Posts

မိုးစက် နှုတ်ခမ်းတွေ နဲ့ မဲဇာ နှုတ်ခမ်းတွေ တော်တော် နဲ့ ခွာလို့မရကြဘူး ..။ နှုတ်ခမ်းချင်း ဂဟေဆက်နေကြတာ အကြာကြီး . .။ မဲဇာ ကလဲ မိုးစက် ကို ဖက်ထားတာ ကိုယ်တွေ ပူးကပ်နေ သည် ..။ မိုးစက် ရဲ့ မို့မောက် ကော့တင်းနေတဲ့ ရင်သားတွေ မဲဇာရဲ့ ရင်ဘတ်ကြီး မှာတအားကပ် နေသည် ..။ မဲဇာ ရဲ့ လက်ဖဝါးတွေက မိုးစက် ခါးလေး ကို တအားဖက်ထားရာက အောက်ဘက် ကို ရွေ့လျား သွား သည် ..။ ခါးသေးသေးလေး အောက် က ဝိုက်ကားဖုထွက်နေတဲ့ တင်ပါးအိအိတွေ ကို ပွတ်သပ်နေ သည် ..။ မိုးစက် လဲ မဲဇာ ကို တအားပြန်ဖက်ထား နေမိပြီး ရင်တွေ အရမ်းတုန်နေပြီး ဘာကိုမှ မသိတော့ ..။ မဲဇာ နဲ့ နမ်းတိုင်း မိုးစက် ပေါင်ခွဆုံ က ပတ်ပတ် က အရေတွေ တအား ယိုစီးကျလာတာ မိုးစက် သတိထားမိ နေသည် ။ မဲဇာ က မိုးစက် ကို နမ်းနေရာ က နှုတ်ခမ်းချင်း အခွာမှာ မတ်တပ် ထ ရပ်လိုက် သည် …။ “ ချစ်တယ်..မိုးစက် ရယ် ..ကိုကို မိုးစက် ကို သိပ်ချစ်တယ် …ကိုကိုတို့ ဒီ လောက် နဲ့ဘဲ ရပ်လိုက်ကြရင် ကောင်းမယ် ..ကိုကို လေ..မိုးစက် ကို လက်ထပ်တဲ့အချိန် ရောက်တဲ့အထိ ဒီထက် မလွန်ချင်ဘူး ..မိုးစက် ကို ကိုကို က တကယ် ချစ်တာပါ ..ကိုကို့မေတ္တာ ကသန့်စင်ကြောင်း ကိုကို ပြချင်တယ် ..” မဲဇာ သည် တကယ်ဘဲ မိုးစက် ကို လွန်လွန်ကျူးကျူးတွေ လုပ်မိသွားမှာ စိုး သည် ..။

ဇန်နဝါရီလ ၅ ရက်နေ့ ၊ စနေနေ့ ဖြစ်သည်..။ သည်နေ့သည်ရက်ဟာ အခြားသူတွေ အတွက်တော့ ထူးခြားမည် မဟုတ်သော်လည်း ကိုခင်ကျော်နှင့် မအေးအေးဝင်းတို့အတွက်တော့ ထူးခြားသည့်နေ့ ရက် တစ်ရက် ဖြစ်သည်..။ သူတို့နှစ်ယောက် အိမ်ထောင်ကျသည်မှာ နှစ် နှစ်ကျော်သာ ရှိသေးသည်..။ ချစ်လို့ ခင်လို့ ချလို့ လိုးလို့ မဝသေးပဲ ကောင်းတုန်း…။

ဒါပေမယ့် သူတို့ လင်မယားနှစ်ယောက် ချစ်တင်းနှီးနှော ကာမစပ်ယှက်ကြရသည့် အချိန်များက နည်းပါးလှသည်..။ ဒါကလည်း ကျန်းမာရေ ချို့တဲ့နေကြလို့ မဟုတ်..။ သူတို့၏ ကြီးပွားရေး စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများကြောင့် ဖြစ်သည်..။ အေးအေးဝင်းသည် အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ရ တစ်ယောက်ဖြစ်ကာ အစိုးရဌာနတစ်ခုတွင် အရာရှိမ တစ်ယောက်အဖြစ် အလုပ် လုပ်ကိုင်နေသည်..။ ခင်မောင်ကျော်ကတော့ အစိုးရ အလုပ်မလုပ်..။ ကိုယ်ပိုင် အရောင်းအဝယ် အလုပ်သာ လုပ်သည်..။ အသက်အရွယ်ကလည်း ငယ် ၊ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကလည်း ကောင်း ၊ အသိုင်းအဝိုင်းကလည်း ကောင်းသည့်အတွက် စီးပွားဖြစ်ခဲ့သည်..။

