Love

ကြေးစားမလေး ခင်သက်ထား

2024-12-12

ခင်သက်ထားသည်စိတ်စောနေသဖြင့် ဖာသည်မဆန်ဆန် ဦးဘ၏ပြော့ခွေနေသောလီးကြီးကို သူ၏လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများဖြင့်ဆွပေးနေရာ မကြာမီမာကြောတောင့်တင်းလာ၏။မတောင်မီက ကြက်တက်လေးလောက်ရှိသော်လည်း တောင်လာသောအခါ ခရမ်းသီးအလတ်စားနီးနီးကြီးထွားလာပြီးလျှင် အရှည်ငါးလက်မခွဲခန့်ရှိလေသည်။ ခင်သက်ထားခြင်ထောင်သံပါပါညု၍ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ ‘‘ ဟီဟိ ဘဘကြီး ခလေးမွေးအောင်လုပ်နိုင်လို့လား ’’ ‘‘ ညားတော့သိရမှာပေါ့ကွာ ’’ ‘‘ သိနေတာပဲ ဘဘကြီးဟာက ထလဲမထ သေးလဲသေးနဲ့ မြန်မြန်လုပ်ပါ ဟိုမှာ လူမမာတယောက်လုံးပစ်ထားခဲ့ရတာ ဘဘကြီးရဲ့ ’’ ။ တိုလျှင်တုတ် သေးလျှင်ရှည်ပါစေဟု မိန်းမတို့ဆုတောင်းပြည့် လီးပိုင်ရှင်ဖြစ်ပါ၏။‘‘ လာတော့လဲ ဘဘကြီးဟာကကြီးသားနော် ’’ ခင်သက်ထားကပေါင်နှစ်လုံးကိုကားပေးလိုက်ပြီးလျှင် ဆောက်ရည်ကြည်များရွမှ်းနေသည့် ဆောက်ပတ်ထဲလီးမြုပ်အောင်ဆွဲထည့်ပေးလိုက်သည်။

‘‘ မကြီးပါဘူးကွဲ့ ခံကြည့်တော့သိမှာပေါ့ ’’ ဦးဘကြည်သည် အသင့်ထည့်ပေးထားသော သူ၏လီးကြီးကို တဝက်မျှဝင်အောင်ထိုးသွင်းလိုက်ပြီးလျှင် နို့နှစ်လုံးကိုဆွဲ၍ တချက်ချင်းမျှင်းဆောင့်၏။ခင်သက်ထားမှာထိုထက်ကြီး၍ရှည်သောလီးများကိုခံဖူးသဖြင့် ကျင့်သားရနေသော်လည်း ရုတ်တရက်ဝင်သွားသောအခါ မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့သွားလေသည်။‘‘ နာလို့လား ထား ’’ ‘‘ မေးမှမေးရက်ပလေ ဘဘကြီးရယ် . . . ထားကအပျို၊ ဘဘကြီးကလူအိုလဲဖြစ်ပြန် လီးကလဲကြီးပြန်ဆိုတော့နာတာပေါ့ . . . ထားဒီလိုယောကျ်ားနဲ့ တခါမှမတွေ့ဖူးဘူး။ဘဘကြီးကိုချစ်လွန်းလို့ အခုလိုကိုယ်လုံးတီးချွတ်ပြီးခံပေးတာသိလား၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကျေးဇူးရှင် ကိုယ့်ထက်လဲအသက်အရွယ်ကြီးတော့ ထားအနေနဲ့ မရှက်နိုင်ဘဲ ဘဘကြီးလီးကိုဆွပေးတယ်မဟုတ်လား ’’ ‘‘ သိပါတယ်ကွယ် . . . ဘဘကြီးကဒါကြောင့်ချစ်တာ ’’ ဦးဘသည် ခင်သက်ထား၏ ဗိုက်ပေါ် သို့တသားထဲကျအောင်ဖိချလိုက်ပြီးလျှင် ချိုင်းအောက်မှလက်လျှို၍ သိုင်းဖက်ခါဆယ်ချက်ခန့်ဆက်ဆောင့်ပေးနေ၏။သူ့ဗိုက်ခေါက်သားကြီးကခံနေသဖြင့် လီးမှာခင်သက်ထားဆောက်ခေါင်းတွင်းသို့မဝင်ဘဲ သုံးပုံနှစ်ပုံမျှသာဝင်ထွက်နေသည့်အတွက် ခင်သက်ထားအဖို့အားမလိုအားမရဖြစ်နေ၏။

