Love

မိုးဟိန်းကို ယုံစားပြီး လိုက်ပြေးလာမိတာ မှားပြီလားဟု ယုဇန နောင်တရနေသည်။ အရက်မူးရင် ရန်ရှာတတ်သည့် လင်ဖြစ်သူ အောင်ခင်ကို စိတ်ကုန်ပြီး အရင်ကတည်းက ကြာကူလီဟု နာမည်ကြီးသည့် မိုးဟိန်းနှင့် မူဆယ်ဘက်ကို လိုက်ပြေးလာပြီး မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားပိုင်သည့် မြို့စွန်က ခြံတစ်ခြံမှာ အတူနေကြသည်။

မိုးဟိန်းအစ်မ လင်မယားကတော့ မြို့ထဲမှာနေတာမို့ မြို့စွန်ခြံထဲမှာ လွတ်လပ်လှသည်။ မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားကလည်း မိုးဟိန်းအကြောင်းသိနေပြီမို့ အပျိုကိုခိုးလာတာလား၊ အအိုကို ခိုးလာတာလားပင် မေးမနေတော့။

မိုးဟိန်းကလည်း ယုဇနကို မူဆယ်ထိ ခိုးလာပြီးကတည်းက နေ့ရောညပါ လိုးသည်။ သေးပေါက်ချိန်ပင် မပေး။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အားဆေးတွေ ကြက်ဥတွေ စပါကလင်တွေ သောက်ရုံသာမက ရိုးရာတိုင်းရင်းဆေးတွေ ကာမအားတိုးဆေးတွေပါသုံးကာ ဆေးအစွမ်းနှင့် လိုးလေသည်။

လိုးရင်လည်း ရိုးရိုးမလိုး၊ ဖင်ရော အဖုတ်ရော ပါးစပ်ပါ စုံအောင်လိုးသည်။ သူမောလို့ ခဏနားသည့်အချိန်မှာလည်း ယုဇနမှာ အနားမရ။ အဖုတ်နှင့်ဖင်ကို လီးတုတွေ vibrator တွေ တပ်ပေးထားလေ့ရှိသည်။ လင်ဖြစ်သူကိုတောင် ပစ်ပြီး လိုက်ပြေးလာခဲ့သည်မို့ ယုဇနခင်မျာလည်း မိုးဟိန်းကို မလွန်ဆန်ရဲ။ မိုးဟိန်းပြုသမျှ နုနေရသည်။

“ ဟင်း……လာပြန်ပြီဟယ်…စိတ်ညစ်တယ်…..”

“ စိတ်ညစ်တယ် ”

ဟု ညီးတွားလိုက်သော မိန်းမလှလေး၏ ပါးအို့လေး အစုံက ပန်းသီးမှည့်လေးအလားရဲတက်သွားသည်..။ အသစ်ဖောက်လုပ်ထားသော လမ်းမကြီးပေါ်၌ စပရင်တာ အဖြူလေးတစ်စီးက ငြိမ့်ခနဲထိုးရပ်သွားသည်..။ ကားထဲမှ သပ်ရပ်ထွားကြိုင်းသော လူငယ်တစ်ယောက်က စက္ကူအိတ် ခပ်ကြီးကြီးနှစ်လုံးနှင့် ငါးသုံးလုံး လက်ဆွဲ ပလပ်စတစ်အိတ်တစ်လုံး ဆွဲကိုင်ကာ

“ သိမ့် – တေလာ ”

အပ်ချုပ်ဆိုင်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည်..။ အပ်ချုပ်ဆိုင်အတွင်း အစီအရီ တန်းစီထားသော ခြေနင်းစက်ချုပ်ခုံလေးလုံးအနက် လက်ဝဲဖက်ဒေါင့်မှစိတ်ညစ်တယ် ဆိုသော ကောင်မလေးမှ အပ အားလုံးက ရွှေမင်းသားလေးကို အပြုံးမျက်နှာဖြင့်ကြည့်နေကြသည်..။

“ ဟယ်…..မောင်မောင်…..ကြည့်စမ်း…အင်္ကျီ ချုပ်အုံးမလို့လား…..”

စက်ခုံများအနောက်မှ စားပွဲတစ်ခုမှ..ခပ်တောင့်တောင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပေကြိုးကို လည်ပင်းမှာပတ်ရစ်ရင်း ဆိုင်ရှေ့ ထွက်လာသည်..။

“ ကျနော့် အစ်မက ဂျပန်က အစလေးတွေ ပို့လိုက်လို့….မမရဲ့…အဟင်း….”

“ အင်္ကျီ ချုပ်အုံးမယ်ပေါ့….အခုတစ်လထဲ ရှစ်ထည် ရှိနေပြီ……..”

“ ဟုတ်တယ်…ဒီလကျမှ မမက ဘာစိတ်ကူးပေါက်တယ် မသိဘူး….စွတ်ပို့နေတာပဲ….ဂျပန်က လူကြုံကလဲဒီလ တော်တော်လာတာ….”