ငွေတွေရသလောက် အလုပ်ကိုလည်း နေ့နေ့ညညဆိုသလို ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ခဲ့ပေရာ ၊ ခင်မောင်ကျော်မှာ မယားချောလေးနဲ့အတူ ကာမစပ်ယှက်ရန် အချိန် မပေးနိုင်ခဲ့..။ သို့ပေမယ့် လတစ်လ၏ ပထမဆုံးသော စနေနှင့် တနင်္ဂနွေနေ့များတွင်တော့ လုံးဝ အားလပ်ခွင့်ယူကာ လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး လိုးကြဆော်ကြဖို့ ရက်သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်..။ ထိုနှစ်ရက်တွင် ခင်မောင်ကျော်သည် စီးပွားရေး အလုပ်များကို ရပ်နားသည်..။ အိမ်ရှိ ထမင်းချက်နှင့် အိမ်ဖော် မိန်းခလေးတို့ကိုလည်း အားလပ်ခွင့် ပေးလိုက်သည်..။ အေးအေးဝင်း၏ ကားကို မောင်းသော ဒရိုင်ဘာ ကျော်မိုးသာလျင် အိမ်တွင် ရှိသည်..။ သို့သော် ကျော်မိုး၏ ကားဂိုဒေါင်မှာ အိမ်နှင့် သီးခြားဖြစ်ပြီး ကျော်မိုးသည် ကားဂိုဒေါင် အပေါ် ထပ်ခိုးပေါ်တွင် နေရသောကြောင့် အေးအေးဝင်းနှင့် ခင်မောင်ကျော်တို့နှစ်ယောက်မှာ အိမ်ပေါ်တွင် လွပ်လွပ်လပ်လပ်နှင့် စိတ်တိုင်းကျ အပျော်ကြူး ကာမစပ်ယှက်နိုင်သည်..။

အပိုင်း(၁) ထွန်းခင်သည်ငယ်ငယ်ကတည်း ကဆံပင်ကိုစွဲလန်းစိတ်ရှိသူတယောက်ဖြစ်သည်. ဘယ်လောက်တောင်စွဲလန်းလည်းဆိုရင် အိမ်နီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည် မိန်းကလေးတွေ ခေါင်းလျှော်ရေချိုးနေတာ တွေ့ရင်သူ့မှာ ဆံပင်ရှည်တွေကို ခိုးခိုးကြည့်ပြီး စိတ်မှန်းဖြင့် ဂွင်းထုရတာကို နှစ်သက်နေမိကာ ကြာလာတော့အားမရတော့ဘူး ဖြစ်နေတော့သည်. ထိုအခါအိမ်နီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည် မိန်းကလေးတွေ အိမ်ကိုအလည်သွားပီး သူတို့ဆံပင်အကျွက်တွေကို သူတို့မသိအောင်လိုက်ရှာယူပြီး အိမ်ရောက်ရင်ဆံပင်ရှည်အကျွတ်တွေကို နမ်းပီးဂွင်းထု ရတာပိုကြိုက်လာတယ်. အိမ်နီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည်မိန်းကလေးကိုလည်း အမြဲစားဖို့ ချောင်းနေတော့လေသည်. ဒါနဲ့ထွန်းခင်က တက်စီ ကားမောင်းတာလေ မိဘတွေ မရှိကြတော့ဘူး. တစ်ကိုယ်တည်း လူပျိုကြီးလည်းဖြစ်သည်. ထွန်းခင်ကားကို ဆံပင်အရှည်ကြီးတွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေ ငှားစီးတဲ့နေ့များဆိုရင် ထွန်းခင်စိတ်ရိုင်းတွေဝင်လာပြီး တနေရာရာ ကိုခေါ်သွာပြီး ဆံပင်အရှည်ကြီးကို စိတ်ထဲရှိတာ လုပ်ပစ်လိုက်ချင်တော့တယ်.