မနွယ်တို့ သားအမိ

2024-12-11

” ဘွတ်….ဘွတ်…..အား…ရှီး…..ဖတ်…..ဖောက်….အား…ဘွတ်….ဗြိ….အင်း…’ မနွယ်ရဲ့ငြီးသံနှင့်အတူ အိုးရိုက်သံတွေက တဘတ်ဘတ်နဲ့ တခန်းလုံး ညံနေလေသည်။ မင်းခန့်ကလဲ စားပွဲခုံလေးပေါ်မှာ လေးဘက်ကုန်းပေးထားတဲ့ မနွယ်ရဲ့ဖင်ကြီးကို လက်နဲ့တဖြန်းဖြန်းရိုက်ကာ ဆွဲဆွဲဆောင့်ဆောင့်နေလေ၏။ မနွယ်ရဲ့အိုးက သာမန်အိုးမဟုတ်၊ ပြည့်တင်းပြီး နောက်သို့ပင် ကောက်ထွက်နေလေသည်။ နို့ကြီးနှစ်လုံးကလဲ ရင်မောစရာ။ အောက်သို့ တွဲကျပြီး ရှေ့နောက်ခါရမ်းနေကြသည်မှာ ပြုတ်ထွက်လုမတတ်ပင်။

မင်းခန့်က ဒါပထမဆုံးလုပ်ဖူးတာဖြစ်၍ ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် အကောင်းကြီးကောင်းနေလေသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှလဲ မနွယ်က ကလေးနှစ်ယောက်အမေဖြစ်၍ ဒီလောက်ထိ လုပ်လို့ကောင်းလိမ့်မယ်မထင်ခဲ့ပေ။ မင်းခန့်တယောက် နောက်ကနေ အတင်းဆောင့်ရင်း မထိမ်းနိုင်တော့ပဲ ‘ ဘွတ်….ဘွတ်…..ဗြိ…..အား…အမေ…အင့်…ဖတ်……ဖတ်…….အား…..ကောင်းလိုက်တာ အမေရာ……အမေ့စောက်ဖုတ်ကြီးက အီဆိမ့်နေတာပဲ……တအားလိုးကောင်းတာပဲဗျာ…….ရော့….ဘွတ်……ဘွတ်……..အင့်……ဘွတ်…….အား…အမေရာ…..ကောင်းလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး…..လီးကို ဆိမ့်နေတာဗျ….’

သားဖြစ်သူ၏ စကားတွေကို မနွယ် လေးဘက်ကုန်းရင်း ကြားနေရ၏။ သားကြီး အရမ်းကောင်းနေပြီဆိုတာ မနွယ် သိ၏။ ပြီးတော့ အခု လိုးနေကြတဲ့နေရာက ခြံထဲက ထင်းတဲလေးထဲမှာဖြစ်၍ အခြားသူများ မကြားနိုင်ချေ၊ သားငယ်ဆိုတာလဲ အိပ်ပျော်နေရင် ပွေ့ထူတာတောင် မနိုး။ ထို့ကြောင့် မနွယ်လဲ သူမသားကြီး ကောင်းသထက် ကောင်းအောင်ဟု တွေးကာ ‘သား…. အားရပါးရဆောင့်……အမေ့ကို မညှာနဲ့….ဘွတ်……ဘွတ်…..ဖတ်……ဟုတ်ပြီ…..အဲလိုလိုး….အမေ့ကို အားမနာနဲ့……လိုးကွာ….အားရပါးရ လိုးစမ်း……ဘွတ်…..ဘွတ်……အား…ဖတ်…..ဒါမှ..အမေ့သားကြီးကွ……ဖြန်း…..အား…..ဖြန်း…….အား….”။ မင်းခန့်လဲ သူ့အမေဆီက မမျော်လင့်သောစကားကို ကြားရ၍ အားတက်လာလေသည်။ ပုံမှန်အတိုင်းဆို မနွယ် ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောဖို့မဆိုထားနဲ့ စိတ်တောင်မကူးဖူးပေ။ အခုဟာက ကာမစိတ်တွေ လွှမ်းမိုးနေသောကြောင့် မထိမ်းနိုင်တော့ပဲ ပြောမိပြောရာ ပြောလိုက်မိ၏။

