တုတ်ကြီး ကိုအောင်ထူး
ကျနော်ခု ၁၇ရှိပြီ။ဆယ်တန်းပြန်ဖြေထားသည်။ စော်မချဖူးသေးပါ။ ဖာချဖို့ကျတော့ ပိုက်ဆံကမရှိ ရှိလည်းမချရဲ။ ထန်လည်းထန်သည်။မိထွေးစောက်ဖုတ်တော့ အနီးကပ်မြင်ဖူးသည်။ကလေး၂ယောက်မွေးထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးက နီရဲလန်ပြဲ ကြွက်နားရွက်တွေပင်လိပ်နေပြီ။ဖင်ကြီးကတော့ကျန်သေးသည်။ဝလာလို့ပိုကိတ်လာသည်။အရမ်းကြီးတော့မဝသေး ပြည့်ရုံသာ။ နို့တွေကနည်းနည်းတော့တွဲနေပြီ။ အဖေနဲ့လိုးကြတိုင်းထချောင်းနေကြဆိုတော့ အကုန်သိနေပြီ။ အမေက ကျနော်၁၀နှစ်လောက်မှာ အဖေနှင့်ကွဲသည်။ ဖင်ဆော့တာအဖေမိပြီး ရိုက်ကြနှက်ကြတောင်ဖြစ်ကြသေးသည်။အဖေက မာနကြီးသည်။ဒေါသကြီးသည်။အမေကို ကွာရှင်းပြီးနှင်ချသည်။ ကျနော့်ကိုအဖွားအိမ်ပို့ ထားလိုက်သည်။အမေကတော့ဘယ်ရောက်လို့ရောက်မှန်းမသိရ။အမေ့ကိုတွေ့ချင်ပေမယ့်အဖေ့ဆီမှ အမေ့အကြောင်းပြောသံမကြားရ မေးလျှင်လည်း အရိုက်ခံရသည်။ထိုကြောင့်မမေးရဲ။
ကြာကူလီဘဲကြီးလည်း ခြေထောက်ကျိုးပြီးမယားခိုးမှုနဲ့ထောင်ကျသည်။ အဖေလည်းရိုက်မှုနဲ့ထောင်ကျသည်။ ၆လကြာတော့ လွတ်ငြိမ်းနဲ့တိုးပြီးပြန်လွတ်လာသည်။နောက်၃နှစ် လောက်ကြာတော့ မိန်းမထပ်ယူသည်။ မိထွေးဆိုပေမယ့်ကျနော့်ကိုချစ်သည်။သူများမိထွေး တွေလိုမနှိပ်စက်။အဖေတို့က၃၀ကျော် လုပ်နိုင်တဲ့အရွယ်တစ်ခုလတ်တွေဆိုတော့ မင်္ဂလာဦးညမှာ ဘုလိုက်ကြတာမှ တဂျိန်းဂျိန်း။ ကျနော်အိပ်နေပြီထင်ပြီး ဘုနေကြတာ။ထရံသာခြားပေ မယ့် ဝါးကြမ်းခင်းဆိုတော့ တစ်ဆက်တည်းလေ။ ကျနော် ငလျင်လှုပ်သည် ထင်၍ကုန်းထသည်။
ပြီးမှအဖေတို့အခန်းထဲမှ တဘွတ်ဘွတ် တဘတ်ဘတ် ကြားတော့မှ အဖေနဲ့မိထွေးလိုးနေကြမှန်းသိရသည်။ ကျနော်လည်းလူပျိုဖြစ်ကာစအချိန်ဆိုတော့ ဆန်ကျင်ဘက်လိင်ကိုသိလိုသည်။ ညတိုင်း စောစောအိပ်ယာဝင်ပြီး အဖေတို့လိုးတာနဲ့ ထချောင်းတော့သည်။မိထွေးစောက်ဖုတ်ကိုမြင်တာများ ပြီးလိုးချင်စိတ်တဖွားဖွားပေါ ်လာသည်။ဂွင်းထုထုပစ်ရ သည်။အဖေမရှိတဲ့ညတွေဆိုမိထွေးကိုတက်ကြံချင် စိတ်ဖြစ်မိသည်။တစ်ည အဖေလည်းမရှိ နယ်ကိုခရီးထွက်နေချိန် အငယ်၂ယောက်လည်းအိပ်ချိန်။မအိပ်နိုင်ကြသေးတာက ကျနော်နဲ့မိထွေးသာ။မိထွေးကအခန်းထဲမှာ ထဘီလှန်ပြီးပွတ်နေသည်။
အဖေမရှိတာ၁ပတ်ရှိပြီလေ။သူလည်းဆာနေပြီ။ ကျနော်လည်း ထရံပေါက်ကနေချောင်းပြီးဂွင်းရိုက်နေရ သည်။ ကျနော်မျက်လုံးမှိတ်ပြီးထုနေတုန်း မိထွေး ကျနော့်အနားရောက်နေတာမသိ။ ဝါးကြမ်းလှုပ်တာကို ကလေးတွေအအိပ်ဆိုးလို့လှုပ်တယ်ပဲထင်တာ။ “အောင်ထူး နင်မဟုတ်တာတွေ တက်နေတယ် ဟုတ်လား”မိထွေးအသံကကျနော့်ခေါင်းကိုမိုးကြိုးပစ် လိုက်သလိုပင်။ “ဟာ ဒေါ ်လေးခင် ကျနော် ကျနော်” “လိုက်ခဲ့စမ်း ငါ့နောက်ကို ငါအိပ်သာသွားမလို့” “ဟုတ် ဟုတ်” ကျနော်လည်း သူ့နောက်ထလိုက်ခဲ့ရသည်။ မိထွေးကကြောက်တတ်တော့ ညဘက်အိမ်သာ ဘာညာသွားရင် အဖော်ခေါ ်တတ်သည်။ ကျနော်လည်း အိပ်သာရှေ့မှာစောင့်ရင်း အဆူခံရမှာကိုတွေးပူနေမိသည်။