Love

`ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် ´´ ဖွတ် ဖွတ် ဖွတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ´´ အားးး အားးအ´´ ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် ´´ ပက်လက် လှန် လိုးခံနေသော ဝါဝါ စောက်ပတ်ထဲမှ လီးတံ ကို ချွတ်ပစ်လိုက်တယ် ။ အာကိုကြီး လုပ်လေကွာ ဘာလိုချွတ်ပစ်တာလဲ ´´ ဝါ့ ဖင်ကိုကြည့်ပီး လိုးချင်လို့ ဖင်ကုန်းပေးပါလားနော် လေးဘက်ထောက်လိုက်လေ ´´ အာ အဲ့လို ကြီး မလုပ်ပေးချင်ဘူးကွာ ´´ လုပ်ပါ ဝါ ရယ် ဝါ့ ဖင်ကြီး ကို ကြည့်ပီး လိုးချင်တယ်နော် ´´ မင်းဇော် ဝါဝါ့ ကို ခါးမှ ကိုင်ကာ မှောက်ပေးလိုက်ပီး တင်ပါးကြီး ကို အပေါ် ကို ဆွဲယူလိုက်တယ် ။ ဝါဝါ တစ်ယောက် ညင်းနေသော်လည်း ဖင်ကုန်းလျှက် သား ဖြစ်သွားပီ ။ ရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဝါဝါ အလိုးခံနေရပေမယ့် ဖင်ကြီး ကုန်းမထားချင် ။ ရှက်လည်း ရှက်နေသေးသည် ။ တသက်လုံး ဘယ်သူမှ မမြင်အောင် ဖုံးကွယ် ထားတဲ့ ဖင်ကြီး တပါးသူ ရှေ့မှာ လေးဘက်ကုန်းကြီး ဖြစ်နေသည် ။ အပျိုတစ်ယောက်မို့ အရှက်တော့ မကုန်သေးပါ။ သို့ပေမယ့် အခုတော့ ဖင်ကုန်းလျှက်သား ဖြစ်နေပီ ။ မင်းဇော်ကလည်း ဝါဝါ့ ဖင် နောက် မှ ကျကျ နန နေရာယူပီး လီးဒစ် တံကြီး ကို အဖုတ်ဝမှ တေ့လိုက်သည် ။ လုံးဝန်းသော ဖင်လုံးကြီး ကို ကိုင်ထားရသည်မှာလည်း အနှစ်အရသာ ရှိလှသည် ။အရင်နေ့တွေက ဝါဝါ့ ဖင်ကို ထမိန်ပေါ်မှာ ခိုးခိုး ပီး ကြည့်နေရသည် အခုတော့ ဖင်အဖွေးသား မြင်နေရပီး အခုလိုးနေရသည်မှာ မိမိ ရဲ့ ခယ်မချောချော လေး ဖြစ်နေတာ ကြောင့် မင်းဇော် စိတ်တွေ ပိုထန်နေမိသည် တင်ပါး နှစ်ခြမ်း ပေါ်ကို လက်ဖြင့် အသာ ပွတ်ပေးနေရင်း လီးတံ ကို အဖုတ် ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည် ။ အဖုတ် မှာ ရွဲစိုနေတာ မို့ ချောချောချူချူ ပင် ဝင်သွားသည်။ ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် ´´ အ အ အားး ကိုကြီး ဖြေးဖြေး ´´ အားးးး ဝါ့ ဖင်ကြီး တွေ က မိုက်တယ်ကွာ တုံးခဲနေတာပဲ ´´ ဖတ် ဖတ် ဖတ် ´´ အားးး ကိုကြီး နာတယ် အရမ်းမစောင့် နဲ့ အဲ့လောက် မခံနိုင်ဘူး အားးး ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် ´´ ဖတ် ဖတ် ဖတ် ´´ ဘွတ် ဘွတ် ´´ အားးး ကိုကြီး ကောင်းတယ် အားးး နာတယ် ´´ အင်းး ကိုကြီး စောင့်လိုးပီနော် အားးး´´ အင်းး ကိုကြီး လိုး အားးးလိုးးးးကွာ´´ ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် ´´ ခယ်မလေး ရဲ့ ဖင်တုံးကြီး ကို ကိုင်ပီးလိုးနေရသဖြင့် မင်းဇော် မထိန်းနိုင်တော့ သုတ်ရည်တွေ ထုတ်ချင်လာပီ။ အထုတ်အသွင်း တအား မြန်လာသည် ရှေ့မှ ဝါဝါ ကလည်း တအား အော်နေသည်။

