Posts

တစ်ချက်ဆောင့်တိုင်း တစ်သက်စွဲသွားပြီရှင့်

2024-01-14

ကျော်ဌေး နှင့် သီတာတို့ လင်မယားမှာ အရင်ကလို တကျက်ကျက် စကားများ ရန်ဖြစ်ရုံပင်မကတော့။ သတ်ပုတ်ရိုက်နှက်သည်အထိ ဖြစ်လာသည်။ သားသမီးမရှိတော့ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် သိပ်ပြီး သံယောဇဉ်ထားကြပုံမရပေ။ သူတို့လင်မယား အိမ်ထောင်ကျတာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်လောက်ပဲ သောကကင်းကင်းဖြင့် နေခဲ့ရသည်။ တစ်နှစ်ကျော်တော့ ကျော်ဌေးက ဗွေဖောက်လာသည်။ ကျော်ဌေးအကြောင်းတွေကို သီတာ မကြားချင်လည်း ကြားရသည်။ မသိချင်ပဲ သိရသည်။ ကျော်ဌေး အပျော်အပါးလိုက်စားသည်တဲ့။

ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သီတာက ဖြောင်းဖျပြောဆိုတော့ သူက ရန်လုပ်သည်။ အိမ်ပြန်လာတိုင်းလည်း မူးမူးလာတတ်သည်။ လုပ်သည့်အလုပ်က လိုင်းကားဒရိုင်ဘာ။ ဝင်ငွေကောင်းတော့ ကျော်ဌေး ပျက်တော့သည်။ ဇနီးမယား သီတာကိုလည်း ကြင်ကြင်နာနာ မရှိသည့်အပြင် ဘာမဟုတ်သည့် ကိစ္စလေးနှင့် ရိုးမယ်ဖွဲ့ ရိုက်လားပုတ်လား လုပ်လာသည်။

သူတို့လင်မယားကို ဘယ်သူကမှ ပေးစားခဲ့တာမဟုတ်။ သူတို့ချင်း ချစ်ကြိုက်၍ ညားခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်လောက်ပဲ အိမ်ထောင်ရေးသုခကို ခံစားရပြီး၊ နောက်ပိုင်း စိတ်ညစ်စရာ၊ သောကရောက်စရာတွေနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်သာမက အသားနာအောင်ပါ ရိုက်နှက်လာတော့ သူမ ကျော်ဌေးကို စိတ်နာလာသည်။ သူမအနေဖြင့် မယားဝတ္တရားကျေပွန်စွာ သစ္စာရှိရှိ ပေါင်းသင်းလာပေမယ့် ကျော်ဌေးက နှိပ်စက်လာတော့ သီတာမှာ မခံနိုင်တော့သည့်အဆုံး အထုပ်ပိုက်၍ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

” သမီးခေတ်သစ်မေ…နဲနဲတောင့်ထားအုံး.. ခဏပဲနာမှာ…ပြီးရင်ကောင်းသွားလိမ့်မယ်… “

2024-01-14

⚠️⚠️⚠️ မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

” အမလေး အကိုကြီးရဲ့ သဇင့်ကို ထားခဲ့ပြီလားတော့… အီး… ဟီး… ဟီး… အခုမှ သေရသလားတော့ နှမြောလှချည်ရဲ့… အီး…ဟီး”

” အာ..အမေကလည်း ဘယ်လိုတွေ ငိုနေတာလည်းဗျာ.. အသေစောလို့ နှမြောတယ်ပဲ ကြားဖူးပါတယ်”

” ဟဲ့ ရဲခေါင် နင်ဘာမှမသိဘဲ လာပြောမနေနဲ့… ၆၈ နှစ်မှသေတာလေ အသေနောက်ကျမလား… ဒီ့ထက်စောပြီးတောင် သေလို့ရတယ်သိရဲ့လား…”

” တိုးတိုးပြောပါအမေရာ… လူကြားမကောင်းပါဘူး….”