စပို့ရှပ် အဖြူအောက်မှ ထွားစို့ မောက်ကားနေသော ရင်ဘတ်ကြီးများ ၊ လက်တို စပို့ရှပ် လက်စီးအောက်မှသန်မာကျစ်လျစ်သော လက်မောင်းအိုးကြီးများက ကာယဗလ အားကစားသမားမှန်း သိသာစေသည်..။ပြောင်တင်းနေသော စကိုင်းဘလူး ဂျင်းဘောင်းဘီကြောင့် ခန့်ထည်ထွားကြိုင်းသော ပေါင်တန်ကြီးများကတစ်တစ်ရစ်ရစ် ဖြင့် ကြည့်ကောင်းလှသည်..။ ခြေထောက်တွင် စီးနင်းထားသော ဝေါ့ကင်းရှူးအနက်ရောင် ဒီဇိုင်းကလည်း မြန်မာပြည်တွင် နောက်ဆုံးလိပ်တက်စ် ဒီဇိုင်းမှန်း သိသာထင်ရှားသည်..။

အထက်တန်းပြဆရာမလေးဒေါ်မိုးမိုးဇင် ကျောင်းကပြန်ရောက်ပြီးဆွဲခြင်းလေးချကာ အဝတ်လဲရန်အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားသည်နှင့် အထပ်ခိုးပေါ်မှအိပ်ခန်းလေးထဲရှိစည်သူကသူ့ဖုန်းကိုဖွင့်လိုက်သည်။အိပ်ခန်းထဲမှာသူလျို့ဝှက်တပ်ဆင်ထားသောစပိုင်ကင်မရာလေးတွေက ဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဗီဒီယိုအနေဖြင့်ပို့ပေးနေသည်။ ဒီနေ့မှကင်မရာတပ်ဖြစ်တာမို့ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏ရှိုက်ဖိုကြီးငယ်တွေကိုမြင်တွေ့ရတော့မည်ဟူသောအသိကြောင့် ဖုန်းဖွင့်တာတောင်စည်သူလက်တွေတုန်နေသည်။အဒေါ်အရင်းဖြစ်သူ၏ခန္ဒာကိုယ်အလှအပတွေကြောင့် တပ်မက်စိတ်ဝင်နေခဲ့တာကြာပြီဖြစ်သည်။ကိုယ့်အဒေါ်အရင်းခေါက်ခေါက်ကိုမှန်းပြီးကွင်းထုခဲ့ရပေါင်းလည်းမနည်းတော့။ယောကျ်ားနှင့်ကွဲသွားတာငါးနှစ်ရှိပြီဖြစ်သောအဒေါ်ဖြစ်သူလည်းဆာလောင်နေလိမ့်မည်ဟုမှန်းမိသည်။ ကျောင်းဆရာမဟူသောဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့်သာဒေါ်တပ်ခေါ်နေရသော်လည်းအသက် ၃၆ နှစ်သာရှိသေးသောဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏ခန္ဒာကိုယ်မှာ အမို့အမောက်အစွင့်အကားတွေကပုရိသတို့တပ်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲ။ကလေးတယောက်အမေဟုပင်ထင်စရာမရှိ။၂ နှစ်ခန့်သာအလိုးခံထားရသောကြောင့်အလှအပတွေမပျက်သေးသည့်အပြင်တသားမွေးတသွေးလှနေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုလိုးချင်စိတ်တွေပြင်းထန်နေခဲ့သည်။fb acc တစ်ခုဖွင့်ကာ သူ့အဒေါ်ထံမက်ဆင်ဂျာမှတဆင့် အပြာဝတ္ထုတွေ ဇာတ်ကားတွေပို့ပေးပြီးကာမစိတ်ကိုနွှေးပေးသည်။သူမကဘာမှတော့ပြန်မပြော။block ခြင်းလည်းမရှိ။ဒီနေ့လည်းဂျပန်အင်းစက်ဇာတ်ကားတခုပို့ထားသည်။ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကတော့ အိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့်တံခါးပိတ်ကာ အင်္ကျ ီအဖြူလေး၏နှိပ်ကြယ်သီးတွေကိုစဖြုတ်နေသည်။