ဒါပေမဲ့ ခက်တာက ထွန်းခင်မှာနေရာမရှိဘူးလေ. အဲ့တော့ ထွန်းခင်ဘဝက ဆံပင်ရှည်အကျွတ်တွေ ရှာလိုက်ဂွင်းထုလိုက်နဲ့ပဲ စိတ်ဖြေနေရတော့သည်. ဒီလိုနဲ့ တနေ့ကြတော့ ထွန်းခင်ကိုလူတယောက်လာရှာတယ်. “ဟေ့. ထွန်းခင်ရေ…..” အိမ်ရှေ့ကနေ ရပ်ကွက်လူကြီးဦးအေမောင်ခေါ်တာနဲ့ “ဗျာ….ဦးလေးအေးမောင်. အေးဒီမှာ မင်းကိုရှေနေ့ တယောက်လာရှာလို့ လိုက်ပို့တာ…”ဟုပြောပြီး လူတယောက်ခေါ်လာလေသည်. “အော်….ဒီကဦးလေးက ကျွန်တော့ကို ဘာဖြစ်လို့ လိုက်ရှာတာလည်းမသိဘူး”ဟုထွန်းခင်က အိမ်တံခါးဖွင့်ရင်းမေးမြန်းလိုက်သည်. “ဒီလိုပါငါ့တူ…. မင်း ဦးဝင်းဇော်ကိုသိလား”ဟု တိုက်ပုံအမည်းရောင်နှင့်လူကမေးလိုက်သောအလာ ထွန်းခင်တချက် စဉ်းစားလိုက်ပြီး “သိတယ်လေ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ညီလေ.ဦးလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ. ကျနော်နဲ့တောင် မတွေ့တာအတော်ပြီ” ်”အေး ဟုတ်တယ်. သူဆုံးသွားတာတနှစ်လောက်ရှိပြီ.

ည… အားလုံးတိတ်ဆိတ်၍နေသည်။ ခင်ဖုဏ်းသည်မျက်လုံးကြောင်၍နေ၏။ အိပ်မရသော်အကြောင်းအရင်းကလည်း ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား…… ကိုယ့်အပေါ်မှာလည်း တာဝန်တစ်ခုရှိနေပြီကော….. သေချာပါသည်….. သို.သော် ထိုတာဝန်သည် လူသိရှင်ကြားမဖြစ်စကောင်းသောတာဝန်…. အစ်မတော် စောကလျာ ပေးအပ်ထားသောအထူးတာဝန်ဟုဆိုရမည်။ခင်ဖုဏ်းသည်စင်စစ် ကျေးတောသူမလေးသာဖြစ်၏။ အားလုံးကို ခင်ဖုဏ်းကြောက်ပါသည်၊ လေးစားရပါသည်၊ ထိုင်ဆိုထိုင်၊ ထဆိုထရသောခင်ဖုဏ်းဖြစ်ပါသည်။ မည်သို.ဖြစ်စေကာမူ ခင်ဖုဏ်းတစ်ယောက် မိမိဘဝကိုမိမိကျေနပ်ပါသည်။ ခင်ဖုဏ်း၏ရုပ်ရည်ကား တောနှင့်မတန်လေသောကြောင့်လားမသိ၊ သို.တည်းမဟုတ် နန်းထိုက်လေသောကြောင့်လေလားမသိ၊ မမျှော်မှန်းရဲသော ရွှေနန်းတော်အရပ်ဆီသို.ရောက်ခဲ.ရပါပြီ။ဒူ..ဒူ..ဒူ..ဒူ တစ်ချက်ခြင်းတီးခတ်လိုက်သော ရွှေဗဟိုရ်စည် သံကိုနားစွင့်မိတော့ (၁၀) ချက်တောင်တီးပြီကော…….. ခင်ဖုဏ်းသည်အိပ်ရာမှ လူးလဲထကာတံခါးကိုအသာဖွင့်၍ထွက်ခဲ့၏။ ထို.နောက် မမစောကလျာ ရှိသောအဆောင်ဖက်ဆီသို. အရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ကာသွားနေ၏။ ရှမ်းပြည်မှကြွရောက်လာသည့် ယခုတလော နိူင်ငံတော်ပြည်အရေးကလည်း ကောင်းလှသည်မဟုတ်….. ဘဝရှင်မင်းတြားကြီး၏ ကျန်းမာရေးကလည်းမကောင်း….. အစွမ်းထက်သောတောကြောင်တို.ကလည်း ပုန်ကန်ထြွသည်မျှအထိတော့ခင်ဖုဏ်းသိထား၏ြ ွ သို.သော် သည်ကိစ္စ် ခင်ဖုဏ်းနှင့်မဆိုင်ပါ။

