Posts

အိမ်ထောင်ကျပြီး နယ်ကို ပြောင်းသွားသော သူငယ်ချင်း ဇင်မာက ကျမကို အလည်ခေါ်ခဲ့တာ ကြာခဲ့ပါပြီ။ ကျမက ကျောင်းဆရာမ အလုပ်ကတဖက်၊ အိမ်က လင်သားဖြစ်သူ ကိုဝင်းမောင်ရဲ့ ဝေယျာဝစ္စတွေနဲ့ ဘယ်မှ မရောက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သားသမီးမမွေးသေးပေမယ့် လင်မယားနှစ်ယောက်ထဲရှိတဲ့ ကျမတို့ အိမ်ထောင်စုမှာပင် အိမ်ထောင်တာဝန်တွေ ထိန်းသိမ်းရတာ များပြားလှပါတယ်ရှင်။

ကျမရဲ့ သူငယ်ချင်း ဇင်မာနဲ့ သူ့ယောက်ျား ကိုမင်းတို့က မနှစ်ကတည်းက အိမ်ထောင်ကျပြီး နယ်ကိုပြောင်းသွားကြတာပါ။ သူတို့ပြောင်းသွားပြီး အတော်ကြာမှ ကျမတို့ လင်မယားက အိမ်ထောင် ကျခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကျမတို့ အိမ်ထောင်ကျတာ (၆) လတောင် ရှိခဲ့ပါပြီ။

ဒီနှစ်နွေရာသီ ကျောင်းမပိတ်မှီ တစ်လလောက်မှာပဲ ကျမရဲ့ ယောက်ျားက ဖောင်ကြီးသင်တန်းသွားတက်ရပါတယ်။ သင်တန်းက (၄) လကြာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ သင်တန်းသွားပြီး တစ်လကျော်လောက် ကြာတဲ့အခါမှာ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်ကို ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ ကျမလည်း အိမ်မှာ တစ် ယောက်ထဲ ဖြစ်နေတာကြောင့် ပျင်းပျင်းရိရိနဲ့ ရှိနေရတဲ့အချိန်မှာပဲ သူငယ်ချင်း ဇင်မာဆီက သာကြောင်း မာကြောင်းနဲ့ အလည်လာဖို့ခေါ်ထားတဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ရေးနေကြစာ ရောက်လာပါတယ်။ ဒီမှာတင် ကျမလည်း စိတ်ကူးရပြီး ဇင်မာတို့နေတဲ့ မကွေးမြို့ကို ရောက်ခဲ့ရပါတယ်ရှင်။

မနက်ဖြန် သင်္ကြန်ကျတော့မည် ။ မေဦးတို့နေတဲ့ ရပ်ကွက်လေးက ချောင်ကျတော့ သိပ်မစည်ကားလှ ။ မြို့ထဲမှာတော့ သင်္ကြန်မဏ္ဍပ်တွေ အများကြီးနဲ့ အရမ်းစည်သည် ။ ခါတိုင်းနှစ် သင်္ကြန်တွေ မြို့ထဲ မလည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုနှစ်တွင်တော့ အဖေ့သူငယ်ချင်းက သူတို့အဖွဲ့တွေ မြို့ထဲ ကားနှင့်လည်သည့်အခါ မေဦးကို လာခေါ်မည်ဟု ပြောထား၏။ မေဦးက တစ်ယောက်ထဲ မလိုက်ရဲသဖြင့် ရပ်ကွက်ထဲက မေဦး သူငယ်ချင်း နှင်းယုနွယ် ကိုခေါ်ထားသဖြင့် အဖော်တော့ပါသေးသည် ။ သင်္ကြန်လည်တာ ခွင့်ပြုပေးဖို့ မေဦး ရည်းစားကို အတော်ပင် ပူဆာရသည်။

” ကိုကိုကတော့ မေဦးကို မလိုက်စေချင်ဘူး စိတ်လဲမချဘူးကွာ ”

ဟု ကိုကိုက ခွင့်မပြုချင်။

” ကိုကိုကလည်းကွာ မေဦး သူငယ်ချင်း နှင်းယုနွယ်လည်း ပါတာဘဲ ယ။ ဘာစိတ်မချစရာရှိလဲ။ ပြီးတော့ မေဦးတို့ အဖေရဲ့ သူငယ်ချင်း ကားနဲ့လည်မှာကို ဘာစိတ်မချစရာရှိလို့လဲ “