ယနေ့သည် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ ချစ်သူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသည့် valentine day (ဖေဖော်ဝါရီ ၁၄ရက်နေ့) ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ရည်းစားရှိသူတွေက နေ့လည်ကတည်းက တလှုပ်လှုပ် တရွရွနှင့် ရုံးဆင်းရင်တော့ ဘယ်သွားမည် ဘယ်လာမည်ဆိုပြီး ပြောနေခဲ့ကြသလို၊ အတွဲမရှိသေးသူများကလဲ ညနေကျရင်တော့ ဘယ်သူနဲ့ တွေ့ဖို့ရှိတယ် ဘယ်ဝါနှင့် တွေ့ဖို့ ရှိတယ်ဆိုပြီး ဒိတ်လုပ်နေကြတာကို ကိုယ့်စာရင်းစာရွက်တွေနဲ့ ကိုယ် အလုပ်များနေသော လေးနွယ် နားကြားပြင်းကပ်အောင်ကို ကြားနေခဲ့ရသည်။ လေးနွယ်အတွက်တော့ ဗယ်လင်တိုင်းဒေးသည် သူမနှင့် မပတ်သက်ခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တနင်္လာနေ့ ရုံးပြန်ဖွင့်ဖွင့်ခြင်း ဘော့စ်စားပွဲပေါ် အမှီတင်ရမည့် စာရင်းရှင်းတမ်း ရီပို့ကိုထဲကိုသာ အာရုံကို နှစ်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မေ့လျော့ထားလိုက်သည်။ အခု အားလုံးပြီးသွားလို့ နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ တော်တော်ကြီးတောင် အချိန်ကလင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရုံးခန်းထဲမှ လေးနွယ်ထွက်လာပြီး ဓါတ်လှေကား ရှိရာ လျှောက်လာချိန်တွင် သူမတို့ အထပ်ရှိ ရုံးခန်းတိုင်းသည် တံခါးပိတ်လျှက်သား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကြည့်ရတာ အဆောက်အဦး တစ်ခုလုံး သူမတစ်ယောက်ထဲများ ကျန်တော့တာလား မသိ။ လေးနွယ် ပုခုံးတစ်ချက်ကို မသိမသာ တွန့်လိုက်ရင်း ချက်ချင်းဆိုသလို သူမတို့ အထပ်ဆီ ရောက်လာသော ဓါတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ပထမထပ် ခလုတ်ကို ခပ်သွက်သွက် နှိပ်လိုက်သည်နှင့် ဓါတ်လှေကားက အလိုအလျောက် ပြန်ပိတ်သွားသည်။ ခါတိုင်း ရုံးဆင်းလျှင် အလုအယက် တိုးဝင်ရသည့် ဓါတ်လှေကားထဲတွင် ဒီနေ့တော့ ဘယ်သူမှ မရှိလေရာ တံခါးဘောင်တွင် ကပ်ထားသော မှန်ချပ်ကိုတောင် အေးအေးဆေးဆေး လှမ်းကြည့်လို့ရနေသည်။ ခပ်မိမိပုံစံရှိသော အမျိုးသမီးချောလေးတစ်ယောက်က သူ့ကို ပြုံးတုံ့တုံ့ ပြန်ကြည့်နေတာကို တွေ့ရလေသည်။ ထိုအခိုက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဓါတ်လှေကားက တင်ခနဲ မြည်ကာ ရပ်သွားပြီး စေ့ထားသည့် တံခါးနှစ်ချပ်က ကွာဟသည်။ မှန်ထဲတွင် မြင်နေရသည့် လေးနွယ်၏ ပုံရိပ်လေး ဗြုန်းဆို ပျောက်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ထားသော ယောကျ်ားတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်က အစားထိုး၍ ဝင်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်က ဓါတ်လှေကား၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိမနေပဲ အထဲသို့ ဝင်လာယုံသာမက သူမကိုလဲ လှမ်း၍ ပြုံးပြလိုက်သေးသည်။ “ဆောရီးဗျာ .. ကျနော် လိုက်ခဲ့ပါရစေ “ နှစ်လိုဖော်ရွေဖွယ် အပြုံးနှင့်အတူ ယဉ်ကျေးသည့် စကားကြောင့် ပုံမှန်ဆိုလျှင် စကားနည်းတတ်သူ လေးနွယ်တောင် နှုတ်ခွန်းပြန်၍ ဆက်ဖြစ်သွားသည်။ “ရပါတယ် .. “ “အလုပ်တွေ လက်စသတ်နေရတာနဲ့ဗျာ .. တော်တော်ကြီးတောင် မိုးချုပ်သွားတယ် “ “ကျမလဲ အတူတူပဲ .. “ ထို့နောက်တွင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်ဆီမှာ တခြား ပြောစရာ စကားမရှိတော့သည့်အတွက် ဘယ်အထပ်ကို ရောက်နေပြီဆိုသည်ကို ပြသော ဓါတ်လှေကား၏ display panel ကိုသာ နှစ်ယောက်သား ငေးကြည့်နေမိသည်။

