Love

အပိုင်း (၂) ဇာတ်သိမ်း

ည 9:30 pm တွင် ထွန်းဦး phone မှ data ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“Hi!!! Akary”

“Hi, David”

စနေနေ့ ရုံးပိတ်ရက်

မနက်စောစော line ပေါ် တက်ရန် David နှင့် change ထားသဖြင့် မော်မော်ဌေး ရေချိုး၊ breakfast စားပြီး အိပ်ခန်းထဲ ပြန်ဝင်ခဲ့သည်။ 8:15 am ရှိပြီ။ နောက် 15 mins ဆိုလျှင် David နှင့် line ပေါ်တွေ့မည်။ မနေ့ညက David နှင့် chat စဉ် ဒီကနေ့ အပြင်မှာ တွေ့လျှင် ဘယ်လို လုပ်မလဲဟု မေးရာ David စိတ်တိုင်းကျ ပြုစုမည် ဟု ဖြေခဲ့သည်။ အပြင်မှာ တွေ့ရန် မလွယ်ကူနိုင်၍ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်ကယ် တွေ့ခဲ့လျှင် ဟု စဉ်းစားမိကာ ရင်ခုန်မိသည်။ အခန်းထဲ ရောက်ကတည်းက အရံသင့် အဝတ်များ ချွတ်ကာ စိတ်လွပ် ကိုယ်လွတ် နေလိုက်သည်။ ဒေါ်မော်မော်ဌေး အခန်းထဲ ဝင်သွားကတည်းက ထွန်းဦးလည်း အခန်းထဲဝင်ကာ Data ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ 8:30 am ရှိပြီ။ Akary account လေး မီးစိမ်းနေပြီ။

အပိုင်း (၁)

ကုမ္ပဏီတစ်ခုရှိ မန်နေဂျာအခန်းထဲတွင် ဒေါ်မော်မော်ဌေး တစ်ယောက် အလုပ်ချိန် ပြီးသွားသဖြင့် အိမ်မပြန်သေးဘဲ FB fake account တစ်ခုဖြင့် chatting ထိုင်နေသည်။ သူ့ account က “Akary”။ တစ်ဖက်မှ သူနှင့် chat နေသည့် account က “David”။ အစပိုင်းတွင် အပျော်သဘောဖြင့် Fake account ကို သုံးသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် Sex account များနှင့် add မိရင်း fake account တွင် ပျော်နေမိသည်။ အလုပ်အားလပ်ချိန်တိုင်း Akary account ကို ဖွင့်ကြည့်ပြီး David ပို့လာမည့် message ကို မျှော်ရတာ အမော။

အပြောကောင်းသော David ဆိုသည့် account ပိုင်ရှင်၏ အမြှောက်အပင့် ချွဲနွဲ့မှုများ၌ ပျော်ဝင်ရင်း မနေ့ညက Sex chat ဖြစ်သည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူ ကိုအောင်မင်း ခရီးထွက်နေသည်မှာ တစ်လ ကျော်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင် သူမ၏ သွေးသား တောင့်တမှုကို David က line ပေါ်မှနေ၍ ဖြေဖျောက်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ကုမ္ပဏီမန်နေဂျာ ဟူသော ရာထူးကြောင့် ဒေါ် တပ်ခေါ်ရသော်လည်း အသက်က 30 သာ ရှိသေးသည်။ အိမ်ထောင်ရှင် ဖြစ်သော်လည်း gym ပုံမှန် ကစားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား ပြေပျစ်တောင့်တင်းသည်။ ချပ်ရပ်သော ဗိုက်သား၊ လုံးဝန်းပြီး စွန့်ကားသော တင်ပါး၊ ဖြောင့်စင်းသော ပေါင်တန်နှင့် မို့မောက်သော ရင်သားတို့က မြင်သူတကာ ပုရိသတို့ကို ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

