Love

အဟမ်း… အဟမ်း … အိမ်ထဲမှာ နှစ်ယောက်ထဲရှိတုန်း ကေခိုင် နဲ့ ကျနော် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုမေ့လျော့ကာ လျှာချင်းစီးချင်းထိုးနေတဲ့ အချိန် ချွဲမကြပ်ပဲဆိုးနေမှန်းသိသာလွန်းတဲ့ အောင်ကျော် ရဲ့ ချောင်းဟန့်သံကြီး ထွက်လာတော့ ကေခိုင် ကသူ့နို့အုံပေါ်ရောက်နေတဲ့ကျနော့် လက်ကို အမြန်ဆွဲချလိုက်တယ်…ရှက်လဲရှက်သွားပုံပဲ အောင်ကျော် …မင်း အထဲဝင်လာတာ အသံလေး ဘာလေး ပေးပါလာကွာ… အော်… ရဲလေးရယ် …အိပ်ဇော ပေါက်နေတဲ့ ငါ့ဆိုင်ကယ်ကြီး ခြံထဲဝင်လာတောင်မကြားဘူးလားကွာ… ဟုတ်လား မင်းဆိုင်ကယ်သံကဒီနေ့မှတိုးနေသလားလို့ အဟီး… ကိုယ့်အပစ်နဲ့ကိုယ်မို့ ကျနော် အောင်ကျော့်ကိုသွားဖြဲပြလိုက်တယ်… သူ့မိဘတွေရှိတဲ့ တောင်ကြီးကို ခဏအလည်သွားတဲ့ အိမ်ရှင် သန်းဇော် လဲရောက်မလာပါစေနဲ့အုံးလို့လဲဆုတောင်းရသေးတာ …ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပီး ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့အိမ်သော့အပ်သွားတဲ့ အတွက် မောင်မင်းကြီးသား ကျန်းမာပါစေချမ်းသာပါစေပေါ့ … လီး…တိုး ရမှာလား ပိုကျယ်လာတာကွ မင်းတို့ သာမွှန်နေလို့မကြားတာ… ဟာ …နင်နော် ဘာမွှန်ရမှာလဲ ကေခိုင် ကပြောပီး အနည်းငယ်တွန့်ကြေနေတဲ့ အင်္ကျီကို ဆွဲဖြန့် ကာထရပ်တော့ အောင်ကျော်က သွားတော့မှာလား ကေခိုင်… နင်ကလဲ ငါကစတဲ့ဟာကို အေးဆေးလုပ်ပါဟ (အဲလေ) နေပါဟ…အိမ်ကပြန်အုံးမှာလား ညပဲရောက်တော့မယ် ပြန်လာနေရအုံးမှာပေါ့ မနေဘူးပြန်ပီ …နောက်ကျရင် အမေဆူလိမ့်မယ် ညပါမထွက်ရရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

