Posts

ဒုတိယမှ လူဖြစ်တာ

2024-12-11

ပထမလင်က သူမနှင့် ငါးနှစ်သာ ပေါင်းခဲ့ရပြီး သူမအသက် (၂၆) နှစ်အရွယ်မှာ ကားမှောက်တိမ်းပါးသွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မုဆိုးမလေး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဒါပေမယ့် မမြစိမ်းတစ်ယောက် မုဆိုးမဘဝနဲ့ ကြာကြာမနေလိုက်ရ။ သူမ၏ ပထမလင်နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသော တစ်ယောက်က ပေါင်းသင်းလက်ထပ်ခွင့်တောင်းကာ မမြစိမ်းအား လက်ထပ်ယူခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မမြစိမ်းမှာ သူမဘဝအတွက် အားကိုးမှီခိုရာအဖြစ် တပင်လဲမူ တပင်ထူဆိုသည့်အတိုင်း နောက်ထပ် အိမ်ထောင်ကျခဲ့ရပြန်သည်။ ထိုအိမ်ထောင်ဖြင့် စံပြဈေး နောက်ဘက်ရပ်ကွက်လေးထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထိုရပ်ကွက်လေးထဲသို့ စရောက်ကတည်းက မမြစိမ်းတို့ အိမ်ထောင်စုကို လူအများ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်ခဲ့ကြရ၏။ မမြစိမ်းက အသားညိုသော်လည်း မဲမှောင်နေခြင်း မဟုတ်။ အသားအရေစိုပြေသဖြင့် ဝင်းဝင်းပပဖြင့် လှပသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သူမ၏ ဒုတိယလင်က မမြစိမ်းနှင့် ဘယ်လိုမှ လိုက်ဖက်ခြင်းမရှိသူ ဖြစ်၏။ အသားက မဲနက်ပြီး လူကောင်ထွားထွား ဗိုက်ကနဲနဲပူပြီး ပုံမလာပန်းမလာ အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ဒီကြားထဲ ကွမ်းကစားပြန်တော့ သွားတွေက နီရဲကာ နှုတ်ခမ်းမွေးထူလဗြစ်နှင့် လူ့ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေ၏။ ထိုသူက အောင်မင်းဆိုသည့် အညာသား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကလေးနှစ်ယောက်အဖေ မုဆိုးဖိုတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

မတော်ပါဘူး ငါ့မောင်ရယ်

2024-12-11

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

ခေါ်သံနဲ့ အတူ အိမ်ထဲဝင်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မမမွန်တို့ လင်မယားဖြစ်နေသည်။ သူတို့လင်မယားနဲ့တောင် မတွေ့တာ နှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီ။ မမမွန်က ဖြိုးညီရဲ့ အစ်မ တစ်ဝမ်းကွဲ ၊ ဖြိုးညီ အဖေရဲ့ညီမရဲ့ သမီးအငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဖြိုးညီတို့အဖေက တရုတ်စပ်သည်။ အဒေါ့် ယောကျာ်းကလဲ တရုတ်ဆိုတော့ မမမွန်က ပီဘိတရုတ်မလေးတစ်ယောက်နှယ်။ အရပ်မြင့်မြင့် ရင်သားတွေက ထွားထွား ၊ တင်သားတွေကလည်း ကြီးသည်၊ ရုပ်ကလည်း တော်တော်ချောသည်။

သူ့ယောက်ျားဖြစ်သူ ယောက်ဖတစ်ဝမ်းကွဲက ကိုချမ်းသာ တဲ့။ ကားပစ္စည်းတွေ အကြီးအကျယ်ရောင်းတဲ့ သူဌေးသား။ ရုပ်ကလည်း ချောသည်။ ဒီလိုပဲ မမမွန်နဲ့ကြိုက်ပြီး လက်ထပ်ကြတာ နှစ်နှစ်တောင်ကျော်ပေါ့။

