Love

လွန်ခဲ့သော ရက် ၂၀ ခန့်တွင် ဦးစံမောင်မှာ မိခင်ဖြစ်သူ ကိစ္စအား ဖခင်ဖြစ် သူအား ဖွင့်ပြော တော့မည်ဟု ထပ်မန် ပြောဆိုလာပြန် သည်။ သူမ ဘက်ကလည်း ဖွင့်မပြောဖို့ တောင်းပန်ရင်း တဖြည်း ဖြည်း ဦးစံမောင် လေသံမှာ အကြပ် ကိုင်ချင် သည့် အရိပ့် အငွေ့လေးများ ပါလာခဲ့၏။

စကြားကြားချင်း သော်တာထွန်း တယောက် ပေါက်ကွဲ သွားတော့သည်။ မိခင် ဖခင် ထက် အသက် ကြီးသော သူစိမ်း ယောင်္ကျားအား ၁ပတ် ၁ခါ အလိုး ခံရမည် ဖြစ်၏။ သူမ အိမ်မှ ခြံစောင့် သက်ကြားရွယ်အို ဦးစံမောင် အား အော်ဟစ် ပစ်သည်။

” ဟာ ……… ရိုင်းလှ ချည်လား ……… အဘစံ ….. ကိုယ့် မြေး ….. အရွယ်ကို ….. ပြီးတော့ …. သော်သော်က ….. မိန်းမပဲ ယူမှာ …… မှတ်ထား ” ” အင်းလေ …… ဒါဆိုလည်း …… ညနေ ဆရာ ပြန်လာရင် …… ဖွင့် ပြောလိုက်ရုံပေါ့ ” ဦးစံမောင် ပြောပြီးသည်နှင့် သော်တာထွန်း အနားမှ ထွက်ခွာ လာတော့၏။ နေ့လည်စာလည်း စားမရ အချစ်တော် ပိုးရတီ ဖုန်းဆက်တော့လည်း မကိုင်ချင် တော့ မိသားစု မပြိုကွဲဖို့ သူမပေါ် မူတည်နေ ၏။ ညနေ ရောက်လျင် ပျော်ရွှင်ဖွယ် မိသားစုလေး ပြိုကွဲ တော့မည်။

လေးဘက်ကုန်းထားရင်း ဆံပင်ကိုဆောင့်ဆောင့်ဆွဲပြီး ကျမစောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်နေတဲ့ လီးက မညှာမတာလိုးချက်တွေကြောင့် စောက်ရည်တွေပါစီးကျရင်း အိပ်ယာခင်းလည်း ကွက်နေတာ မြင်မကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေပါတော့တယ်ရှင် ကြိုက်လား ငါလိုးပေးတာ ကောင်းလား ယွန်း အားးး အကိုရယ် ကောင်းတယ်ကွာ ဆောင့်ပစ်လိုက်စမ်းကွာ စောက်ဖုတ်ကွဲပြဲအောင် လိုးစမ်းပါ အားးးးအမေရေ လိုး လိုး အကို လိုးခွဲလိုက်စမ်းပါ ဆောင့်ဆောင့် အိုးးးးးး ကောင်းလိုက်တာ အကိုရယ် ယွန်း ကို အသေဆောင့်ဆောင့်လိုး လိုးပစ်စမ်းပါ အားးးးး အမေ အားးးးအီးးးးးး အားးး အကိုရယှ တစ်ညလုံး အလိုးခံထားရသော ကျမ ပြန်ခါနီး လင်းစွဲလေး အလိုးခံရတာ စိတ်ဆန္ဒခံစားမှု မနက်စောစောလန်းဆန်းထကြွစွာ ပက်ပက်စက်စက်သာ အလိုးခံနေမိပါတော့တယ်ရှင်

