Posts

ဝေယံမိုးက ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသား ဦးလေးက ဦးမျိုးဝင်း ဆုံးပါးသွားတာ နှစ် နှစ်ကျော် သုံး နှစ် နီးပါး ရှိပြီ။ ဦးလေး ဆုံးသွားတော့ သူ့ကို သူ့ အဖေ အမေ အရင်းတွေက လာခေါ်သည့် အခါ တီလေးက မထည့်သူကလည်း မိဘရင်းတွေထက် တီလေးကို ပိုခင်တွယ်သောကြောင့် မလိုက်သွားပဲ တီလေးနှင့် နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါသည်။ သူ နှစ် နှစ် အရွယ် နို့ပြတ်ထဲက ဦးလေးတို့ လင်မယား ထိုစဉ်က ရခါစ သူ့ကို နို့ပြတ်တဲ့ အရွယ်ထဲက ဦးလေးတို့ လင်မယားက အမွေစား အမွေခံနှင့် သူတို့ရဲ့ ဒူးမနာ ဝမ်းမနာ သားအဖြစ် မွေးစားခဲ့တာ ဖြစ်ပါသည်။ ဦးလေးက အမေ့ မောင် သူကလည်း ငယ်ငယ်ထဲက အတူ နေလာသဖြင့် ဦးလေးနှင့် တီလေးတို့ လင်မယားကို သူ့ အဖေ အမေ အရင်းထက် ပိုခင်တွယ်ပြီး သံယောဇဉ် ရှိပါသည်။ သူ ခွန်နှစ်နှစ်သားလောက်မှာ တီလေးတို့ ကလေးရပြီး ထိုကလေးက အခါလည်လောက်တွင် ချွဲကျပ်၍ ဆုံးပါးသွားခဲ့သည်။

အထက်ကောင်းကင်ပြင်တွင်ညှိ့မှောင်အုပ်ဆိုင်းလျက်၊ လူနေရပ်ကွက်များမှာလည်း တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်လှသည်။ ထိုအချိန်တွင် တစ်ခုသော တိုက်ခန်းအပေါ်ထပ်၌ မိန်းမပျိုနှင့်ယောက်ျားပျိုတို့မှာ အဝတ်အစား ဗလာကျင်းလျက် ရှိနေကြသည်။ ယောက်ျားပျိုမှာ ရဲနိုင်ဖြစ်ပြီး၊ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား တစ်ယောက်ဖြစ်၏။ ကာယဗလ တောင့်တင်း၏။ အထူးသဖြင့် လီးမှာ တစ်ထွာခန့်ရှိပြီး တုတ်ခိုင်၏။ မိန်းမပျိုမှာ မမအေး ဆိုသူ ဖြစ်ပြီး အပျိုကြီး ပူပူနွေးနွေးဖြစ်၏။ ရဲနိုင်၏ကြီးမားသော လီးကြီးမှာ သူမ၏စောက်ပတ်အား ခေါင်းညိမ့်ခေါ်နေသလို တဆတ်ဆတ် မာတောင်နေပေသည်။ရဲနိုင်သည် နို့နှစ်လုံးကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ချေမွနေသဖြင့် သူမမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ထိုးထိုးတွန့်တွန့်ဖြစ်လာပြီး၊ ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကို ကော့ပေးတော့ ကစားလာလေ၏။ “မောင်လေး မမကို နှိပ်စက်နေတာလားကွယ်…” ရဲနိုင်သည် ဘာစကားမျှပြန်မပြောပဲ စောက်ပတ်တပြင်လုံးကို အသာအယာပွတ်သပ်နေသဖြင့် သူမ စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ စောက်ရေကြည်များက အဆမတန်ထွက်ကျလာရာ တေ့ထားသော လီးထိပ်ဖျား တစ်ခုလုံး စိုရွှဲနေလေတော့သည်။ “ချစ်ခွင့်ပြုပါတော့ နော် မမအေး” “ဒီအခြေရောက်မှတော့ မထူးပါဘူး မင်းထင်သလိုပြုတော့…” “ဝမ်းသာလိုက်တာ မမအေးရယ်…” ရဲနိုင်သည် အ”ကိုက်တွေ့လာသည်ဖြစ်၍ သူမ၏ပေါင်နှစ်လုံးကို လက်နှင့်ထပ်မံဆွဲကားပြီး စောက်ရည် အရွှဲသားနှင့် ပြဲအာနေသော စောက်ခေါင်းရဲရဲကြီးအတွင်းသို့ သူ၏လီးကြီးကို ဆောင့်ထိုးလိုက်ရာ… “အမလေး…ကျွတ်ကျွတ်…နာလိုက်တာ မောင်လေးရယ်…” သူမသည် လင်မရှိသော အပျိုကြီးဖြစ်သောကြောင့် ယောက်ျားတစ်ဦး၏ အလိုး အဆောင့်၊ အညှောင့် တို့ကို မခံခဲ့ရဘူးသည့်အပြင် ရဲနိုင်၏လီးကြီးမှာ မနားတမ်းဝင်သွားသဖြင့် ယောင်ယမ်းအော်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပြင်းရှတောက်လောင်သော တေးဂီတသံစဉ်များက ခန်းမထဲရှိ လူများအားလုံးကို ဖမ်းစားတိမ်းမူးစေခဲ့သည့်တိုင် ကျနော့်ကို ထူးထူးခြားခြား ဘာရသမှ ပေးနိုင်ခြင်းမရှိ။ အရောင်စုံမီးများ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်နှင့် စီးမျှောလှုပ်ရမ်းနေကြသော သူငယ်ချင်းများသည်လည်း ယခုတော့ဖြင့် ကျနော့်ကို မေ့နေကြပြီ။ အထက်တန်းကျောင်းမှ သူငယ်ချင်းများ ပြန်လည်ဆုံစည်းခဲ့ကြသည့် ညစာစားပွဲမှအပြန် အနည်းငယ် အကြောရှည်တတ်သော သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်၏ စနက်ကြောင့် သူငယ်ချင်းတချို့တဝက်နှင့်အတူ ကျနော်က ကလပ်ထဲသို့ ပါလာခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်း ထိုအုပ်စုမှာ အကြောင်းပြချက်မျိုးစုံနှင့် မကြာခဏ တွေ့ဆုံနေကြဖြစ်ပြီး ကျနော်က တခါတရံမှ ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းသူဖြစ်သဖြင့် အားနာပြီး လိုက်လာခဲ့ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။