“ခဏနေက ဖုန်းဆက်တာ ဒီမမအိမ်လား မသိဘူး… ရေဗူး မှာထားတာပါ ကျနော် ဒီရပ်ကွက် လမ်းထိပ်ကပါ … ရေသန့် ရောင်းတာ … အမြဲတမ်းယူရင် အိမ် လိုက်ပို့ပေးပါတယ် “ခင်ချိုနွယ် တယောက် အိမ်ရှေ့ ထွက်ရပ်နေစဉ် သုံးဘီးဆိုင်ကယ် တစင်းထိုးရပ်ကာ အသားညိုညို စွပ်ကျယ်လက်ပြတ်ဖြင့် ကောင်လေးမှ သူမအား မေးနေသဖြင့် ပြန်ဖြေနေ၏။ ” ဟုတ်ကဲ့ ရှင်” ” ဒါနဲ့ … ဒီအိမ်က အရင် … ရှေ့နေ ဒေါ်သူဇာ … နေတာမလား “ ” အဲဒါတော့ … မသိဘူး … ကျမတို့က … ပြောင်းလာတာ ၂ပတ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ … ဘေးအိမ်က အဒေါ်တစ်ယောက်က … ရေလိုချင် ဖုန်းဆက်မှာပေးမယ် ဆိုပြီး … ဆက်ပေးတာပါ “ ”အော် … ဟုတ်တယ် … ဒေါ်တိုးက … ကျနော့် ဖေါက်သည်ပါ … ကျနော့်နာမည်က … စိုးကျော်တဲ့ ခုလည်း ဒေါ်တိုး အိမ်ဘေးက လူသစ်ဆိုလို့ … အမ ရပ်နေတာ မြင်လို့ မေးကြည့်လိုက်တာ “ ” ဟုတ် … အဲ … အိမ်ထဲ ထိ … ပို့ပေးပါ့လား “ ” ပို့ပေးပါတယ် … အမရဲ့ … ကဲ နေရာပြ “ စိုးကျော် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ထိုင်မောင်းသော နေရာမှ မြေကြီးပေါ် ဆင်းရာ ပေါင်တဖက်အကြွတွင် ဒူးဆစ်ကျော်ကျော်လေး ဝတ်ထားသော ပုဆိုးအောက်နားစက လှန်ကာ ပေါင်ကြားမှ ငိုက်ဆင်းနေသော လီးမဲကြီးနှင့် တွဲကျနေသော လဥနှစ်လုံးအား ခင်ချိုနွယ် လှစ်ကနဲ့ မြင်လိုက်ရတော့သည်။ “အာ“ အကြည့်လွဲရင်း မျက်နှာလေး ရဲတက်လာ၏။ ”အမ… ကျနော့်ကို … နေရာပြလေ “ ရှက်စိတ်များ ဝင်ရောက်နေစဉ် စိုးကျော် အသံကြောင့် ပြန်ကြည့်မိရာ မိုးကျော်မှာ သုံးဘီးဆိုင်ကယ် နောက်ခန်းမှ ရေသန့်ဗူးကြီး တဗူး ပုခုံးပေါ် ထမ်းတာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ” ဒီ ဒီ … ဒီဘက် “ ခင်ချိုနွယ်မှာ အသံတုန်ရီစွာ ပြောရင်း အိမ်ထဲဝင်လာခဲ့သည်။သူမ လက်ထပ်ပြီးတာ ၁လခန့်သာ ရှိသေး၏။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးသည်နှင့် ယောက္ခမအိမ် လိုက်နေရာ ၁ပတ်သာ နေခဲ့ရသည်။လင်ဖြစ်သူ အောင်နိုင်၏ အမ အပျိုကြီးနှင့် စကားများကာ ၂ပတ်အကြာတွင် ယခုလက်ရှိ အိမ်လေးအား အလောသုံးဆယ်ဖြင့် ငှားနေလိုက်ကြ၏။ အရပ် မနိမ့်မမြင့်ဖြင့် မျက်ခုံးထူထူ မျက်ဝန်းနက်လေးဖြင့် မျက်နှာသွယ်ကာ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များအား ဆံကျစ် ကျစ်ပြီး နောက်ကျောဘက် ချထားလေ့ရှိ၏။