မနက်ခင်းစောစော အလိုးခံရတာ ကျမအတွက် ဘယ်လိုကောင်းလို့ကောင်းမှန်း မသိလောက်အောင်ပါပဲရှင် ဆံပင်ကိုကိုင်ဆွဲရင်း ဆောင့်လိုးနေတဲ့ လက်က လေးဘက်ကုန်းနေတဲ့ ကျမခါးကိုညစ်ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပစ်ပစ်ဆောင့်လိုးချက်တွေကြောင့် ကျမစောက်ဖုတ်လည်း ကျိန်းစပ်နေလောက်အောင် မခံနိုင်အောင် လီးဝင်ထွက်ပွတ်သပ်သွားတဲ့ ကျမစောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးလည်း ဖွာလန်ကျဲလို အထိမခံနိုင်အောင် ကျိန်းစပ်နေပါတော့တယ်ရှင်

အားးးးးအိုးးးးရှီးးးးးလိုးလိုကတှာ အကိုရေ အားးးးးအမေရေ အူးးးအားးးလားးးး ယွန်း စောက်ဖုတ်တွေလည်း ကျိန်းနေပါပြီ အားးးးးး အီးးးးအင်းးးးး လိုးချက်တွေ ပက်စက်လိုက်တာ အကိုရယ် ယွန်း ကို စွဲလန်းလောက်အောင် လိုးနေတာလား အကိုရေ အားးးးးးအကို အ အားးးး ယွန်း စောက်ရမ်း လာနေပြီ အားးးး ဖတှ ဖတှ ဖနှးးးးဘုနှးးးအီးးးးးအားးးးး ကောင်းလိုက်တဲ့စောက်ဖုတ်ကို အိုးးးးးးသေစမ်း သေစမ်းးးးးး ငါ လိုးတာ ကြိုက်လား အားးးးးး အားးးးကြိုက်တယ် အင်းးးးယွန်း ကောင်းနေပြီး အကိုရယ် အားးးးး ယှနှး အားးးးးး အငှ့ အငှ့ အားးးး အားးးးး အကို ပှီးးးးး ပှီးးးးးးပှီ အားးးးးး အားးးး အကို အားးးး ယှနှးလညှးးးးအ အားးးး ပှီးးးးးပှီးးးးးးပှီ အားးးးအကိုရေ ခေါင်းတောင်မတောင်နိုင်လောက်အောင် တရစပ် ဆောင့်ဆောင့်ဝင်နေသော လီး က အားအကုန်ပစ်ဆောင့်ချရင်း ဒူးများ မခိုင်တော့တဲ့ကျမလည်း အိပ်ယာပေါ်မှောက်ကျသွားပြီး ကျမအပေါ်ထပ်ရက်ဖိကျလာသော မှောက်ရက် ဖိထားပြီး လရေများ ယွန်းစောက်ဖုတ်ထဲပန်းပန်းထည့်ရင်း နဲ့ ပြီးသွားပေမဲ့ ယွန်းဆိုတဲ့ ကျမကလည်းကတုန်ကရင် တဆတ်ဆတ်တုန်တုန်ပြီး ဝင်လာသော လရေများကိုစောက်ဖုတ်အတွင်းသားများက ညစ်ညစ်ထာပြီး ဆီးကြိုလက်ခံထားရင်း ကုတင်ထက်မောပန်းစွာ မလှုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရင်း အသက်ကိုဖြေးဖြေးလေးရှုရှိုက်ရင်း အမောဖြေနေမိပါတော့တယ်ရှင်

အိမ်တွင် မမ မရှိတုန်း အေးလွင် သူ့ရည်းစား ငယ်ငယ် ကို စကားပြောချင်၍ဟု အကြောင်းပြကာ အိမ်သို့ခေါ်လာခဲ့သည်။

အခုတော့ သူအိပ်သောအခန်းထဲတွင် အေးလွင်က လီးကို အငြိမ်မနေဘဲ ဝင်သလောက် လီးတဝက်လောက်နဲ့ပဲ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် လုပ်ပေးနေတော့ ငယ်ငယ်က အောက်ကနေ ကော့ကော့ပေးနေသည်။ ဒီလို သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်နဲ့ လုပ်နေရင်း အေးလွင်က သူ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ခပ်နာနာဆုပ်ကိုင်ပြီး ကျန်တဲ့ လီးကို ဆောင့်ပြီး အရှိန်ဖြင့် သွင်းလိုက်သည်။

“ ဗြစ်……ဗြစ်……ဒုတ်……”