နတ်သုဒ္ဓါနဲ့မလဲနိုင်တဲ့အရသာ

2024-12-10

ကျွန်မနာမည်ကစန္ဒီ…အသက်က၂၇နှစ်… အင်းစိန်ဈေးထဲမှာအလှကုန်နဲ့အဝတ်အထည်ဆိုင်လေးဖွင့်ထားတယ်လေ… ဆိုင်ဖွင့်ဖို့အတွက်စောစောထချက်ပြုတ်ပြီးရင်ရေချိုးရဦးမယ်. .ဪ..စန္ဒီကတစ်ကိုယ်တည်းနေတာလေ… အပျိုလားဆိုတော့မဟုတ်ဘူး..စန္ဒီ အမျိုးသားက သင်္ဘောသားလေ..အဲ့တော့လဲအတန်အသင့်စုမိဆောင်မိလေးရှိခဲ့တာပေါ့.. သိတဲ့အတိုင်းပဲသင်္ဘောသားဆိုတော့အလှအပလဲကြိုက်မိန်းမကြမ်းလဲကြေသပေါ့ရှင်..

.ခေတ်လဲမှီပါ့…စန္ဒီ ကိုလဲယောကျာ်းရပြီးရင်ခန္ဓာကိုယ်အလှပျက်မှာစိုးလို့ ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း) ကစားခိုင်းခဲ့တယ်သူလဲပြန်လာရင် စန္ဒီ နဲ့အတူတူဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)လိုက်ကစားတယ်လေ..အင်း…ခုဆိုကိုကိုမရှိတော့တာ၆လတောင်ပြည့်တော့မယ်…

.သင်္ဘောသားဆိုတော့လဲပင်လယ်မှာပဲဇာတ်သိမ်းတက်ကျတာပါပဲလေ… ကိုကိုမရှိထဲကညတိုင်းကိုကိုနဲ့အတူတူချစ်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတာကိုသတိရမိတယ်..သတိရတိုင်းလဲ ကိုကိုဝယ်ပေးထားတဲ့ တုန်ခါစက် နဲ့ လီးတုနဲ့ပဲစိတ်ဖြေခဲ့ရတာပါပဲကိုကိုနေရာမှာအစားထိုးနိုင်မယ့်သူတော့မရှိတော့ဘူးလေ..

ကိုကိုကသင်္ဘောသားပီပီနိုင်ငံခြားအပြာကာတွေထဲကလိုကြိုးတုပ်လိုးတယ် ကြာပွတ်နဲ့ရိုက်လိုးတယ်တစ်ခါခါဖယောင်းစက်တွေကိုယ်ပေါ်ချပြီးပါလိုးတတ်သေးတယ်အစပိုင်းတော့ စန္ဒီ လဲမခံနိုင်ပေမယ့်အကျင့်ရလာတော့အဲ့လိုမှမလုပ်ရရင် စန္ဒီ စိတ်အာသာကမပြေတော့ဘူး တစ်ခုခုလိုနေသလိုပဲ ဪတစ်ခြားသူနဲ့နေဘူးလားဆိုတော့…

ဟိသင်္ဘောသားကတော်ပီသအောင်တစ်ခါတော့ကြေးစားကောင်လေးနဲ့ဆက်ဆံဘူးတယ်လေ ကြေးစားပီပီအလိုးအမှုတ်ကျွမ်းကျင်ပေမယ့် ကျမစိတ်ထဲမှာအာသာမပြေတာနဲ့နောက်မနေဖြစ်တော့ဘူးခုထိကိုကိုမရှိတော့ပေမယ့် ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကစားတာတော့မပျက်ခဲ့ဘူး..

အာ့ကြောင့်လဲ စန္ဒီ ခန္ဓာကိုယ်ကမြင်တဲ့ယောကျာ်းတိုင်း၂ခါပြန်ငေးရအောင်စွဲဆောင်မှုရှိနေတယ်လေ.. ခုခေတ်စကားနဲ့ပြောရရင်တော့စူပါအကိတ်ပေါ့ရှင်….အာ.. မနက်ကကိုကို့အကြောင်တွေးရင်လွမ်းရင်းထွက်လာမိတာ ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကစားဖို့ဝတ်စုံထည့်ထားတဲ့အိပ်အိမ်မှာကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ…. ဆိုင်မှာလဲဈေးဝယ်သူပါးလို့အရင်ကကိုကိုနဲ့ချစ်ရည်လူးခဲ့တာပြန်တွေးရင်ခွကြားလေးမှာစိုတိုတိုနဲ့.. အိမ်ပြန်ပြီဝတ်စုံယူရင်လဲကားပိတ်တာနဲ့ဆိုအသွားအပြန်၁နာရီခွဲလောက်ကြာဦးမယ်.. ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကလဲကစားနေကြဆိုတော့မကစားပဲမနေနိုင်တာနဲ့ဒီနေ့ဝတ်လာတဲ့ထမီအပြာအင်္ကျီလက်ပြတ် အဖြူပေါ်မှာရောင်စုံအစက်အပေါ်ကပန်းရောင်လက်ပြက်လေထပ်ဝတ်ထားတဲ့ပုံစံနဲ့ပဲပေါက်တောဝက စန္ဒီ ကစားနေကြ ……..ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကိုလာခဲ့မိတယ်…

