“မောင့်ဟာကလည်း ထောင်ပြန်ပြီ… လွန်လွန်းတယ်…”
“သဲရေ… သဲ… မောင်ပြန်လာပြီ… တံခါးဖွင့်ပါဦး…”
“ဟင်… မောင်… ပြောတော့ နောက် ၂ ရက်လောက် ကြာဦးမှာဆို…”
“ဟုတ်တယ်… သဲနဲ့ ဖုန်းပြောတုန်းက အဲ့လိုပဲ… နောက်တော့ အလုပ်က စောစော ပြီးတာနဲ့ ဂျာကြီးကလည်း မင်း ပြန်ချင်ရင် ပြန်လို့ ရပြီ ဆိုတာနဲ့ ချက်ချင်း မန်းလေးက ဆင်းလာတာ…”
“လာ… အထဲဝင်… မောင်… သဲ… ရေသွားခပ်လိုက်ဦးမယ်…”
“နေပါဦး… သဲရ… ရွှတ်…”
“မောင်နော်… အခန်းအပြင်ကြီးမှာ…”
“ဘာဖြစ်လဲ… ကိုယ့်အိမ်မှာ ကိုယ့်မိန်းမ ကိုယ်နမ်းတာကို… ဘယ်သူမှလည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူး…”
“သဲ ရှက်တာပေါ့လို့…”
“မရှက်ပါနဲ့… သဲရာ… မောင်လေ… သဲကို အရမ်း သတိရနေတာ… သဲရော… မောင့်ကို သတိမရဘူးလား…”
“မောင်ကလည်း ပိုကို ပိုတယ်နော်… မောင် ခရီးထွက်တာဖြင့် တစ်ပတ်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို…”
“သဲကလည်း… မောင်ပြောရင် လွန်တယ် ဖြစ်မယ်… ရော့… ကိုင်ကြည့်…”
“ဟင်… မောင်… အဲ့လောက်တောင် ဖြစ်နေတာလား…”