အသက်သုံးဆယ်ကျော်ခဲ့ပြီးသည့်တိုင် ယခုအခေါက်နှင့်ပေါင်းမှ လက်ဆယ်ချောင်းပင်ပြည့်အောင် မရောက်ဖူးသော အဝန်းအဝိုင်းမို့ ရောက်သည့်အခိုက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာသင်ယူမိသေးသည်။ သုံးခွက်မြောက်သော ဝီစကီခွက် ကုန်လွန်သွားပြီးသည့်အခါ ကျနော် အနည်းငယ်မြူးလာသည်။ ပါလာသော သူငယ်ချင်းများကတော့ ကပွဲကြမ်းပြင်ထဲမှ လူငယ်များနှုင့်အတူ ဒိုးဒိုးဒွန့်ဒွန့် ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။ စားပွဲခုံသေးသေးလေးပေါ်ရှိ ခွက်သေးသေးလေးထဲမှ အနည်းငယ်သာကျန်သော မြေပဲစေ့ နှစ်စေ့သုံးစေ့ကို ဝါးပြီး ဖန်ခွက်ထဲသို့ ရေခဲတုံးများ ထပ်ထည့်ကာ အရက်အနည်းငယ် လောင်းထည့်လိုက်ပြီး မော့သောက်လိုက်သည်။ ယခုတော့ ကျနော်သည် အရက်ကလေးမြုံ့လိုက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်မလေးများ၏ အလှကို မြည်းလိုက် တချက်တချက်တွင်တော့ ခြေထောက်ကလေး ခေါင်းလေးက စည်းချက်လိုက် လိုက်နှင့် အဆင်ပြေအောင် နေတတ်သွားခဲ့ပြန်ပြီ။