ရဲခေါင်ဆိုတာ…အစိုးရဆေးရုံကြီးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီး.. အပြင်ဆေးခန်းပေါင်းများစွာလည်းထိုင်တာဆိုတော့ ဆရာဝန်.. သူဌေး.. လူပျို.. အရပ်ရှည်အသားဖြူဖြူ.. ချောတယ်ဆိုတာ ပြောစရာမလို.စသည့် ဂုဏ်ပုဒ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံနေတဲ့ သူတစ်ယောက်ပေါ့…။

မိသားစုအတွင်းထဲက လျို့ဝှက်ချက်

2024-01-13

⚠️⚠️⚠️ မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

သာယာကုန်းရွာ။ သာယာကုန်းရွာ ဆိုတာက အိမ်ခြေ ၇၀၀ ကျော်ရှိသော ရွာကြီးတစ်ရွာဖြစ်ပြီး လူဦးရေအားဖြင့် ၂၅၀၀ လောက်ထိ နေထိုင်ကြသော ရွာကြီးတစ်ရွာလည်း ဖြစ်သည်။ အများစုသော လူတွေမှာ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးဖြင့်သာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြပြီး တချို့ကလည်း တခြားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ကြသည်လည်း ရှိကြသည်။

ထိုရွာထဲမှာ လူချမ်းသာဆိုတာက လက်ချိုးရေတွက်လို့ ရနိုင်ပြီး အလယ်အလတ်များသာ ပေါများကြသည်။ ထိုသာယာကုန်းရွာရဲ့ လူချမ်းသာ မိသားစုတွေထဲမှာ နိုင်ဇော်တို့ မိသားစုလည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ နိုင်ဇော်တို့ မိသားစုက ငွေကြေးချမ်းသာသော လယ်ပိုင်ရှင် တောသူဌေးများ ဖြစ်ကြပြီး လယ်ဧကပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရွာထဲတွင် အတော်အတန် သြဇာလည်းရှိပြီး တခြားလူတွေနဲ့ မတူဘဲ သီးသန့်လို ဖြစ်နေကြသည်။

‘ပိုက်ဆံလည်းရ ဟိုဟာလည်းဝ တဲ့ သူနာပြုဆရာမလေး '

2024-01-13

ဒေါက်တာအောင်ဇော်လင်း ခွဲခန်းထဲက ထွက်လာသည်။ သူ့ကို အကြောင်းသိသူများက သွေးလက်ဝါးဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ သူနဲ့ ခွဲခန်းအတူတူဝင်တဲ့ ဆရာဝန်မ ငယ်ငယ်လေးတွေနဲ့ နပ်စ်မလေးတွေရဲ့ တင်ပါးနဲ့ ရင်ဘတ်တွေမှာ သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ဝါးရာကြီးတွေ တွေ့ရတတ်လို့ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့လည်း သွေးလက်ဝါးတစ်ယောက် အလုပ်ပြီးလို့ နားနေခန်းထဲဝင်ပြီး အနားယူလိုက်သည်။ ဒေါက်တာအောင်ဇော်လင်းသည် နိုင်ငံခြားကနေ ခွဲစိတ်အထူးကုပါရဂူဘွဲ့ ရလာသည်။ ဖဲလိုးအော့ဖ်ရိုင်ရယ်ကွန်ဆားတန့်ဆာဂျင် ဖြစ်သည်။ လူတွေ ပြောပြောနေကြတဲ့ FRCS။

”ဒေါက်…. ဒေါက်… ဒေါက်….”

”ဝင်ခဲ့ပါ။”

ဝင်လာတဲ့သူက အနီဝတ် သူနာပြုဆရာမလေး ဖြူဖြူခါး။

”အဖြူ….၊ ခဏလာဦး ၊ ”

”ဟုတ်… ဆရာ၊”

သွေးလက်ဝါး ဘာမှမပြော၊ ဆုံလည်ကုလားထိုင်ကြီးပေါ်မှာ ကားယားကြီး ထိုင်နေရင်း ပေါင်ကြားထဲကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

သူနာပြု ဆရာမလေးကလည်း သွေးလက်ဝါးပြောတဲ့ ခြေဟန်လက်ဟန်ကို နားလည်သည့်အလား ပေါင်ကြားထဲတွင် ကြုံ့ကြုံ့လေး ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပုဆိုးကို အသာဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ပုဆိုးကျွတ်သွားလို့ ပေါ်လာတဲ့ တစ်ထွာကျော်ကျော်လောက်ရှိတဲ့ လီးပျော့ပျော့ကြီးကို သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးနုနုလေးတွေနဲ့ ခပ်ဖွဖွ ကိုင်ဆွပေးသည်။

“ကိုကို လုပ်တော့ကွာ ရှေ့က အရမ်းယားနေပြီ”