မူမူချယ်တယောက် မနေ့ညက ထူးထူးဆန်းဆန်း အိပ်မက်မက်သည်။ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ကိုကိုဇေ၏ မင်္ဂလာဆောင်ပုံကိုကြည့်ရင်း ကိုကိုဇေယောက္ခမကို အိပ်မက်ထဲ ထည့်မက်သည်မသိ။ ကိုကိုဇေက နောက်ပိုင်း သူမကို အရင်လို လာလာလိုးခွင့်ရတော့ သူမကို အမ်းဘလောက် ပြန်လုပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကို ထားသွားသည့် ရည်းစားဟောင်းဆိုသော်လည်း အဖုတ်ကျိန်းနေအောင် ချစ်ရသူမို့ မမေ့နိုင်ဖြစ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုကိုနှင့် ပတ်သက်သည့် အကောင့်များကို လိုက်ကြည့်ရင်း အိပ်ပျော်သွားသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူမက ကိုကို၏ ဇနီးဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ယောက္ခမများကတော့ အပြင်လိုမဟုတ်ပဲ ကိုကိုမိန်းမ မိဘများဖြစ်နေသည်။ ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် အိပ်မက်ဆိုတော့ ပြောရခက်လှသည်။ အမှန်ဆို ကိုကိုမိဘများက သူမ၏ ယောက္ခမဖြစ်ပြီး သူမ၏ မိဘများကို ကိုကိုယောက္ခဖြစ်ရမည်။ ခုတော့ သူမကသာ ကိုကို၏ ဇနီးဖြစ်နေသည်။ ကိုကိုမိဘများကို မတွေ့ရပဲ ကိုကိုယောက္ခမကိုသာ သူမယောက္ခအဖြစ်တွေ့ရသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် အလိုလိုသိနေသည်က ကိုကို့ကွယ်ရာတွင် ကိုကိုယောက္ခမဦးရိုင်းက သူမကို အမြဲခိုးခိုးလိုးသည် ဆိုသည့်အချက်ပင်ဖြစ်သည်။ ကိုကိုကလည်း မသိဘူးဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း သူမက ကျေနပ်နေသည်။ ထို့နေ့၌ ကိုကိုအလုပ်သွားတော့ သူမက မီးဖိုးခန်းတံမျက်စည်းလှည်းပြီး ဧည့်ခန်းကို တံမျက်စည်းလှည်းနေသည်။ ဦးရိုင်းက သူမကို နောက်ကနေ လာဖက်သည်။ ထို့နောက် သူမကို ဆိုဖာပေါ်တွန်းလှဲသည်။ သူမက ဦးရိုင်းကို တွန်းထုတ်သည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ မဆာဘူးလား ငါဆာနေပြီကွ၊ မင်းယောက်ျား အလုပ်သွားအောင် တော်တော်စောင့်ရတာ” “စော စောသေးတယ်” သူမက ငြင်းသည်။ “စိတ်မလာသေးတာလား။ ငါလုပ်ပေးမယ်” ယောက္ခမက သူမပေါင်ကြားအတင်းနှိုက်သည်။

“ ရဲမင်း….တော်ပြီလေကွာ….”

“ အာ…ဟာ….ဒါ ငါ ရေချိန် မကိုက်…..မကိုက်သေးဘူး…..မင်း…မင်း လဲ ထပ်ချကွာ ထွန်းလင်း ဟေ့ကောင်..်…….”

“ ငါ ….တော်ပြီ….ဒီအနေလောက်ပဲ ကောင်းတယ်….၊ မင်းလဲ ဒီဟာကုန်ရင် တော်တော့ကွာ….”

ရေချိန်မကိုက်သေးဘူး ဆိုသော ရဲမင်း တစ်ယောက် စကားက လေသံတွေ မဆက်မိတော့ပဲ ခေါင်းကလဲ ငိုက်စိုက်ဖြစ်နေပြီ..။ ရဲမင်းကို ကြည့်ရင်း ထွန်းလင်း စိတ်ပျက်မိသည်..။ ရဲမင်းနှင့် ထွန်းလင်းတို့က တစ်မြို့တည်းသား ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ကြသည်..။ ဆယ်တန်းအောင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် ဇာတိ မုံရွာမြို့မှ အတူထွက်လာခဲ့ကြသည်..။ ရန်ကုန်တွင် အဆောင်နေ၍ ရရာအလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ရင်း နှစ်ယောက်စလုံး ဘွဲ့တစ်ခုစီ ရခဲ့ကြသည်..။

အဲဒီနောက် ရန်ကုန်မှာပင် ဆက်၍ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး စီးပွားရေးကို ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်..။ နောက်ပိုင်း ရဲမင်းက ကီလီတွင် ငါးဒိုင်ပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ချိုမွန်ဆိုသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့သည်..။ ထိုအချိန်တွင် ထွန်းလင်းက တက္ကစီကား ၃ စီးပိုင်နေချေပြီ..။ ရဲမင်း အိမ်ထောင်ကျပြီး ၆ လမျှ အတူနေခဲ့ကြပြီး နောက်မှ ထွန်းလင်းက သူပိုင်ကားများကို ရောင်း၍ မုံရွာသို့ ပြန်သွားခဲ့ရာ မုံရွာတွင် အိမ်ထောင်ကျကာ ပဲနှင့် ထန်းလျက် အရောင်းအဝယ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်..။