စာရေးသူ ငယ်ငယ်က အချောင်း ဝါသနာပါသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အချောင်းကောင်း၍ ဖရီးစားရသောအခါများလည်း ကြုံဖူးပါသည်။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးက(၁၉၉၆)လောက်က အတွေ့အကြုံလေးကို အခြေခံပါသည်။ ခုခေတ်က တိုက်ခန်းတွေများ၍ ချောင်းဖို့က သိပ်မလွယ်တော့ပေ။ လှိုင်သာယာမြို့သစ် စပေါ်ပီးနောက် မြို့သစ်အစွန်းပိုင်းများတွင် တနေ့လုပ် တနေ့စားများ စုပီးနေကြသော ရပ်ကွက်တခုရှိသည်။ ပေ၂၀ကို တစ်အိမ်ဆောက်နေကြတဲ့ အချိန်ပေါ့ဗျာ။ အိမ်ရှင်အများစုက ဆယ်ပေတခြမ်းကို ထရံကာပြီး ငှါးစားကြသည့်အချိန်ပေါ့။ မင်းခိုင် တစ်ယာက် နယ်ကတက်လာပီး ရန်ကုန်မှအသိတယောက်ဆီမှာ တည်းခိုရင်း အလုပ်ရှာသည်။ လှိုင်သာယာက စက်ရုံတခုမှာ အလုပ်ရ၍ အလုပ်နှင့်နီးသော ထိုရပ်ကွက်တွင် အိမ်ငှါးနေရန် ရှာရပါတော့သည်။ အကျင်းချုပ်ပြောရရင်တော့ ဆယ်ပေခန်းလေး ရတာပေါ့ဗျာ။ ခေါင်းရင်းခန်းအိမ်ငှါး လင်မယားက ခလေး မရှိကြသေးဘူး။ မင်းခိုင်က ခြေရင်းခန်းမှာ နေသည်။ ထိုလင်းမယားနာမည်က ကိုကျော်ကြီးနှင့် မထားဖြစ်သည်။ ကိုကျော်ကြီးမှာ ကားစပါယ်ယာဖြစ်သည်။ မထားမှာ မင်းခိုင်နှင့် တစ်စက်ရုံတည်း အတူလုပ်ကြ၍ မင်းခိုင်နှင့်သိကြကာ သူတို့ခြေရင်ခန်း ငှါးမည်ဟု အိမ်ရှင်က ပြောသဖြင့် မင်းခိုင်ငှါးနေရန် အဆင်ပြေသွားလေသည်။ အလုပ်ဆင်းချိန် လိုင်းကားစီးလျှင် မထားနှင့်မင်းခိုင် ဆုံတတ်ကြသည်။ မထားမှာ လင်ရှိပေမဲ့ အပျိုအတိုင်းပင် ဂျောကြီးက တောင့်လှသည်။ သင်ဇာဝင့်ကျော်လို ကိုယ်အနေအထားမျိုး အသားအရည်ကလည်း ဝင်းဝါစိုပြည်သည်။ နှာတံသွယ်သွယ် မျက်နှာဝိုင်းလေးနှင့် ကြည့်ကောင်းလှသည်။ သူမကို စသိချိန်က အပျိုထင်၍ မင်းခိုင် စကားဝင်ရော မိတ်ဆက်ပီး ခင်အောင်လုပ်ခဲ့သည်။ လင်ရှိသည်ဟု သိရ၍ အနေအထိုင် ဆင်ခြင်လိုက်ရသည်။ ခုတော့ တအိမ်တည်းမှာ တခြမ်းစီ နေကြသဖြင့် မင်းခိုင် ကျေနပ်နေမိသည်။ အိမ်ပုံစံက သစ်သားအိမ် အလည်က ထရံတောက်လျှောက် ကာထားသည်။ ရေချိုးလျှင် နောက်ဖေးမှာ ချိုးကြသည်။ အိမ်ရှေ့ခန်း အိပ်ခန်းရှိပီး မီးဖိုချောင်မရှိပါ။ အိမ်သာမှာ တစ်ခုတည်း ရှိသည်။ ထမင်းဟင်းချက်လျှင် ရေကပြင်မှာပဲ ချက်ကြပီး ရေချိုးနေရာနှင့် အိမ်သာမှာ ဆယ်ပေလောက်သာ ကွာသည်။

