" အောင်ရေ...ကြမ်းကြမ်းလေးဆိုကွာ"
သူကတော့ အသက် ၃၅လောက်ရှိပါပြီ၊ တရုတ်မဆိုတဲ့အတိုင်း အသားကတော့ဖွေးနေတာပဲ၊ နဲနဲဝတယ် ရုပ်ကလဲ အလန်းကြီးမဟုတ်ပါဘူး၊ နို့ကြီးတယ်၊ ဖင်ကောက်တယ်၊ ကျနော် နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာအလုပ်စလျှောက်တော့ သူနဲ့တွေ့တာပဲ၊ သူကကျနော်တို့ ဌာနရဲ့ အကြီးအကဲပေါ့၊ ကျနော်က သူ့လက်ထောက်ပေါ့၊ ကျနော်က အလုပ်တခုလုပ်ပီဆိုလျှင် ငွေရေးကြေးရေးအဓိကမထားပဲ စေတနာထားပီးလုပ်တယ်၊ အဲဒါကြောင့် သူကကျနော်ကို သူများတွေထက်ပိုသဘောကြတယ်၊ လက်အောက်ငယ်သားတွေအပ်ါလဲ ညှာတာတယ်။ စက်ရုံက တရုတ်မတွေထဲမှာတော့ စိတ်ကောင်းအရှိဆုံးပေါ့၊ ကျနော်ကလဲ သူတို့လို စက်ရုံကအဆောင်မှာပဲနေတာလေ၊ ကျနော်က သုံးလွှာ သူက နှစ်လွှာမှာ၊ သူတို့ကတော့ တယောက်တခန်းရတယ်၊ ကျနော်တို့ကတော့ နှစ်ယောက်တခန်းနေရတယ်၊ကျနော်လဲလုပ်သတ်လေး ၆လလောက်ရလာတော့သူနဲ့အတော်ရင်နှီးလာတယ်၊ လျှော့ပင်ထွက်တာ အပြင်သွားတာ ဝန်ထန်းတွေအိမ်သွားလည်တာကအစ အတူတူသွားဖြစ်ကြတယ်၊ စကားပြောရင်လဲ အရမ်းပွင့်လင်းတယ်။ ညနေပိုင်းရောက်တော့ အလုပ်နားရင် သူနဲ့ကျနော် လမ်းလျှောက်ထွက်ဖြစ်ကြတယ်၊ အဲလိုအချိန်မျိုးမှာဆိုရင် သူ့အကြောင်း ကိုယ့်အကြောင်းတွေပြောဖြစ်ကြတယ်။
တရက်မှာတော့ သူကအောင် မင်မှာ ချစ်သူရှိလား၊ ဟုတ် ရှိပါတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ကြာပီလား ရီးစားဖြစ်တာ၊ အင်း .. ၂နှစ်လောက်တော့ ရှိပြီ၊ ဒါဆို မယူကြသေးဘူးလား၊ အော် အစ်မကလဲ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ဆိုတာမလွယ်ဘူးလေ ကိုယ့်ဘက်ကဘာမှ မပြည့်စုံသေးတော့ သည်းခံပီး စောင့်နေရသေးတာပေါ့၊ ကျနော်လဲ လိုချင်တာပေါ့၊ အေးလေ ဟုတ်တော့လဲ ဟုတ်ပါတယ်၊ အစ်မတို့တုန်းကလဲ အဲလိုပဲ အမြန်ယူလိုက်ကြတယ်၊ ဒါပေမယ်စီးပွားရေးအခြေအနေအရ တနယ်စီ ခွဲလုပ်ရတော့သူလဲ နောက်တယောက်နဲ့ ဖြစ်သွားတယ်၊ သူ့ကိုလဲ အပြစ်မပြောပါဘူး၊ မိန်းမနဲ့အနေဝေးနေတော့လဲ သူလဲ ဖြစ်ချင်မှာပေါ့၊ အော် စိတ်မကောင်းလိုက်တာအစ်မရယ်။ ကျနော်ကအစ်မကိုအပျိုကြီးထင်နေတာ၊ရပါတယ် အောင်ရယ်၊ ဘဝဆိုတာဒီလိုပါပဲ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တိုင်းဘယ်ဖြစ်နိုင်ပါ့လဲ၊စိတ်မကောင်းစရာတွေ တွေးမနေပါနဲ့အစ်မရယ်၊အော်ဒါနဲ့ကျနော်တို့ကုမ္ပဏီရဲ့စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က ဘယ်တော့လဲဒီလကုန်လာမယ်အောင်ရဲ့၊မနက်ဖြန်ကစပြီး စာရွက် စာတန်းတွေပြင်ဆင်ထားရမယ်နော် ဟုတ်ကဲ့ပါအစ်မ၊ ဒီရက်ပိုင်း အချိန်ပိုဆင်းရမယ်နော် ဟုတ်ရပါတယ်အစ်မ၊ ဒီလိုနဲ့ သူနဲ့ကျနော် ရုံးမှာ အလုပ်တွေရှုပ်နေလိုက်တာ လကုန်လို့ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ တွေ ပြန်သွားမှပဲနားရတော့တယ်၊ အဲဒီညမှာပဲ ကုမ္ပဏီက စစ်ဆေးရေးအောင်မြင်တဲ့ အထိမ်းအမှတ်နဲ့ ညစာစားပွဲပြုလုပ်ပေးတယ်။