ရှင်းရှင်းပြောရင် ၁၀ တန်းဖြေပီးတော့ပေါ့ အလုပ်မရှိ လို့ လျှောက်ပတ်လည်စားလုပ်နေတုန်း ဆရာမကခေါ်ပီး ဂိုက်လုပ်ခိုင်းတော သူငယ်ချင်း တျောက်လည်းပါတယ် သူကမလုပ်ခြင်လို့ပြန်ထွက်သွား ကိုတေကတျောက်တည်းပေါ့ အစတည်းက သိပ်လုပ်ခြင်တာ မဟုတ်ဘူး ဆော်ဘေးတေ ဆိလို့သွားတာ ဆရာမကလဲအသေကြမ်းတာ့ လူလဲသိပ်မရှိဘူး ၉ တန်း ၁၀ တန်း ပေါင်းတောင် ၂၀ မပြည့်ဘူး အောင်ချက်ကျတော့ကောင်းပြန်တာပေါ့ ကဲထားပါတော့ အခြေနေလေးပြောရအောင် ဆရာမက ၃၄ လောက်ရှိပီ တော်တော်လေးကျန်သေးတာ ဒါပေမဲ့မစားရပါဘူး မလွယ်ဘူးလေ ဆရာမ အဖေနဲ့အမေလဲရှိတာကိုး ကျွန်တော်စားတာက တပည့်ဆိုးလေး လင်းလင်းထွေးတဲ့ လင်းထွေးက စာသိပ်ညံ့တာ လင်းက စာမရဘူးလေ ရှိတဲ့လူ ၂၀ ကျော်တည်းမှာ အညံ့ဆုံး ကျောင်းရောက်ရင်အားရင် ဘော်လီဘောကစား စာဖတ်ချိန်ရောက်တော့ ငိုက်ရော ငိုက်တဲ့ချိန် စာမရတဲ့ချိန်ဆို ဆာမက ထိုင်ထ ၅၀ လောက်လုပ်ခိုင်းတာ အဲ့အချိန်တွေဆို လင်းကအိမ်နေရင်း ဘော်လီ သိပ်မဝတ်သေးတော့ နို့ ၂ လုံးက မလှုပ်ဘဲနဲ့ ကိုလှုပ်နေတာ အဲချိန်တေဆို ကိုစိုးက မျက်လုံးကြွပ်မတတ်ကြည့်တာ။

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

” ဟော …သမီးပြန်လာပြီပေါ့… လာလာ… အဖေက… မနေ့ကတည်းက မျှော်နေတာ ”

” မနေ့က … ကားမရတာ … အဖေရေ့ ”

ဦးသိန်းမောင် အိမ်ပြင်ထွက်ကာ တက္ကစီကား နောက်ခန်းမှ အထုပ်အပိုးများ ကူသယ်ရင်း အိမ်ထဲဝင်လာကြ၏။

” ရော့ရော့… ကားဆရာ… ကျေးဇူးပါရှင် ”

” ဟုတ် … သွားပြီနော် ”

လှလှအေးတစ်ယောက် ကားခရှင်းပေးကာ ဧည်ခန်းထဲက ခုံအလွတ်တစ်လုံးပေါ်ထိုင်ရင်း အမောဖြေနေလေသည်။

” ကဲ… သမီးလေးနားဦး… အဖေ အထုပ်တွေ သမီး အိပ်ခန်းထဲ ရွှေ့ပေးထားမယ် ”

” ပြီးမှရွှေ့ပါ အဖေရဲ့… လာ သမီးနားထိုင်ပါဦး”

လက်တစ်ဖက်က ရေဖလားကို ကိုင်ပြီး ရေစည်ထဲတွင် ပြည့်လျှံနေသော ရေများထဲသို့ ထိုးနှစ်ကာ ခပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လုံးပေါ်ကို လောင်းချလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ကျမဟာ သူ့ကို လှမ်းတွေ့လိုက်ရပါတယ်။ သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ အုန်းလက်အလယ်ကြောရိုး အရင်းပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ဖင်ခုပြီးထိုင်နေရာက လက်ထဲမှာ ဓားပါးလေးတစ်ချောင်း ကိုင်ထားပြီး အုန်းလက်လေးတွေကို တံမြက်စီးတန်သပ်နေရာကနေ ကျမကို ကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့် လုပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