မီးရောင်စုံ လင်းလိုက် မှိတ်လိုက်နဲ့ တီးလုံးသံတွေအောက်မှာ တစ်ယောက်ထဲ လူးလွန့်ပြီး စိတ်လိုလက်ရ ကေသီတစ်ယောက် ကနေမိသည်။ ဖင်လေးကို လှုပ်ခါလှုပ်ခါဖြင့် ဆက်ဆီကျကျ အကကြောင့် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ၏ စူးစိုက်ခြင်းကို ခံနေရလေသည်။ အနောက်ကနေ ပုခုံးလှမ်းပုတ်လိုက်သောကြောင့် အလန့်တကြား လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ရုံးထဲ အလုပ်လုပ်သူ သန္တာတစ်ယောက် ဖြစ်နေသဖြင့်ဝမ်းသာအားရ ”ဟယ်..သန္တာ..” ” ကောင်မရီး… တစ်ယောက်ထဲ လာကဲနေတယ် ကြည့်စမ်း… ငါ့ကိုတောင် မခေါ်ဘူး..” ကေသီတစ်ယောက် သန္တာကိုခါးကို ဖက်ပြီး ပါးကို အနမ်းတစ်ပွင့် ချွေကာ လူကြားထဲမှ အပြင်သို့ နှစ်ယောက်သား တိုးထွက်လာလိုက်သည်။ တီးလုံးသံ ဝေးတဲ့နေရာ ရောက်တော့မှ သန္တာ့ကို ”ငါစိတ်ရှုပ်လို့ ထွက်လာတာပါ ကောင်မရယ်.. နင်ကကော ဘယ်သူနဲ့လဲ.. နင့်ဘဲပါလား ..” ”ဟိုဘဲကို ခေါက်ထားလိုက်ပြီဟ.. အခုက ဟိုတစ်လောကတွေ့တဲ့ တစ်ယောက်နဲ့လာတာ.. သူတို့က ဝိုင်းမှာ ထိုင်သောက်နေတယ်… ငါက နင့်ကိုတွေ့လို့ လာခေါ်တာ..” ” အေးပါ ကောင်မရယ် သွားမယ်..” ဟု ပြောလိုက်ပီး ဘေးရှိ ဝိတ်တာတစ်ယောက်ကို ”မောင်လေး.. အမဝိုင်းကို နေရာလေး ရွှေ့ပေးပါ..”ဟုပြောကာ သန္တာခါးကိုဖက်ပီး သူတို့ဝိုင်းသို့ လိုက်သွားလိုက်သည်။ ဝိုင်းသို့ရောက်သော် သန္တာက ဘဲတစ်ဘွေပေါင်ပေါ် တက်ထိုင်လိုက်ပြီး ”ဒါ ငါ့ချစ်ချစ်လေ.. ကိုတာယာတဲ့.. ဟိုဘက်က ကိုတာ့သူငယ်ချင်း နောင်ရိုးတဲ့” ”တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ကိုတာယာ.. ကိုနောင်ရိုး..” ကေသီက နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ထိုင်ရမယ့်နေရာကို မျက်စိကစားလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်ထိုင် ဆိုဖာနှစ်လုံးနှင့် အလည်က စားပွဲဝိုင်းသာ ပါသောကြောင့် နောင်ရိုးဆိုသည့် လူဘေးနား ထိုင်လိုက်သည်။