ဝတ်စုံမပါတော့အပေါ့စားလေးတွေပဲလုပ်ပြီးပြန်မယ်ပေါ့ ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ခန်ထဲရောက်တော့ကစားလက်စ၂ယောက်ရှိသေးတယ် စန္ဒီ ရောက်ပြီးခဏထိုင်အကြောလေိာ့နေတုန်းပဲသူတို့လဲပြန်သွားကြတယ်ဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ စန္ဒီနဲ့နည်ပြဆရာ၂ယောက်ရယ်၃ယောက်ထဲရှိတော့တယ်.. သူတို့ကလဲ၂ယောက်လုံးကဂျင် (လေ့ကျင့်ခန်း)ကစားလက်စမို့လားနည်းပြရတာ ရှယ်ပုံစံ ကျအောင်လားမသိကိုယ်အပေါ်ပိုင်းဗလာအောက်ကအတွင်ခံလေးတွေနဲ့..အာနဲ့ စန္ဒီ လဲစိတ်ထဲတစ်မျိုးကြီဖြစ်လာလို့ပြန်မလို့လုပ်နေတုန်း…တစ်ယောက်- ဟာ စန္ဒီ ပြန်တော့မလို့လာ မကစားတော့ဘူးလား-ဟုတ်ကဲ့ဆရာဝတ်စုံလဲမပါဘူး ပြီတော့ကစားရမှာလဲစိတ်မပါလို့ပြန်တော့မယ်-စန္ဒီရယ်ဝတ်စုံနဲ့ကနေ့တိုင်းကစားနေကြပဲဟာ တစ်ခါတစ်လေအသစအဆန်းဖြစ်အောင်ထမီလေးနဲ့ကစားကြည့်ပါလား -နေပါစေတော့ဆရာရယ်နောက်နေ့မှပဲကစားတော့မယ်

မောင် မထောင်းနဲ့ ညောင်းလိမ့်မယ်

2024-12-10

“ အာနိုးရေ….ဟေ့ အာနိုး…”

“ လာပြီ….အစ်မရေ…”

နွားစာစင်းနေသော အာနိုး အိမ်ဘေးမှ မပြေးရုံတမယ်လာခဲ့ပြီး…. အိမ်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်တော့ မခင်အေးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မိသည်။

“ နင့် ဦးလေးလည်း ပိုက်တဲရောက်ရင် ပြန်မလာတော့ဘူး… နင့်ပဲခိုင်းရမှာပဲ…။ ညနေစောင်းရင် မိုးရွာလိမ့်မယ်ထင်တယ်….။ နင်… နွားတွေ သွားသိမ်းချေတော့…။ နင့် ဦးလေးကတော့ ပြန်လာမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး …..”

“ အခုပဲ သွားလိုက်တော့မယ်….အစ်မ….”

အာနိုးက အိမ်ရှေ့မျက်နှာစာ သံဇကာတွင် ချိတ်ထားသော ခမောက်ကို ဆွဲဆောင်းပြီး ထွက်သွား သည်။ မခင်အေး အိမ်ပေါက်ဝမှရပ်ကြည့်ရင်း ပြုံးမိသည်။ အာနိုးက ဖင်ပေါ့သည်။ သိတတ်သည်။ ဒီလို သူရင်းငှားမျိုးရထားတာ သူ့တို့အဖို့ ကံကောင်းလှသည်။ ပြီးတော့ အာနိုးက တစ်ကောင်ကြွက် မခင်အေး၏ယောက်ျား ကိုသန်းငွေ၏အဖေ မခင်အေး၏ယောက္ခမအိမ်တွင် ငယ်ငယ်ထဲက နေလာပြီး ကိုသန်းငွေနှင့် မခင်အေး အိမ်ထောင်ကျတော့ သူတို့ဆီလာပြီး သူရင်းငှားလုပ်နေတာ ဖြစ်သည်။