” ဘယ်စိတ်ချမလဲ မေဦးရာ ”

ကိုကို လိုက်မသွားစေချင်မှန်းတော့ သိသည် ။

” တစ်ရက်ထဲပါ ကိုကိုရယ်။ နောက်နေ့တွေ ကိုကိုနဲ့ လည်မယ်လေ နော် နော်လို့ “

ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ရဲ့အလုပ်က မော်ဒယ်တစ်ယောက်နဲ့ အတွင်းခံကြော်ငြာ ရိုက်ဖို့ပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် နောက်ကျလေ့မရှိပေမယ့် အရေးပေါ်ကိစ္စလေး ရှိနေတာကြောင့် တော်တော်လေး နောက်ကျမှ ရောက်သွားတယ်။ ကျွန်‌တော်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာ အခန်းထဲ ကောင်လေးတစ်ယောက်သာ ရှိတော့တယ်။

“အစ်ကိုရောက်ပြီလား။ ကျန်တဲ့သူတွေက ပြန်ကုန်ပြီ”

သူစကားအဆုံးမှာပဲ ကျနော်က တောင်းပန်စကားဆိုလိုက်တယ်။ ကျနော့်ကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ပေးတဲ့ သူ့ကိုလည်း တကယ်ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။

“ကိုယ်တို့ စလိုက်ရအောင်လေ…။ ဘယ်တစ်ထည်နဲ့ အရင်ရိုက်မလဲ”

သူက boxer နက်ပြာရောင်လေးနဲ့ အရင်ရိုက်ဖို့ပြောတယ်။ ကောင်လေးက အသက် ၂၃ ဝန်းကျင်လောက် ရှိမယ်ထင်တယ်။ ထူးအံလွင်လို အရပ်ရှည်ပြီး ထူးအောင်လို ကြွက်သားတွေနဲ့ ခပ်မိုက်မိုက်ပဲဗျ။ ကောင်လေးက အပေါ်လည်း ကြည့်ကောင်းသလို အောက်ပိုင်းကလည်း လုံးဝ perfect ဖြစ်လွန်းတယ်။ ဖောင်းကားနေတဲ့ ဒင်ပြည့်ကျပ်ပြည့် ငှက်ပျောသီးတစ်လုံးရယ်၊ ကျစ်လစ်နေတဲ့ တောင်ပူစာနှစ်လုံးရယ် ..။ သူက အပြင်မှာ ကြည့်ကောင်းသလို ပုံထဲမှာလည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။

အပြာရောင်ဘောက်စာလေးနှင့် ပုံတော်တော်များများ ရိုက်ပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ သူက နောက်တစ်ထည်လဲတယ်။ ဒီတစ်ထည်က ခပ်မိုက်မိုက်ဗျ။ ရှေ့က သူ့ငှက်ပျောသီးကိုသာ ဖုံးထားပြီး သူ့တောင်ပူစာ လုံးလုံးလေးကတော့ ဒီအတိုင်း အထင်းသား ဖွေးဖွေးဝင်းဝင်း ပေါ်နေတယ်။

ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မစဉ်းစာခဲ့ဖူးဘူး။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာလည်း စကားအဖြစ်တောင် မပြောခဲ့ဖူးဘူး။ လောကကြီးက တခါတလေ ခံယူချက်တွေ စိတ်ဓာတ်တွေကို ပြောင်းလည်းသွားအောင် အဖြစ်အပျက်တွေကို ဖန်တီးကြုံကြိုက်စေတယ်။ လိုက်ပွဲဆိုတာမျိုး ပေါင်တစ်ချောင်းပိုင်တယ်ဆိုတာမျိုးပြောတဲ့သူကို ခပ်ညံ့ညံ့ယောကျ်ားလို့ မြင်လေ့ရှိတဲ့ ကျွန်တော်ဟာ အခု မှန်ကြည့်တိုင်း အဲ့လိုလူကို မြင်နေရအောင် ဘယ်လိုပြောင်းလဲခဲ့တာလဲ၊ ဘာတွေက ဖြစ်စေခဲ့တာလဲ၊ သေချာတာကတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့မိတာ၊ မူးလို့ဖြစ်သွားတာ စိတ်မထိန်းနိုင်လို့ပါ ဆိုတာတွေကို ကျွန်တော်လက်မခံခဲ့မိဘူး။ စိတ်ထဲမှာမရှိရင် မဖြစ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့မိပေမဲ့ တကယ်ကြုံလာတော့ သွေးထဲက ဆန္ဒတွေဟာ ကျွန်တော်မသိအောင် ကာလအတော်ကြာ ပုန်းနေခဲ့တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။