သဲ ဝေးရတဲ့ရက်တေများနေပီနော် တကယ်ဆိုအနားမှာတူတူနေပီး ဆန္ဒတေဖြည့်စီးရင်း နွမ်းလျှရမယ်အချိန်တွေ နှမျောစရာသဲရယ်…” ဟုပ်ပါသည် ငလင်းနှင့် မမြတ်တို့ တစ်လမှ တစ်ခာတောင်တွေ့ဖို့အလွန် ခက်ခဲလွန်းသည် ငလင်းက ရုံးဝန်ထမ်း မမြတ်က ပုဂ္ဂလိဂ ဝန်ထမ်း တွေ့ဖို့ရက် မနည်းညှိုယူရသည် ယခုတော့ ခက်ခဲသည့်ကြားက တူရှိချိန်သာတည်း “မောင် အာ့စကားတေ မပြေားတော့ပါနဲ့လား ခုပဲ မ မောင့်ရင်ခွင်ထဲ မအားတဲ့ကြားက မှေးစက်ဖို့ အို.. မောင့်ဆန္ဒဖြည့်ဖို့ရောက်နေပီလေ မောင့် သဘောကြ မ ဖြည့်စီးပေးပါ့မယ်နော်” “အင်းပါ သဲရဲ့ မောင် လွမ်းလွန်းလို့ ပါ” “ကဲပါ မောင် ဘာတေစောင့်နေတာလည်း မ လည်းလွမ်းလှပီ” ဟုပ်ပါသည် မမြတ်က တဏှာကြီး သည် တစ်ခါတွေ့ပီး လေးခါလောက် လိုးလို့ပီးမှ သူ အာသာပြေသည် ငလင်း လည်းခေ သူမဟုပ် သူ့လီးက သိပ်မရှည် သိပ်မတုပ် ဒါပေမယ့် လိုးချက်သိသည် ဒါကိုပင်လျှင် မမြတ် အစွဲကီးစွဲသည်

“အင်းပါ မ ရဲ့ ဘာလည်း မ လည်း အလိုးခံချင်နေပီပေါ့ ” “မောင်ရယ် ပြေားရက်လေးခြင်း ခံချင်တာပေါ့ မလေ မောင်မရှိတဲ့ည ဆို ဖေ့ဘွတ်က အောစာတေဖတ်ပီး စိတ်ဖြေနေရတာ ဒါပေမယ်ပီးခါနီးတိုင်း မောင်ပို့ထားတဲ့ ညီလေးလီးပုံကြည့်ပီး ပီးရတာပေါ့” “အင်းပါ မရဲ့” ဇာတ်ရှိန်မြင့် လာပေပီ ငလင်း မမြတ်ရဲ့ တင်းရင်း ပြူငှါလှသော ချိုသီးလေးတေကို တစ်ဖက်ကစို့ရင်း လက်တစ်ဖက်က ချိုသီးတစ်ဖတ်ကို ချေပေးနေသည် မမြတ် ငြီးစပြုလာသည် ခေသူမဟုပ်သူ ငလင်းက တစ်ဖြေးဖြေး လျှော်ဆင်း သွားရင်း ချက်ပေါက် ကလေးကို လျှာနှင့်စက်ဝိုင်းပုံသဏာန် လျက်ပေးသောအခါ မမြတ် ကျက်သီးတေ တစ်ဖြန်းဖြန်း ထလျှက် “မောင် ရယ် မ မခံနှိုင်တော့ဘူး ထဘီချွတ်လိုက်ပါတော့နော်”