အသက်က (၁၅) နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း အာနိုးဆိုသော နာမည်ရအောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ထွားကြိုင်းလှသည်။ အခု ကိုသန်းငွေနှင့် မခင်အေးတို့ အိမ်ထောင်ကျပြီး (၂) နှစ်ခန့်အတွင်းမှာပင် အာနိုး တော်တော်ထွားလာသည်။ ဒီနှစ်ဆို ထွန်တုံးတောင် နိုင်နေချေပြီ။

ကွက်လပ် ကိုယ်စီနဲ့

2024-12-10

ကျွန်တော့်အစ်ကိုတစ်ယောက် သင်္ဘောမှာ မထမတန်း အရာရှိ (Chief Officer) ဖြစ်တော့ အသက်က ၃၀ ရောက်ပြီ။ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်နဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ရှိနေတော့ သင်္ဘောသားဖြစ်ကတည်းက လိုက်ရတဲ့ သင်္ဘော။ ကုန်းပေါ်မှာ အများဆုံးနေရမှ ၃ လလောက်ပဲ။

သင်္ဘောအရာရှိဖြစ်တော့ ညီဖြစ်တဲ့ ကျနော်ကပဲ သူငယ်ချင်းကောင်မလေးတွေနဲ့ တွေ့ပေးပြီး လှော်ပေးလိုက်တာ သူငယ်ချင်းထဲက မိနှင်း ဆိုသူနဲ့ အိမ်ထောင်ကျလေရော။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ကွန်ဒိုတစ်ခုမှာ အခန်းဝယ်လို့ သီးသန့်နေကြတယ်လေ။ အစ်ကိုနဲ့ ယူလိုက်လို့ မရီးသာ ဖြစ်လာတယ် ကျနော်တို့က သူငယ်ချင်းလို့ပဲ ပေါင်းသင်းခဲ့တာ ကြာခဲ့တော့ မရီးလို လေးစားကြည့်လို့ကို မရ။ သူက ပြောင်သလို နောက်သလိုနဲ့ ကျနော့်ကို လာဟောက်သေးတာ။ ကျနော်ကလည်း ဂရုမစိုက်။

အစ်ကို သင်္ဘောက ပြန်ဆင်းလာပြီး ရန်ကုန်မှာ နားနေတဲ့ အချိန်ဆိုလဲ ကျနော်က သူတို့အိမ်ကို အဝင်အထွက် မပျက်။ အမေအိမ်မှာ အိပ်လိုက် သူတို့အိမ်မှာ သွားအိပ်လိုက်နဲ့။ အထူးသဖြင့် အရက်သောက်ပြီးရင် အစ်ကိုတို့အိမ်မှာ အိပ်ခန်းပိုတွေက ရှိနေတော့ ဝင်ခွေနေရော။

မေမေ ဆရာမ

2024-12-10

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။

ကျွန်တော့် အမေက ကျောင်းဆရာမပါ။ အသက်က ၄၀ ။ အမေအလုပ်လုပ်ရာ စာသင်ရာကျောင်းကတော့ မြေလတ်ပိုင်းက ဖွံ့ဖြိုးပြီး မြို့ကြီးတစ်မြို့ကပေါ့။

အမေ့နာမည်က ဆရာမဒေါ်သက်ထား၊ တစ်ကျောင်းလုံး တစ်မြို့လုံး သိတယ်။ အမေက မုဆိုးမပါ။ အဖေက လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ နှစ်လောက်ကတည်းက ဆုံးပါးသွားလို့ အမေက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မုဆိုးမ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အဲ့ဒီတော့ အိမ်မှာက ကျနော်နဲ့ အမေ နှစ်ယောက်ထဲပေါ့။

တခြားအမျိုးတွေကလား.. ရှိပါ့..။ ဒါပေမယ့်.. မေ့သလောက်ရှိမှ တစ်ခါတစ်ခါ ပေါ်ပေါ်လာတတ်တယ်။ အမေက အသက်အတန်ရပြီ ဆိုပေမယ့် ကြည့်ရတာ အပျိုရှူံးတုန်း။ တော်တော်ကြီးကို လှတုန်းလို့ ဆိုရမယ်။ ဒါ့အပြင် ကောင်းလိုက် လှလိုက်တဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ရှိသေး။ အသားဖြူတာကလည်း ပြောမနေနဲ့ ဖွေးဥနေတာပဲ ခင်ဗျ။