ဒီအဖြစ်အပျက်လေးက ခယ်မဖြစ်သူ အိတုံကို သူတာဝန်ကျရာ မြို့မှာ ကျောင်းလိုက်အပ်ပေးရင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ “အ.. ကိုမင်း လုပ်တော့ကွာ အိတုံ မနေတက်တော့ဘူး” “အိတုံ ခံချင်နေပြီလား” “အင်း” “မကြားရဘူး ပြန်ပြော” “ခံချင်နေပြီ ကိုမင်းရယ်.. ဟင့် အဟင့်” “အဲ့ဒါဆို ကို့ကို စုပ်ပေးပါဦး” အိတုံလဲ လှဲနေရာမှ အသာထကာ သူ့လီးကို ကိုင်ကာ ပါးစပ်ထဲ အသာထည့်လိုက်ရင်း စုပ်ပေးနေသည်။ နွေးထွေးတဲ့ အာငွေ့ စုပ်ချက်တွေကြောင့် သူ့လီးက သန်မာသထက် သန်မာလာသည်။ သူလဲ အိတုံပါးစပ်ထဲမှ လီးကို အသာထုတ်ကာ အိတုံကို ပက်လက်လှန်လိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အဖုတ်ဝတွင် လီးကိုတေ့လိုက်ရာ “ကိုမင်း ဖြေးဖြေးနော်.. ကိုမင်း ဟာကြီးက အကြီးကြီး အိတုံဟာလေး ကွဲသွားလိမ့်မယ်” စိုးရိမ်စွာ သတိပေးလေသည်။ ဟုတ်တော့လဲ ဟုတ်သည်။ သူ့လီးက ဆေးမထိုး ဆေးမစားပဲ တော်တော်ကြီးသည်။ သူလူပျိုပေါက် ဘဝနှင့် လူပျိုဘဝက သူငယ်ချင်းများနှင့် လီးကြီးအောင် လေစုပ်ခွက်နှင့် ဆွဲဖူးသည်။ အလုပ်ဝင်တော့ နေရာစုံ လျောက်သွားရသဖြင့် လူစုံနှင့်တွေ့ကာ ဆေးနည်းကောင်းများကို တွေ့ပြီး သဘာဝ ဆေးကောင်းများနှင့် ကြီးလာရသည်လို့ ပြောလို့ရမည်။ သူနဲ့လုပ်ဖူးသည့် မိန်းကလေးတိုင်း သူ့ကို စွဲလန်းသွားတတ်တာ များသည်။ ဒါကိုတော့ လူပျိုဘဝမှာ ဂုဏ်ယူမိပေမယ့် အိမ်ထောင်ကျသည့် နောက်ပိုင်း မိန်းကလေးတွေနှင့် ကင်းအောင်ရှောင်သည်။ အိမ်ထောင်ရေး အထိခိုက် မခံနိုင်တာနဲ့ မိန်းမအပေါ် သစ္စာစောင့်သိတာလဲ ပါသည်။