ကျွန်တော့်မိန်းမက ညီအစ်မ ၃ ယောက်ထဲမှာ အကြီးဆုံး။ ဒုတိယနဲ့ အငယ်ဆုံးက ၅ နှစ်စီ ငယ်တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထင်အမြင်တွေကို ပြောင်းလဲပြီး ပုန်းနေတဲ့ ရမ္မက်တွေကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့တာက ဒုတိယမြောက်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော်တို့ သမီးရည်းစားဘဝမှာ အိမ်ထောင်ကျတာ။ ကလေးတစ်ယောက်ရပြီး သူ့ယောကျ်ားနဲ့ အဆင်မပြေလို့ တရားဝင် ကွာရှင်းလိုက်ကြတာ။ တိတိကျကျတော့ မသိပေမဲ့ ဟိုကောင်က မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ရှုပ်တယ် ပြောတာပဲ။ အတော်ညံ့တဲ့ကောင်ဗျာ။ အတော်နုံတဲ့ ကျွန်တော်ကလည်း ဘာမှန်းညာမှန်းမသိဘဲ မကွဲဖို့ မကွာဖို့ ဝင်ပြောသေးတာ။ နောက်ပိုင်းသူမနဲ့ ပတ်သက်မိတော့မှ ဟိုအကောင်နဲ့ ပေါင်းမဖြစ်တဲ့ အခြေခံအကြောင်းတွေ သိရတာပေါ့။

သူမ လက်သီးဆုပ်နှင့်ထု ပေါင်တွင်းကြော ဆွဲလိမ်သည်ကို ကျော်မိုးအောင် တဟားဟားရယ်သည်။ ဒေါ်ချိုရီ မလုံမလဲနှင့် သူမမျက်လုံးရွဲကြီးများက ဂျော်နီ့တစ်ကိုယ်လုံးဆီ ဝေ့ဝဲရောက်ရှိသွားသည်။ သူ့ပေါင်ကြားရှိ လီးနေရာကိုပါမကျန် အလုံးစုံ သိမ်းကျုံးကြည့်ပြီးဖြစ်သည်။ အကြည့်ရဲသည်။ သူ ယောက္ခမကို အပီချုပ်ပြီး ဖြစ်မည်ဆိုတာ ဟိုကောင် သဘောပေါက်လိုက်ပါသည်။

“ကဲပါ ကျွန်တော့ကို အမြည်းပန်းကန်ပေးဦး ဟျောင့် ဂျော်နီ သောက်မှာသောက်စမ်းပါ တွန့်ဆုတ်ဆုတ် လုပ်မနေနဲ့ မပြန်နိုင်ရင်အိပ် အစ်မချို မင်းကို စောင့်ပေးမယ် ”

“တော်ပါတော့ ငကျော်ရယ် သူတောင် အနေခက်နေပြီ ငါ့မောင် စိတ်မရှိနဲ့ ငါ့သားမက်စောက်ရူးက အဲ့လိုပဲ ယောက္ခမလည်း သားပြောမယားပြောနဲ့ မင်း မြင်တဲ့ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ ဟွင်းးး ”

အရက်တစ်ခွက်ကို မော့သောက်ပြီး သူတို့အရက်ဝိုင်း တစ်ဖက်စွန်းက အမြည်းပန်းကန်ကို လေးဘက်ထောက် ကုန်းယူလိုက်သော ဒေါ်ချိုရီ ဖင်သားအိအိကားကားကြီး နှစ်ဖက်ကို ယောက်ျားနှစ်ယောက်၏ အကြည့်က တစ်ပြိုင်တည်း ရောက်ရှိသွားသည်။ ဟင်း လိုးချင်စရာ။ အမြဲလိုးနေရသည့်ကျော်မိုးအောင်ပင် လီးတောင်လာမိမှတော့ ဟိုကောင်ဂျော်နီ မတောင်ဘဲ ဘယ်နေလိမ့်မလဲလေ။