“ အမလေး…… အမလေး…… နာလိုက်တာ…… အစ်ကိုရဲ့… နာလိုက်တာ…… ကျမဟာလေးတော့ စုတ်သွားပါပြီ…… ကျွတ်… ကျွတ်…… ကျွတ်…… နာလိုက်တာနော်……”

ငြီးလည်းငြီး ငယ်ငယ်က သူ့ပေါင်လုံးကြီးတွေကို ကားနိုင်သလောက် ကားပေးလိုက်ပါတော့သည်။ သူမရဲ့ ခေါင်းကလည်း ရမ်းနေတော့ ဂုတ်ဝဲဆံပင်လေးက ဖွာလန်ကြဲနေသည်။

“ အစ်ကိုရယ်… ဒီလောက်ကြမ်းရသလား…… ဒီလို ဆောင့်ထိုးလိုက်တာ ငယ်ငယ် နာမယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား…… ဟင်း…. ဟင်း… ကျွတ်… ကျွတ်… ကျွတ်……”

ကျွန်တော်က မန္တလေးဇာတိဖြစ်ပြီး ၁၀တန်းအောင်တော့အမှတ်မှီသဖြင့် (တီတီစီ ) ကျာင်းသို့တက်ခဲ့သည်။ ကျောင်းဆင်းပြီး ခန္တီးမြို့သို့တာဝန်ကျသဖြင့် သဘောင်္ပေါ်ရောက်နေသည်။ အခန်းယူထားသဖြင့် ဘေးဘက်ခုတင်မှာ မည်သူနှင့်ကျမည်ကို ရင်ခုန်မိသည်။ သားအမိလား ဘာလားတော့မသိ။အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်နှင့် အမကြီးတစ်ယောက်အခန်းထဲသို့ဝင်လာသည်။ အဒေါ်ကြီးပုံကနေကောင်းဟန်မရှိ ။အခန်းထဲက ကုတင်ပေါ်ရောက်သည်နှင့်လှဲတော့သည်။ အမကြီးကထိုင်စရာနေရာမရှိတော။အပြင်ဘက်ထွက်လမ်းလျှောက်လိုက် သူ့အဒေါ်ကို လာကြည့်လိုက်လုပ်နေတော့ ကျွန်တော်ကုတင်မှာ ထိုင်ရန်ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ကျွန်တော့်ကုတင်မှာ ထိုင်လို့ရပါတယ်ခင်ဗျ ကျေးဇူးပါမောင်လေးရယ်။အဒေါ်က လမ်းကျဆင်းမှာရယ်း စကားဝဲတယ်နော်အမ တိုင်းရင်းသားလားဗျ ဗမာပါပဲကွယ် ဒေသသံပါ ။အထက်ပိုင်းကစကားသံတွေက ဒီလိုချည်းပါပဲး ဒါနဲ့မောင်လေးက ဘယ်ကိုသွားမှာလဲ ခန္တီးဗျ။တာဝန်နဲ့ ဆရာဝန်လား မဟုတ်ဖူးခင်ဗျ ကျောင်းဆရာပါ ထက်ပြလား မူလတန်းပါဗျ ကျွန်တော့်အကြောင်းမေး သူမအကြောင်းလည်းပြောရင်း အတော်ခင်မင်လာသည်။ မမက သားဖွားဆရာမတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အဒေါ်ကိုလိုက်ပို့တာဖြစ်ကြောင်းသိရသည်။ အဒေါ်ကြီးက ကုတင်ပေါ်မှာအိမ်မောကျလျက်။ မမရုပ်ရည် အသက်အရွယ် အလုပ်အကိုင် ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အပျိုမဖြစ်နိုင်။ ရွဲပြဲနေ၍တော့မဟုတ်။အလွန်လှနေ၍ဖြစ်သည်။ ဖြူလွန်းတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ အသားရည်က ဝင်းဝါနေသည်။ ဆံပင်ကြီးက တင်ပါးအောက်ထိ နက်မောင်ရှည်လျားနေသည်။ ခါးသေးကျဉ်းကျဉ်း တင်သားဝိုင်းဝိုင်းနဲ့မမက အရုပ်ကလေးနှယ်လှလွန်းသည်။