စည်သူ့လီးကြီးငေါက်ကနဲဖြစ်လာသည်။ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကအင်္ကျ ီချွတ်ပြီးချိတ်မှာချိတ်နေစဉ်သူမကျောပြင်ဖွေးဖွေးနှင့်ဘော်လီအဖြူလေးကိုသာမြင်နေရသည်။ထိုအခိုက်သူမက လက်ကလေးနောက်ပြစ်ကာ ဘော်လီချိတ်သုံးခုကိုကျွမ်းကျင်စွာဖြုတ်ပြီးချွတ်ကာအဝတ်ဟောင်းခြင်းထဲထည့်လိုက်သည်။အိမ်နေရင်းဝတ်သောထမီလေးကိုယူရန်လှည့်လိုက်သောအခိုက်မှာ မို့မောက်လုံးအိသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုမြင်လိုက်ရတော့ စည်သူဆယ်ချက်ခန့်ကွင်းဆောင့်ထုလိုက်မိသည်။ဖြစ်ချင်တော့ သူမကလည်း ကျောင်းစိမ်းထမီလေးကိုခါးမှာဝတ်ထားလျက်နှင့်အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းကာ သူမနိ့အုံပေါ်ရှိနို့သီးခေါင်းလေးကိုလက်ညှိုးလက်မတို့ဖြင့်ကိုင်ကာလှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်ကို စည်သူအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးတွေကစို့ချင်စရာကောင်းလှသည်။သူမကနို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ခုကိုစစ်ဆေးပြီးခါးမှထမီကိုချွတ်လိုက်သည်။သူမခန္ဒာကိုယ်ပေါ်တွင်ပင်တီအနက်ကလေးတထည်သာကျန်တော့သည်။ပေါင်လုံးဖွေးဖွေးကြီးှနှစ်ခု၏ခွဆုံမှာစောက်ဖုတ်ကြီးဖောင်းမို့နေပုံကိုပင်တီပေါ်မှအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ဖြူဖွေးတောင့်တင်းဖွံ့ထွားသောခန္ဒာကိုယ်အလှသည်တပ်မက်ဖွယ်ရာကောင်းလှသည်။သူမကအခန်းတံခါးပိတ်ထားသည်ဟူသောအသိနှင့်စိတ်ချစွာပင် ပင်တီလေးကိုချွတ်လိုက်ပြန်ရာအမွေးအမြှင်မရှိသောစောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကိုမြင်လိုက်ရတော့စည်သူမှာအခုပင်တက်လိုးပစ်ချင်လာသည်အထိစိတ်တွေထလာသော်လည်း ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်ပြန်၍မုဒိမ်းကျင့်ရမှာကိုတော့မလုပ်ရဲသဖြင့်အဒေါ်ဖြစ်သူ၏အဝတ်မဲ့ခန္ဒာကိုယ်ကိုကြည့်ရင်းတချီပြီးအောင်ကွင်းထုလိုက်မိတော့သည်။ သုက်ရည်တွေထွက်သွားပြီးချိန်မှာတော့ဒေါ်မိုးမိုးဇင်သည်အိပ်ခန်းနှင့်တွဲလျက်ရှိသောရေချိုးခန်းထဲသို့ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။တိုက်ခန်းလေးထဲမှာရေချိုးခန်းတခန်းတည်းသာရှိပြီသူမအိပ်ခန်းအတွင်းမှဝင်ထွက်နိုင်ရန်တံခါးတပ်ထားပြီးအသုံးပြုပြီးလျင်အိပ်ခန်းအတွင်းမှချက်ပြန်ထိုးထားလေ့ရှိသည်။

ညဘက်များတွင်တော့ချက်ထိုးလေးမရှိ။သူမရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ရှေ့ဘက်တံခါးကိုအတွင်းမှလော့ချပိတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လုံးတီးနှင့်ပင် လက်ကိုဆပ်ပြာဖြင့်အရင်ဆေးသည်။ထို့နောက်ရေပန်းပိုက်ကိုကိုင်ကာပေါင်ကြားထဲရှိစောက်ဖုတ်ကြီးကိုသေချာစွာပွတ်သပ်ဆေးကြောနေပြန်သည်။သူ့အဒေါ်စောက်ဖုတ်ဆေးတာကိုအခုမှမြင်ဖူးသောစည်သူမျက်တောင်မခတ်ကြည့်ရင်းလီးကပြန်တောင်ချင်သလိုဖြစ်လာသည်။ခြေလက်နှင့်စောက်ဖုတ်ကိုဆေးပြီးထမီဟောင်းတထည်နှင့်သုတ်ကာနောက်ထပ်ထမီတထည်ကိုရင်လျားလိုက်ပြီးရေချိုးခန်းရှေ့တံခါးကိုပြန်ဖွင့်လိုက်ကာစည်သူရှိရာအထပ်ခိုးလေးဆီမော့လျက် သားရေ တီလေးခဏနားဦးမယ် ထမင်းဆာရင်စားနှင့်နော် –ရတယ်တီလေး သားမဆာသေးပါဘူး ဒေါ်မိုးမိုးဇင်သူမအိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်ကာရေချိုးခန်းဖက်သို့ကူးသောတံခါးကိုပြန်ပိတ်ကာချက်ထိုးလိုက်သည်။သူမအိပ်ခန်းနှင့်ရေချိုးခန်းထဲမှာတပ်ထားသောစပိုင်ကင်မရာလေးတွေက သူမ၏လှုပ်ရှားမှုတွေကို တူအရင်းဖြစ်သူစည်သူထံပို့ပေးနေမှန်းမသိရှာချေ။ ကျွန်မထမီရင်လျားလေးနဲ့ပဲဖုန်းကိုယူပြီးအိပ်ရာပေါ်လှဲချလိုက်ပါတယ်။ကျောင်းမှာဖုန်းကိုဖွင့်ကြည့်တုန်းကဇာတ်ကားတကားပို့ထားမှန်းသိထားပါတယ်။သုံးလေးရက်တကြိမ်လောက် အပြာဝတ္ထုတွေ ဇာတ်ကားတွေပို့လေ့ရှိပါတယ်။ကျွန်မတင်ထားတဲ့ပုံတွေကိုကြည့်ပြီး ကျွန်မကိုအားရပါးရလိုးချင်နေကြောင်းလည်းခဏခဏပြောပါတယ်။ပထမတော့စိတ်ဆိုးချင်သလိုဖြစ်မိပေမဲ့ အပြာကားတွေကြည့်ချင်တာကြောင့်သူ့ကိုဘာမှပြန်မပြောပဲဒီအတိုင်းထားလိုက်ပါတယ်။လာမိတ်ဆက်တုန်းက ရှမ်းပြည်ဘက်ကဆိုတော့ရန်ကုန်မှာနေတဲ့ကျွန်မနဲ့အဝေးကြီးမို့လူချင်းဆုံမှာလည်းပူစရာမလိုပါဘူး။