ရာဇဝင်ထဲက အင်းစက်

2024-12-11

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

အချိန်အခါက တိုင်းနိုင်ငံများ တကွဲတပြားစီ ဖြစ်နေသော အချိန်ဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်အချင်းချင်း စစ်မက်တိုက်ခိုက်ပြီး အင်အားကြီးထွားကြရန် ကြိုးပမ်းနေသော အချိန်ကာလဖြစ်သည်။ ထိုအထဲမှ တိုင်းပြည်လေးတစ်ခုက ဘုရင်ဒါရန်ဒါကတော့ အရဲရင့်ဆုံး သတ္တိအပြောင်မြောက်ဆုံး ဘုရင်တပါးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံက ဘုရင်ကြီးက သူ၏ သမီးတော်လေးနှင့် လက်ဆက်စေလိုခဲ့သည်။ ဘုရင်ဒါရန်ဒါ အနေနဲ့ကလည်း ထိုမင်းသမီးလေးအား လက်ထပ်ထိမ်းမြားလိုက်လျှင် သူ၏တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးရှိလာနိုင်သောကြောင့် လက်ခံခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဘုရင်ဒါရန်ဒါ၏ အသက်မှာ ၂၆ နှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ပြီး မင်သမီးလေးဒေဝီ၏ အသက်မှာ ၁၆ နှစ်ခန့်သာ ရှိနေသေးသည်။ ဘုရင်ဒါရန်ဒါ၏ မိဘုရားဖြစ်လာမည့် မင်းသမီးလေးဒေဝီမှာ မဟာဆီ မဟာသွေး ဖြစ်သည့်အပြင် နတ်မိမယ်လေးတမျှ ချောမောလှပနေသဖြင့် ဘုရင်ဒါရန်ဒါမှာ အလွန်ကျေနပ်ခဲ့ရလေသည်။ ထိုလက်ထပ်ထမ်းမြားမှုကနေ အစပြုပြီး ဘုရင်ဒါရန်ဒါလည်း သူရဲ့အိမ်မက်ကို စတင် အကောင်အထည် ဖော်လေတော့သည်။

ငါးစိမ်းမြင် ငါးကင်ပစ်

2024-12-11

ရန်ကုန်မြို့ – မြောက်ဥက္ကလာ ရပ်ကွက်မှာနေထိုင်သော အကိုဖြစ်သူထံ သွန်းဆက်နဒီ ရောက်ရှိနေသည်။ အရပ် မနိမ့်မမြင့် ဆံပင်မှာ ခါးလယ်လောက်ထိ ဆံကျစ်အမြဲကျစ်လေ့ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမိုက်စားနှင့် ပုရိသ အပေါင်း လည်ပြန်ငေးကြည့်ရသည့် အလှပိုင်ရှင်လေး – နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအပေါ်က မှဲ့လေးနဲ့ ရီလိုက်ရင် သွားတက်ကလေးက အရမ်းဆွဲဆောင်မှု့ရှိသည်။ မန္တလေးသူ ညိုချောလေးပေါ့ ။ ဦးစီးအရာရှိ နေရာအတွက် နေပြည်တော်တွင် လျှောက်ထားရာ နောက်ဆုံးအဆင့် လူတွေ့ လာဖြေရန်ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

လူတွေ့ စာမေးပွဲဖြေပြီးသဖြင့် မန္တလေးသို့ ပြန်ရန် ကားလက်မှတ်ဝယ်ပြီး ခဏနားနေစဉ် အကိုဖြစ်သူ၏ မိန်းမ မသဇင် ကိုးကွယ်နေသော ဘိုးတော်တစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ အကို၏ မိန်းမသည် နတ် – ဝိဇ္ဇာ – ဘိုးတော်များ ယုံကြည်ကိုးကွယ်နေသဖြင့် အိမ်သို့ ဗေဒင်ကိစ္စ – နတ်ကိစ္စ များနှင့် မကင်သူများ ဝင်ထွက်သွားလာနေသည်ကို တွေ့နေရသည်။ ဘိုးတော်မှာ ခေါင်းရင်းခန်းတွင် ထိုင်ပြီး မသဇင်ဖြင့် စကားပြောနေသည်။ သွန်းဆက်နဒီမှာ နက်ဖန်ပြန်ရန်အတွက် အဝတ်စားများကို ခြေရင်းဘက်အခန်း၌ မီးပူတိုက်နေသည်။