ထပ်တူညီသော အချစ်

2024-12-10

ဒေါ်ခင်သက်ထားသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကိုစိုးညွန့်အတွက် မနက်ဆာအား မီးဖိုခန်းထဲတွင် စီမံပီးစီးသောအခါ သူမ ခင်ပွန်းအား နှိုးရန် အခန်းထဲသို့ဝင်လာခဲ့ လိုက်သည် အကို …ထတော့လေ ထား မနက်ဆာစီ စဉ်ထားပြီးပြီနော်ဟု နှိုးပီး မီးဖိုခန်းမှာ ထိုင်စောင့်နေလိုက်သည် ဒေါ်ခင်သက်ထားသည် အသက် ၄၀ရှိပီ ဖြစ်ပီး သူမခင်ပွန်း ကိုစိုးညွန့်က အသက် ၄၃နှစ်ရှိပီဖြစ်ကာ သား ကျော်ကိုသက်က အသက် ၂၁နှစ်ရှိပီဖြစ်ပီး ကိုစိုးညွန့်သည် စိုက်ပျိုးရေးရုံးမှ အရာရှိတဦးဖြစ်သည် ခဏကြာသောအခါ ကိုစိုးညွန့်သည် သူမ ပြင်ဆင်ထားသောမနက်ဆာအား စားပီး သည့်အခါ ….ထားရေ မင်း သားမနိုးသေး ဘူးလား မနိုးသေးဘူး အကိုဟုသူမပြောလိုက်သည် ကို ရုံးသွားတော့မယ် ထားဟုဆိုပီး သူ့ရုံး သို့ သွားလေပြီ သူမသည် မီးဖိုထဲ၌ ဆေးစရာကြောစရာ များပီးသောအခါ သားအား သွားနှိုးလိုက်သည် သား ကျော်ကို ထတော့ ဘယ်အချိန်ရှိပီ လဲ ထပြီ အမေဟု သူပြောကာ အမေ့အား မောနင်း အမေဟုပြော၍ နှုတ်ဆက်ပီး သွားတိုက်မျက်နှာသစ်ပီးသောအခါ အမေပြင်ဆင်ထားသော မနက်ဆာအား စားလိုက်သည် ကျော်ကိုသက်မှာ ကျောင်းပီးထားသည် မှာမကြာသေးပဲ ဘာအလုပ်မှမလျှောက်ရ သေး နောက်မှ သူ့ အဖေရုံးတွင် စာရေး လုပ်ရန်သူတွေးထားပီး ခုလောလောဆယ်တော့ အိမ်မှာပဲ အေးဆေးနေအုံးမည်ဟု မိဘများအားပြောထားလေသည် သား အခန်းကလည်းကွာ ကြွက်သိုက် ကျနေတာပဲဟု အမေသည် သူအခန်း ရှေ့တွင်ရပ်၍ပြောနေရာ မတော် သူမဝင် ရှင်းလျှင်အခက် သူ့ကုတင်အောက်ရှိ ကတ်ထူပုံးထဲတွင် အောစာအုပ်နှင့် အော ရုပ်ပြများအား ယခင်ကျောင်းမပြီးခင်ထဲ က ဝယ်၍သိမ်းထားသည်ဖြစ်သော ကြောင့်ဖြစ်သည် ဟုတ် အမေ သားရှင်းလိုက်ပါ့မယ်ဟု