သူမကလည်း အထာနပ်သည်။ သားမက်ဖြစ်သူ သူမကို သူ့သူငယ်ချင်း တက္ကစီဒရိုင်ဘာနှင့် ဇာတ်လမ်းထွင်ခိုင်းနေသည့် အဖြစ်ကို ချက်ဆိုတာနဲ့ နားခွက်မီးတောက်ပြီး ကောင်းစွာ ရိပ်စားမိပြီးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယနေ့အတွက် လျှော်ဖွတ်ရမည့် အဝတ်တွေကို စုနေသည့် ဒေါ်သီတာ တစ်ယောက် သူမပင်တီပေါ်မှာ ပေကျံနေသော အစွန်းကွက်တွေကိုမြင်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ အိမ်ထောင်သည်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံ ရှိနေပြီးဖြစ်သော သူမအတွက် ထိုအစွန်းကွက်တွေကို မြင်ရုံမျှဖြင့် အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ သုတ်ရည်တွေဆိုတာ တပ်အပ်သိနေသည်။ သူမ ပင်တီပေါမှာ ပေကျံနေသော အစွန်းကွက်တွေက တစ်ရက် နှစ်ရက်မဟုတ်ဘဲ ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်ပင် ကြာလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဦးစိုးသိန်းမှာ နိုင်ငံခြားမှာသွားပြီး အလုပ်လုပ်နေသဖြင့် အခုအိမ်(တိုက်ခန်း)တွင် သူမနဲ့ သားဖြစ်သူ ပိုင်စိုးတို့ နှစ်ယောက်ထဲသာ နေထိုင်ကြသည့်အတွက် သူမပင်တီပေါ်က သုတ်ရည်တွေက ဘယ်သူ့လက်ချက်လဲဆိုတာ စဉ်းစားလိုက်တာနဲ့ အဖြေရပြီးနေပြီဖြစ်သည်။

ဒေါ်သီတာတစ်ယောက် စဉ်းစားရကြပ်နေသည်။ သူမရဲ့သားဖြစ်သူ ပိုင်စိုးမှာ သူမတို့ မွေးစားထားတာ မဟုတ်ဘဲ သူမဝမ်းနဲ့ ၉ လလွယ် ၁၀ လမွေးခဲ့ရတာဖြစ်သည်။ သူမ ပင်တီပေါ်ကို သားက ဘာလို့ သုတ်ရည်တွေ ပန်းထုတ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သူမအနေနဲ့ နားမလည်နိုင်သလို သားဖြစ်သူကိုပြောပြီး ဆုံးမသင့်သလား နှုတ်ဆိတ်နေသင့်သလား ဆိုတာကိုလည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

မီးရဲ့နာမည်က ဆောင်းပပအောင် ။ အသက်ကတော့ 23 နှစ်။ မန်နေဂျာလက်ထောက်။ မီးက နယ်ကပါ။ ရေကြည်ရာမြက်နု ဆိုသလို အလုပ်ကိုင် ပေါများရာ ရန်ကုန်ရွှေမြို့တော်ကြီးဆီသို့ တက်လှမ်းရာ ကိုကြီးနဲ့ ဆုံရတာ။ ကိုကြီးက မီးရဲ့အထက်လူကြီး မန်နေဂျာ။

ကိုကြီးလို့သာ ခေါ်တာပါ။ ခုဆို ကိုကြီးအသက်က 40 ပြည့်ပြီ။ ချစ်လွန်းလို့ ကိုကြီးလို့ခေါ်တာ။ ကိုကြီး နာမည်က စိုးမိုးအောင် လူအေးလို့ပြောရင် မမှားဘူး။ အကြီးအကဲတွေနဲ့ဆုံရင် သောက်ဖြစ်တာကလွဲလို့ အားလုံးရှင်းတယ်။ မီးရဲ့ ပထမဦးဆုံးဆိုတာထက်ပိုတဲ့ ကိုကြီး မီးရဲ့ အရာရာ ပထမဦးဆုံးသော ကိုကြီး။