ဒုတိယမှ လူဖြစ်တာ

2024-12-11

ပထမလင်က သူမနှင့် ငါးနှစ်သာ ပေါင်းခဲ့ရပြီး သူမအသက် (၂၆) နှစ်အရွယ်မှာ ကားမှောက်တိမ်းပါးသွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မုဆိုးမလေး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဒါပေမယ့် မမြစိမ်းတစ်ယောက် မုဆိုးမဘဝနဲ့ ကြာကြာမနေလိုက်ရ။ သူမ၏ ပထမလင်နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသော တစ်ယောက်က ပေါင်းသင်းလက်ထပ်ခွင့်တောင်းကာ မမြစိမ်းအား လက်ထပ်ယူခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မမြစိမ်းမှာ သူမဘဝအတွက် အားကိုးမှီခိုရာအဖြစ် တပင်လဲမူ တပင်ထူဆိုသည့်အတိုင်း နောက်ထပ် အိမ်ထောင်ကျခဲ့ရပြန်သည်။ ထိုအိမ်ထောင်ဖြင့် စံပြဈေး နောက်ဘက်ရပ်ကွက်လေးထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထိုရပ်ကွက်လေးထဲသို့ စရောက်ကတည်းက မမြစိမ်းတို့ အိမ်ထောင်စုကို လူအများ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်ခဲ့ကြရ၏။ မမြစိမ်းက အသားညိုသော်လည်း မဲမှောင်နေခြင်း မဟုတ်။ အသားအရေစိုပြေသဖြင့် ဝင်းဝင်းပပဖြင့် လှပသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သူမ၏ ဒုတိယလင်က မမြစိမ်းနှင့် ဘယ်လိုမှ လိုက်ဖက်ခြင်းမရှိသူ ဖြစ်၏။ အသားက မဲနက်ပြီး လူကောင်ထွားထွား ဗိုက်ကနဲနဲပူပြီး ပုံမလာပန်းမလာ အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ဒီကြားထဲ ကွမ်းကစားပြန်တော့ သွားတွေက နီရဲကာ နှုတ်ခမ်းမွေးထူလဗြစ်နှင့် လူ့ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေ၏။ ထိုသူက အောင်မင်းဆိုသည့် အညာသား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကလေးနှစ်ယောက်အဖေ မုဆိုးဖိုတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

မတော်ပါဘူး ငါ့မောင်ရယ်

2024-12-11

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

ခေါ်သံနဲ့ အတူ အိမ်ထဲဝင်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မမမွန်တို့ လင်မယားဖြစ်နေသည်။ သူတို့လင်မယားနဲ့တောင် မတွေ့တာ နှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီ။ မမမွန်က ဖြိုးညီရဲ့ အစ်မ တစ်ဝမ်းကွဲ ၊ ဖြိုးညီ အဖေရဲ့ညီမရဲ့ သမီးအငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဖြိုးညီတို့အဖေက တရုတ်စပ်သည်။ အဒေါ့် ယောကျာ်းကလဲ တရုတ်ဆိုတော့ မမမွန်က ပီဘိတရုတ်မလေးတစ်ယောက်နှယ်။ အရပ်မြင့်မြင့် ရင်သားတွေက ထွားထွား ၊ တင်သားတွေကလည်း ကြီးသည်၊ ရုပ်ကလည်း တော်တော်ချောသည်။

သူ့ယောက်ျားဖြစ်သူ ယောက်ဖတစ်ဝမ်းကွဲက ကိုချမ်းသာ တဲ့။ ကားပစ္စည်းတွေ အကြီးအကျယ်ရောင်းတဲ့ သူဌေးသား။ ရုပ်ကလည်း ချောသည်။ ဒီလိုပဲ မမမွန်နဲ့ကြိုက်ပြီး လက်ထပ်ကြတာ နှစ်နှစ်တောင်ကျော်ပေါ့။