ကျမရေချိုးနေတဲ့နေရာနဲ့ သူရှိတဲ့နေရာကြားမှာ ပန်းခြုံလေးများရှိကာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်လည်း ပေ (၂၀) နီးပါးလောက် ဝေးလေတော့ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ရေချိုးနေတဲ့ ကျမက မြေပြင်ပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့ သူ့ကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်နေရပေမယ့် သူကတော့ ကျမ သူ့ကို တွေ့နေရတယ်ဆိုတာ သိပုံမရပါဘူး။ သူ့ကိုတွေ့လိုက်ရပြီး သူက ကျမကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်နေတယ်ဆိုတာလည်း ကျမက သိလိုက်ရရော ကျမဟာ လက်ထဲက ရေခွက်ကို ရေစည်ထဲချလိုက်ပြီး ကျမရဲ့ကိုယ်ပေါ်က ရင်လျားထားတဲ့ ထဘီတပတ်နွမ်းပါးပါးလေးကို အသာဖြန့်ပြီး ခပ်လျှော့လျှော့လေး ပြင်ဝတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ ရေဖလားကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကျမရဲ့ကိုယ်လုံးပေါ်ကို ရေတွေ တဝုန်းဝုန်းနဲ့ အမြန်ပဲ လောင်းချိုးလိုက်ပါတယ်။

အခုပြောမဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်တက်နေတုန်းကပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော်နဲ့ ပတ်သက်ခဲ့တဲ့ ဆရာမက ဒေါ်သီဒါထွဏ်း။ အဲဒီတုန်းကကျွန်တော် အသက် ၂၀ တောင် မပြည့်သေးဘူးရယ်။

ဆရာမ ဒေါ်သီဒါထွဏ်းက အိမ်ထောင်ပြုထားပြီးကတည်းက သျှောင်နောက်ဆံထုံးပါဆိုသလို ယောက်ျားအိမ် လိုက်နေရတာပေါ့။ ဆရာမယောက်ျားက ဒူဘိုင်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတယ်။ ကလေး အခုထိမရသေးဘူး။ ကလေးမရသေးတော့ ဆရာမလည်း သိပ်ပျော်ပုံမရဘူး။ မြေးချီချင်တဲ့ ယောက္ခမတွေက ဖိအားပေးတာကြောင့်လည်း ပါမယ်။ ဆရာမအသက်က ၃၅ လောက်ရှိပြီ။ ဆရာမက တော်တော်ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ နဂိုကလည်း လှပြီးသားကို ပြင်တတ်ဆင်တတ်ဆိုတော့ အတိုင်းထက်အလွန်ပါပဲ။

ဆရာမက သူရုပ်ချောတာကိုလည်း သိတယ်။ ချောလို့ ကျောင်းသားတွေ အငမ်းခံရတာကိုလည်း သတိထားမိတယ်။ ချောသထက် ချောအောင်လည်း ပြင်တယ်ပေါ့။ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကလည်း မိုက်မှမိုက်။ ဆရာမယောက်ျားက ဟိုတလောကမှ ဒူဘိုင်းကို ပြန်သွားတာ။ ခွင့်တစ်လရလို့ ပြန်လာတာပေါ့။ ကျွန်တော် ဘာလို့ ဒါတွေသိနေတာလဲဆိုတော့ ဆရာမအိမ်မှာ ကျွန်တော် ကျူရှင်တက်တယ်လေ။

အစပျိုးနေတာ နည်းနည်းများသွားပြီးဆိုတော့ ဇာတ်လမ်းဆီ မြန်မြန်သွားလိုက်မယ်။ စနေတစ်ရက် ကျူရှင်ရှိတဲ့နေ့ပေါ့။ ဆရာမဆီက sms ရတယ်။ ကျူရှင်ချိန် ၄ နာရီအစား ၂ နာရီရောက်အောင်လာခဲ့ဖို့။ ဆရာမ ဘာလို့ အချိန်စောခေါ်ပါလိမ့်လို့ ကျွန်တော်အံသြမိတယ်။ နေ့လည် အိပ်ချိန်လေးတော့ ပါသွားပြီဆိုပြီး စိတ်ကမကြည်ဘူးရယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သွားရမှာပါပဲ။ ဆရာမက သဘောကောင်းပေမဲ့ စိတ်တိုလွယ်တယ်။ နေ့လည် မအိပ်ရတာက ဆရာမ တဗျစ်ဗျစ် တတောက်တောက်ပြောတာ ခံရမှာထက်စာရင် တော်ပါသေးတယ်။ နားပူတော့ မခံနိုင်ဘူးဗျာ။

လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်ခန့်က ဦးသာလှမိန်းမ မအုံးရှင် သားအိမ်ကင်ဆာရောဂါ နှင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။မအုံးရှင် မကွယ်လွန်ခင်ကပင် ဦးသာလှတို့နှင့်တဆက်တည်း ရှိနေသော မြေကွက်ကိုဝယ်ယူ၍ ၂ ခန်း ၃ ခန်း မြေစိုက်အိမ်တစ်လုံးဆောက်ပေးကာ မရင်မေ ကိုနေထိုင်စေသည်။ခြံက ပေတစ်ရာပတ်လည်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ထိုခြံထဲတွင် သနပ်ခါးပင်များ စိုက်ပျိုးထား၏။မရင်မေက စိုက်ပျိုးရေးဝါသနာပါသည်။ဆယ်တန်း အောင်ပြီးလည်းဖြစ်၏။မေထုန်နို့စားနွားမ သုံးကောင်လည်းရှိသည်။ထို့ကြောင့် သူတို့ တူဝရီးမှာ ဤရွာတွင် စီးပွားရေးချောင်လည်သူများဖြစ်ကြ၏။အမျှော်အမြင် ရှိသူများ ဖြစ်ကြ၍ အဝီစိတွင်းတူးကာ စိုက်ပျိုးရေးကို တိုးချဲ့ကာလုပ်ကိုင်ကြသည်။ အနှစ် ၂၀ ကျော်ကြာပြီဖြစ်၍ မရင်မေသည် ဤရွာသူလုံးလုံးဖြစ်နေပါပြီ…. ရွာ၏သာရေး နာရေးလှုမှုရေးကိစ္စရပ်များတွင် ရှေ့တန်းမှပါဝင်၍ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်သည်။မရင်မေက ဦးဆောင်၍ အမျိုးသမီးဝတ်အသင်းဖွဲ့ကာ အဖိတ် ဥပုသ်ထွက်နေ့တိုင်း ရွာလည်ဓမ္မာရုံတွင် ဝတ်တက်ကြ၏။စုစုပေါင်း အမျိုးသမီးကြီးငယ် ၅၀ ကျော်ခန့်ရှိ၏။

“အမ….ပြန်ရောက်ပြီလား…” “.အေး…..ရောက်နေတာကြာပလား…” “….ဟုတ်ကဲ့….” ဘကြည်က ရေနွေးကြမ်းသောက်ရင်း ခရမ်းချဉ်သီးများအပြည့်အမောက်ထည့်ထား သော ထန်းခေါက်တောင်းတစ်လုံးကို ခေါင်းပေါ်ရွက်၍ ဝင်လာသော မရင်မေကိုနှုတ် ဆက်လိုက်ရာ မရင်မေကလည်း အလိုက်သင့် ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ မရင်မေက လှေကားတက်ခုံပေါ်တွင် ခရမ်းချဉ်သီးတောင်းကို ချမည့်ဟန်ဖြင့် ဒူးနှင့်ခါးကိုညွတ်၍ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပင့်မပြီး အောက်သို့ချလိုက် သည်။ထမီတိုတိုဝတ်ထားသဖြင့် တင်းရင်းစိုပြေသော ခြေသလုံးသားများ၏ သန်စွမ်းမှု မို့မောက်သောရင်သားအစုံ ဝိုက်ကားသောပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် ကားကား စွင့်စွင့် ငွါးငွါးဖွင့်ဖွင့်ရှိလွန်းလှသည့် ပြည့်ဖြိုးတင်းအိသော တင်သားဆိုင်ထွားထွားများ ထိုသို့ ထိုသို့သော အလွန်အချိုးစားကျနသည့် ဣတ္ထိယအင်္ဂါရပ်များကို အရောင်လက်သောမျက်လုံးတို့ဖြင့် ဖျတ်ကနဲကြည့်လိုက်မိ၏။

ညက တစ်ညလုံး အိပ်မရတာ အတော်ကို ဆိုးတယ်ရှင်။ အိမ်ထောင်သည် ဘဝမို့ အလိုလို တောက်လောင် လာတဲ့ ကာမမီးကို ငြိမ်းမရတဲ့ ခံစားချက်ပေါ့။ ကျမနာမည် ဇာဇာလှိုင် ပါ။ အသက်က ၃၇ ထဲမှာ အိမ်ထောင်ရှိတယ်။ အိမ်မှာပဲ ကုန်စုံဆိုင် ဖွင့်ထားတာပါ။ အလှကုန် ပစ္စည်းရော မုန့်မျိုးစုံရော အဝတ်အထည်တွေပါ အစုံရောင်းတယ်။ ကျမယောင်္ကျားက ကိုအောင်ထွေး အသက်က ၄၂ ထဲမှာ ကျမထက် ၅ နှစ်ထဲ ကြီးပေမယ့် ဆီးချိုဝင်တော့ လူက တဖြည်းဖြည်း ပိန်လာပြီး အားအင်မရှိတော့ သလိုပဲရှင်။