ဒေါ် တင့်တင့်တယောက် ခင်ပွန်းသည်တာဝန်ကျရာ တောင်ကြီးကို လိုက်မသွားမိတာ အမှားကြီးမှားသွားပလား စိတ်နဲ့ တညလုံးအိပ်မပျော်ခဲ့ဘူး။ အိမ်ထောင်သက် ၁၀နှစ်သက်တမ်းမှာ တခါမှအလိုးမပျက်ခဲ့တဲ့ အရာရှိဦးမောင်မောင်ဟာ မနေ့ကပဲ တောင်ကြီးကို ယာယီပြောင်းရွှေ့သွားရတယ်။ တကယ်တော့ ဦးမောင်မောင်ဟာ ဒေါ်တင့်တင့်ထက် ၁၀နှစ်အသက်ကြီးတယ်။

ဒေါ်တင့်တင့်ဆိုပေမယ့် အသက်က ၃၅နှစ်။ ငယ်ရွယ်နုပျိုသွေးသားတောင့်တတဲ့အရွယ်။ အရာရှိကတော်မို့သာ ဒေါ်တတ်ခေါ်ရတာ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက ခုချိန်ထိ လန်းတုန်း။ ဒီလိုနဲ့ဒေါ်တင့်တင့်တယောက် မနက်စောစောထ ခြံထဲလမ်းထလျှောက်ရင်း ကားဂိုဒေါင်အဟောင်းလေးရှေ့ဖြတ်လျှောက်ရင်း “ဇော်ဇော်ရယ် မနေ့ညကလဲလေးချီလိုးတာတောင် အားမရသေးဘူးလား”ဆိုတဲ့အသံကြောင့် ဒေါ်တင့်တင့်တယောက် ဂိုဒေါင်းနားလေးကပ်နားစွင့်နေမိတယ်။

ဒီဂိုဒေါင်က နယ်ကဦးမောင်မောင်ရဲ့တူ ဇော်ဇော်တို့လင်မယားနေထိုင်တဲ့အိမ်လေးပေါ့။ ဇော်ဇော်အသက်က ၂၅နှစ်ဆိုပေမယ့် သူ့အမျိုးသမီး မထားကကျမထက် ၂နှစ်လောက်တောင်ကြီးသေးတယ်။ အိမ်မှာ ကားမောင်းဖို့ဇော်ဇော်ကိုခေါ်ထားရင်း သူ့အမျိုးသမီး မထားကို အိမ်ကူရအောင်ဆိုပြီး ခင်ပွန်းဦးမောင်မောင်က စီစဉ်ပေးခဲ့တာပါ။ “ဖွတ် ဖွတ် ဖွတ်”ဆိုတဲ့ အသံတွေကြားမှ ဒေါ်တင့်တင့်လဲသတိဝင်လာပြီး အသံမကြားအောင် ခြေသံဖွဖွနင်းပြီး ဇော်ဇော်တို့လင်မယားရဲ့ အချစ်ဇာတ်ဝင်ခန်းကိုတိတ်တဆိတ်ချောင်းကြည့်နေမိတယ်။ အပေါက်ကြားကမြင်ကွင်းကြောင့် ဒေါ်တင့်တင့်တယောက်”အို”ဆိုတဲ့အသံလေးနဲ့အံ့သြမှင်သက်မိတယ်။ကြည့်လေအသက်၂၅နှစ်လူဗလန်လေးဇော်ဇော်ရဲ့လီးကြီးဟာ ၇လက်မကျော်လုံးပတ်က ကျည်ပွေ့နီးနီးလောက်။

ကုတင်ခြေရင်းမတ်တပ်ရပ်ပြီး မထားရဲ့ပိန်ပိန်သွယ်သွယ်ခါးကျဉ်းလေးကို ကိုင်ပြီးလိုးနေတာ။ မထားခမျာ ခင်ပွန်းသည်လူပိန်လေးဇော်ဇော်ရဲ့ လီးကြီးကိုကြိတ်ခံရင်း အောက်ကနေ တအင်းအင်းညည်းနေရှာတယ်။ လိုးနေရင်းဇော်ဇော်က “မမထား ကျနော်လိုးတာကောင်းလား’ “ကောင်းတာပေါ့ဇော်ဇော်ရယ် ဒီလီးကြီးနဲ့ဆို ငရဲပြည်လည်း မမထားလိုက်ရဲတယ်။ လိုး ဇော်ဇော်။ မမထားကိုအားရအောင်လိုး” စကားလဲဆုံးရော ဇော်ဇော်ရဲဆောင့်ချက်တွေဟာ မြန်ဆန်လာပြီး အောက်ကမထားဟာ “တအင်းအင်း ညည်းညူရင်း သူ့ခါးလေးကို ကော့ကော့ပေးရှာတယ်။

“ငြိမ်းငြိမ်းရေ”

”ရှင် မေမေ”

”ညည်းကောင်လေးလာတယ်၊ ငါဘာပြောလိုက်ရမလဲ”

”မရှိဘူးလို့သာ ပြောလိုက်ပါ မေမေ”

”ဟင် ဘာဖြစ်လို့တုန်း”

”ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မေမေ”

“အေးအေး ငါပြောလိုက်မယ်”