2024-01-13

အခု ကျနော်နဲ့ ကျနော့်မိန်းမက တစ်နေရာစီမှာလေ။ ခွဲရခါစတုန်းကတော့ အောကားတွေကြည့်၊ 18+ စာအုပ်တွေဖတ်၊ ဓါတ်ပုံတွေကြည့်ပြီး ဂွေးလှိမ့်တာပေါ့ဗျာ။ အခုတော့ အဲ့ဒါတွေကို စိတ်မပါတော့ဘဲ မိန်းမရယ်၊ ကျနော်ရယ်၊ နောက်ယောကျ်ားတစ်ယောက်ရယ်ပါတဲ့ cuckold ဇာတ်လမ်းတွေကိုပဲ စိတ်လာနေတယ်။ ၃ ယောက် အတူလုပ်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကိုပဲ ပုံဖော်နေမိတယ်။ အဲ့ဒါကပိုပြီး စိတ်တက်ကြွလာတယ်။ အဲ့ဒါကလည်း ကျနော့် အားနည်းချက်တွေကြောင့်လည်း ပါတယ်။ အဲဒါတွေကိုတော့ နောက်မှ ဆက်ရေးတော့မယ်ဗျာ။

မနေ့ညက မိန်းမနဲ့ sex chat တယ်။ Chat လုပ်နေရင်းနဲ့ အဲဒီလို မိန်းမရယ်၊ ကျနော်ရယ်၊ နောက်ယောကျ်ားတစ်ယောက်ရယ်ပါတဲ့ cuckold ဇာတ်လမ်းကို ပြောချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ မိန်းမကို ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ခု ပြောပြမယ်၊ အဲ့ဒီအတိုင်းခံစားပြီး ချက်ရအောင်လို့ ပြောလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအတိုင်း အပြင်မှာတကယ်ကြုံနေတယ်လို့ သဘောထားလို့။ သူကတော့ ဘာအကြာင်းပြောမယ် မသိဘူးလေ။

ပြောမည့်ကျနော်က ဇာတ်လမ်းကို စဉ်းစားနေရင်း ဇာတ်လမ်းကို ဆင်နေရင်း ရင်တွေတလှပ်လှပ်နဲ့ ခံစားမှုတွေ ပိုပြင်းလာတယ်။ သူနဲ့ချက်နေရင်း လျော့လျော့သွားတဲ့ ညီလေးတောင် မာလာတာ အရမ်းပဲ။

" မမလေ မင်းဟာကြီးကို မြင်ပြီး မနေနိုင်လို့ပါ...မမကို သနားပါ "

2024-01-12

ကျေးရွာဓလေ့ ပျော်မွေ့စရာ အလွန်ကောင်းတယ်။ ကျုပ်နာမည်က လင်းထင်ပါ။ ရွာအခေါ်အဝေါ်ကတော့ ငလင်းပေါ့။ ကျုပ်မှာမိဘတွေ မရှိတော့ဘူး။ ညီမတစ်ဝမ်းကွဲလေး တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ။ ကျုပ်မိဘတွေနဲ့ ကျုပ်ညီမဝမ်းကွဲလေး မိဘတွေက ခရီးသွားရင်း ကားမှောက်ပြီး ဆုံးပါးသွားကြတယ်ဗျာ။

ကျုပ်မှာ ငယ်ငယ်ကလေးတည်းက မိခြူးလေးရဲ့အဖေဆိုလည်းကျုပ် အမေဆိုလည်းကျုပ် ပေါ့ဗျာ။ ကျုပ်ကတော့ ရွာမှာ သူများခိုင်းရာအလုပ်ကို လုပ်နေရတဲ့သူပေါ့။ ကျုပ်က ကျောင်းမနေဘူး ဒါပေမယ့် ညီမလေးကိုတော့ ပညာတတ်ကြီး ဖြစ်စေချင်တာ။ အဲဒီတော့ မိဘတွေပိုင်တဲ့ လယ်ငါးဧကကို မောင်နှမနှစ်ယောက် လုပ်ကိုင်ရင်း စီးပွားရှာရတာပေါ့။ သီးနှံအထွက်တိုးတဲ့ နှစ်တွေဆို ပျော်ရတာပေါ့ဗျာ။ မဟုတ်ရင် ကျုပ်မှာ ကြိုးစားရတယ် ပိုပြီးတော့လေ။