နတ်သုဒ္ဓါနဲ့မလဲနိုင်တဲ့အရသာ

2024-12-10

ကျွန်မနာမည်ကစန္ဒီ…အသက်က၂၇နှစ်… အင်းစိန်ဈေးထဲမှာအလှကုန်နဲ့အဝတ်အထည်ဆိုင်လေးဖွင့်ထားတယ်လေ… ဆိုင်ဖွင့်ဖို့အတွက်စောစောထချက်ပြုတ်ပြီးရင်ရေချိုးရဦးမယ်. .ဪ..စန္ဒီကတစ်ကိုယ်တည်းနေတာလေ… အပျိုလားဆိုတော့မဟုတ်ဘူး..စန္ဒီ အမျိုးသားက သင်္ဘောသားလေ..အဲ့တော့လဲအတန်အသင့်စုမိဆောင်မိလေးရှိခဲ့တာပေါ့.. သိတဲ့အတိုင်းပဲသင်္ဘောသားဆိုတော့အလှအပလဲကြိုက်မိန်းမကြမ်းလဲကြေသပေါ့ရှင်..

.ခေတ်လဲမှီပါ့…စန္ဒီ ကိုလဲယောကျာ်းရပြီးရင်ခန္ဓာကိုယ်အလှပျက်မှာစိုးလို့ ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း) ကစားခိုင်းခဲ့တယ်သူလဲပြန်လာရင် စန္ဒီ နဲ့အတူတူဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)လိုက်ကစားတယ်လေ..အင်း…ခုဆိုကိုကိုမရှိတော့တာ၆လတောင်ပြည့်တော့မယ်…

.သင်္ဘောသားဆိုတော့လဲပင်လယ်မှာပဲဇာတ်သိမ်းတက်ကျတာပါပဲလေ… ကိုကိုမရှိထဲကညတိုင်းကိုကိုနဲ့အတူတူချစ်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတာကိုသတိရမိတယ်..သတိရတိုင်းလဲ ကိုကိုဝယ်ပေးထားတဲ့ တုန်ခါစက် နဲ့ လီးတုနဲ့ပဲစိတ်ဖြေခဲ့ရတာပါပဲကိုကိုနေရာမှာအစားထိုးနိုင်မယ့်သူတော့မရှိတော့ဘူးလေ..

ကိုကိုကသင်္ဘောသားပီပီနိုင်ငံခြားအပြာကာတွေထဲကလိုကြိုးတုပ်လိုးတယ် ကြာပွတ်နဲ့ရိုက်လိုးတယ်တစ်ခါခါဖယောင်းစက်တွေကိုယ်ပေါ်ချပြီးပါလိုးတတ်သေးတယ်အစပိုင်းတော့ စန္ဒီ လဲမခံနိုင်ပေမယ့်အကျင့်ရလာတော့အဲ့လိုမှမလုပ်ရရင် စန္ဒီ စိတ်အာသာကမပြေတော့ဘူး တစ်ခုခုလိုနေသလိုပဲ ဪတစ်ခြားသူနဲ့နေဘူးလားဆိုတော့…

ဟိသင်္ဘောသားကတော်ပီသအောင်တစ်ခါတော့ကြေးစားကောင်လေးနဲ့ဆက်ဆံဘူးတယ်လေ ကြေးစားပီပီအလိုးအမှုတ်ကျွမ်းကျင်ပေမယ့် ကျမစိတ်ထဲမှာအာသာမပြေတာနဲ့နောက်မနေဖြစ်တော့ဘူးခုထိကိုကိုမရှိတော့ပေမယ့် ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကစားတာတော့မပျက်ခဲ့ဘူး..

အာ့ကြောင့်လဲ စန္ဒီ ခန္ဓာကိုယ်ကမြင်တဲ့ယောကျာ်းတိုင်း၂ခါပြန်ငေးရအောင်စွဲဆောင်မှုရှိနေတယ်လေ.. ခုခေတ်စကားနဲ့ပြောရရင်တော့စူပါအကိတ်ပေါ့ရှင်….အာ.. မနက်ကကိုကို့အကြောင်တွေးရင်လွမ်းရင်းထွက်လာမိတာ ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကစားဖို့ဝတ်စုံထည့်ထားတဲ့အိပ်အိမ်မှာကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ…. ဆိုင်မှာလဲဈေးဝယ်သူပါးလို့အရင်ကကိုကိုနဲ့ချစ်ရည်လူးခဲ့တာပြန်တွေးရင်ခွကြားလေးမှာစိုတိုတိုနဲ့.. အိမ်ပြန်ပြီဝတ်စုံယူရင်လဲကားပိတ်တာနဲ့ဆိုအသွားအပြန်၁နာရီခွဲလောက်ကြာဦးမယ်.. ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကလဲကစားနေကြဆိုတော့မကစားပဲမနေနိုင်တာနဲ့ဒီနေ့ဝတ်လာတဲ့ထမီအပြာအင်္ကျီလက်ပြတ် အဖြူပေါ်မှာရောင်စုံအစက်အပေါ်ကပန်းရောင်လက်ပြက်လေထပ်ဝတ်ထားတဲ့ပုံစံနဲ့ပဲပေါက်တောဝက စန္ဒီ ကစားနေကြ ……..ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကိုလာခဲ့မိတယ်…