ကျွန်မ အိပ်ခန်းထဲဝင်ပြီး ငိုချလိုက်တယ်။

“ကျွန်မရင်တွေ ကွဲခဲ့ရပြီမောင်၊ မောင့်ကို မချစ်လို့ မဟုတ်ပါဘူး မောင်ရယ်၊ မောင့်ဘဝတက်လမ်းအတွက် မ ဘဝအပျက်ခံပါ့မယ်”

ကျွန်မလေ AGTI (မြို့ပြ) ဘာသာရပ်တက်ရင်း အဝေးသင်နှင့် ကျောင်းပြီးခဲ့တယ်။ ကျောင်းပြီးတော့ ကလေးတွေ စာပြခဲ့တယ်။ နောက်တော့ စာရင်းကိုင်ပါတက်ရင်း အလုပ်လည်း ဝင်လုပ်ခဲ့သေးတယ်။ ကျောင်းတက်တုန်းကတော့ သူများတွေရည်းစားထားတော့ ကျမလည်း ရည်းစားထားခဲ့သေးတယ်။ ချစ်ခဲ့သလားဆိုတော့ ကျမ သူ့ကို မချစ်ခဲ့ဘူး။ နောက်တော့ ကျမတို့မြို့ကို ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်တဲ့သူဌေးက ရောက်လာတော့။

“ဟေ့ နင်က AGTI ပြီးပြီးသားဆို”

“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”

“နင် ဒီမြို့သေးသေးမှာ ဘာလုပ်နေလဲ။ စာရင်းကိုင်သင်တန်းလည်း ပြီးပြီဆိုတော့ ရန်ကုန်ကိုလာခဲ့။ ဟိုမှာ တိုးတက်ရာတိုးတက်ကြောင်း လုပ်ပါလား”

“ဆရာအလုပ်ခန့်ရင် ကျမ လာချင်တာပေါ့”

“အေး နင်လာရင် လက်ထောက်မန်နေဂျာရာထူး ပေးမယ်”

ကျွန်တော်တို့ရည်စားသက် သုံးလကျော် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲ ဖြေအပြီးမှာခိုးပြေးခဲ့ကြတယ် ခိုးပြေးတဲ့နေရာကတော့ ကျွန်တော်အဒေါ်အပျိုးကြီးဝယ်ထား တဲ့အိမ်ကိုခိုးပြေးခဲ့ကြတယ် အဒေါ်ကတာဝန်နဲ့နယ်ကိုသွားနေရ တာဆိုတော့ အဲ့အိမ်မှာဘယ်သူမှ မရှိ့ကြဘူး ကျွန်တော်ကတော့အဲ့အိမ်ကိုအရင်ထဲက တစ်လကိုတစ်ကြိမ် လောက်တော့သွားဖြစ်တယ်အဒေါ်က အိမ်ရှင်းဖို့ မီတာဆောင်ဖို့ အတွက် ဆိုပြီးအိမ်သော့အပိုပေးထားတယ်

အဲ့တော့ကျွန်တော်တို့ ခိုးပြေးကြတော့ အဲ့အိမ်ကိုပဲခိုးပြေးခဲ့ကြတယ် အိမ်အပြင်ကိုတော့ထွက်လို့မရဘူးပေါ့ ဒါမှကျွန်တော်တို့ ဒီယောက်နေတယ်ဆိုတာကိုမသိကြမှာလေ စားဖို့သောက်ဖို့အတွက်ကို အရင်အဲ့အိမ်ကိုသွားထဲက ဝယ်ဖြည့်ထားတယ် ညဆိုရင်တော့အိမ်အပြင်မီးတွေက အချိန်အလိုအလျောက်စနစ်တပ်ထားတဲ့အတွက်ညနေခြောက်နာရီခွဲဆိုရင်လင်းနေပြီ အိမ်ထဲမှာတော့ညအိပ်မီးလောက်ပဲထွန်းလို့ရတယ် လိုက်ကာအထူတွေတက်ထားတော့အပြင်က ကြည့်ရင် ညအိပ်မီးလောက်ပဲထွန်ထား တာဆိုရင်အထဲကအလင်းက အပြင်ကိုမထွက်တော့ဘူး အဲကွန်းတော့ဖွင့်ထားလို့ရတယ်

အိမ်ကဘယ်ဘက်ကိုငါးပေပဲခွာပြီး ကပ်ဆောက်ထားတော့ ညဘက်မှာပေသုံးဆယ်လောက် လွတ်နေပြီးညာဘက်ဘေးခြံကလဲလူမနေ အိပ်ခန်နဲ့အဲကွန်းက ညာဘက်မှာဆိုတော့ အဲ့ကွန်ဖွင်းထားတာဘယ်သူမှ မသိနိုင်တော့ဘူးပေါ့ အိမ်အခြေအနေကိုပြောပြနေတာ အကြောင်းရှိ့လို့ပါဗျာ တမျိုးမထင်ပါနဲ့ ကဲ့ကျွန်တို့ရဲ့ပထမဆုံး မင်္ဂလာဦးညအကြောင်းလာပြီဗျာ ကျွန်တော်တို့အဲ့အိမ်ကိုရောက်သွားတော့ည ရှစ်နာရီလောက်ဖြစ်နေပြီ အိမ်ထဲရောက်တော့ ကျွန်တော်က ‘ချစ်ရေချိုးမလား’ ‘ကို အရင်ချိုးလေ ပြီးမှပဲချစ်ချိုးတော့မယ်’

အဲဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ ရေချိုးပြီးအဝတ်စားလဲလိုက်တယ် နဂိုထဲကအဲ့အိမ်မှာ ကျွန်တော်အဝတ်တွေရှိ့နေတော့အစဉ်ပြေတာပေါ့ ပြီးတော့သူရေသွားချိုးတယ် သူမှာကအဝတ်အပိုမပါတော့ ကျွန်တော်ရဲ့တစ်ထည်ထဲသော ပုဆိုးနဲရှပ်လက်ရှည်တစ်ထည်ပေးလိုက်တယ် ကျွန်တော့် အဝတ်တွေဝတ်ပြီးထွက်လာတဲ့ပုံက ကပိုကရိုလေးနဲ့ ရည်းစားဘဝဘာမှမလုပ်ခဲ့ရသမျှ ဒီညတော့အတိုးချပြီပေါ့ဗျာ ‘ချစ် အိပ်ကြရအောင်’ ‘ကို ကလဲ အစောကြီးရှိ့သေးတယ်အိပ်သေးဘူး တီဗီ ကြည့်ရအောင်နော်’ ကျွန်တော်လဲအိပ်ဖို့ကိုအမျိုးမျိုးပြောတာပဲမရဘူး တီဗီ ကြည့်မယ်ပဲ လုပ်နေတယ် အဲဒါနဲ တီဗီ ပဲထိုင်ကြည့်နေလိုက်တော့တယ် သူ့ကိုဖက်ထားပြီး သူ့လက်မောင်လေးတွေကိုပွတ်ပေး နေလိုက်တယ်

ယမင်းထွန်းတစ်ယောက် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် အနားယူချိန်ပင် မရှိပေ။ အဓိက အလုပ်ရှုပ်ရသည့် အကြောင်းမှာ ညီမ ဝမ်းကွဲ နွယ်နီ့အမျိုးသား၏ တူမဖြစ်သူ ခိုင်သုတ ရောက်နေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ် မတက်ခင် သင်တန်းများ တက်ရန်အတွက် နွယ်နီ အကူအညီတောင်းထားသဖြင့် အိမ်မှာနေရန် ခိုင်သုတအား လက်ခံခဲ့သည်။ အမျိုးသားဖြစ်သူ ကိုဝင်းနိုင်ကလည်း ခရီးထွက်ရသည်က များသဖြင့် ယမင်းထွန်း အဖေါ်ရစေရန် လက်ခံခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ခိုင်သုတ တက်ရောက်လိုသည့် သင်တန်းများအား ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စုံစမ်းကာ အပ်နှံပေးရသဖြင့် မအားလပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အတာ့ထံသို့ပင် မရောက်ဖြစ်ပေ။ နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက် ဖြစ်သဖြင့် ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး အဖိုး အဖွါးထံ အလည် သွားနေ၍သာ တော်တော့သည်။

ခိုင်သုတ အသက်က ၂၀ နှစ် အရပ်က ၅’ ၄” ခန့်သာရှိပြီး ဖြူဖြူ နှင့် ဘောဒီအလန်း လေး။ ပိန်သည်ဆိုသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား အရှိုက်အဟိုက်များက ကြည့်၍ ကောင်းသည်။ ဆံပင်ကလည်း ယောက်ျားလေးပုံစံ ခပ်တိုတိုလေး ညှပ်ထားသည်။ ရုပ်လေးက ချစ်စရာ အလွန်ကောင်းသော်လည်း သူမသည် ယောက်ျားစိတ် ပေါက်နေသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထမိန် ဘယ်တော့မျှ မဝတ်တက်ပေ။ အမြဲလိုလို တီရှပ် စုံနှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီသာ ဝတ်တက်သည်။ သူမအား ကြွေနေသော ယောက်ျားလေးများကို စိတ်မဝင်စားဘဲ မိန်းခလေးများကိုသာ စိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ မိဘများက ယမင်းထွန်း၏ ဆိုင်ကိုလည်း ကူလုပ်ရင်း မိန်းမစိတ် ပေါက်သွားစေရန် ရည်ရွယ်၍ ပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွန်တော်က အားရင်အားသလို ရွားဦးဘုန်းကြီးကျောင်းက ခရေပင်ကြီးကို ဝန်းရံထားတဲ့ ကွပ်ပျစ်လေးပေါ်မှာ သွားပြီးနေလေ့ရှိပါတယ်။ဘုန်းကြီးကျောင်းဆိုတာ နိမ့်မြင့်မရွေး လက်ခံပေးနေတဲ့ နေရာဆိုတော့ စဏ္ဍာလ လို့ခေါ်တဲ့တောင်းစားတဲ့ သူတွေ လာရင်လည်း အဲဒီဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ လာရောက်တည်းခိုလေ့ရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ကွပ်ပျစ်ပေါ်မှာနေရင် သူတို့က ကွပ်ပျစ်နားက ဇရပ်ပေါ်မှာနေကြပြီး ချက်ပြုတ်စားသောက်နေကြတယ်။