ဒီလိုနဲ့ နေလာခဲ့ကြတာ ညီမလေးလည်း ဆယ်တန်းအောင်လို့ မြို့မှာ တက္ကသိုလ် သွားတက်ရတော့ ကျုပ်မှာ နှစ်ဆကြိုးစားရတော့တာပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ကျုပ်တို့ရွာရဲ့မျက်နှာဖုံး ဦးကြီးရဲ့ သမီးတော်ကို ကျုပ်စွဲလမ်းမိပါလေရော။ သူ့နာမည်က မေနှင်း တဲ့။ ကျုပ်မှာ မရမကလိုက်ရင်း ကာလကြာတော့ သူမဆီကနေ ချစ်တယ်ဆိုတဲ့ အဖြေလေးကို ရပါလေရော။ ချစ်သူဖြစ်ခါ စတော့ မိုးမမြင်လေမမြင်ပဲ ပျော်လိုက်ရတာလေ။

မင်းသားနေတိုးဟာ သူ့ကြောင့် အောင်မြင်ကျော်ကြား နာမည်ကြီးလာတာပါဆိုပြီး ပြောကြားလာပြန်တဲ့ အေမီဈာန်

2024-01-12

ပရိသတ်ကြီးရေ အခုလက်ရှိလူမှုကွန် ယက်ပေါ်မှာ လူစိတ်ဝင်စားမှုမြင့်တက်နေတဲ့ သူ့ကိုယ်သူ နဂါး မယ်လို ပြောတဲ့ အေမီဈာန်ဟာဆိုရင်Myanmar Idolမှာပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရင်း လူသိများခဲ့တဲ့ အဆိုတော်တစ်ဦး ပဲဖြစ်ပါတယ်။

ပရိတ်သတ်တချို့ကတော့ သူမဟာ အရူးကွက်နင်း ပြီး နာမည်ကြီးအောင်လုပ်နေတယ်လို့ ပြောနေကြ ပါတယ်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လက်ရှိအချိန် လူမှုကွန် ယက်ပေါ်မှာ သူမရဲ့ အကြောင်းတွေက လူစိတ် ဝင်စားမှုများနေပြီး နဂါးမယ်တော်အေမီဈာန် ဆိုပြီး နာမည်ကြီးနေတာတော့ အမှန်ပဲဖြစ်ပါတယ်။

အခုဆိုရင် အေမီဈာန် က “မင်းသားနေတိုးက သူမ ကြောင့်နာမည်ကြီးပြီးအောင်မြင်လာတာဆိုတဲ့ အကြောင်းကို အခုလိုပဲပြောပြလာတာဖြစ်ပါတယ်။ ညီမ Idol က ကိုနေတိုးပါ၊ ကိုနေတိုးကို ညီမအရမ်း ကြိုက်တယ်။ ဒီမင်းသားက perfect ပေါ့နော်။ ညီမ ကြိုက်တဲ့လူက အောင်ကိုအောင်မြင်တယ်။ ဆို တော့ မန်ယူကို ညီမ မကြိုက်နေဘူး။ မကြိုက်နေ တော့ သူ့သမိုင်းဘယ်လိုရှိခဲ့လဲ ညီမလည်းမကြည့် ရတော့ မသိဘူး။ အခုလက်ရှိမှာတော့ ညီမ အားမရ တာတော့ အမှန်ပဲ၊ သူတို့အသင်းနဲ့တွေ့ပြီး ညီမ နာမ် change(ပြောင်း)ပေးမှ ရမယ် “ဆိုပြီး အေမီ ဈာန် ကပြောလာပါတယ်။