နို့ထွားထွားကြီးတွေကြည့်ရင်း ကျွန်တော်တံတွေးမြိုချရသည်က အကြိမ်ကြိမ်။ ညရောက်တော့ အဒေါ်ကြီးကမျက်စိစူးသည်ဟုဆိုသောကြောင့် အခန်းမီးကို ပိတ်ထားရလေသည်။ ကျွန်တော့်ဘက်သို့ မမတိုးလာသည်ဟုခံစားရသည်။ မဖြစ်နိုင်။ကျောင်းဆရာမို့သပ်ရပ်စွာ ဝတ်စားသည်မှအပ ကျွန်တော်သည် စော်ကြည်ဘဲမဟုတ်။ အသားညိုသည်။မေးရိုးကားပြီး မျက်လုံးပြူး နှာခေါင်းအနည်းငယ်ကြီးသည်။ ခြုံပြောရလျှင် မိန်းမတစ်ယောက်တဖက်သပ်သဘောကျနိုင်သောရုပ်ရည်မျိုးမဟုတ်။ ကျွန်တော့်အတွေးနဲ့ကျွန်တော်ငြင်းဆန်နေစဉ်မှာပဲ မမကိုယ်လေးက ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲရောက်လို့လာသည်။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေဗလောင်ဆူလျှက်။ ချောချောလှလှအမကြီးကို ကိုင်လည်းကိုင်ချင်သည် ပြဿနာလည်းကြောက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဟုတွေးကာ တင်ပါးတွေကိုပွတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ပွတ်လိုက်မှ ကျွန်တော့်ဘက်ပိုတိုးလာတော့ ကျွန်တော်အားတက်လာသည်။

မြသွေး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒေါသဖြစ်နေမိတယ်။ ခရီးထွက်ရာက ပြန်လာတဲ့ မောင့်ကိုလည်း မျက်နှာပူလို့ တနေကုန် ရှောင်နေရတာ။ မောင့် အထက်အရာရှိ ကြောင့်ပေါ့။ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက ပြန်တွေးတိုင်း ရင်ခုန်ရသလို ရှက်လည်း ရှက်မိပါတယ်။

မောင် ရာထူးတက်တော့ သူ့ဆရာကို အိမ်ခေါ်ပြီး ဧည့်ခံချင်တယ် ပြောလို့ မြသွေးလည်း အမြည်းအတွက် ဈေးသွား ချက်ပြုတ် ကြော်လှော်နေတာ နေ့လည်မှ ပြီးတာ။ မောင်က ဖုန်းတဂွမ်ဂွမ် ဆက်ပြီး ဟိုဟာလေး ကြော်ဦး ဟင်းရည်လေး လုပ်ဦး စုံနေတာပါပဲ။

ညပိုင်း မောင့်ဆရာ ပါလာတော့ အသက် ၅၀ လောက် အသားဖြူဖြူ ရုပ်ရည်ခန့်ခန့်နဲ့ စကားပြောရင် ပြုံးပြီး ပြောလေ့ရှိတယ်။ သူနာမည်က ဦးဇေယျာတဲ့။ မိန်းမလည်း ရှိတယ်။ မိသားစုက နယ်မှာ နေတာ။ သူ့မိန်းမ နာမည်က ဒေါ်လှလှနွယ်။ သားတစ်ယောက်ရှိတယ် ပြောတယ်။ သူတစ်ယောက်ထဲ ဒီမြို့လေးကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ရောက်နေတာ ၂ လကျော်ပြီ။ ရုံးကပေးတဲ့ တိုက်ခန်းမှာ နေပေမယ့် စားရေးသောက်ရေး အဆင်ပြေပုံ မရဘူး။ မြလေး ချက်ပြုတ်ပေးတဲ့ အသားကြော် အရွက်ကြော် အမြည်းတွေကို တစ်ပန်းကန်ချင်း စားပြီး ချီးကျူးနေတယ်။ မြသွေးလည်း အဲ့အချိန် စိတ်ထဲ ဘဝင်ကျ နေမိတာပေါ့။ ကိုယ့်လင်ရဲ့ အထက်အရာရှိက မြသွေးလက်ရာကို သဘောကျနေတာလေ။ ဘီယာသောက်လိုက် မောင်နဲ့ အလုပ်ကိစ္စ ဆွေးနွေးလိုက်နဲ့ ညမိုးချုပ်မှ ပြန်သွားတယ်။