မိုးစက် နှုတ်ခမ်းတွေ နဲ့ မဲဇာ နှုတ်ခမ်းတွေ တော်တော် နဲ့ ခွာလို့မရကြဘူး ..။ နှုတ်ခမ်းချင်း ဂဟေဆက်နေကြတာ အကြာကြီး . .။ မဲဇာ ကလဲ မိုးစက် ကို ဖက်ထားတာ ကိုယ်တွေ ပူးကပ်နေ သည် ..။ မိုးစက် ရဲ့ မို့မောက် ကော့တင်းနေတဲ့ ရင်သားတွေ မဲဇာရဲ့ ရင်ဘတ်ကြီး မှာတအားကပ် နေသည် ..။ မဲဇာ ရဲ့ လက်ဖဝါးတွေက မိုးစက် ခါးလေး ကို တအားဖက်ထားရာက အောက်ဘက် ကို ရွေ့လျား သွား သည် ..။ ခါးသေးသေးလေး အောက် က ဝိုက်ကားဖုထွက်နေတဲ့ တင်ပါးအိအိတွေ ကို ပွတ်သပ်နေ သည် ..။ မိုးစက် လဲ မဲဇာ ကို တအားပြန်ဖက်ထား နေမိပြီး ရင်တွေ အရမ်းတုန်နေပြီး ဘာကိုမှ မသိတော့ ..။ မဲဇာ နဲ့ နမ်းတိုင်း မိုးစက် ပေါင်ခွဆုံ က ပတ်ပတ် က အရေတွေ တအား ယိုစီးကျလာတာ မိုးစက် သတိထားမိ နေသည် ။ မဲဇာ က မိုးစက် ကို နမ်းနေရာ က နှုတ်ခမ်းချင်း အခွာမှာ မတ်တပ် ထ ရပ်လိုက် သည် …။ “ ချစ်တယ်..မိုးစက် ရယ် ..ကိုကို မိုးစက် ကို သိပ်ချစ်တယ် …ကိုကိုတို့ ဒီ လောက် နဲ့ဘဲ ရပ်လိုက်ကြရင် ကောင်းမယ် ..ကိုကို လေ..မိုးစက် ကို လက်ထပ်တဲ့အချိန် ရောက်တဲ့အထိ ဒီထက် မလွန်ချင်ဘူး ..မိုးစက် ကို ကိုကို က တကယ် ချစ်တာပါ ..ကိုကို့မေတ္တာ ကသန့်စင်ကြောင်း ကိုကို ပြချင်တယ် ..” မဲဇာ သည် တကယ်ဘဲ မိုးစက် ကို လွန်လွန်ကျူးကျူးတွေ လုပ်မိသွားမှာ စိုး သည် ..။

ဇန်နဝါရီလ ၅ ရက်နေ့ ၊ စနေနေ့ ဖြစ်သည်..။ သည်နေ့သည်ရက်ဟာ အခြားသူတွေ အတွက်တော့ ထူးခြားမည် မဟုတ်သော်လည်း ကိုခင်ကျော်နှင့် မအေးအေးဝင်းတို့အတွက်တော့ ထူးခြားသည့်နေ့ ရက် တစ်ရက် ဖြစ်သည်..။ သူတို့နှစ်ယောက် အိမ်ထောင်ကျသည်မှာ နှစ် နှစ်ကျော်သာ ရှိသေးသည်..။ ချစ်လို့ ခင်လို့ ချလို့ လိုးလို့ မဝသေးပဲ ကောင်းတုန်း…။

ဒါပေမယ့် သူတို့ လင်မယားနှစ်ယောက် ချစ်တင်းနှီးနှော ကာမစပ်ယှက်ကြရသည့် အချိန်များက နည်းပါးလှသည်..။ ဒါကလည်း ကျန်းမာရေ ချို့တဲ့နေကြလို့ မဟုတ်..။ သူတို့၏ ကြီးပွားရေး စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများကြောင့် ဖြစ်သည်..။ အေးအေးဝင်းသည် အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ရ တစ်ယောက်ဖြစ်ကာ အစိုးရဌာနတစ်ခုတွင် အရာရှိမ တစ်ယောက်အဖြစ် အလုပ် လုပ်ကိုင်နေသည်..။ ခင်မောင်ကျော်ကတော့ အစိုးရ အလုပ်မလုပ်..။ ကိုယ်ပိုင် အရောင်းအဝယ် အလုပ်သာ လုပ်သည်..။ အသက်အရွယ်ကလည်း ငယ် ၊ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကလည်း ကောင်း ၊ အသိုင်းအဝိုင်းကလည်း ကောင်းသည့်အတွက် စီးပွားဖြစ်ခဲ့သည်..။