မခံစားဖူးသေးတဲ့ကာမအရသာနဲ့ အပြုစုကို ပေးမယ့် သူနာပြုဆရာမလေး

2024-01-12

ဒေါက်တာအောင်ဇော်လင်း ခွဲခန်းထဲက ထွက်လာသည်။ သူ့ကို အကြောင်းသိသူများက သွေးလက်ဝါးဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ သူနဲ့ ခွဲခန်းအတူတူဝင်တဲ့ ဆရာဝန်မ ငယ်ငယ်လေးတွေနဲ့ နပ်စ်မလေးတွေရဲ့ တင်ပါးနဲ့ ရင်ဘတ်တွေမှာ သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ဝါးရာကြီးတွေ တွေ့ရတတ်လို့ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့လည်း သွေးလက်ဝါးတစ်ယောက် အလုပ်ပြီးလို့ နားနေခန်းထဲဝင်ပြီး အနားယူလိုက်သည်။ ဒေါက်တာအောင်ဇော်လင်းသည် နိုင်ငံခြားကနေ ခွဲစိတ်အထူးကုပါရဂူဘွဲ့ ရလာသည်။ ဖဲလိုးအော့ဖ်ရိုင်ရယ်ကွန်ဆားတန့်ဆာဂျင် ဖြစ်သည်။ လူတွေ ပြောပြောနေကြတဲ့ FRCS။

”ဒေါက်…. ဒေါက်… ဒေါက်….”

”ဝင်ခဲ့ပါ။”

ဝင်လာတဲ့သူက အနီဝတ် သူနာပြုဆရာမလေး ဖြူဖြူခါး။

”အဖြူ….၊ ခဏလာဦး ၊ ”

”ဟုတ်… ဆရာ၊”

သွေးလက်ဝါး ဘာမှမပြော၊ ဆုံလည်ကုလားထိုင်ကြီးပေါ်မှာ ကားယားကြီး ထိုင်နေရင်း ပေါင်ကြားထဲကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

သူနာပြု ဆရာမလေးကလည်း သွေးလက်ဝါးပြောတဲ့ ခြေဟန်လက်ဟန်ကို နားလည်သည့်အလား ပေါင်ကြားထဲတွင် ကြုံ့ကြုံ့လေး ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပုဆိုးကို အသာဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ပုဆိုးကျွတ်သွားလို့ ပေါ်လာတဲ့ တစ်ထွာကျော်ကျော်လောက်ရှိတဲ့ လီးပျော့ပျော့ကြီးကို သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးနုနုလေးတွေနဲ့ ခပ်ဖွဖွ ကိုင်ဆွပေးသည်။

ကာမအရသာကို အလူးအလဲခံစားလိုက်ရတဲ့ မိန်းကလေး

2024-01-12

“ပြွတ်ပြွတ်–ဒုတ်–အင့်–ပြွတ်–အား”

ချောမောလှပသလောက် ဖွံ့ထွားတောင့်တင်းသော အမျိုးကောင်းသမီးလေး မေနွယ်စိုးတစ်ယောက် အခုမှတွေ့ဖူးသော သူစိမ်းယောကျ်ားတစ်ယောက်၏ ရင်ခွင်အောက်မှာ တလူးလူး တလွန့်လွန့်ဖြင့် အလိုးခံနေရပေပြီ။ သူမကို တက်လိုးနေသူကတော့ အညှာအတာမရှိပဲ စိတ်ရှိလက်ရှိ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေသည်။ သူမကလည်း ကာမအရသာမှာ စီးမြောလိုက်ပါနေမိသည်။ အပျော်မယ်လည်းမဟုတ်၊ ငွေကြေးလိုအပ်ချက်ကြောင့်လည်း မဟုတ်ပါပဲလျက် တစုံတရာသော ငွေကြေးသတ်မှတ်ချက်ဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သူစိမ်းယောက်ျားတစ်ယောက်ထံ ပေးအပ်၍ အသုံးတော်ခံနေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တကယ်တော့ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူမကိုယ်တိုင်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ကြုံရသည့်အခါ ရင်တွေတဒိန်းဒိန်း ခုန်နေခဲ့သလို ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်လာခဲ့သည်။ ဟိုတယ်ထဲအဝင်မှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို မကြည့်ရဲပဲ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ သူစိမ်းယောက်ျား၏ ခေါ်ဆောင်ရာသို့လိုက်ခဲ့ရင်း အိပ်ခန်းထဲရောက်ခဲ့ရသည်။ အသင့်ပြင်ဆင်ခင်းကျင်းထားသော ကုတင်ကြီးကိုကြည့်ရင်း ဒီကုတင်ကြီးပေါ်မှာ ငါ့ကို သူတက်လိုးတော့မယ် ဟူသည့် အတွေးကြောင့် ကျောထဲကစိမ့်သွားမိသည်။ သူမ၏ မင်္ဂလာဦးညတုန်းကလည်း ဒီလိုပင် တွေးခဲ့ဖူးသည်။ လိုက်ပို့ပေးသော ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းလေးက မီးဖွင့် အဲကွန်းဖွင့်ပေးကာ ပြန်ထွက်သွားပြီးနောက် ချပ်ကနဲမြည်သွားသော တံခါးလော့ချသံသည် မေနွယ်စိုးအဖို့ မိုးခြိမ်းသံတမျှထင်လိုက်မိသည်။

မိမိဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ မှားပြီလားဟု တွေးလိုက်မိစဉ်မှာပင် အနောက်မှ သိုင်းဖက်ခြင်းခံလိုက်ရတော့ သူမခန္ဓာကိုယ်လေး ဆတ်ကနဲ တုန်သွားခဲ့ရသည်။ တုန်ယင်မှုမပြယ်သေးခင်မှာ သူ့လက်ဝါးကြီးတွေက သူမရင်သားအစုံကို သုံးလေးချက်မျှ ဆုပ်နယ်ရင်း လည်ကုတ်သားဝင်းဝင်းလေးကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ခပ်ဖွဖွနမ်းလိုက်ရာ သူမပုခုံးလေးတွေ တွန့်သွားရခြင်းနှင့်အတူ မ သဘာဝအရ သူမရင်သားတွေကို ဆုပ်နယ်လာသော သူ့လက်ကို ဆွဲဖယ်မိမလို ဟန်ပြင်လိုက်မိသော်လည်း သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုသူအားပေးအပ်ရန် လိုက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ဟူသော အတွေးက သူမ၏လက်တွေကို ဟန့်တားလိုက်နိုင်သည်။

” အ …… အမလေးးးး … ရှီးးးး … မ မ မ ရ တော့ ဘူး … ဆရာရယ် …… ထွက် ကုန် ပြီ ”

2024-01-12

ဆေးရုံကြီး အပြင်ဘက် မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကို လှမ်းကြည့်မိတော့ ကျေးငှက်သံလေးတွေနဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးများကြောင့် ဘဝ အမောတွေကို ခဏတာ မေ့ပျောက်သွားစေတာပဲလေ။ မနက် ၈ နာရီ ကျော်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတာပါ။

ညက ဆိုင်ကယ် အက်ဆီးဒင့်ဖြစ်တဲ့ လူနှစ်ယောက် ရောက်လာတော့ ၂ ယောက်လုံး နွေးကိုယ်တိုင် ရရှိလာတဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ချုပ်ပေးရတယ်။ တစ်ယောက်က လက်မောင်းနှစ်ဖက် နဂါးပုံ တက်တူးတွေနဲ့ အသက်က ၂ဝ ကျော်လောက်ပဲ ရှိမှာ။ မျက်နှာနုနု ချောချောလေးကို နားကွင်းတွေရော မျက်ခုံးပေါ်ပါ အကွင်းလေးတွေ ဖောက်ဆွဲထားတော့ ရုတ်တရက်ဆို အကြည့်ရ ဆိုးနေတာပေါ့။ အရိုးခေါင်းတွေပါတဲ့ တီးရှပ် အနက်ရယ်၊ လည်ပင်းက စတီးဆွဲကြိုး ပြောင်ပြောင်လက်လက်ကြီးရယ်၊ လက်ကောက်ဝတ်က အနက်ရောင် သရေပြားပေါ်မှာ ကြယ်ပုံစံ ဖန်စီပုံတွေ၊ အိုးးးး မျက်လုံးထဲ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာပဲ။

ပေါင်လယ်မှာ ၄ လက်မ လောက် ဘယ်လိုခိုက်မိတာလဲတော့ မသိဘူး။ ၄ လက်မလောက် ပြဲသွားတာ ဒဏ်ရာကနက်တော့ သွေးတအား ထွက်နေတာပေါ့။ ထိုင်ခုံ အပုလေးပေါ် ထိုင်ခိုင်းရင်း ဒူးဖုံး ဘောင်းဘီ အပွလေးကို ပေါင်ရင်းထိ လှန်တင်ပြီး ချုပ်ပေးတော့ သူတော့ မသိဘူး နွေး တော့ ရင်တွေ ခုန်နေရသေးတယ်။ ချုပ်ပေးတဲ့ ဘယ်ဘက်ပေါင်ရင်းနားက ပန်းနုရောင် ဒစ်ကြီးက ဘောင်းဘီ အဟလေးကနေ ထွက်နေတာ။