ပြောလိုက်သည် အမေသည် တနေကုန်အလုပ်နှင့်လက်မ ပြတ်အောင်လုပ်နေ၍ထင်သည် အသက်၄၀သာဆိုတာ သူမ၏ အသားအရည်များမှာခုထိတင်းရင်း တုန်းဖြစ်ပီးအိမ်ထောင်မှုကလည်း နိုင်နင်းသော အိမ် ရှင်မကောင်းပီသပေသည် ခေတ်မီသော မြန်မာဆန်ဆန် ဝမ်းဆက် ဝတ်စုံများနှင့် ပါးမှာ သနပ်ခါးလေးသာ လူးတတ်ပီး တင်ပါးခန့်ရှိအုံထူနက်မှောင် သော သူမ၏ ဆံပင်များကို နောက်၌ဖား လျားလေးချ၍တမျိုး တခါတရံ ကျစ်ဆံ မြီးနှစ်ဖက်ကျောမှာချထားသော အမေ ဒေါ်ခင်သက်ထားသည် ကျော်ကိုသက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မိုးပေါ်မှကျသော နတ်သ မီးလေးတပါးလိုလှသည်ဟုထင်မိပါသည် သူ့အဖေကတော့ အမေ့လိုမိန်းမချောမျိုး ရထား၍ အလွန်ကံကောင်းသည်ဟု သူ တခါတရံ၌ တွေးမိပီး အမေ့အား သူ အ သက် ၁၇လောက်မှစကာ အရူးအမူး လိုချင်တပ်မက်မှုတွေနဲ့အတူ သူမအား ရယူပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်နှင့် လိုးချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်မိခဲ့လေသည် သူတို့အိမ်မှာ တထပ်တိုက်ဖြစ်ပီး အမေတို့အခန်းနှင့်သူ့အခန်းမှာ မျက် စောင်းထိုးဖြစ်၍ ညပိုင်း အမေတို့အခန်း ရောသူ့အခန်းပါ ညအိပ်မီးလုံးလေးဖွင့် အိပ်တတ်ကြပီး ခြင်လုံစကာတပ်ထား၍ ခြင်ထောင်ဖြင့်မအိပ်ကြပေ သို့ဖြစ်သောကြောင့် ညဘက်သူတရေး နိုး အပေါ့အပေါးသွားရန်အထတွင် အမေ ကို အဖေက အိပ်ယာထက်၌ လေးဘက် ကုန်းကာ နောက်မှဆောင့်လိုးတတ်သည် အား သူအမြဲလိုပင်တွေ့ရတတ်ကာ အ ခန်းပြင်ကနေ လိုက်ကာလေးဟ၍ သူမ သိမသာခိုးကြည့်ဖူးပီး လီးခဏခဏ တောင်ခဲ့ဖူးလေသည် အမေသည်ဏှာကြီးသည်ဖြစ်သည် အကို့ဟာက ထားအထဲမှာလုပ်နေတုန်း ပျော့သွားတယ်နော် ဟု အမေ့ပြောသံတီးတိုးကိုလည်း သူခုတ လော မကြာမကြာ ညပိုင်းများတွင်ကြား ရတတ်သည်

