အမေ့လင်ငယ်နဲ့ အပျိုစစ်စစ် သမီးလေး
နွေးထွေးလှတဲ့ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းရတဲ့အချိန်ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်က အရာရာတိုင်းကို မေ့နေချိန်ပေါ့။ နုအိထွေးနေသော နှုတ်ခမ်းလေးကိုသာ အဆက်မပျက် တပ်မက်နေမိတဲ့အချိန် ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ “ကို… ဘာလို့လဲ လူလာနေလို့လား” “ဟင်…. အော် ဟုတ်တယ်ချစ်ရဲ့…. ကို လူသံကြားလားလို့” “ကိုကလဲကွာ…. ဒီကိုလာတဲ့လူတိုင်းက အတွဲတွေပဲဟာ…. ဂရုစိုက်မနေနဲ့” “ဟုတ်ပါပြီကွာ……ကဲလာ” “အွင့်” ကျွန်တော်လဲ သူမနှုတ်ခမ်းဖူးလေးကိုနမ်းရင်း လုံးဝန်းနေတဲ့ သူမရင်သားလေးအား ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူမနှုတ်ခမ်းလေးမှ ရလိုက်သောရနံတစ်ခုဟာ ကျွန်တော်နဲ့ ခင်သက်နွယ်လို့ခေါ်တဲ့ အတန်းထဲက အချောအလှလေးနဲ့ ချစ်သူဖြစ်တာ အခုဆိုရင် ခြောက်လပင်ကျော်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ခင်သက်နွယ်ကလဲ ခပ်အေးအေးနေတတ်တဲ့ ကျွန်တော်ကို အရင်ထဲက သဘောကျခဲ့သည်ထင်သည်။ သူမကလဲ ကျွန်တော်ကို တအားချစ်ရှာသည်။ ကျွန်တော့်မှာတော့ သူမပြုံးပြလိုက်တိုင်း ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်ကာ သူမအား ရူးလောက်အောင် ချစ်ရသည်။ ကျွန်တော်ဟာ တကယ် ကံအကောင်းဆုံးလူပါ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်သက်နွယ်ကို လိုက်တဲ့သူတွေ အများကြီးထဲကမှ သူမအချစ်ကိုရသော တစ်ဦးတည်း သောလူသားဖြစ်သည်။ “ကို… ချစ်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မြို့ထဲလျှောက်လည်မလို့” အနားမှ ချစ်သူလေး အသံကြားလိုက်မှ သေချာကြည့်မိလိုက်တယ် ခင်သက်နွယ်ဒီနေ့ အရမ်းလှနေသည်။ မြန်မာဝတ်စုံလေးနှင့်မို့ သူမ၏ကောက်ကြောင်းများက ထင်ပေါ်လွန်းနေသည်။ မို့ထွက်နေသော ရင်သားနှင့် လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း တုန်ခါနေသောတင်သားများက မြင်သူတိုင်းက ငေးကြည့်ရမည့်သူဖြစ်သည်။ “ဘယ်သူတွေရော ပါမှာလဲချစ်ရဲ့ ” “သူငယ်ချင်းတွေပေါ့ ယောက်ျားလေးနဲနဲပါမယ်” သူတို့အဖွဲ့ကများလှသည် ယောကျ်ားလေး လေးယောက်နှင့် မိန်းကလေးခုနှစ်ယောက်ရှိသည်။ သူတို့အဖွဲ့လာလျှင် တခြားသူတွေ ထွက်ပြေးရလောက်အောင် စနောက်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ “ကိုကလဲကွာ ရုပ်ကြီးက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ…. ချစ်တို့အဖွဲက ပျော်တတ်လို့…. ကိုမနေတတ်မှာစိုးလို့ပါ” “ဟင်း..” “ကိုလိုက်ချင်ရင်လဲ လိုက်ခဲ့လေ…. ပြီးမှမနေတတ်ဘူး မပြောနဲ့” သူတို့က အဖွဲ့သားအချင်းချင်း ပြန်မကြိုက်ရဟုသော ကတိစကားကြောင့်သာ ကျွန်တော် ခင်သက်နွယ်အချစ်ကို ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သူ့ကို စိတ်မချချင်မိ။ “ဟေ့… လိုက်မယ်မို့လားနွယ်… ငါတို့ကသွားတော့မှာနော်” “ကို… ကိုမလိုက်ရင်…. ချစ်သွားတော့မယ်နော်” “အင်း…… အင်း… သွားလေ” ခင်သက်နွယ်နှင့် ငယ်သူငယ်ချင်းဆိုသော ကောင်က လာခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကောင်က ကျွန်တော့်ကို သိပ်မကြည်ပေ။ ထို့ကြောင့် ခင်သက်နွယ်အား ပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းလှည့်ကာ ထွက်သွားသည်။