ငွေတွေရသလောက် အလုပ်ကိုလည်း နေ့နေ့ညညဆိုသလို ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ခဲ့ပေရာ ၊ ခင်မောင်ကျော်မှာ မယားချောလေးနဲ့အတူ ကာမစပ်ယှက်ရန် အချိန် မပေးနိုင်ခဲ့..။ သို့ပေမယ့် လတစ်လ၏ ပထမဆုံးသော စနေနှင့် တနင်္ဂနွေနေ့များတွင်တော့ လုံးဝ အားလပ်ခွင့်ယူကာ လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး လိုးကြဆော်ကြဖို့ ရက်သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်..။ ထိုနှစ်ရက်တွင် ခင်မောင်ကျော်သည် စီးပွားရေး အလုပ်များကို ရပ်နားသည်..။ အိမ်ရှိ ထမင်းချက်နှင့် အိမ်ဖော် မိန်းခလေးတို့ကိုလည်း အားလပ်ခွင့် ပေးလိုက်သည်..။ အေးအေးဝင်း၏ ကားကို မောင်းသော ဒရိုင်ဘာ ကျော်မိုးသာလျင် အိမ်တွင် ရှိသည်..။ သို့သော် ကျော်မိုး၏ ကားဂိုဒေါင်မှာ အိမ်နှင့် သီးခြားဖြစ်ပြီး ကျော်မိုးသည် ကားဂိုဒေါင် အပေါ် ထပ်ခိုးပေါ်တွင် နေရသောကြောင့် အေးအေးဝင်းနှင့် ခင်မောင်ကျော်တို့နှစ်ယောက်မှာ အိမ်ပေါ်တွင် လွပ်လွပ်လပ်လပ်နှင့် စိတ်တိုင်းကျ အပျော်ကြူး ကာမစပ်ယှက်နိုင်သည်..။

အပိုင်း(၁) ထွန်းခင်သည်ငယ်ငယ်ကတည်း ကဆံပင်ကိုစွဲလန်းစိတ်ရှိသူတယောက်ဖြစ်သည်. ဘယ်လောက်တောင်စွဲလန်းလည်းဆိုရင် အိမ်နီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည် မိန်းကလေးတွေ ခေါင်းလျှော်ရေချိုးနေတာ တွေ့ရင်သူ့မှာ ဆံပင်ရှည်တွေကို ခိုးခိုးကြည့်ပြီး စိတ်မှန်းဖြင့် ဂွင်းထုရတာကို နှစ်သက်နေမိကာ ကြာလာတော့အားမရတော့ဘူး ဖြစ်နေတော့သည်. ထိုအခါအိမ်နီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည် မိန်းကလေးတွေ အိမ်ကိုအလည်သွားပီး သူတို့ဆံပင်အကျွက်တွေကို သူတို့မသိအောင်လိုက်ရှာယူပြီး အိမ်ရောက်ရင်ဆံပင်ရှည်အကျွတ်တွေကို နမ်းပီးဂွင်းထု ရတာပိုကြိုက်လာတယ်. အိမ်နီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည်မိန်းကလေးကိုလည်း အမြဲစားဖို့ ချောင်းနေတော့လေသည်. ဒါနဲ့ထွန်းခင်က တက်စီ ကားမောင်းတာလေ မိဘတွေ မရှိကြတော့ဘူး. တစ်ကိုယ်တည်း လူပျိုကြီးလည်းဖြစ်သည်. ထွန်းခင်ကားကို ဆံပင်အရှည်ကြီးတွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေ ငှားစီးတဲ့နေ့များဆိုရင် ထွန်းခင်စိတ်ရိုင်းတွေဝင်လာပြီး တနေရာရာ ကိုခေါ်သွာပြီး ဆံပင်အရှည်ကြီးကို စိတ်ထဲရှိတာ လုပ်ပစ်လိုက်ချင်တော့တယ်.

ဒါပေမဲ့ ခက်တာက ထွန်းခင်မှာနေရာမရှိဘူးလေ. အဲ့တော့ ထွန်းခင်ဘဝက ဆံပင်ရှည်အကျွတ်တွေ ရှာလိုက်ဂွင်းထုလိုက်နဲ့ပဲ စိတ်ဖြေနေရတော့သည်. ဒီလိုနဲ့ တနေ့ကြတော့ ထွန်းခင်ကိုလူတယောက်လာရှာတယ်. “ဟေ့. ထွန်းခင်ရေ…..” အိမ်ရှေ့ကနေ ရပ်ကွက်လူကြီးဦးအေမောင်ခေါ်တာနဲ့ “ဗျာ….ဦးလေးအေးမောင်. အေးဒီမှာ မင်းကိုရှေနေ့ တယောက်လာရှာလို့ လိုက်ပို့တာ…”ဟုပြောပြီး လူတယောက်ခေါ်လာလေသည်. “အော်….ဒီကဦးလေးက ကျွန်တော့ကို ဘာဖြစ်လို့ လိုက်ရှာတာလည်းမသိဘူး”ဟုထွန်းခင်က အိမ်တံခါးဖွင့်ရင်းမေးမြန်းလိုက်သည်. “ဒီလိုပါငါ့တူ…. မင်း ဦးဝင်းဇော်ကိုသိလား”ဟု တိုက်ပုံအမည်းရောင်နှင့်လူကမေးလိုက်သောအလာ ထွန်းခင်တချက် စဉ်းစားလိုက်ပြီး “သိတယ်လေ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ညီလေ.ဦးလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ. ကျနော်နဲ့တောင် မတွေ့တာအတော်ပြီ” ်”အေး ဟုတ်တယ်. သူဆုံးသွားတာတနှစ်လောက်ရှိပြီ.