ဖုန်းထဲကဇာတ်ကားလေးကိုစကြည့်လိုက်တော့ ဂျပန်မိသားစုလေးပါ။ဂျပန်စကားကိုနားမလည်ပေမဲ့ဒါရိုက်တာရဲ့တင်ပြမှုတော်တာကြောင့် အဲဒီမိသားစုငါးယောက်ဟာ အကိုနဲ့သူ့ညီမရယ် အကို့ဇနီးရယ် အကိုလင်မယားကမွေးတဲ့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရယ် ဇာတ်အိမ်တည်ထားမှန်းသိရပါတယ်။ပထမဆုံးလိုးခန်းက ညီမဖြစ်သူဟာသူငယ်ချင်းမတယောက်ရဲ့မွေးနေ့ပါတီမှာအရက်မူးလွန်နေတာကြောင့်သူငယ်ချင်းတွေကဖုန်းဆက်လို့အကိုဖြစ်သူသွားကြိုလာရာက အမူးလွန်ပြီးအိပ်ပျော်နေတဲ့ညီမဖြစ်သူကို ကားမောင်းရင်းလှည့်လှည့်ကြည့်မိပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ညီမဖြစ်သူရဲ့ရင်သားကို အသားယူလိုတဲ့စိတ်နဲ့ကိုင်တွယ်နေတာ အဲဒီနောက်တော့ စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲလမ်းဘေးတောအုပ်ငယ်လေးဆီမောင်းသွားပြီးညီမဖြစ်သူကိုကားနောက်ခန်းမှာတက်လိုးပါတော့တယ်။မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်စလိုးတဲ့အခန်းကိုကြည့်ရင်းကျွန်မစောက်ဖုတ်ကိုထမီပေါ်ကပွတ်ပေးနေမိပါတယ်။အလိုးကလည်းသဘာဝကျပါတယ်။လိုးနေရင်းအင်္ကျ ီနဲ့ဘရာစီယာကိုပင့်တင်ပြီးနို့စို့နေတာတွေ့တော့ယောင်ရမ်းပြီးကိုယ့်နို့ကိုယ်နယ်မိပါသေးတယ်။ တခြားမိန်းကလေးတွေဘယ်လိုရှိမယ်မသိပေမဲ့ကျွန်မကတော့နို့စို့ခံရရင် ကာမစိတ်တွေအပြင်းအထန်ထကြွလာတတ်ပါတယ်။ဇာတ်ကားထံမှာအလိုးကြမ်းလာတော့ညီမဖြစ်သူအသိဝင်လာချိန်မှာ သူမကိုအကိုဖြစ်သူကတက်လိုးနေမှန်းသိလိုက်လို့အလန့်တကြားဖြစ်သွားပုံ တွန်းဖယ်ဖို့ကြိုးစားပုံ နဲ့ အကိုဖြစ်သူရဲ့အလိုးကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်နောက်ဆုံးမှာတော့သူမကိုယ်တိုင်အလိုတူအလိုပါဖြစ်ပြီးအောက်ကနေပြန်ဖက်ကာအလိုးခံနေပုံတို့ဟာ သရုပ်ပါလှပါတယ်။ကျွန်မလည်းအဲ့ဒါကိုကြည့်ရင်းနို့ကိုညှစ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်နဲ့အာသာဖြေနေမိပါတော့တယ်။ကျွန်မထမီလေးဟာလည်းဗိုက်ပေါ်မှာသာရှိပြီးစောက်ဖုတ်နဲ့နို့တွေကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်နေမိပါတယ်။အလိုးခံချင်လိုက်တာရှင်။ အခုနေသာလာလိုးရင်ဘယ်သူပဲတက်လိုးတက်လိုးအလိုးခံမိတော့မှာပါ။ အဒေါ်ဖြစ်သူမိုးမိုးဇင်ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုကားကာ မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့လျက်နို့ကိုညှစ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်နှင့် အာသာဖြေနေပုံကိုကြည့်ရင်းစည်သူလည်းကွင်းထပ်ထုမိပြန်သည်။

ကျောင်းဆရာမလေးဆွေဆွေမြင့်တယောက် ထမင်းစားနားချိန်ဝယ် ဖုန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ဖေ့ဘွတ် သုံး နေခိုက် မက်စင်ဂျာကနေစာပို့တာတွေ့လိုက်သည် အော်…ကျော်ကို့ဆီကကိုး ” ဟိုင်း! ထမင်းစားပြီးလား ဆွေဆွေ ” သူမ ချစ်သူဟောင်းပေါ့ အခုတော့အိမ်ထောင်ကိုယ်စီ နဲ့ဖြစ်နေကြပါပြီ…

” အေး ပြီးပြီ နင်အခုဘာတွေလုပ်နေလည်း” ” ငါလား စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့လျှောက်သွားနေတာဟ အခုတောင်နင်စာသင်နေတဲ့ရွာနားကငါ့ဦးလေးစိုး ခြံထဲမှာ ” ” ဟင် နင်ဘာတွေဖြစ်နေလို့လည်းပြောပါအုံး” “ငါ မမိုးနဲ့ကွာရှင်းပြီးတာ ဆယ်ရက်လောက်ရှိပြီ ခလေးကတော့သူနဲ့ပါသွားတယ်ပေါ့ဟာ” ” ဟယ် ဖြစ်ရလေ ကျော်ကိုရယ် စိတ်မကောင်းလိုက်တာ ” ” အဲ့ဒါတွေအသာထားဟာ အခုနေ့လည်ခင်းငါနင်နဲ့ အေးဆေးတွေ့ပြီးစကားပြောချင်လို့ အဲ့ဒါ နင် ဦးလေးစိုးခြံထဲလာခဲ့ပါလား ဒါမှမဟုတ်ငါလာ ခေါ်ရမလား ”