မရှက်တမ်း ပြောရရင် ကျမတို့ မလိုးဖြစ်တာ ၆ လလောက်ရှိပြီ။ အိမ်ထောင် စကျကတည်းက ကိုထွေးနဲ့ မီးကုန်ရမ်းကုန် လိုးခဲ့တဲ့ကျမ ညဘက်ဆို သွေးသားဆန္ဒက တောင်းတော့တာပဲ။ ကိုထွေးက အရင် ကိုယ်ပိုင်ကားဝယ်ပြီး မြို့ထဲ ကယ်ရီလိုက်တာ။ ရောဂါဖြစ်တော့ ကားရောင်းပြီး ရတဲ့ငွေ ဘဏ်အပ် ဘဏ်တိုး ယူနေတာပေါ့။ စီးပွားရေးက အဆင်ပြေပါတယ်ရှင်။ အဆင်မပြေတာက အိမ်ထောင်ရေး သုခပဲ။

တယောက်အကြောင်းကိုပြောပြချင်ပါတယ်။ ပြောရရင် ကျနော့ လက်ဦးဆရာမကျေးဇူးရှင်ဆိုလည်း မှားမယ်မထင်ဘူး။ သူ့ကြောင့်ဘဲ ကျနော့မှာ ကျွမ်းကျင်အဆင့်ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီ အမကြီးနာမည်က မမသဲပါ။ ကျနော်တို့ရပ်ကွက်ကိုမမသဲတို့မိသားစုပြောင်းလာကြတာ။ မမသဲတို့က ကျနော်တို့ အိမ်ရှေ့အိမ်က၊ သူတို့အိမ်မကြီးက ခြံနောက်ဘက်မှာ၊ မမသဲကခြံရှေ့မှာဆိုင်လေးဆောက်ပြီးကုန်စုံဆိုင်ဖွင့်တယ်။ သူတို့အိမ်မှာ မမသဲက အိမ်ထောင်သည် ကလေးတယောက်အမေ။ သူ့ယောက်ကျားက နိူင်ငံခြားသွားအလုပ်လုပ်တယ်ဆိုလားပဲ ၊ အိမ်မှာ မမသဲတို့ အဖေအမေရယ် မောင်တစ်ယောက်ရယ်၊ အားလုံး အတူတူနေကြတယ်။ နေ့လယ်ဆိုရင် အိမ်ရှေ့က ဆိုင်လေးမှာ မမသဲနေတယ်။ မမသဲတို့နဲ့ စခင်တာကသူ့ဆိုင်သွားသွားထိုင်ရင်းနဲ့ခင်တာ။ ပြောရရင် ကျနော်က ၁၀တန်း၊ ၁၆ နှစ်ဘဲရှိသေးတာ။ နောက်ပြီး လူကောင်က လည်း သေးသေးညှက်ညှက် နဲ့ ကြည့်လိုက်ရင် ဘာမှမသိတဲ့ကလေးငယ်ပုံ။ တကယ်လည်းဘာမှသိပ်မသိ သေးပါဘူး။ မိန်းမဆိုရင် ကျောင်းမှာ ရန်ဖြစ်ဖို့လောက်သိတာ။ နေ့လယ်နေ့ခင်းကျောင်းကပြန်လာရင် ကျနော်က မမသဲတို့ဆိုင်မှာ သွားထိုင်ပြီး ဆိုင်မှာရှိတဲ့ ကာတွန်းစာအုပ်တွေနဲ့ စာစောင်တွေကို အမြဲဖတ်နေကျ။ မမသဲကလဲ ကျနော့ကို တော်တော်ချစ် ပါတယ်။ မမသဲက အသက်က၂၈ နှစ်လောက်ရှိပီ။ သူ့သားလေးက ၅ လသားလောက်ရှိမယ်။ နေ့ခင်း မမသဲ ဆိုင်ထဲရှိနေချိန်ဆိုရင် အိမ်မကြီးမှာ အဖွားနဲ့နေတာ။ နို့စို့ချိန်ရောက်မှ မမသဲဆီခေါ်လာပြီးနို့တိုက်ခိုင်းတာ။