ည… အားလုံးတိတ်ဆိတ်၍နေသည်။ ခင်ဖုဏ်းသည်မျက်လုံးကြောင်၍နေ၏။ အိပ်မရသော်အကြောင်းအရင်းကလည်း ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား…… ကိုယ့်အပေါ်မှာလည်း တာဝန်တစ်ခုရှိနေပြီကော….. သေချာပါသည်….. သို.သော် ထိုတာဝန်သည် လူသိရှင်ကြားမဖြစ်စကောင်းသောတာဝန်…. အစ်မတော် စောကလျာ ပေးအပ်ထားသောအထူးတာဝန်ဟုဆိုရမည်။ခင်ဖုဏ်းသည်စင်စစ် ကျေးတောသူမလေးသာဖြစ်၏။ အားလုံးကို ခင်ဖုဏ်းကြောက်ပါသည်၊ လေးစားရပါသည်၊ ထိုင်ဆိုထိုင်၊ ထဆိုထရသောခင်ဖုဏ်းဖြစ်ပါသည်။ မည်သို.ဖြစ်စေကာမူ ခင်ဖုဏ်းတစ်ယောက် မိမိဘဝကိုမိမိကျေနပ်ပါသည်။ ခင်ဖုဏ်း၏ရုပ်ရည်ကား တောနှင့်မတန်လေသောကြောင့်လားမသိ၊ သို.တည်းမဟုတ် နန်းထိုက်လေသောကြောင့်လေလားမသိ၊ မမျှော်မှန်းရဲသော ရွှေနန်းတော်အရပ်ဆီသို.ရောက်ခဲ.ရပါပြီ။ဒူ..ဒူ..ဒူ..ဒူ တစ်ချက်ခြင်းတီးခတ်လိုက်သော ရွှေဗဟိုရ်စည် သံကိုနားစွင့်မိတော့ (၁၀) ချက်တောင်တီးပြီကော…….. ခင်ဖုဏ်းသည်အိပ်ရာမှ လူးလဲထကာတံခါးကိုအသာဖွင့်၍ထွက်ခဲ့၏။ ထို.နောက် မမစောကလျာ ရှိသောအဆောင်ဖက်ဆီသို. အရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ကာသွားနေ၏။ ရှမ်းပြည်မှကြွရောက်လာသည့် ယခုတလော နိူင်ငံတော်ပြည်အရေးကလည်း ကောင်းလှသည်မဟုတ်….. ဘဝရှင်မင်းတြားကြီး၏ ကျန်းမာရေးကလည်းမကောင်း….. အစွမ်းထက်သောတောကြောင်တို.ကလည်း ပုန်ကန်ထြွသည်မျှအထိတော့ခင်ဖုဏ်းသိထား၏ြ ွ သို.သော် သည်ကိစ္စ် ခင်ဖုဏ်းနှင့်မဆိုင်ပါ။

