီးဖြင့် ပယ်ပယ်နယ်နယ် ယိုးလိုက်ရာ လှုပ်ခါနေသော ကုတင်ကြီးက အသံပေါင်းစုံ ထွက်လာသည် ကျွံ ကျန် ကျွံ ကျန် innပိုင်ရှင်များ ကုတင်ဖိုးနှင့် မွဲနိုင်သည်😁😁 အောင်မော်က မခံ မေသူSစေ့ကို လက်ညှိးနှင့် ထိန်းလှုပ်ပေးရာ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည် မေသူ တစ်ယောက် တစ်နေကုန်လုံး မြောကုန်နေခဲ့ သည် ကျော်ကြီးနှင့် အောင်မော်ကား ရောင်းရင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိကျပြီး နေ့တိုင်းလိုလို ဘုချင်ကျပါက inn သို့မဟုတ် guest house သို့ အပြေးလာတတ်ကျလေသတည်း