ဆွေဆွေမြင့် ကျော်ကိုနဲ့အခုလိုနှစ်ယောက်ထဲသွား တွေ့လို့ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင် ” ဟင့်အင်းးငါမအားဘူးလေ စာသင်ချိန်ရှိသေးတယ် နောက်မှ နင်အိမ်လာလည်ရင်းပြောလေဟာ” ” နင်မလာရင်တော့ ငါတို့နှစ်ယောက်လင်မယားလုပ် တမ်းကစားထားတဲ့ ဗီဒရိုတွေ လိုင်းပေါ်တင်ပီသာ မှတ် ငါကပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်တတ်တယ်ဆိုတာ နင်သိပါတယ် ဒါပဲ ”

” ကတုန်” ကျော်ကိုကပြောပြီးသွားတာနဲ့လိုင်းအောက်သွား လေသည် အခုမှတကယ့်အခက်နဲ့ဆွေဆွေမြင့်ကြုံရ လေပါပြီ ကျော်ကိုနဲ့ကဆယ်တန်းကျောင်းသား ဘဝမှာထဲကချစ်သူတွေဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ ငယ်သူငယ် ချင်းလေ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲတွေဖြေပြီးတဲ့နောက်ဆုံး နေ့မှာ သူငယ်ချင်းတယောက်ရဲ့အခန်းလေးမှာ ချိန်းတွေ့ကြတယ် အခန်းထဲမှာကျော်ကိုက မတ်တတ် ရပ်အနေအထားနဲ့သူမနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်တာကို ပထမဆုံးအကြိမ်မို့ဆွေဆွေမြင့် ရင်ထဲဗြောင်းဆန်သွားအောင်တုန်ရီလှိုက်မောစွာ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ကျနော်အမေကကျနော်၆တန်းနှစ်မှာဆုံးသွားတယ်၊တစ်ဦးတည်းသောသား အဖေနဲ့ပဲ ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာနဲ့ပဲ ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပေါ့၊ ကျနော် ၉ တန်းရောက်တော့ အဖေက ညဖက် အိမ်ပြန်လာရင် အရက်တွေသောက်ပြီး ပြန်လာတတ်လာပြီ။အဖေအရက်တွေ မူးနေရင်တော့ ဘာမှမပြောတတ်ပဲအိပ်ခန်းထဲ ဝင်ပြီး တန်းအိပ်တော့တာ၊ အဖေက သန်တုန်းမြန်တုန်းဆိုတော့ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်၊ ကျနော် ၁၀ တန်းရောက်တော့ နောက်မိန်းမတစ်ယောက် ယူလိုက်တယ်။

သူထက် ၁၅ နှစ်လောက်ငယ်ပြီး အသားက နဲနဲညိုတယ်၊ ကိုယ်လုံးကတော့ လုံးလုံးကျစ်ကျစ်ပဲ၊ အဖေမိန်းမ မိထွေး အိမ်ရောက်ခါစက ကျနော်နဲ့ လုံးဝအဆင်မပြေ၊ အဆင်မပြေတာက ကျနော်ဖက်ကပါ၊ အမေနေရာကို ဘယ်သူမှကို မပေးချင်တာ၊အဖေကတော့ ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ။ သားအဖေ မိန်းမယူလိုက်ပြီ….သူ့နာမည်က အေးမာ…သားက အမေလို့ခေါ်ချင်ခေါ်နိုင်တယ်…. ဒါမှမဟုတ် အန်တီလို့ ခေါ်နိုင်တယ်” တဲ့၊ကျနော်ထက်တော့ အသက်အတော်ကြီးတာကိုး၊ အန်တီအေးမာကို ကျနော်ကို အတော်ဂရုစိုက်ပါတယ်။

ကျနော်ကသာ လူပျိုပေါက်စ ဖြစ်လာတော့ ဂျစ်ကန်ကန်ရယ်၊ အမေအရင်းမဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အသိစိတ်နဲ့ ကျနော်က အန်တီအေးမာကို ဂျစ်ကန်ကန်လုပ်နေတာ၊ အဖေကတော့ ဘာမှမပြောပေမယ့် စိတ်မကောင်းဘူးဆိုတာ သိနေတယ်လေ၊ အဖေကတော့ အန်တီအေးမာကို ကျနော်ကို ချော့မော့ဖို့ ကျိတ်ပြီးဆူနေတတ်တာပေါ့။

ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေဟာ ပျှမ်းမျှအားဖြင့် အသက် (၁၃)၊ (၁၄)နှစ်လောက်မှာ ရာသီသွေးစပေါ်ပြီး အပျိုဖေါ်ဝင်ကာစဖြစ်သည်။ အစပထမမှာ လစဉ်မမှန်သေးပေမယ့် ပျောက်လိုက်ပေါ်လိုက်နဲ့ အစပြုပြီး နောက်ပိုင်းမှာလစဉ်မှန်သွားပါသည်။ဒီလိုရာသီသွေးစပေါ်ပြီး အပျိုဖေါ်ဝင်ပြီဆိုတာနဲ့ ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဟိုမုန်းဓါတ်တွေဖွံ့ဖြိုးပြောင်းလဲမှုကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ပြောင်းလဲမှုများ သိသိသာသာဖြစ်ပေါ်လာပါတော့သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရင်သားနို့လေးတွေဟာ တစ်ဖြေးဖြေးစူထွက်လာပြီး ဖွံ့ဖြိုးမှုကိုစတင်လာပါတော့သည်။