ခင်ဖုဏ်းအနေနှင့် သည်ရွှေနန်းတော်ကြီးအတွင်းမှာ ကိုယ့်ကိုချီးမြှင့်မြှောက်စားသူတို. အငြိုညင်မခံရဖို.သာဖြစ်သည်။ ခင်ဖုဏ်းသည် အမှောင်ကိုတိုးလျှက် မမ၏အဆောင်တော်သို. တရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ခဲ.၏။ ထိုစဉ်….. ခင်ဖုဏ်းကိုယ်အား သန်မာသောလက်ချောင်းများ၏ဆုပ်ကိုင်သိမ်းပိုက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။ မင်း…..ဘယ်သူလဲ……. ထိုသူက ခင်ဖုဏ်း၏ရင်ဝသို. ဓါးမြှောင်ကိုရင်ဝသို.ချိန်ရွယ်ရင်းမေးလိုက်၏။ ခင်ဖုဏ်း ရင်ထိတ်လိုက်သည်မှာ အသားများပင်တုန်လို…. အသံထွက်ဖို.ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေး…… ပြော…မင်းဘယ်သူလဲ….. ထိုသူက နေရာရွှေ.၍ ထပ်မံဖြစ်ညှစ်လိုက်သောအခါ ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်အစုံကိုဖိမိလျက်သားဖြစ်သွားရသည်။ထိုသူ၏လက်အစုံသည် ခင်ဖုဏ်းထံမှ ရုတ်ချည်းဖယ်ခွါသွားပြီးနောက် လရောင်မှိန်မှိန်၌ ခင်ဖုဏ်းမျက်နှာကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း…. ဟင်…လုံမပျိုပါလား…. မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ…. ညအချိန်မတော်ကြီးထွက်လာပုံထောက်တော့ မင်းသူလျှိုလား…. ထိုကဲ.သို.မေးပြီးနောက် ခင်ဖုဏ်းဆီမှအဖြေမရသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို ခါးမှပိုင်နိူင်စွာမကာ မလှမ်းမကမ်းရှိပန်းရုံအောက်သို.ခွေားလေ၏။ တစ်ဆက်တည်းပင် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်လုံးအနှံ.၌ လက်နက် (သို.မဟုတ်) စာချွန်တော် ပါ မပါ ရှာဖွေလေ၏။ သူ၏လက်များသည် ကြမ်းတမ်းပြီး နွေးထွေးနေသည်ဟု ခင်ဖုဏ်းထင်၏။ အထူးသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်နှစ်မွှာ၊ တင်ပါးအကွဲနှစ်ခုအကြားအထိစေ့စေ့ပေါက်ပေါက်ရှာ၏။

ဇာတ်လမ်းက ဒီလိုစတယ်။ …သေချင်းဆိုး ကာလနာကြီး … ရှင် ဒီ သေရည်တွေ သောက်လာပြန်ပြီလား။ ဒီမိသားစု ဒီလောက်နဲ့မွဲတာကို ကြည့်လို့ အားမရသေးလို့ပေါ့။ ဟုတ်လား။ ခွေးမြီးအိုအကောက်ကြီးရဲ့…..…..ဟာ .. မိန်းမကလည်း သေရည်မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ ဂျက်ဒင်နီယယ်ပါ။ ၁၈ နှစ်အထူး။ ငါ့သူငယ်ချင်း သင်္ဘောသား ကျော်ထွတ် ကမ်းပြန်ကပ်လို့ ပြုစုတာပါဟ။ ဒီမယ် ဂျက်ဒင်နီယယ်သောက်ရင် ကာမအားကောင်းတယ်လို့ ကျော်ထွတ်က… …. တိန်…. ….အမလေးဗျ.. စောက်ကောင်မရဲ့ စောက်ရမ်းလုပ်ရသလား….. စောက်ပတ်ပြဲမရဲ့။ နဖူးကွဲပါပြီဗျ။…. မိရွှေတုတ် လက်မြန်တာကတော့ ပြောမနေနဲ့။

အနားမှာရှိတဲ့ အပွေးတုံး သနပ်ခါးတုံးနဲ့ ကောက်ထုလိုက်တာ ဘမြင့် နဖူးကို သွေးဖြာကနဲ ရဲထွက်သွားတယ်။ …ဒီမယ် ကိုဘမြင့် ဒီအရည်တွေသောက်လာရင် အိမ်ထဲမဝင်ရဘူးဆိုတာ နားမလည်ဘူးလား။ ကျွန်မ တစ်ခါပဲ ခံမယ်။ နောက်တစ်ခါဆိုရင်တော့ ရှင်လုပ်သမျှခံမယ့်အစား ဖာပဲထွက်ခံလိုက်မယ်… ဂျိုင်း… ရွှေတုတ် အိမ်ရှေ့တံခါးကို ဂျိုင်းကနဲ ဆွဲပိတ်ပလိုက်တယ်။ ဘမြင့်ခမျာ အိမ်ရှေ့ခွေးကတက်လေးမှာ နဖူးကွဲကို လက်နဲ့ဖိပြီး မြည်တွန်တောက်တီးရင်း ကျန်ခဲ့ရှာတယ်။