ခင်ဖုဏ်းအနေနှင့် သည်ရွှေနန်းတော်ကြီးအတွင်းမှာ ကိုယ့်ကိုချီးမြှင့်မြှောက်စားသူတို. အငြိုညင်မခံရဖို.သာဖြစ်သည်။ ခင်ဖုဏ်းသည် အမှောင်ကိုတိုးလျှက် မမ၏အဆောင်တော်သို. တရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ခဲ.၏။ ထိုစဉ်….. ခင်ဖုဏ်းကိုယ်အား သန်မာသောလက်ချောင်းများ၏ဆုပ်ကိုင်သိမ်းပိုက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။ မင်း…..ဘယ်သူလဲ……. ထိုသူက ခင်ဖုဏ်း၏ရင်ဝသို. ဓါးမြှောင်ကိုရင်ဝသို.ချိန်ရွယ်ရင်းမေးလိုက်၏။ ခင်ဖုဏ်း ရင်ထိတ်လိုက်သည်မှာ အသားများပင်တုန်လို…. အသံထွက်ဖို.ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေး…… ပြော…မင်းဘယ်သူလဲ….. ထိုသူက နေရာရွှေ.၍ ထပ်မံဖြစ်ညှစ်လိုက်သောအခါ ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်အစုံကိုဖိမိလျက်သားဖြစ်သွားရသည်။ထိုသူ၏လက်အစုံသည် ခင်ဖုဏ်းထံမှ ရုတ်ချည်းဖယ်ခွါသွားပြီးနောက် လရောင်မှိန်မှိန်၌ ခင်ဖုဏ်းမျက်နှာကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း…. ဟင်…လုံမပျိုပါလား…. မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ…. ညအချိန်မတော်ကြီးထွက်လာပုံထောက်တော့ မင်းသူလျှိုလား…. ထိုကဲ.သို.မေးပြီးနောက် ခင်ဖုဏ်းဆီမှအဖြေမရသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို ခါးမှပိုင်နိူင်စွာမကာ မလှမ်းမကမ်းရှိပန်းရုံအောက်သို.ခွေားလေ၏။ တစ်ဆက်တည်းပင် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်လုံးအနှံ.၌ လက်နက် (သို.မဟုတ်) စာချွန်တော် ပါ မပါ ရှာဖွေလေ၏။ သူ၏လက်များသည် ကြမ်းတမ်းပြီး နွေးထွေးနေသည်ဟု ခင်ဖုဏ်းထင်၏။ အထူးသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်နှစ်မွှာ၊ တင်ပါးအကွဲနှစ်ခုအကြားအထိစေ့စေ့ပေါက်ပေါက်ရှာ၏။

ဇာတ်လမ်းက ဒီလိုစတယ်။ …သေချင်းဆိုး ကာလနာကြီး … ရှင် ဒီ သေရည်တွေ သောက်လာပြန်ပြီလား။ ဒီမိသားစု ဒီလောက်နဲ့မွဲတာကို ကြည့်လို့ အားမရသေးလို့ပေါ့။ ဟုတ်လား။ ခွေးမြီးအိုအကောက်ကြီးရဲ့…..…..ဟာ .. မိန်းမကလည်း သေရည်မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ ဂျက်ဒင်နီယယ်ပါ။ ၁၈ နှစ်အထူး။ ငါ့သူငယ်ချင်း သင်္ဘောသား ကျော်ထွတ် ကမ်းပြန်ကပ်လို့ ပြုစုတာပါဟ။ ဒီမယ် ဂျက်ဒင်နီယယ်သောက်ရင် ကာမအားကောင်းတယ်လို့ ကျော်ထွတ်က… …. တိန်…. ….အမလေးဗျ.. စောက်ကောင်မရဲ့ စောက်ရမ်းလုပ်ရသလား….. စောက်ပတ်ပြဲမရဲ့။ နဖူးကွဲပါပြီဗျ။…. မိရွှေတုတ် လက်မြန်တာကတော့ ပြောမနေနဲ့။

အနားမှာရှိတဲ့ အပွေးတုံး သနပ်ခါးတုံးနဲ့ ကောက်ထုလိုက်တာ ဘမြင့် နဖူးကို သွေးဖြာကနဲ ရဲထွက်သွားတယ်။ …ဒီမယ် ကိုဘမြင့် ဒီအရည်တွေသောက်လာရင် အိမ်ထဲမဝင်ရဘူးဆိုတာ နားမလည်ဘူးလား။ ကျွန်မ တစ်ခါပဲ ခံမယ်။ နောက်တစ်ခါဆိုရင်တော့ ရှင်လုပ်သမျှခံမယ့်အစား ဖာပဲထွက်ခံလိုက်မယ်… ဂျိုင်း… ရွှေတုတ် အိမ်ရှေ့တံခါးကို ဂျိုင်းကနဲ ဆွဲပိတ်ပလိုက်တယ်။ ဘမြင့်ခမျာ အိမ်ရှေ့ခွေးကတက်လေးမှာ နဖူးကွဲကို လက်နဲ့ဖိပြီး မြည်တွန်တောက်တီးရင်း ကျန်ခဲ့ရှာတယ်။