ချိုင်းမွှေးလေးတွေစပြီး ပေါက်လာတတ်သလို ပေါင်ကြားက အင်္ဂါဇာတ်မှာလည်း အမွှေးလေးတွေအစပြုပြီး ပေါက်လာပါသည်။တင်သားတွေလည်း ကားလာပါသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲလာမှုအနေနဲ့ကတော့ ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေက အပျိုဖြစ်ပြီးတာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ယောင်္ကျားလေးတွေကို အရင်တုံးကထက်ပိုပြီး သတိထားလာမိပါသည်။ အချစ်စိတ်ဆိုတာလည်း အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာစ၍ သန္ဓေတည်ခဲ့ရပါသည်။ငယ်စဉ်ခလေးဘဝတုန်းက မိန်းခလေးသဘာဝလှချင်ပချင်တာရှိခဲ့ပေမယ့် အပျိုဖြစ်လာတာနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့အလှအပတွေကို ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ယောင်္ကျားလေးတွေ သတိထားမိစေချင်သည်။ ကိုယ့်ရဲ့အလှအပကို ယောင်္ကျားလေးတွေမြင်စေချင်တယ်။ ဂရုတစိုက်ရှိစေချင်လာပါသည်။ ဒီလိုဖြစ်အောင်လည်း အလှအပကို အရင်တုန်းကထက် ပိုပြင်၊ ပိုဂရုစိုက်ပြီး မြင်သာထင်သာအောင် နေတတ် ထိုင်တတ်တာမျိုးတွေ လုပ်လာပါသည်။

ဒါကိုအများက အပျိုလုပ်သည် ဟု ကင်ပွန်းတပ်ကြပါသည်။နောက်အသက်(၁၅) (၁၆)နှစ်လောက်ရောက်လာတော့ ကျွန်မတို့ မိန်းခလေးတွေဟာ ကိုယ့်ရဲ့အလှအပကို ယောင်္ကျားလေးတွေက ဂရုတစိုက်ရှိရုံသာ မဟုတ်တော့ဘဲ ယစ်မူးစွဲလန်းစေချင်လာပါသည်။ ဒါ့အပြင် ယောင်္ကျားလေးတွေနဲ့လက်ပွန်းတတီး နေရတာရင်းရင်းနှီးနှီးနေရတာတွေကို ခုံမင်လာပြီး မိန်းခလေးတွေမှာ လိင်စိတ်တွေ ပေါ်လာတာကိုဒီအသက်အရွယ်မှာထင်ထင်ရှားရှား သိသာလာရပါသည်။ဒီအချိန်မှာဘဲ ကျွန်မတို့မိန်းခလေးတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ယောင်္ကျားလေးတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို စွဲလန်းတာမျိုးအဲဒီယောင်္ကျားလေးနဲ့ အတူအနားမှာရှိနေတာ ရင်ထဲမှာကြည်နူးကျေနပ်နေရတာမျိုးတွေကနေစပြီး အဲဒီယောင်္ကျားလေးကနေ ကိုယ့်ကိုလာပြီးထိတာကိုင်တာ၊ နမ်းတာမျိုးတွေကို လိုလိုလားလား ဆန္ဒတွေဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါသည်။ ဒီကနေစပြီးကျွန်မတို့ မိန်းခလေးတွေဟာ ရည်းစားတွေထားကြပြီး ကာမမှုကို ရှေးရှုလာပါတော့သည်။

ကိုင်တော့မကိုင်ကြည့်ဖူးပါ။ ဒါပေမဲ့ မစန်းကြည်၏ ကားကားစွင့်စွင့် ရှိလှသော တင်ပါးကြီးတွေက မာတင်းပြီး နေမည်ဆိုသည်ကိုကား ဖိုးတုတ် တစ်ယောက် ကောင်းကောင်းကြီး သိနေသည်။ တနေ့တနေ့ ဒီတင်ပါးကြီးတွေကို ခိုးခိုးကြည့်ပြီး လူပျိုသိုး ဖိုးတုတ်လီးတောင်ခဲ့ရတာ မနည်းပေ။ ကလေးတစ်ယောက် အမေဆိုပေမဲ့ မစန်းကြည်က တသားမွေး တသွေးလှသည်။ အသားကလည်း ဖြူတော့ လုံးကြီးပေါက်လှ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတော်ကြည့်ကောင်းလှသည်။ ကြည့်ကောင်းသည်ဆိုပြီး ဖိုးတုတ်ဗြောင်ကျကျ မကြည့်ရဲပေ။ ဖိုးတုတ်တို့သားအမိကို မစန်းကြည်တို့ လင်မယားက အများကြီး ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက် ထားတာ ဖြစ်သည်။ ဖိုးတုတ်တို့ လက်ပံရွာမှာက မစန်းကြည်တို့ လင်မယား… အဲ… သူ့လင်ဘအေးနှင့် မစန်းကြည်တို့က ရွာ မျက်နှာဖုံးတွေ။ စီးပွါးရေး ပြေလည်သည်။ အိမ်ခြေတရာ မကျော်သော သူတို့ရွာလေးတွင် လယ်ယာ၊ခြံ၊ကျွဲနှင့်နွား တို့ဖြင့် အဆင်ပြေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သုံးဧကလောက်ရှိသော ခြံကြီးရှိပြီး သည်ခြံထဲမှာပင် ဘအေးနှင့် မစန်းကြည် တို့က ပျဉ်ထောင်သွပ်မိုး အိမ်ကြီးဆောက်၍ နေရုံမျှမက ခြံထောင့်တနေရာတွင်လည်း ဖိုးတုတ်တို့ သားအမိအတွက် အခိုင်အခန့် ဓနိမိုးတဲလေးဆောက်၍ ပေးထားသေးသည်။