မိုးကလေးက တစိမ့်စိမ့် အေးနေသည်။ ထိုတစိမ့်စိမ့်ရွာနေသော မိုးရေထဲတွင် စိုင်းသူတစ်ယောက် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်ရင်း ဇိမ်ယူနေသည်။ လူကသာ စာအုပ်ဖတ်နေသော်လည်း ညီတော်မောင်က ငြိမ်ငြိမ်မနေ။ အစာတောင်းနေသည်။ စိုင်းသူလည်း မိုးကရွာနေသဖြင့် စိတ်ကညစ်နေရသည့်အထဲ ညီတော်မောင်က အစာတောင်းသလို ထောင်နေတော့ စိတ်က မရှည်ချင်။ လူကိုယ်တိုင်ကလည်း လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံက မရှိသေး ကဲ ဒီတော့ ညီတော်မောင်ကျေနပ်စေအောင် သွားလိုက်မယ်ဟုဆိုကာ။

ထီးတစ်လက်ယူ၍ အပြင်ကိုထွက်လာခဲ့သည်။ ဘယ်ကိုသွားလို့ ဘယ်လိုရှာရမယ်မှန်းကမသိ။ သူများတွေပြောသံ ဆိုသံကြားဖူးတာကို သတိရသည်။ မြို့ထဲ ဗိုလ်ချုပ်လမ်းက ရုပ်ရှင်ရုံတွေမှာ သွားကြည့်လိုက်။ ကောင်မလေးတွေ အများကြီး။ စိုက်သာကြည့်နေလိုက် လာမေးမည် သွားမလားဆိုတာကို တဲ့။ ဒါနဲ့ စိုင်းသူလည်း တက္ကစီတစ်စီးငှားကာ မြို့ထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင်ရုံတွေရှိရာနားကိုတော့ တက္ကစီမခေါ်ခဲ့။ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာပဲ ရပ်ခိုင်းပြီး လမ်းဆင်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

ရုပ်ရှင်ရုံ နှစ်ရုံကြားက နေရာလပ်မှာ ကောင်မလေးအုပ်စုတစ်စုနှင့် အသက်ခပ်ကြီးကြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို သတိထားမိသည်။ စိုင်းသူက ထိုအုပ်စုထဲမှ ကြည့်ပျော်ရှုပျော် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာတေ့ာ စိုင်းသူ စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ကောင်မလေးက စိုင်းသူအနားကို ကပ်လာပြီး လာမေးသည်။ အစ်ကို သွားမလားတဲ့။ သေချာပြီ ဒါ ဆိုရင် ဒီကောင်မလေးက ခေါ်လို့ ရတဲ့ ဇယားမလေး။ ဒါပေမယ့် စိုင်းသူ စိတ်က သိပ်မရဲသေး။

ကျွန်တော်အပင်ပေါ်မှာရှိတယ်ဆိုတာကိုမသိဘူးဗျ မနက်ပိုင်းနေရောင်အောက်မှာထဘီရင်ရှားနဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ရေငင်နေတာဘယ်လောက်ကျက်သရေရှို လိုက်မလဲဆိုတာကိုတွေးကြည့်ကြပေါ့ဗျာ ဆံပင်အရှည်ကြီးကိုသားရေကငွ ်းလေးန့စဲ ည်းပြီး့အနောက်မှာထုံးထားပြီးတော့ ထဘီယောဂီရောင်လေးန့ကဲ ုန်းပြီးရေငင်နေတာဗျာ ကျွန်တော့်မှာအဲဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီးတော့တံတွေးတွေပဲမျိူချနေရတယ် နေရောင်အောက်ကအလင်းကျနေတာရယ်ထဘီရင်ရှားထားတာနဲ့သူ့ကိုယ်ပေါ်ကလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်အ သားအသားရောင်ကကျွန်တော့်ကိုရိုက်ခတ်နေပြီဗျ ထဘီကိုရင်ရှာထားတာတောင်သူ့ထဘီကသူ့ရဲ့ရင်သားတွေကိုနိုင်အောင်မစည်းနိုင်ဘူးဖြစ်နေတာ ရင်သားတစ်ဝက်လောက်ကဟင်းလင်းပြင်ကြီးနဲ့ ကျွန်တော်အဲဒီခဏလေးအတွင်းမှာအသက်တောင်မရှူရဲတော့ဘူး တစ်ကယ်ပဲဗျာအပျိူကြီးကရိုးသားလိုက်တာ သူ့ဟာသူမန်မာနတွေမရှိပဲရေတွင်းနားမှာရေငင်နေလိုက်တာများ။