အဲ့နေက အင်တာဗျူးတဲ့နေ ကိုကြီးနဲ့စဆုံရတဲ့နေ့ ကိုကြီးကို မကြည့်ရဲဘူး။ လက်ရှိမှာကိုယ့်ကို စီစစ်ကြီးကြပ် မေးခွန်းတေနဲ့ သတ်မဲ့သူကြီးလေ။ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားရင်း မေးတဲ့ မေးခွန်းတွေကို တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ ဖြေနေရတဲ့ မီးကို မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားတဲ့ ကိုကြီးလေ (ဒါကတော့ သူနောက်မှပြောပြတာ😊😊)။

ဒီလိုနဲ့ မီးလဲ ကိုကြီးရဲ့ လက်ထောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ ကိုကြီးဆီက ရိသဲ့သဲ့တို့ မထိတထိတို့ စကားတွေ အပြုအမူတွေကို ယောင်လို့တောင် မရခဲ့ဘူး။ အနေတည်တယ် ပြောရင်ပြတ်တယ် လုပ်ရင် ရှင်းတယ်။ အခုရှုပ်မှ နောင်ရှင်း တခါတည်းလုပ်တယ်။ ဒါမဲ့ လက်အောက် ငယ်သားတွေကို ကြည့်တယ်။ မနိူင်၀န်မထမ်းခိုင်းဘူး။ ကိုယ့်မှာသာ ရေလာမြောင်းပေးရတာ အမော ကိုယ်တော်ချောက ခပ်တည်တည်။

ကျွန်မ နာမည်က သီတာပါ။ အသက်က ၂၅ ပေါ့။ ကိုကျော်နဲ့ အိမ်ထောင်ကျတာ ၄ နှစ်ပြည့်ခဲ့ပြီ။ ကျွန်မဟာ အတော်လှတဲ့အထဲမှာပါတယ်။ ပြောရမယ်ဆို ကျောင်းတက်တုန်က Major Queen အပြင် အခြား Talent ပိုင်း အကပိုင်းတွေမှာပါ ထူချွန်ခဲ့ပြီး ကောင်းလေးတွေကြားမှာ နာမည်ကြီးခဲ့တာပေါ့။

ကိုကျော်နဲ့ မတွေ့ခင် ရည်စား ၈ ယောက်လောက် ရှိမယ်ထင်တယ်။ ကိုနဲ့က ၆ လလောက်ပဲ ကြိုက်ပြီး စိတ်မချလို့ ကျမကို လက်ထပ်ခဲ့တာပါ။ စိတ်မချဆို ကျွန်မက ယွတယ်လို့ ဆိုရမလိုပဲ။ ကိုကျော်နဲ့ မတွေခင်တည်က အပျိုမဟုတ်တော့ဘူး။ တွဲခဲ့တဲ့သူ တော်တော်များများနဲ့ နေခဲ့ဖူးလို့ အကြိမ်တောင် မမှတ်မိဘူး။

ကျွန်မ ကိုကျော်နဲ့ ယူပြီးတော့ ပုံစံမျိုးစံနဲ့ နေဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ Porn ကားတွေကြည့်ပြီး မျိုးစုံ စမ်းခဲ့ကြတာ ၄ နှစ်ကျော်လာခဲ့ပြီပေါ့။ အဲ့တာကြောင့် နောက်ပိုင်း သိပ်ပင်မလိုးဖြစ်ကြတော့ဘူး။ ကျွန်မလည်း ကိုကျော်ကို စိတ်မပါလို့ သိပ်မပေးတာလဲ ပါတာပေါ့။ တစ်လမှ ၄ ကြိမ်လောက်ပဲ နေဖြစ်တယ်။ နေရင်လည်း ကျမစောက်ဖုတ်ထဲမှာ ကိုကျော်ကို ပေးမပြီးတော့ဘူး။ ကွန်ဒုံးမသုံးရင် အပြင်ပဲ ပန်းခိုင်တယ်။

“ဖေဖေရေ ယွန်းပြန်လာပါပြီ .. ဆောရီး ဖေဖေရယ် ဒီနေ့စျေးဝယ်တာ နောက်ကျလို့ ဟင်းလေး ကဗျာကရာ ချက်လိုက်မယ်နော်”

“ရေလေးအရင် သောက်ပါအုန်းကွယ် ပေး သမီးအိတ်တွေ ဖေဖေထားပေးမယ်”