တစ်နေ့ ကျနော်အလုပ်က ပြန်ရောက်ရောက်ခြင်း အမေဖြစ်သူက သားရေ မနက်ဖြန်ပိတ်ရက်မဟုတ်လား အမေ ဥပုသ်ကျောင်းသွားမလို့ အဲ့တာ သင်္ဘောဆိပ်နားကညဈေး သွားပြီး အမေ့ကို ဆွမ်းချက်စရာလေး တွေ သွားဝယ်ပေးပါလား အာ … သားမှပစ္စည်း ဈေးမသိတာ တော်ကြာအမေကဆူဦးမယ် အမလေးခိုင်းတောင်မခိုင်းရသေးဘူး နင်တစ်ယောက်ထဲ မသွားရပါဘူး ဘေးအိမ်က အန်တီငယ်ပါလိုက်မှာ အင်းအာ့ဆို သားညကျ ဘောလုံးပွဲ သွားကြည့်မှာနော် အေးပါ သွားသွား ဟီး အာ့ဆိုသွားပေးမယ် အန်တီငယ်ဆိုတာ က ကျွန်တော်တို့ အခုနေနေတဲ့အိမ်ကြီးကို သူတို့ဆီက ဝယ်ထားတာ ပြောရမယ်ဆို ရင် နှစ်လုံးထီ သုံ့းလုံးထီ ရောင်းတယ် လင်ရော မယားရော နောက်တော့ ရဲဖမ်းခံရတယ် ဆိုလား အဲ့တာကြောင့် အိမ်ရောင်းဘာရောင်းနဲ့ အခု သမီးအကြီးဆုံးအိမ်မှာ မိသားစု တစ်စုလုံးနေကြတာဗျ

အန်တီငယ်က မအူပင်သူ သူ့ယောကျ်ားက အစကရဲ တဲ့ ဘယ်လိုပြုတ်သွားလဲ တော့မသိဘူး အန်တီငယ် ပြောပြောနေတာ ငါ့ကို သူကလိမ်ခေါ်ပြီး ခိုးပြေးလာတာ သူစခန်းမှုးဘဝတုန်းကလေ ငါကရွာမှာ ကွမ်းတောင်ကိုင်ပေါက်စလေးပေါ့ ခိုးပြေးတုန်းကငါ အသက်တောင် မပြည့်သေးဘူး အခုများတော့လား အန်တီငယ်ပြောတာ ဟုတ်လောက်တယ်ဗျ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ အခုအသက် ၄၈တဲ့ ကလေး ၄ယောက်အမေ သာဆိုတာ လက်မောင်းသားတို့ဘာတို့ဆို တင်းနေတုန်း ဖင်ကြီးတွေကလဲ ကားတုန်းဗျ ဖရိုဖရဲ နေနေလို့သာ အသားဖွေးတော့ နုတယ်ထင်ရတာ တစ်ခါတလေ ဘော်လီတွေ ဘာတွေတောင် မဝတ်ဘူး ကွမ်းကလဲ စားသေး မိန်းမကြမ်းကြီးပုံစံနဲ့ပေါ့ ရေချိုးရင် တောင် တစ်ခါတစ်ခါ ထမိန်ကို ခါးလောက်ဝတ်ပြီး စပ်ပြာတိုက်တာ ဟဲ့ အောင်အောင် မပြီးသေးဘူးလား ကြာလိုက်တာ အဲ့လောက်ပြင်မနေနဲ့ နင်နဲ့ငါ သမီးရည်းစား ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး ဟဲဟဲ လာပြီ အန်တီငယ် ရေ ဆိုင်ကယ်ကို ထုတ်ပြီး ရပြီ အန်တီငယ်တက် ဘေးတစ်ဇောင်းတက်ပြီး အန်တီငယ် မိမိခါးကို လာဖက်လေသည်။