ကျမနာမည် နွယ်နွယ်ဝင်း နွယ်လို့ပဲ အတိုခေါက်ခေါ်ကြတယ်။ ဆေးကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ အသက်က ၂၄ ထဲမှာပေါ့။ အိမ်ထောင်ကျတာ ၄နှစ်လောက်ရှိပါပြီ။ ယောက်ကျားက ကိုဆန်းထူးတဲ့။ ကားပွဲစားလုပ်တဲ့သူပါပဲ။ ဆက်မပြောခင် ကျမရဲ့ခန္တာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတွေအကြောင်း အကြမ်းဖျဉ်းပြောပြမယ်။ ကျမက အသားအရမ်းမဖြူပေမဲ့ ဝင်းတဲ့အထဲမှာပါတယ်။ ခြေသလုံးတွေ ပေါင်တန်တွေနဲ့ တခြားအတွင်းသားတွေက တရုတ်မတွေလို မဖြူပေမဲ့ဝင်းဝါပြီး ဆွဲဆောင်အားကောင်းတဲ့ အထဲမှာပါတယ်။ နောက် ကျမရဲ့နို့လေးတွေက အိမ်ထောင်မကျခင်က အတော်ပြားပြီးသေးတဲ့အထဲမှာပါပေမဲ့နောက်ပိုင်း ကိုဆန်းထူးက လိုးကာနီးတိုင်း နို့တွေကို အသေညှစ်လွန်းတော့ အိမ်ထောင်သက် ၃ နှစ်အတွက် ဆူပြီးမို့လာလိုက်တာ အခုဆိုကိုဆန်းထူးရဲ့ ယောက်ကျားလက်ဝါးနဲ့တောင် ပြည့်ချင်သလိုလိုဖြစ်နေပြီ။ ပြီးတော့ ကျမရဲ့ တင်ပါး၊ ဖင်ပေါ့ အရမ်းလှတဲ့အထဲမှာ မပါပေမဲ့ ခါးလေးကသေးပြီး ဗိုက်မထွက်တော့ ဖင်က နောက်ကိုကောက်ပြီးဝိုင်းနေတယ်။ အဲလိုဖြစ်နေတာ ဖင်လှတယ်လို့ ပြောကြမယ်ဆိုရင် ကျမဖင်က ပုရိသတွေကျလောက်တဲ့ ဖင်ကြီး အိုးကြီးမျိုးပါ။ ယောက်ကျားက ခဏ ခဏပြောဖူးတယ် နောက်ကနေ ခါးသေးသေးလေးကိုကိုင်ပြီးဆွဲဆွဲဆောင့်လိုက်တိုင်း ကုန်းထားလို့ နောက်ကိုဆူထွက်နေတဲ့ ဖင်အသားစိုင်တွေက တုံတုံသွားတာကြည့်ပြီး လိုးရတာ အရမ်းသဘောကျဆိုပဲ။ ပြောသေးတယ် နွယ့်အဖုတ်က မျှော့ပါတော့ အရမ်းစွဲတယ်တဲ့။ အစကတော့ သိပ်နားမလည်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ဘဝမှာ ကြုံလာရတဲ့ sex ကိစ္စတွေကြောင့် ကျမရဲ့ အဖု အမို့ အထစ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ခန္တာကိုယ်ဟာ ယောက်ကျားတွေအတွက် ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးရှိပြီး သူတို့အတွက် အသုံးတော်ခံလို့ကောင်းမှန်း နားလည်လာခဲ့တယ်။ အိမ်ထောင်သက်လေး နည်းနည်းကြာလာတော့ လင်တော်မောင်က အသစ်အဆန်းတွေ အရမ်းထွင်လာတယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် လိုးတုန်းကဆို ဘေးတစောင်းအနေအထား အတိုင်း အိပ်ခိုင်းတယ်၊ ပြီးတော့ အပေါ်ဖက်က ခြေထောက်တဖက်ကို ပုဇွန်တုတ်လို ကွေးခိုင်းထားပြီး ဖင်ကိုနောက်ကိုပစ်ခိုင်းတယ်။