အထာပေးလို့ကတော့ လာထားပဲ

ညီညီအောင်လည်း သူ့ကို ဒေါ်ခင်ပက အထာပေးနေတယ် ဆိုတာကို ရိပ်စားမိလိုက်တယ် ။ ဗန့်ဗွေးကုန်းကို မုဒိန်းမှူ အတွက် သွား စုံစမ်းစစ်ဆေး လို့ပြီးရင် ကျွန်းတောကုန်းရွာကို လာခဲ့..သူ့အိမ်မှာ နား..ညနေ ထမင်းစားပြီးမှ ပြန်ဖို့ ဒေါ်ခင်ပက ပြောတယ်လေ ။ ညီညီအောင်လည်း မိန်းမ မလုပ်ရတာ ကြာနေပြီ ဆိုတော့ နွားသိုးကြိုးပြတ် ဆိုသလို တအား ထန်နေတော့ ဒေါ်ခင်ပလို ဖြူဖြူ သန့်သန့် တောင့်တောင့် မိန်းမတယောက်ကို ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်ငြင်းမလဲ ။ ဒေါ်ခင်ပ သည်လင်မရှိတာ ကြာပြီ ။ စီးပွားကို လောဘတကြီး ဖိရှာနေခဲ့ရပြီး သည်ကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့တာက သမီးအိအိ တသက်ဘဲ ။ သိပ်ပြီး တောင့်တလိုလားခဲ့တဲ့ ရက်တွေနေ့တွေတော့ ရှိခဲ့ တာပေါ့ ။ ကျိတ်မှိတ်ခံစား ခဲ့ရတာ ။ အခုလို ယောကျ်ားပီသတဲ့ စခန်းမှူး ညီညီအောင်လို လူရွယ်တယောက် နဲ့ ဆုံဆည်းရတာက ဒေါ်ခင်ပအတွက် တအား ပျော်စရာ ဘဲလေ ။ ညီညီအောင်ကို သူလိုချင်တာလေး ပစ်ကျွေး လိုက်ရင် တအား ကျေနပ် သဘောကျသွားပြီး ဒေါ်ခင်ပအတွက် အားကိုးအားထား ရမယ့် လင်ယောကျ်ားတ ယောက် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လာနိုင်တယ် ဆိုတော့ ပေါ်တင်ဘဲ လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်တော့တယ်လေ ။ ညီညီအောင်ကလည်း သူမ ခင်းပေးလိုက်တဲ့ လမ်းကို ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း လျောက်ဝင်လာသည် ။

ဆရာမ နှင်းနှင်း က အိမ်ထောင်သယ် ဒါပေမဲ့ သူ့ယောက်ကျား အဝေးမှာ သူကသူ့သားနဲ့နေတယ် သူ့ယောက်ကျားက တလတခါတောင်ပြန်လာချင်မှ လာတာ။ ဆရာမ နှင်းနှင်း က အသက်ကသာ ကြီးတာ ကာမစိတ်ကတော့ရှိတုန်း ပထမတုန်းကတော့မသိပါဘူး နောက်ပိုင်းကျမှ တဖြေးဖြေး ရိပ်မိလာတာ။ ဆရာမနှင်းနှင်းကို ဘယ်လို ဂွင်ဖန်ပြီး လိုးရရင် ကောင်းမလည်းဆိုပြီးတော့ စိတ်ကူးနဲ့ ကြံစည်ကြည့်နေမိတယ်။ သူ့အိမ်နဲ့ ကျွန်တော်နေတဲ့အိမ်က တဝင်းထဲ အိမ်ကတော့ သက်သက်စီ ခြံစည်းရိုးက ကာမထားဘူး။ ကျွန်တော့ အိမ်ခေါင်းရင်းမှာက သူတို့ရေကန် ရေချိုးတဲ့ နေရာနဲ့ ကျွန်တော့်အိပ်ခန်းပြတင်းပေါက်နဲ့က တန်းနေတာ။