ကျွန်တော်စဉ်းစားနေတာအဲဒီလိုရေတွင်းနားမှာရေငင်နေတဲ့အပျိူကြီးရဲ့ခြေရင်းအောက်မှာသွားပြီးတော့ထဘီ ခေါင်းထဲကိုဝင်ပြီးမာမာဝင်းရဲ့စောက်ပတ်ကြီးကိုအားရပါးရယက်လိုက်ချင်တဲ့စိတ်ပဲရှိတော့တယ်ဗျာ တကယ်တမ်းလက်တေ့မွ ှာတော့လက်ကအလိုလိုလီးကိုကိုင်မိနေတာလေ အပျိူကြီးကတော့ရေငင်တာရေပုံးထဲပြည့်သွားပြီဆိုမှရေချိူးတာ ရေပုံးကရေကိုရေခကွ ်န့တဲ ခကွ ်ချင်းယူပြီးသူ့ကိုယ်ပေါ်ကိုလောင်းချလိုက်တယ် ဆယ်ခွက်ဆယ့်ငါးခွက်လောက်သူ့ကိုယ်ပေါ်ကိုကျေနပ်အောင်လောင်းချလိုက်တယ် ပြီးမှတစ်ကိုယ်လုံးကိုဆပ်ပြာတိုက်တော့တာပဲ ပြီးတော့ဆပ်ပြာတွေစင်အောင်ရေလောင်းချတယ် ဒူးထောက်ထိုင်ပြီးတော့မှ ပေါင်ကြားကိုဘယ်လက်န့နဲ ိုှက်ပြီးတော့ရေလောင်းချတယ် ပေါင်ကြားကိုလေးငါးချက်လောက်တော့ပွတ်ဆေးတယ် ကျွန်တော့်အစ်မရေချိူးရင်ပွတ်ဆေးတာနဲ့မတူဘူး ကျွန်တော့်အစ်မကတော့တစ်ကိုယ်လုံးချွတ်ပြီးတော့ချိူးရလို့လားမသိဘူး။

အပျိူကြီးရေချိူးတာန့မဲ တူတာကအစ်မကစိမ်ပြေနပြေချိူးတာ အပျိူကြီးကတော့သိပ်မကြာဘူး ပေါင်ကြားကိုလက်န့ပဲ တွ ်ပြီးတော့တစ်ကိုယ်လုံးကိုရေလေးငါးခွက်လောက်လောင်းချပြီးတော့ပြီးသွားတာဗျ ပြီးတော့မှအိမ်အောက်မှာထဘီလှဲလိုက်တာဗျ အဲဒါကျတော့ကျွန်တော်မမြင်ရတော့ဘူး အဲဒီအချိန်မှာကျွန်တော်မန်းကျည်းပင်မှာဂွင်းတိုက်ပြီးသွားပြီ လရည်တွေကိုမန်းကျည်းပင်အောက်ကိုစိုက်ချလိုက်တယ် အပျိူကြီးလည်းရေဝတ်လဲပြီးတော့အိမ်ပေါ်ကိုတက်သွားတော့မှကျွန်တော်လည်းမန်ကျည်းပင်အောက်က ဆင်းလိုက်တယ် အိမ်ကိုရောက်တော့ထမင်းတောင်မစားချင်တော့ဘူး တစ်ခါတည်းတန်းအိပ်လိုက်တာ ညနေသုံးနာရီလောက်မှနိုးလာတော့တယ် ညဘက်ရောက်တော့အပျိူကြီးတို့အိမ်ဘက်ကိုသွားချောင်းဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် ကျွန်တော်ခွေးဝင်ပေါက်ကဝင်ပြီးတော့အိမ်သာနားကိုကပ်လိုက်တယ် ထဘီတန်းပေါ်မှာအတွင်းခံဘောင်းဘီတထည်လှန်းထားတာတွေ့တယ်။

