မိန်းမတွေဆိုတာ ဖယောင်းလိုပဲ...
မှတ်မိနေသည်။ ပါတိတ်အဆင်အပြင်ပွင့်တွေ… လှပသော လိပ်ပြာလေးများ နားနေဟန် ဒီဇိုင်းနှင့် ထမီကို ဝတ်ထားသည်။တင်ပါး အလုံး အထည်က. . အလွန်အမင်းကြီးတာမျိုးမဟုတ်..ကျစ်လစ်လှပသော ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖေါ် ဆောင်သည်။အရပ်အမောင်းက.. .မြန်မာမိန်း ကလေးထဲတွင် ခပ်ရှားရှား အရပ်မျိုး ငါးပေ လေးလက်မခန့်မြင့်သည်။ အရပ်မြင့်သဖြင့် ပေါင်တန်ကြီးတွေက ရှည်သွယ်ကြသည်။ လုံးပတ် အတော်ထွားကြိုင်းပုံက.. .အချိုးအဆစ် ဦးစားပေး ထုလုပ်ထားသော ပန်းပုရုပ်နှယ်လှပပြေ ပြစ်လွန်းသည်။ ဘလောက်စ် အင်္ကျီ လက်ပြတ် အဝါလေးအောက်မှ မစို့မပို့ယဉ်ယဉ်လေးကြွားရွား နေ သော ရွှေရင်အစုံက ရင်သပ်ရှူမောစဖွယ်..အထက်မှ အောက်သို့ ပြန်လည်သုံးသပ်လျှင်..မျက်နာသွင်ပြင်၏ ရိုးသားတည်ငြိမ်မှု…အိန္ဒြေသိက္ခာ ပြည့်ဝမှုတို့က စာဖွဲ့မကုန်အောင်…ခန့်ညားတည် ကြည်သည်။ သူ့အလှကို ရေးဖွဲ့ပါဟု ဆိုလျှင်..မျက်ခုံးလေးတစ်ဖက် နှာတံလေးတစ်ချောင်း နှုတ်ခမ်းလေးတစ်လွှာ သွားကလေးတစ်စေ့နှင့်ပင်..ကျမ်းစာ တစ်ဆောင်အထိဖွဲ့လောက်သူဖြစ်သည်။ အထူးရေပန်းစားသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်အလှကိုမူ ကဗျာဆရာ အချို့က..ကဗျာဖွဲ့ကြသည်။ သီချင်းသ မားကလည်း.. သီးချင်းစပ်ကြသည်။ ဗွီဒီယို သမားအချို့ပင် ရှာဖွေ တွေ့ရှိပြီး စကားကမ်းလှမ်းခဲ့ကြ ဖူးသည်။ သို့သော် သူမက အနည်းငယ်မျှ စိတ်ဝင်စားမှု မပြခဲ့… အလှနတ် ဘုရား ဗီးနပ်စ် အလှကို ကမ္ဘာကျော်အောင် ရေးဖွဲ့ခဲ့သော စာရေးဆရာကြီးသည် စင်စစ်.. အိခိုင် ဆိုသောမိန်းကလေးကို မ တွေ့ဘူးခဲ့၍ သာ ဖြစ်သည်ဟု.. တင့်ဆွေထင်သည်။ ဗီးနပ်စ် အရုပ်ကို တင့်ဆွေ တွေ့ဖူးပါသည်။ အိခိုင် ဆယ်ပုံ ပုံ၍ တစ်ပုံမမှီသော..ဤရုပ်ထုသည် ဘဇာကြောင့် ကမ္ဘာကျော်ခဲ့သနည်းဟု ယနေ့ထိ အဖြေ မပေါ်…. အလှဘုရင်မဆိုသော ကလီယိုပက်ထရာ ကို သူလူကိုယ်တိုင် မမြင်ဘူးခဲ့သော်လည်း ..အိခိုင်လောက် မလှသည်ကိုတော့..သူကျိန်တွယ် ပြောရဲသည်။မိုနာလီဇာ ၏အပြုံးဆိုသော ပန်းချီကားကလည်း ကြံဖန်ပြီး ဈေးကောင်းနေသည်။ အိခိုင်..မပြုံးပဲ တည်တည်ကလေး ကြည့်နေသည်ကပင် မိုနာလီဇာ ထက်အဆတစ်ရာ သာလေသည်။