မီးနဲ့ထိသော ဖယောင်း

2024-12-09

ယနေ့သည် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ ချစ်သူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသည့် valentine day (ဖေဖော်ဝါရီ ၁၄ရက်နေ့) ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ရည်းစားရှိသူတွေက နေ့လည်ကတည်းက တလှုပ်လှုပ် တရွရွနှင့် ရုံးဆင်းရင်တော့ ဘယ်သွားမည် ဘယ်လာမည်ဆိုပြီး ပြောနေခဲ့ကြသလို၊ အတွဲမရှိသေးသူများကလဲ ညနေကျရင်တော့ ဘယ်သူနဲ့ တွေ့ဖို့ရှိတယ် ဘယ်ဝါနှင့် တွေ့ဖို့ ရှိတယ်ဆိုပြီး ဒိတ်လုပ်နေကြတာကို ကိုယ့်စာရင်းစာရွက်တွေနဲ့ ကိုယ် အလုပ်များနေသော လေးနွယ် နားကြားပြင်းကပ်အောင်ကို ကြားနေခဲ့ရသည်။ လေးနွယ်အတွက်တော့ ဗယ်လင်တိုင်းဒေးသည် သူမနှင့် မပတ်သက်ခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တနင်္လာနေ့ ရုံးပြန်ဖွင့်ဖွင့်ခြင်း ဘော့စ်စားပွဲပေါ် အမှီတင်ရမည့် စာရင်းရှင်းတမ်း ရီပို့ကိုထဲကိုသာ အာရုံကို နှစ်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မေ့လျော့ထားလိုက်သည်။ အခု အားလုံးပြီးသွားလို့ နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ တော်တော်ကြီးတောင် အချိန်ကလင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရုံးခန်းထဲမှ လေးနွယ်ထွက်လာပြီး ဓါတ်လှေကား ရှိရာ လျှောက်လာချိန်တွင် သူမတို့ အထပ်ရှိ ရုံးခန်းတိုင်းသည် တံခါးပိတ်လျှက်သား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကြည့်ရတာ အဆောက်အဦး တစ်ခုလုံး သူမတစ်ယောက်ထဲများ ကျန်တော့တာလား မသိ။ လေးနွယ် ပုခုံးတစ်ချက်ကို မသိမသာ တွန့်လိုက်ရင်း ချက်ချင်းဆိုသလို သူမတို့ အထပ်ဆီ ရောက်လာသော ဓါတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ပထမထပ် ခလုတ်ကို ခပ်သွက်သွက် နှိပ်လိုက်သည်နှင့် ဓါတ်လှေကားက အလိုအလျောက် ပြန်ပိတ်သွားသည်။ ခါတိုင်း ရုံးဆင်းလျှင် အလုအယက် တိုးဝင်ရသည့် ဓါတ်လှေကားထဲတွင် ဒီနေ့တော့ ဘယ်သူမှ မရှိလေရာ တံခါးဘောင်တွင် ကပ်ထားသော မှန်ချပ်ကိုတောင် အေးအေးဆေးဆေး လှမ်းကြည့်လို့ရနေသည်။ ခပ်မိမိပုံစံရှိသော အမျိုးသမီးချောလေးတစ်ယောက်က သူ့ကို ပြုံးတုံ့တုံ့ ပြန်ကြည့်နေတာကို တွေ့ရလေသည်။ ထိုအခိုက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဓါတ်လှေကားက တင်ခနဲ မြည်ကာ ရပ်သွားပြီး စေ့ထားသည့် တံခါးနှစ်ချပ်က ကွာဟသည်။ မှန်ထဲတွင် မြင်နေရသည့် လေးနွယ်၏ ပုံရိပ်လေး ဗြုန်းဆို ပျောက်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ထားသော ယောကျ်ားတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်က အစားထိုး၍ ဝင်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်က ဓါတ်လှေကား၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိမနေပဲ အထဲသို့ ဝင်လာယုံသာမက သူမကိုလဲ လှမ်း၍ ပြုံးပြလိုက်သေးသည်။ “ဆောရီးဗျာ .. ကျနော် လိုက်ခဲ့ပါရစေ “ နှစ်လိုဖော်ရွေဖွယ် အပြုံးနှင့်အတူ ယဉ်ကျေးသည့် စကားကြောင့် ပုံမှန်ဆိုလျှင် စကားနည်းတတ်သူ လေးနွယ်တောင် နှုတ်ခွန်းပြန်၍ ဆက်ဖြစ်သွားသည်။ “ရပါတယ် .. “ “အလုပ်တွေ လက်စသတ်နေရတာနဲ့ဗျာ .. တော်တော်ကြီးတောင် မိုးချုပ်သွားတယ် “ “ကျမလဲ အတူတူပဲ .. “ ထို့နောက်တွင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်ဆီမှာ တခြား ပြောစရာ စကားမရှိတော့သည့်အတွက် ဘယ်အထပ်ကို ရောက်နေပြီဆိုသည်ကို ပြသော ဓါတ်လှေကား၏ display panel ကိုသာ နှစ်ယောက်သား ငေးကြည့်နေမိသည်။

သိသိလျက်နဲ့ မိုက်မိတယ်

2024-12-09

ကျွန်မနာမည် ခင်နှင်းဝေ ပါ။ တော်တော်များများကတော့ ခင်လေးလို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ ကျမ အပျိုဘဝက မိန်းမကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ မိန်းမပျက်တစ်ယောက်ဖြစ်လို့နေပါပြီရှင်။ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ လူမှုကျင့်ဝတ်၊ သိက္ခာတရားတွေ ကျိုးပျက်နေတဲ့ မိန်းမပျက်တစ်ယောက်ဖြစ်လို့နေပါပြီ….။

ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်သွားရသလဲဆိုရင်တော့….။ ကျမအသက် (၁၈) နှစ်အရွယ်မှာ အိမ်ထောင်ကျခဲ့ပါတယ်။ ကျမထက်အသက် (၅) နှစ်လောက်ကြီးတဲ့ ကိုမင်းအောင်နဲ့ပါ။ အခု ကျမအသက် (၃၆) နှစ်အရွယ်ရောက်လို့ သမီးတစ်ယောက်အမေ မုဆိုးမဘဝနဲ့ ရပ်တည်နေခဲ့ရပါပြီ။ ကျမရဲ့သမီး မေသင်းတောင် အခုအပျိုကြီးဖားဖားဖြစ်လို့ လူလားမြောက်လို့ လာခဲ့ပါပြီ။ ကျမဟာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကိုမင်းအောင်ရဲ့ ဘဝနောက် ကြောင်းကို လုံးဝမသိခဲ့ပဲ လက်ထပ်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ရူးရူးမိုက်မိုက်အရွယ်လေးမဟုတ်လား၊ အိမ်ထောင်ဦးရဲ့နေ့ရက်များကတော့ ပျော်ရွှင်စရာအတိဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။

ဒါပေမယ့် တစ်နေ့တော့….။

ကျမတို့ လင်မယားနေထိုင်ရာ တောင်ဥက္ကလာရပ်ကွက်ထဲရှိ တစ်ထပ်တိုက်ပုလေးရှေ့သို့ လေးဘီးတက္ကစီတစ်စီး ဆိုက်ရောက်လို့လာခဲ့ပါတယ်။

“ ဟဲ့…. ဒါ မင်းအောင်တို့ အိမ်လား…”

“ ဟုတ်ကဲ့… ဘယ်သူများလဲ မသိဘူး….”

ကားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ အသက် (၄၀) ဝန်းကျင် ခန့်ခန့်ထည်ထည် မိန်းမကြီးတစ်ယောက်က ခပ်ရင့်ရင့် အမေးစကားနဲ့ မေးတယ်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနာမည်တပ်လာတာဆိုတော့ ကျမလည်း ချိုချိုသာသာပဲ ပြန်ဆက်ဆံခဲ့ပါတယ်။

အဆုံးထိ ချစ်ပါ မောင်

2024-12-09

“ ရဲမင်း….တော်ပြီလေကွာ….”

“ အာ…ဟာ….ဒါ ငါ ရေချိန် မကိုက်…..မကိုက်သေးဘူး…..မင်း…မင်း လဲ ထပ်ချကွာ ထွန်းလင်း ဟေ့ကောင်..်…….”

“ ငါ ….တော်ပြီ….ဒီအနေလောက်ပဲ ကောင်းတယ်….၊ မင်းလဲ ဒီဟာကုန်ရင် တော်တော့ကွာ….”

ရေချိန်မကိုက်သေးဘူး ဆိုသော ရဲမင်း တစ်ယောက် စကားက လေသံတွေ မဆက်မိတော့ပဲ ခေါင်းကလဲ ငိုက်စိုက်ဖြစ်နေပြီ..။ ရဲမင်းကို ကြည့်ရင်း ထွန်းလင်း စိတ်ပျက်မိသည်..။ ရဲမင်းနှင့် ထွန်းလင်းတို့က တစ်မြို့တည်းသား ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ကြသည်..။ ဆယ်တန်းအောင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် ဇာတိ မုံရွာမြို့မှ အတူထွက်လာခဲ့ကြသည်..။ ရန်ကုန်တွင် အဆောင်နေ၍ ရရာအလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ရင်း နှစ်ယောက်စလုံး ဘွဲ့တစ်ခုစီ ရခဲ့ကြသည်..။

အဲဒီနောက် ရန်ကုန်မှာပင် ဆက်၍ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး စီးပွားရေးကို ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်..။ နောက်ပိုင်း ရဲမင်းက ကီလီတွင် ငါးဒိုင်ပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ချိုမွန်ဆိုသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့သည်..။ ထိုအချိန်တွင် ထွန်းလင်းက တက္ကစီကား ၃ စီးပိုင်နေချေပြီ..။ ရဲမင်း အိမ်ထောင်ကျပြီး ၆ လမျှ အတူနေခဲ့ကြပြီး နောက်မှ ထွန်းလင်းက သူပိုင်ကားများကို ရောင်း၍ မုံရွာသို့ ပြန်သွားခဲ့ရာ မုံရွာတွင် အိမ်ထောင်ကျကာ ပဲနှင့် ထန်းလျက် အရောင်းအဝယ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်..။