အနက်ရောင်အကြီးကြးီ။ ကျွန်တော်ယူပြီးတော့တခါတည်းနမ်းပြီးဂွင်းတိုက်လိုက်တယ် ပြီးသွားလို့လရည်တွေထွက်လာတော့ အဲဒီဘောင်းဘီခွကြားမှာပန်းချလိုက်တယ် အရသာရှိလိုက်တာဗျာ အပျိူကြီးစောက်ပတ်ရှိတ့ေဲ နရာလေးမှာကျွန်တော့်လရည်တွေကိုပန်းထည့်ရတာ စောက်ခေါင်းထဲကိုလရည်ပန်းသလိုပဲ အပျိူကြီးစောက်ပတ်န့ကဲ ျွန်တော်လရည်တေကွ ပ်နေတာဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်သလဲကျွန်တော်ဂွင်း တိုက်ပြီးသွားတော့စိတ်ကမပါတော့ဘူး မချောင်းတော့ပဲအိမ်ပြန်ပြီးအိပ်လိုက်တော့တယ် မနက်ကျတော့အပျိူကြီးတို့အိမ်ဘက်ကိုထွက်လာလိုက်တယ် မန်းကျည်းပင်ပေါ်ကနေအပျိူကြီးရေချိူးတာကိုကြည့်ချင်လို့ ဒီနေ့တော့ချောင်းခွင့်မကြုံဘူး အပျိူကြီးအိမ်နောက်ဘက်မှာ ဘာရှာနေလဲမသိဘူး ကုန်းကုန်းကကွ နွ့ဆဲ ိုတော့သူ့ဖင်ကြီးကအနောက်ဘက်ကိုကားစွင့်နေလိုက်တာဗျာ “အန်တီ ဘာရှာနေတာလဲအန်တီ” ”သံမိူုလိုက်ရှာနေတာညီညီဇော်ရယ်”။

(ဤအပြာဝတ္ထုအတွက် ရေးသားရန် အကြံပေးသော စာဖတ်သူ မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။)

အခန်း ( ၁ )

ကျွန်တော်နဲ့ အန်တီ စမ်းမြ တို့ ခိုးစားတာ ၃ နှစ်လောက် ရှိပြီးတဲ့ အချိန်မှာတော့ နှစ်ဦးသဘောတူ လက်ထပ်လိုက်ကြပါတယ်။ လက်ထပ်ကြတော့ ကျွန်တော့် အသက်က ၂၄ နှစ်၊ အန်တီ ဒေါ်စမ်းမြက ၄၆ နှစ် ရှိပါပြီ ။ သည်တော့ သူနဲ့ ကျွန်တော်က အသက် ၂၀ ကျော်လောက် ကွာတယ်ပေါ့။

ပြီးတော့ အန်တီ ဒေါ်စမ်းမြရဲ့သား ဇော်ထွေး က ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း အရင်းကြီးပါ။ ဟာ သည်လိုဆို မင်းက ကိုယ့်သူငယ်ချင်း အမေကို ပြန်လိုးတဲ့ အကောင်ပေါ့ မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ ၊ ဘာညာပြောရင်လည်း ခံရမှာပဲ၊ မဖြစ်ချင်လည်း မဖြစ်လို့မှ မရတာလေ ။ အခုတော့ ဒီကောင်က ကျွန်တော့် မယားပါသား ဖြစ်နေပြီ။

ဒီကောင့်အဖေ အန်တီစမ်းမြ လင်ကလည်း ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်က ဓားထိုးခံရလို့ လျှောသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဘဲကြီး မသေခင်ကတည်းက အန်တီ ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ အန်တီဒေါ်စမ်းမြ ငြိတာကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အနေနီးတာရယ် နှစ်ယောက်သား သံယောဇဉ် ရှိတာရယ်ကြောင့်ပါ။ အသေးစိတ်ကတော့ နောက်ပိုင်း ပြောပြပါ့မယ်ဗျာ။