ဝတ်စုံမပါတော့အပေါ့စားလေးတွေပဲလုပ်ပြီးပြန်မယ်ပေါ့ ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ခန်ထဲရောက်တော့ကစားလက်စ၂ယောက်ရှိသေးတယ် စန္ဒီ ရောက်ပြီးခဏထိုင်အကြောလေိာ့နေတုန်းပဲသူတို့လဲပြန်သွားကြတယ်ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ စန္ဒီနဲ့နည်ပြဆရာ၂ယောက်ရယ်၃ယောက်ထဲရှိတော့တယ်.. သူတို့ကလဲ၂ယောက်လုံးကဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကစားလက်စမို့လားနည်းပြရတာ ရှယ်ပုံစံ ကျအောင်လားမသိကိုယ်အပေါ်ပိုင်းဗလာအောက်ကအတွင်ခံလေးတွေနဲ့..အာနဲ့ စန္ဒီ လဲစိတ်ထဲတစ်မျိုးကြီဖြစ်လာလို့ပြန်မလို့လုပ်နေတုန်း…တစ်ယောက်- ဟာ စန္ဒီ ပြန်တော့မလို့လာ မကစားတော့ဘူးလား-ဟုတ်ကဲ့ဆရာဝတ်စုံလဲမပါဘူး ပြီတော့ကစားရမှာလဲစိတ်မပါလို့ပြန်တော့မယ်-စန္ဒီရယ်ဝတ်စုံနဲ့ကနေ့တိုင်းကစားနေကြပဲဟာ တစ်ခါတစ်လေအသစအဆန်းဖြစ်အောင်ထမီလေးနဲ့ကစားကြည့်ပါလား -နေပါစေတော့ဆရာရယ်နောက်နေ့မှပဲကစားတော့မယ်

မောင် မထောင်းနဲ့ ညောင်းလိမ့်မယ်

2024-12-10

“ အာနိုးရေ….ဟေ့ အာနိုး…”

“ လာပြီ….အစ်မရေ…”

နွားစာစင်းနေသော အာနိုး အိမ်ဘေးမှ မပြေးရုံတမယ်လာခဲ့ပြီး…. အိမ်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်တော့ မခင်အေးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မိသည်။

“ နင့် ဦးလေးလည်း ပိုက်တဲရောက်ရင် ပြန်မလာတော့ဘူး… နင့်ပဲခိုင်းရမှာပဲ…။ ညနေစောင်းရင် မိုးရွာလိမ့်မယ်ထင်တယ်….။ နင်… နွားတွေ သွားသိမ်းချေတော့…။ နင့် ဦးလေးကတော့ ပြန်လာမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး …..”

“ အခုပဲ သွားလိုက်တော့မယ်….အစ်မ….”

အာနိုးက အိမ်ရှေ့မျက်နှာစာ သံဇကာတွင် ချိတ်ထားသော ခမောက်ကို ဆွဲဆောင်းပြီး ထွက်သွား သည်။ မခင်အေး အိမ်ပေါက်ဝမှရပ်ကြည့်ရင်း ပြုံးမိသည်။ အာနိုးက ဖင်ပေါ့သည်။ သိတတ်သည်။ ဒီလို သူရင်းငှားမျိုးရထားတာ သူ့တို့အဖို့ ကံကောင်းလှသည်။ ပြီးတော့ အာနိုးက တစ်ကောင်ကြွက် မခင်အေး၏ယောက်ျား ကိုသန်းငွေ၏အဖေ မခင်အေး၏ယောက္ခမအိမ်တွင် ငယ်ငယ်ထဲက နေလာပြီး ကိုသန်းငွေနှင့် မခင်အေး အိမ်ထောင်ကျတော့ သူတို့ဆီလာပြီး သူရင်းငှားလုပ်နေတာ ဖြစ်သည်။