ဖေဖေပေးတဲ့ ရေခွက်ကို ယူကာသောက်ရင်း ဖေဖေ့ကို ပိုက်ဆံအိတ် ပေးလိုက်သည်။ ကျမ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက မေမေဆုံးသွားတော့ သားအဖနှစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ မေမေမရှိလို့ ဖေဖေက ကျမအတွက် အရာရာပါပဲ။ ဖေဖေကို အရမ်းချစ်သည်။ ယောက်ျားယူဖို့လည်း မစဉ်းစားပါ။

ကျမအလုပ်လုပ်တဲ့ ဘဏ်မန်နေဂျာက ကျမကို အတင်းကြိုက်ပေမယ့် ကျမစိတ်ထဲ ဖေဖေပဲရှိသည်။ ကျမက ယွန်းဝတီ အသက် ၂၂ နှစ် ပြည့်ပြီးပြီ။ ဖေဖေက ဦးအောင်ထွန်း။ အသက်က ၄၅။ အသားဖြူဖြူ ဒေါင်ကောင်းကောင်းနဲ့ ခန့်ချောကြီး။

ဖေဖေက အကောက်ခွန်ဌာနက ညွှန်မှူးတစ်ယောက်ပါ။ တစ်သက်လုံး ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ကျမကို ရှာဖွေကျွေးမွေးခဲ့သူ။ ဒါပေမယ့် တစ်ပါးသူ ချောက်တွန်းမှုကြောင့် အမှုဖြစ်ခဲ့သည်။ အမှုပြီးလို့ ဖေဖေမှန်မှန်းသိပြီး ဆိုင်းငံ့တာဝန်ကို ဖယ်ဖျက်ကာ အလုပ်ပြန်ခေါ်ပေမယ့် ဖေဖေက စိတ်နာပြီး အလုပ်ပါ ထွက်လိုက်သည်။

ကျွန်တော့် မျက်နှာ တစ်ခုလုံး ရေနွေးပူနဲ့ အပက်ခံလိုက်ရသလို ထူပူသွားပါသည်။ သွားပြီ… သွားပြီ၊ ဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်း မသိတော့တာနဲ့ ခေါင်းကြီးကိုသာ ငုံ့ထားလိုက်ရပါတော့တယ်။ ဘေးနားက ကုလားမြင့်အောင် ကလွဲပြီး အတန်းထဲက လူတွေ ဘယ်သူမှတော့ သိလိုက်ပုံ မပေါ်ဘူး။ အားလုံးက ထမင်းစားချိန်ဆိုတော့ သူ့ဟာသူ ရှုပ်နေကြတာလေ။

ကျွန်တော်နဲ့ မြင့်အောင် ညနေ ကျောင်းဆင်းချိန် အမှီပြန်ပေးရမှာမို့ ဒီစာအုပ်ကို သဲကြီးမဲကြီး ကုန်းဖတ်နေကြတာ။ ဘာ စာအုပ်ရမှာလဲဗျ… ကျွန်တော်တို့လို သွေးကြွခါစ ကောင်တွေရဲ့ အသည်းစွဲ မြန်မာအော (xxx blue) စာအုပ်ပေါ့။ အခုမှ စဖတ်လို့ သုံးလေးမျက်နှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ဖျတ်ခနဲ လက်ထဲက ဆွဲလုခံလိုက်ရလို့ ဘယ်ကောင်လဲဟဆိုပြီး ကောမလို့ မော့ကြည့်လိုက်တော့မှ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ၉ တန်း (D) အတန်းပိုင်ဆိုလဲဟုတ် ၊ကျူရှင်ဆရာမဆိုလဲဟုတ်တဲ့ ဆရာမ ဒေါ်မမလေး ဖြစ်နေတယ်။

သေပြီပေါ့ဗျာ… ကျွန်တော်တို့နှစ်ကောင် ဘာပြောလို့ ပြောရမှန်းကို မသိတော့ဘူး။ လက်ထဲက ခိုးဖတ်နေတဲ့ အောစာအုပ်ကို ဆရာမ မိသွားပြီဆိုတဲ့ အသိက တက်ခါစ ဖီလင်လေးတွေတောင် ပျောက်ကုန်တယ်။ တော်သေးတယ်ဗျာ… ဆရာမက စာအုပ်ကို သိမ်းပြီး ဘာမှမပြောပဲ ထွက်သွားလို့။