ဘိုတောက် သည် ဘကြီးဘုန်းကြီးကြောင့် တောမှ မြို့ရောက်ခဲ့ရသလို ဘကြီးဘုန်းကြီးရဲ့..ရပ်ဆွေရပ်မျိုး..ဦးလွန်းမောင်ဒေါ်တင်တင်မြင့်တို့ဆီမှာ..နေခွင့်အ လုပ်လုပ်ခွင့် ရရှိခဲ့ပြီး လူတလုံး သူတလုံး ဖြစ်လာခဲ့ပေ သည် ။ မိဘမဲ့ တကောင်ကြွက် ဘိုတောက် သည် ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရ သည် ..။ ဘကြီးဘုန်းကြီး က စာသင်ပေး သည် ..။ ဘိုတောက် သည် ဉာဏ်ကောင်း သည် ။ တထွာပြရင် တတောင် မြင် သည် .. ။ ပါးနပ် သည် ..။ထို့ကြောင့် ဘကြီး ဘုန်းကြီးက ဒီကလေးကို ရွာမှာဘဲ ..ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာဘဲ မထားလို ..။ တိုးတက်ကြီးပွားမဲ့ ကလေး …ဆိုပြီး …မြို့ကိုခေါ်သွားခဲ့သည် ။ ဘကြီးဘုန်းကြီး ခေါ်လို့ ရန်ကုန်မြို့ က ဦးလွန်းမောင် အိမ်ကို ရောက်တော့ ဘိုတောက် သည် သူဌေးအိမ်က ဧည့်ခန်းကြီးက သားရေဆိုဖါကြီးတွေ မှာ မထိုင်ရဲ . .။ ကြမ်းပြင်မှာဘဲ ထိုင် သည် ။ ဦးလွန်းမောင်က ရိုးအပြီးတောကျသော ဘိုတောက်ကို ကြည့်ပြီး သဘောကျ သည် ။

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

ထက်မြက် တစ်ယောက် ၁၀ တန်း ဖြေပြီးထား၍ ကျောင်းပိတ်ထားသောကြောင့် အိမ်မှာပဲ အိပ်လိုက်စားလိုက် အခန်းအောင်းကာ ဖုန်းထဲမှ အောကားများကြည့်လိုက်၊ တိတ်တခိုးဆိုဒ်မှ အင်းစက်စာများဖတ်လိုက်၊ လီးတောင်ရင် ဂွင်းထုလိုက်ဖြင့် ရှိနေလေသည်။ သူသည် သူငယ်ချင်းများ အပေါင်းအသင်းများလည်း မထားပါ။ အခြားလူငယ်များလို ဆော်ထားတာလည်း မရှိပဲ သူဘာသာအေးဆေးပင် နေတတ်လေသည်။

ဒါပေမယ့် သူသည် သူ့အမေ ဒေါ်ဇာခြည်ထက်အား သူ ၉ တန်းနှစ်လောက်မှစကာ လိုးချင်မိလေသည်။ သို့ပေမယ့် သားအမိဖြစ်နေ၍ သူ့စိတ်ဆန္ဒများအား ချွန်းအုပ်ကာ ထားမိလေသည်။ သူ အင်းစက်ဇာတ်လမ်းဖတ်ကာ ဇာတ်ကောင် အမေနေရာမှာ သူ့အမေ ဒေါ်ဇာခြည်ထက်အား စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီး ဇာတ်ကောင် သားလုပ်သည့်နေရာမှာ သူက ဝင်ရောက်ကာ သူ့အမေကို လိုးသည်ဟု စိတ်ကူးယဉ် ပုံဖော်၍ ပုဆိုးကိုလှန် သူ့လီးအား လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဂွင်းထုလိုက်ရာ အတန်ကြာတော့ အရည်များ အိပ်ယာပေါ် ပန်းထုတ်ကာ ပြီးသွားလေသည်။ ထို့နောက် ပုဆိုး အဟောင်းတစ်ထည်ဖြင့် သုတ်ကာ ကုတင်ခြေရင်းမှာ ထားလိုက်လေသည်။