တစ်နေ့ ကျနော်အလုပ်က ပြန်ရောက်ရောက်ခြင်း အမေဖြစ်သူက သားရေ မနက်ဖြန်ပိတ်ရက်မဟုတ်လား အမေ ဥပုသ်ကျောင်းသွားမလို့ အဲ့တာ သင်္ဘောဆိပ်နားကညဈေး သွားပြီး အမေ့ကို ဆွမ်းချက်စရာလေး တွေ သွားဝယ်ပေးပါလား အာ … သားမှပစ္စည်း ဈေးမသိတာ တော်ကြာအမေကဆူဦးမယ် အမလေးခိုင်းတောင်မခိုင်းရသေးဘူး နင်တစ်ယောက်ထဲ မသွားရပါဘူး ဘေးအိမ်က အန်တီငယ်ပါလိုက်မှာ အင်းအာ့ဆို သားညကျ ဘောလုံးပွဲ သွားကြည့်မှာနော် အေးပါ သွားသွား ဟီး အာ့ဆိုသွားပေးမယ် အန်တီငယ်ဆိုတာ က ကျွန်တော်တို့ အခုနေနေတဲ့အိမ်ကြီးကို သူတို့ဆီက ဝယ်ထားတာ ပြောရမယ်ဆို ရင် နှစ်လုံးထီ သုံ့းလုံးထီ ရောင်းတယ် လင်ရော မယားရော နောက်တော့ ရဲဖမ်းခံရတယ် ဆိုလား အဲ့တာကြောင့် အိမ်ရောင်းဘာရောင်းနဲ့ အခု သမီးအကြီးဆုံးအိမ်မှာ မိသားစု တစ်စုလုံးနေကြတာဗျ

အန်တီငယ်က မအူပင်သူ သူ့ယောကျ်ားက အစကရဲ တဲ့ ဘယ်လိုပြုတ်သွားလဲ တော့မသိဘူး အန်တီငယ် ပြောပြောနေတာ ငါ့ကို သူကလိမ်ခေါ်ပြီး ခိုးပြေးလာတာ သူစခန်းမှုးဘဝတုန်းကလေ ငါကရွာမှာ ကွမ်းတောင်ကိုင်ပေါက်စလေးပေါ့ ခိုးပြေးတုန်းကငါ အသက်တောင် မပြည့်သေးဘူး အခုများတော့လား အန်တီငယ်ပြောတာ ဟုတ်လောက်တယ်ဗျ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ အခုအသက် ၄၈တဲ့ ကလေး ၄ယောက်အမေ သာဆိုတာ လက်မောင်းသားတို့ဘာတို့ဆို တင်းနေတုန်း ဖင်ကြီးတွေကလဲ ကားတုန်းဗျ ဖရိုဖရဲ နေနေလို့သာ အသားဖွေးတော့ နုတယ်ထင်ရတာ တစ်ခါတလေ ဘော်လီတွေ ဘာတွေတောင် မဝတ်ဘူး ကွမ်းကလဲ စားသေး မိန်းမကြမ်းကြီးပုံစံနဲ့ပေါ့ ရေချိုးရင် တောင် တစ်ခါတစ်ခါ ထမိန်ကို ခါးလောက်ဝတ်ပြီး စပ်ပြာတိုက်တာ ဟဲ့ အောင်အောင် မပြီးသေးဘူးလား ကြာလိုက်တာ အဲ့လောက်ပြင်မနေနဲ့ နင်နဲ့ငါ သမီးရည်းစား ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး ဟဲဟဲ လာပြီ အန်တီငယ် ရေ ဆိုင်ကယ်ကို ထုတ်ပြီး ရပြီ အန်တီငယ်တက် ဘေးတစ်ဇောင်းတက်ပြီး အန်တီငယ် မိမိခါးကို လာဖက်လေသည်။