တစ်ရက်မှာတော့ ကျွန်တော်ရယ် သူငယ်ချင်းသုံးလေးယောက်ရယ် ကွပ်ပျစ်ပေါ်ထိုင်နေတုန်းမှာပဲ

“ညီလေးတို့…ဆေးလိပ်လေးမပါဘူးလား”

ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ စဏ္ဍာလကြီး တစ်ယောက်က ဆေးလိပ် လာတောင်းတယ်။

”လာဘ်သိပ် လိုက်တာကွာ”

”မပါဘူး ဗျာ ပါလည်း မတိုက်ဘူး”

အသံမျိုးစုံနဲ့အတူ နှာခေါင်းရှုံ့သူကရှုံ့ပြီး ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေ ထထွက်သွားကြပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း သူ့မျက်နှာကြည့်ပြီး သနားသွားတာနဲ့

“ဦးလေး…ဆေးလိပ် အရမ်းသောက်ချင်နေလား”

လို့မေးလိုက်တော့ ခေါင်းငြိမ့်ပြပါတယ်။

”အဲဒါဆို ခဏစောင့် ကျွန်တော့်မှာတော့ မပါသေးဘူး ဝယ်လာပေးမယ်”

လို့ ပြောလိုက်တော့

“ပိုက်ဆံယူသွားလေ…ဦးတို့ဆိုရင် ဆိုင်တွေက မရောင်းချင်သလို နှင်ထုတ်ကြတယ် အဲဒါကြောင့် မဝယ်ရဲလို့ပါ”

လို့ပြောလာတော့

“ရပါတယ် ကျွန်တော် ဝယ်တိုက်ပါ့မယ်”

ပြောပြီး ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဈေးဆိုင်ရောက်တော့ ရွှေရောင် ဒူးယားဘူးလေးတစ်ဘူး ဝယ်တော့ ဆိုင်ကအစ်မကြီးက

“ပြွတ်ပြွတ် – အား– ပြွတ်ဗြစ် ဒုတ် – အမလေး ကိုရယ် – အင့် – အား– ကောင်းလိုက်တာ – အ– အ–”

“ကိုလည်း ကောင်းနေပြီ – ပြီးတော့မယ်”

အထည်ချုပ်သမလေး ဟေမာကျော် တစ်ယောက် ချစ်သူမင်းမောင်၏ ရင်ခွင်အောက်မှာ ပက်လက်လှန် ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကားပေးထားပြီး အလိုးခံရင်း အရသာ တွေ့နေသည်။ နယ်မှတက်လာကာ အဆောင်မှာနေပြီး အထည်ချုပ်စက်ရုံဆင်းနေသော ဟေမာကျော်သည် ငယ်ရွယ်သူတို့သဘာဝ ချစ်သူထားမိရာမှ ချစ်သက်တမ်း တစ်လကျော်ကျော်လောက်မှာပင် ပါကင်အဖွင့်ခံခဲ့ရသည်။

အသက် ၁၈ နှစ် ပြည့်ပြီးစ ခန္ဓာကိုယ် ဖွံ့ထွားတောင့်တင်းသော်လည်း အပျိုစစ်စစ်လေးမို့ မင်းမောင်၏ ငါးလက်မခန့်သာရှိသော လီးဒဏ်ကိုပင် မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ခံခဲ့ရသည်။ အခုတော့ ၂ လအတွင်းမှာ ဆယ်ကြိမ်ခန့် အလိုးခံပြီးချိန်မှာတော့ လီးအရသာကို သိနေပေပြီ။

စက်ရုံဟောင်းကြီးတစ်ခု၏ဘေး ချုံကွယ်အမှောင်ရိပ်က မြက်ခင်းပြင်မှာ အလိုးခံရင်း အရှိန်တက်လာခိုက် ပြီးကာနီးပြီဖြစ်သော မင်းမောင်က တရစပ် လိုးလေတော့သည်။ ထိုအခိုက်မှာပင် သူမတို့နှစ်ဦးအပေါ် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးရောင်များ ဖြာကျလာသည်။ မျက်စေ့လေးမှိတ်ပြီး အလိုးခံနေသော ဟေမာကျော်က မသိ။ မင်းမောင်က သိသော်လည်း အလိုးကိုမရပ်ပဲ ဆက်လိုးနေသည်။