အိပ်ချင်လွန်း၍သာ ကျမအိပ်ခန်းအတွင်းဝင်အိပ်လိုက်ရပေမဲ့ ကိုထွေးက မလာသေးသဖြင့် စိတ်ချလက်ချ အိပ်မရပါဘူးအိပ်တဝက် နိုးတဝက်ပါဘဲ ထိုအချိန် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရပါတယ် သြော် သူပြန်လာပြီကိုး တံခါးခေါက်မှာပေါ့ သူမှ သော့မပါတာ ကျမသော့ခတ်မထား ဘူးလေ သူသိမှာပါ။ ကိုယ်တော်ချောက ကျမရှိတဲ့ အိပ်ခန်းဘက်ကို တန်းလာတော့တာပါဘဲ ကျမလဲ စောင်ခေါင်းမြီးခြုံပြီး အိပ်ချင်ယောင်ဆောင် နေလိုက်တယ် သူ ချက်ချင်းကုတင်ပေါ် တက်လာတော့တာဘဲဟင်း…ဟင်း ရယ်စရာ ဘဲ မနက်ကတော့ ကောက်တော်မူနေပြီး ခုတော့ နေနှိုင်သေးလား။ အိုး..ကျမခေါင်းမြီးခြုံထားတာကို ခေါင်းကစမလှန်ပါဘဲ ခြေထောက်ကစလှန်တယ် အင်း…သူဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ ကျမသိတာပေါ့ထင်ထားတာက ကျမကိုနှိုးမယ် အနမ်းတွေပေးမယ် ပတ်ချွဲနတ်ချွဲတွေလျှောက်ပြောမယ် ပေါ့၊ ခုတော့ဘာဒီဇိုင်းတွေဖမ်းနေတာလဲမသိစကားတခွန်းမျှ မပြောဘဲနဲ့ အံ့ပါရဲ့။

နေပါ့စေအုံး သူ့ဟာကြီးကို မိအောင်ဖမ်းဆွဲပြီး မှတ်လောက်သားလောက်အောင် လိမ်ချိုးထားလိုက်အုံးမယ်။ ကိုညိုမောင် ခြေထောက်ဘက်ကစောင်ခြုံကို မပြီးခေါင်းတိုးဝင်လိုက်လေသည် မိန်းမရဲ့ ခါတိုင်းနဲ့မတူတဲ့အမွှေးနံ့က ကိုညိုမောင်၏ ရမက် ကိုပိုမို နှိုးဆွသလိုခံစားရလေသည်။ စောင်းစောင်းလေးအိပ်နေတဲ့မိန်းမကို ပက်လက်ဖြစ်အောင်လှဲ့ပြီး ထမိန်ကြားခေါင်းဝင်ကာ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကိုစတင်၍လျှာဖျား လေးနှင့်ရက်လေတော့သည် ။ ဒီနေ့ ကိုထွေးရဲ့အပြုအမူတွေက အရမ်းထူးဆန်းနေပါတယ် ခါတိုင်းထမိန်ကိုလှန်ပြီး တန်းလိုးတဲ့သူက အဆန်းတွေထွင်နေပါလား ဘုန်းနိမ့်မှာကြောက်လို့ ထမိန်ကိုတောင်သိပ်မကိုင်ချင်တဲ့သူက။ ခုတော့ … “အို…ကျမ .. အင်…အ……..” ဘယ်လိုမှ ထင်မှတ်မထားဘဲ ရုတ်တရက် သူ့လျှာကြီးနဲ့ ကျမရဲ့စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းထဲကို ထိုးထဲ့ခံလိုက်ရတယ် ကျမဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းကို မသိတော့ပါဘူး။ ကျမကိုယ်ကျမ သတိထားမိတာကတော့ ကျမပေါင်တွေကို ကားပေးလိုက်တယ်ဆိုတာပါဘဲ။ ကျမ အတွေးနဲ့ အကြံတွေလဲ ဘယ်ရောက်သွားမှန်းတောင်မသိတော့ဘူး။