အသက်က (၁၅) နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း အာနိုးဆိုသော နာမည်ရအောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ထွားကြိုင်းလှသည်။ အခု ကိုသန်းငွေနှင့် မခင်အေးတို့ အိမ်ထောင်ကျပြီး (၂) နှစ်ခန့်အတွင်းမှာပင် အာနိုး တော်တော်ထွားလာသည်။ ဒီနှစ်ဆို ထွန်တုံးတောင် နိုင်နေချေပြီ။

ကွက်လပ် ကိုယ်စီနဲ့

2024-12-10

ကျွန်တော့်အစ်ကိုတစ်ယောက် သင်္ဘောမှာ မထမတန်း အရာရှိ (Chief Officer) ဖြစ်တော့ အသက်က ၃၀ ရောက်ပြီ။ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်နဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ရှိနေတော့ သင်္ဘောသားဖြစ်ကတည်းက လိုက်ရတဲ့ သင်္ဘော။ ကုန်းပေါ်မှာ အများဆုံးနေရမှ ၃ လလောက်ပဲ။

သင်္ဘောအရာရှိဖြစ်တော့ ညီဖြစ်တဲ့ ကျနော်ကပဲ သူငယ်ချင်းကောင်မလေးတွေနဲ့ တွေ့ပေးပြီး လှော်ပေးလိုက်တာ သူငယ်ချင်းထဲက မိနှင်း ဆိုသူနဲ့ အိမ်ထောင်ကျလေရော။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ကွန်ဒိုတစ်ခုမှာ အခန်းဝယ်လို့ သီးသန့်နေကြတယ်လေ။ အစ်ကိုနဲ့ ယူလိုက်လို့ မရီးသာ ဖြစ်လာတယ် ကျနော်တို့က သူငယ်ချင်းလို့ပဲ ပေါင်းသင်းခဲ့တာ ကြာခဲ့တော့ မရီးလို လေးစားကြည့်လို့ကို မရ။ သူက ပြောင်သလို နောက်သလိုနဲ့ ကျနော့်ကို လာဟောက်သေးတာ။ ကျနော်ကလည်း ဂရုမစိုက်။

အစ်ကို သင်္ဘောက ပြန်ဆင်းလာပြီး ရန်ကုန်မှာ နားနေတဲ့ အချိန်ဆိုလဲ ကျနော်က သူတို့အိမ်ကို အဝင်အထွက် မပျက်။ အမေအိမ်မှာ အိပ်လိုက် သူတို့အိမ်မှာ သွားအိပ်လိုက်နဲ့။ အထူးသဖြင့် အရက်သောက်ပြီးရင် အစ်ကိုတို့အိမ်မှာ အိပ်ခန်းပိုတွေက ရှိနေတော့ ဝင်ခွေနေရော။

မေမေ ဆရာမ

2024-12-10

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

ကျွန်တော့် အမေက ကျောင်းဆရာမပါ။ အသက်က ၄၀ ။ အမေအလုပ်လုပ်ရာ စာသင်ရာကျောင်းကတော့ မြေလတ်ပိုင်းက ဖွံ့ဖြိုးပြီး မြို့ကြီးတစ်မြို့ကပေါ့။

အမေ့နာမည်က ဆရာမဒေါ်သက်ထား၊ တစ်ကျောင်းလုံး တစ်မြို့လုံး သိတယ်။ အမေက မုဆိုးမပါ။ အဖေက လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ နှစ်လောက်ကတည်းက ဆုံးပါးသွားလို့ အမေက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မုဆိုးမ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အဲ့ဒီတော့ အိမ်မှာက ကျနော်နဲ့ အမေ နှစ်ယောက်ထဲပေါ့။

တခြားအမျိုးတွေကလား.. ရှိပါ့..။ ဒါပေမယ့်.. မေ့သလောက်ရှိမှ တစ်ခါတစ်ခါ ပေါ်ပေါ်လာတတ်တယ်။ အမေက အသက်အတန်ရပြီ ဆိုပေမယ့် ကြည့်ရတာ အပျိုရှူံးတုန်း။ တော်တော်ကြီးကို လှတုန်းလို့ ဆိုရမယ်။ ဒါ့အပြင် ကောင်းလိုက် လှလိုက်တဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ရှိသေး။ အသားဖြူတာကလည်း ပြောမနေနဲ့ ဖွေးဥနေတာပဲ ခင်ဗျ။