စပါယ်ရေညီမလေး” “ရှင်..မမ” “ဘာလုပ်နေလဲဟေ့” “စာကျက်နေတယ်.မမ” “အေးငါအဝတ်လျှော်နေလို့.ထမင်းအိုးလေးထကြည့်ပါဦး” “ဟုတ်ကဲ့မမ” သင်းသင်းနှင့်စပါယ်ဖြူတို့ညီအမ နှင့်အဖေကြီးတို့အိမ်မှာနေရတယ်၊ ငယ်စဉ်ကတည်းကမိဘတွေမရှိကြလို့အဖိုးဖြစ်သူနှင့်လာနေတာလေ။ အခုသင်းသင်းအိမ်ထောက်ကျပြီ။ ဆယ်တန်းမအောင်လို့ညီမဖြစ်သူကို ဆယ်တန်းအောင်စေချင်လို့သာ စာကျက်ခိုင်းနေရတာ။ကျောင်းသာ ထားပေးရတယ်စီးပွားရေးကမပြည့်စုံဘူးလေ။

စပါယ်တောင်ဆယ့် ခြောက်နှစ်ဖြစ်ပြီ၊ကျမအသက်ကဆယ့်ရှစ်နှစ် ကျမကစပါယ်လောက်မလှပေမယ့်စပါယ်ထက်အသားဖြူတယ်။ ဒီအရွယ်ရောက်တော့ကျမမှာရည်းစားရှိတယ်။ ဟိုဘက်ရပ်ကွက်ကကိုလူအေးလေးမောင်မောင်လေ။ရိုးသားလို့ကိုချစ်တာရှင့်။သူက လည်းလက်ထပ်မယ်ချည်းပြောနေတာ။သူလည်းအဒေါ်အိမ်မှာနေ တယ်။ကုမ္ပဏီကားမောင်းတယ်လေ။လူကဖြူနွဲ့နွဲ့နှင့်စကားပြောကယဉ်ကျေးတယ်လေ။ အဲဒါနှင့်ကျမနှင့်သူလက်ထပ်လိုက် ကြတယ်။ညီမလေးနှင့်အဖေကြီးကတခန်းကျမတို့ကတခန်းပေါ့၊ အိမ်ထောင်ကျတော့အခန်းခွဲအိပ် တာလေ။စပါယ်ကကြောက်တတ်တယ်။

တစ်ယောက်တည်းမအိပ်ရဲဘူး။အိမ်ထောင်ကျတော့ကျမတို့ လင်မယားကထုံးစံအတိုင်းလိုးဖြစ်တာပေါ့ “သင်းသင်းအိပ်ရအောင်”” “အဖေကြီးတို့မအိပ်သေးဘူး” “မအိပ်သေးလည်းဘာဖြစ်လဲ၊ကိုအရမ်းပင်ပန်းနေလို့အိပ်ချင်နေပြီ” “အင်းပါကိုမောင်” “စပါယ်ရယ်မမတို့အိပ်တော့မယ်၊ညီမလေးတို့အိပ်ကြတော့” “ဟုတ်မမ” “လာလေသင်းသင်း”” “လာပါပြီ၊ဘယ်လိုဖြစ်နေမှန်းကိုမသိဘူး” “ဟီးဟီး.မင်္ဂလာဦးညလေသင်း သင်း” “အဲဒါဘာလုပ်ရမှာလဲလို့” ကျမလည်းသိရက်သားနှင့်မေး လိုက်တယ် “အေး.ဟေ့လိုးမလို့ဟေ့လိုးမလိုး”အသံတိုးတိုးလေးလုပ်ပြီး ကျမကိုပြောတယ် “ခစ်..ခစ်..ခစ်” ကျမသူ့ပုံကိုကြည့်ပြီးရယ်မိတယ် လေ၊လင်မယားဖြစ်ပြီဆိုတော့လိုးလို့ရနေပြီလေ “ဟင်းနှော်ညီမလေးကြားမယ်” “ကြားကြားကွာ” “ကဲအိပ်တော့ဆိုပြီးကျမသူ့ဘေးနားအိပ်တယ်။သူကကျမကိုဖက်တော့ကျမလည်းပြန်ဖက်လိုက်တယ်။

ရင်တွေကတော့တဒိန်းဒိန်းခုန်နေတာ ပေါ့၊သူကနမ်းပြန်တယ်သူ့အနမ်းကိုပဲ ကျမကသာသာယာယာလေးခံယူလိုက်ရတယ်လေ။ ရင်ထဲမှာကုလားဘုရားပွဲလှည့်နေသလိုပဲ ။နှုတ်ခမ်းလေးတွေနမ်းရတာအရမ်းကောင်းပြီးပိပိထဲမှာရွစိကိုထိုးလို့ပေါ့။ ကိုယ့်ချစ်သူရဲ့အကြင်နာ တွေလေ။ “အင်းဟင်းဟင်းကိုမောင်” “ကျမကမဆွတ်ခင်ကညွတ်ချင်နေတာလေ၊ချစ်ရတဲ့သူအတွက်က တော့လာမဆိုလုပ်ပေးချင်တာပေါ့” “သင်းသင်း” “ဟင်.ဘာလဲအကို” “အားလုံးချွတ်ကွာ” “ချွတ်ပေးမယ်လေ” ကျမအဝတ်အစားတွေချွတ်တော့သူလည်းချွတ်တယ်” သူကကျမနို့ကိုစို့တယ်။ ယားလည်းယားခံလို့လည်းကောင်းတယ်လေ၊သူတပြွတ်ြွတ်စို့တဲ့အခါကျမပိပိထဲကအရည်တွေစိမ့်ထွက်လာတယ်။