အဲဒါနဲ့ တရက်ကျတော့ နေ့လည်ထမင်းစားကျောင်းဆင်းတဲ့အချိန် ရေချိုးပါလေရော။ အိမ်မှာကဘယ်သူမှမရှိဘူး။သူအိမ်ကလည်း သူတယောက်တည်းရယ် သူ့သားကတက္ကသိုလ်ကျောင်းတတ်နေတာ။ အဲဒါနဲ့ ဟုတ်ပြီ ကြံစည်ထားတဲ့အတိုင်း ပြတင်းတံခါးပေါက်ဖွင့်ပြီး အသာလေး ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုနဲ့ နေလိုက်သေးတယ်။ ပြတင်းတံခါးဖွင့်လိုက်တော့ ခဏမော့ကြည့်ပြီး သူ့ဟာသူ အဝတ်လျှော်နေတယ်။ ကျွန်တော် လည်း အင်္ကျီ တွေပုဆိုးတွေအကုန်ချွတ်ပြီး ကျွန်တော့်လီးကို သံလွင်ဆီလေးနဲနဲဆွတ်ပြီး ဆွပေးနေတယ်။ သူ့နေရာကနေ သေချာကြည့်ရင် ကျွန်တော်လုပ်နေတာတွေကို သေချာပေါက်မြင်ရတယ်။ တခြားလူတွေမြင်မှာတော့ စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး။ ကျွန်တော်က အခန်းထဲမှာဆိုတော့ အေးဆေး လီးကိုင်ပြီးဆွနေတာ သံလွင်ဆီနဲ့ဆိုတော့ လီးကမဲပြောင်တင်းပြီး အကြောတွေက ထောင်လာတော့တယ်။

သက် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အလှကို သူမြင်လိုက်တော့ အရမ်းမှင်သက်မိသွားသည် အရင်ကတည်းက သူ့အလှကို မြင်ဖူးနေပေမယ့် သူဒီလောက် မှင်သက်ခြင်းမဖြစ်မိခဲ့ အရင်ကတော့ သူဝတ်ထားသည့် ဖင်ကျပ်ဘောင်းဘီလေးအောက်မှ တင်းရင်းထားဝိုင်းသည့် ဖင်အလှကို မြင်ပြီးလီးတွေ တဒိတ်ဒိတ်တောင်ပြီးခုန်နေခဲ့ပေမယ့် ဒီလောက်ထိ မဖြစ်ခဲ့ ပြီးတော့ သိပ်ကိုလှပ ပြီး တင်းရင်းသည့် နို့သီးတွေ ထင်တာကတော့ ဘော်လီပုံကောင်းမှုကြောင့် သိပ်ကိုလှပနေသည်ထင်ခဲ့မိတာ။ ဒီလောက်ထိ နို့သီးတွေကလည်း ဝိုင်းစက်ပြီး လှပနေတာကို မတွေးမိခဲ့။ အခုတော့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့မြင်ရပြီ။ သူ့ရှေ့မှာ သက် တစ်ကိုယ်လုံးက အဝတ်အစားတွေ မရှိ ဝိုင်းစက်သည့်တင်ပါး(ဖင်) ၊ စူဖြိုးသည့် နို့များပြီးတော့တုတ်ခိုင်သွယ်ပြောင်းသည့် ပေါင်တံဖွေးဖွေးများနှင့် ပေါင်ကြားကအမွှေးပါးပါးလေးများ အောက်မှာ သူ့ကို မျက်စပစ်နေသည့် စောက်ပတ်ကလေး။ အို…လှလိုက်တာ သက်ရယ်…သူ ရေရွတ်မိတော့ ။ သက် က သူ့ကို ရှက်နေသည့် မျက်ဝန်းတစ်စုံကို လက်ဆောင်အပိုပေးပြန်သည်။

သက် ရဲ့ အနားကို သူကပ်သွားပြီး စောက်ပတ်လေးကို ဘယ်လက်ဖဝါးဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်တော့ သက်က မသိမသာလေး ညည်းတွားသံပြုတော့သည်။ သက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို သူ ညာဘက်လက်ဖြင့် သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး စောက်ပတ်ကို ကိုင်ထားသည့်လက်ကို သက်ရဲ့ ကုပ်ပိုးလေးကို ဆွဲယူပြီး သက်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်နမ်းလိုက်သည်။ “အင်း..အွန်း..အွန်း” အသံလေးများဖြင့် သက် က သူ့အနမ်းများကို ခံနေရရှာတော့သည်။ သက်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလွှာဖူးဖူးလေးများက သူ့ကို ဝိုင်ချိုတစ်ခွက်လို ယစ်မူးစေသည်။ ရည်းစားဘ၀ ကတည်းက သူ့ကို ပြုစားနိုင်ခဲ့သည့် စတောဘယ်ရီရောင် နှုတ်ခမ်းထူထူများ။ သူအခုတော့ သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီ။ သက်ကို သူချစ်တယ်။ ချစ်ခြင်းဖြင့် ဖွဲ့သော အပြာရောင်ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို သူ ဒီည စီမံခန့်ခွဲတော့မယ်လေ။ “သက်ရယ် ချစ်တယ်ကွယ်” ဆိုတော့ သက်က ဘာမှပြန်မပြော သူ့ကို သိုင်းဖက်ထားသည်။ သက် နို့သီးတွေကို အားရပါးရ စို့ပစ်တော့သည်။ “အင်း…ဟင်း..ဟင်း…ရှီး…” ညည်းတွားသံလေးများပြုသည်။ သက် ခံစားရခက်သည်ထင်သည်။ အခုမှနို့အစို့ခံဖူးတာဆိုတော့ နည်းနည်ေးတာ့အနေရခက်မပေါ့ သက်ရယ်။ ပြီးတော့ သက်ရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ချေ ပေးတော့ သက်က ခြေထောက်တွေ ပျော့ခွေသွားသည်။