‘‘ဓါတ်ဆီ နှစ်ဂါလံ . . . အင်ဂျင်ဝိုင် တစ်လုံး’’ ‘‘ကိုဇော်ကြီး မနေ့ကဆီဖိုး ပေးပြီးပြီလား’’ ‘‘ဟာ အိုးစွပ် ခွက်စွပ် မနေ့က မကျန်ပါဘူး’’ ‘‘ဟဲ့ ရီနွယ် . . ဇော်ကြီးကျန်တာ မဟုတ်ဘူး . . . ကိုတင်သန်း’’ ‘‘မသိဘူးလေ အမေတို့ဟာက’’ ‘‘ငါ့ . . . ယောင်ပြီး ပြောလိုက်မိတာ ဇော်ကြီးရေ့’’ ဓါတ်ဆီမှောင်ခို အရောင်းဆိုင်မှ ဒေါ်ဝိုင်းသမီး ရီနွယ်မှာ အတော်တောင့်တင်းသော မိန်းမလှလေးဖြစ်သည်။ သမိုင်းမှာ ဓါတ်ဆီ အရောင်းဆိုင်တွေ ရှိသော်လည်း ကားသမားငယ်ငယ် အထူးသဖြင့် ရီနွယ့် အလှကို အပမ်းဖြေ ကြည့်လိုက်သူတို့က သည်ရောက်မှ ဝယ်ကြထည့်ကြသည်။ ရီနွယ့်အမေကလည်း ဒါကို သဘောပေါက်ထားသည်။ ဓါတ်ဆီဂါလံခွက်ကို မနိုင်မနင်း ယူလာတတ်သော ရီနွယ့်လက်ကလေးကို အုပ်ကိုင်ဖမ်းယူလိုက်ရသည်ကိုပင် သူတို့ဓါတ်ဆီဖိုးလေး တဝက်ကျိုးသွားအောင်ကို တန်သည်ထင်ကြ၏။ ပိုက်ဆံပေးပြီး ရီနွယ့် လက်ကလေးကို ကိုင်ရပြီး ဆီ အလကားရလိုက်သလို သဘောထားကြသည်။

တကယ်တော့ ထွန်းထွန်းက ဆင်းရဲသား၊ တောသား ငမွဲလေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဉာဏ်ကောင်းသည်။ ထို့အတူ အောက်လမ်းလိုလို ဘာလိုလို တတ်သည်။ သူအောက်လမ်းတတ်ကြောင်းကို သူ့တစ်ယောက်တည်းသာ သိသည်။ ထိုပညာဖြင့် ရွာတွင် ကျောင်းဆရာမလေး ခြောက်ယာက်၊ အပျိုကြီး တစ်ယောက်၊ အပျိုလေးတစ်ယောက် လင်ရှိမယား တစ်ယောက်နှင့် သူဌေးသမီး ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို ကာမဖြင့် မြူဆွယ်စားသောက် ကြီးပွားနေသူ ဖြစ်သည်။ မိဘက မရှိ။ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားဘဝဖြင့် ကျောင်းတက်နေသူလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ခိုးယူလိုက်ပြီး ထိုကျမ်းစာထဲအတိုင်း လုပ်လိုက်ရာ နက္ခတ်မိသွားသဖြင့် ကာမသိဒ္ဓိအောင်မြင်သွားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထွန်းထွန်း၏ ကာမသိဒ္ဓိအစွမ်းနှင့် သူဖန်တီးခဲ့သော ခွင်များ ပထမဦးဆုံး သူစမ်းသပ်လိုက်သော ပစ်မှတ်မှာ အန်တီမူ ဖြစ်သည်။ သားသမီးနှစ်ယောက်ရှိ၍ ခရီးခဏခဏ ထွက်သော လင်ရှိသည့် မိန်းမဖြစ်သည်။ သူ့လင်က ခရီးထွက် သားနှင့်သမီးက ကျောင်းတက်နေသော အန်တီမူသည် နေ့လည်နေ့ခင်း အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရှိတတ်သဖြင့် သူကျောင်းလစ်ကာ ထိုအိမ်သို့ အလည်သွားခဲ့သည်။ ကျမ်းညွှန်းအတိုင်း မယုံတဝက် ယုံတဝက်နဲ့ လုပ်ကြည့်သည်။ စကားပြောနေရင်း သူက မကပ်ရဘဲ အန်တီမူက ညုကြည့်များဖြင့် သူ့အားကြည့်ကာ ကပ်လာသည်။ သူ့အား ဟိုကိုင် ဒီကိုင် လုပ်လာသည်။ သူလည်း မရဲတရဲ အန်တီမူခါးကို ဖက်ကြည့်သည်။