ကျမကခံချင်နေပြီ၊သူ့လီးကိုစမ်း ကြည့်တော့လီးကမာနေပြီ “သင်းသင်းကိုလိုးတော့မယ်” “လိုးပေါ့ သူလိုးတော့မယ်ဆိုပြီးကျမကိုပေါင်ကားခိုင်းပြီးသူကဒူးထောက်ဝင်လာတယ်။ပြီးတော့ပိပိထဲကိုထိုးထည့် တယ်။ တချက်တော့စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းနှင့် အောင့်သွားတာပဲရှင်” “ဗျစ်..ဗျစ်…..ဗျစ်..ဗျစ်” “အာ့!..အင့်..ဟင်းဟင်း” “”ဗျစ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်” “အင့် ..ဟင်းဟင်းအင့်” “ကျမကခံလို့ကောင်းနေတုန်း ရှိသေးလီးထဲကအရည်တွေပန်း ထွက်သွားတယ်။လိုးချိန်ကငါးမိနစ်တောင်မပြည့်ဘူး၊ကိုမောင်ကရှူးရှဲ ရူးရှဲအော်ပြီးပြီးသွားတယ်၊လိုးရ တာအရသာရှိပေမယ့်ကျမဆန္ဒက မပြည့်ဝခဲ့ဘူး။ကျမလိုချင်သေးတယ်။

သက်နွယ်မှာ သန်းဇော်ကို စွဲလမ်းနေရသည့် အချက်တွင် စောက်ဖုတ်ယက် ကျွမ်းကျင်မှုလဲ တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ သန့်ဇင်မပေးသော စောက်ဖုတ်ယက်ပေးချင်းကို သန်းဇော်က ကောင်းကောင်း အသုံးချကာ သက်နွယ်၏ ကားမားခလုတ် ဖွင့်တော့သည်။ သက်နွယ်ကတော့ အိပ့်ယာခင်းမျာကို စုပ်ကိုင်ရင် သန်းဇော်အား ကော့ကောပေးနေသည်။ သန်းဇော်ကလဲ သက်နွယ်ခါးကို ကိုင်ကာ စောက်စီလေးကို လျှာဖျားလေးနှင့် ကလော်ကာ ယက်ပေးနေသည်။အား. ဟင်း. အား ဟင်း.ပြွတ်.. ပြွတ်. ပြွတ် ပြွတ်..သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ ကြွက်နားရွက် ကလေးများပင် သိပ့်မဖြစ်သေးဘဲ ဖောင်းကြွကာ သန်းဇော်ကို ဆွဲဆောင်နေသည်။ သန်းဇော်က သက်နွယ်ရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲကားလိုက်ပြီး သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးအား အားနှင့် စုပ်ကာ စုပ်ကာ ပေးလိုက်သည်။ သက်နွယ်က ဒီတစ်ခါတွင်တော့ တွန့်တွန့် လူးကာ အော်ညည်းလိုက်ရတော့သည်။

ထိုနောက်မှ သန်းဇော်ကထ သက်နွယ် ငါတို့ အပြင်သွားရအောင်သက်နွယ်မှာ မျက်နာလေးကိုရဲကာ ကားမာစိတ်များ တတ်နေသည်။ သက်နွယ်က လောက ကြီးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သန်းဇော်ခိုင်းသည့်အတိုင်း အဝတ်စားများလဲကာသန်းဇော်နောက်ကို လိုက်သွားသည်။ သန်းဇော်က အနီးဆုံး ဟိုတယ်ကိုခေါခဲ့ လိုက်သည်။အခန်းထဲရောက်သည်နှင့် သက်နွယ်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ လက်ထောက်ခိုင်းပြီး ပင်းတီလေးကို ဖင်းလုံးပေါ်ရုံ ချွတ်ကာ နောက်မှခါးကို ကိုင်ကာ စောင့်လိုးလိုက်သည်။ သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ စောက်ရည်များစိုနေသည်မို့ အသံစုံများက တန်းကာ ထွက်လာသည်။ဗြွတ်.. ဗြွတ် ဗြွတ် ဗြွတ်.အား အား အား.. အားသန်းဇော်ရဲ့ အားနှင့်ဆောင့် သံများမှာလည်း တဖြောင်း ဖြောင်းနှင့် ပျံလွင်နေသည်။ သက်နွယ်ကတော့ အိပ့်ယာခင်းများကို စုပ်ကိုင်ကာ အော်ညည်းနေရသည်။ သန်းဇော်ရဲ့ ဆောင့်ချက်များကို မခံနိုင်ဘဲ သက်နွယ်မှာ ကုတင်ပေါ်သို့ မှောက်ကျသွားသည်။