မိုးဟိန်းကို ယုံစားပြီး လိုက်ပြေးလာမိတာ မှားပြီလားဟု ယုဇန နောင်တရနေသည်။ အရက်မူးရင် ရန်ရှာတတ်သည့် လင်ဖြစ်သူ အောင်ခင်ကို စိတ်ကုန်ပြီး အရင်ကတည်းက ကြာကူလီဟု နာမည်ကြီးသည့် မိုးဟိန်းနှင့် မူဆယ်ဘက်ကို လိုက်ပြေးလာပြီး မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားပိုင်သည့် မြို့စွန်က ခြံတစ်ခြံမှာ အတူနေကြသည်။

မိုးဟိန်းအစ်မ လင်မယားကတော့ မြို့ထဲမှာနေတာမို့ မြို့စွန်ခြံထဲမှာ လွတ်လပ်လှသည်။ မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားကလည်း မိုးဟိန်းအကြောင်းသိနေပြီမို့ အပျိုကိုခိုးလာတာလား၊ အအိုကို ခိုးလာတာလားပင် မေးမနေတော့။

မိုးဟိန်းကလည်း ယုဇနကို မူဆယ်ထိ ခိုးလာပြီးကတည်းက နေ့ရောညပါ လိုးသည်။ သေးပေါက်ချိန်ပင် မပေး။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အားဆေးတွေ ကြက်ဥတွေ စပါကလင်တွေ သောက်ရုံသာမက ရိုးရာတိုင်းရင်းဆေးတွေ ကာမအားတိုးဆေးတွေပါသုံးကာ ဆေးအစွမ်းနှင့် လိုးလေသည်။

လိုးရင်လည်း ရိုးရိုးမလိုး၊ ဖင်ရော အဖုတ်ရော ပါးစပ်ပါ စုံအောင်လိုးသည်။ သူမောလို့ ခဏနားသည့်အချိန်မှာလည်း ယုဇနမှာ အနားမရ။ အဖုတ်နှင့်ဖင်ကို လီးတုတွေ vibrator တွေ တပ်ပေးထားလေ့ရှိသည်။ လင်ဖြစ်သူကိုတောင် ပစ်ပြီး လိုက်ပြေးလာခဲ့သည်မို့ ယုဇနခင်မျာလည်း မိုးဟိန်းကို မလွန်ဆန်ရဲ။ မိုးဟိန်းပြုသမျှ နုနေရသည်။

“ ဟင်း……လာပြန်ပြီဟယ်…စိတ်ညစ်တယ်…..”

“ စိတ်ညစ်တယ် ”

ဟု ညီးတွားလိုက်သော မိန်းမလှလေး၏ ပါးအို့လေး အစုံက ပန်းသီးမှည့်လေးအလားရဲတက်သွားသည်..။ အသစ်ဖောက်လုပ်ထားသော လမ်းမကြီးပေါ်၌ စပရင်တာ အဖြူလေးတစ်စီးက ငြိမ့်ခနဲထိုးရပ်သွားသည်..။ ကားထဲမှ သပ်ရပ်ထွားကြိုင်းသော လူငယ်တစ်ယောက်က စက္ကူအိတ် ခပ်ကြီးကြီးနှစ်လုံးနှင့် ငါးသုံးလုံး လက်ဆွဲ ပလပ်စတစ်အိတ်တစ်လုံး ဆွဲကိုင်ကာ

“ သိမ့် – တေလာ ”

အပ်ချုပ်ဆိုင်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည်..။ အပ်ချုပ်ဆိုင်အတွင်း အစီအရီ တန်းစီထားသော ခြေနင်းစက်ချုပ်ခုံလေးလုံးအနက် လက်ဝဲဖက်ဒေါင့်မှစိတ်ညစ်တယ် ဆိုသော ကောင်မလေးမှ အပ အားလုံးက ရွှေမင်းသားလေးကို အပြုံးမျက်နှာဖြင့်ကြည့်နေကြသည်..။

“ ဟယ်…..မောင်မောင်…..ကြည့်စမ်း…အင်္ကျီ ချုပ်အုံးမလို့လား…..”

စက်ခုံများအနောက်မှ စားပွဲတစ်ခုမှ..ခပ်တောင့်တောင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပေကြိုးကို လည်ပင်းမှာပတ်ရစ်ရင်း ဆိုင်ရှေ့ ထွက်လာသည်..။

“ ကျနော့် အစ်မက ဂျပန်က အစလေးတွေ ပို့လိုက်လို့….မမရဲ့…အဟင်း….”

“ အင်္ကျီ ချုပ်အုံးမယ်ပေါ့….အခုတစ်လထဲ ရှစ်ထည် ရှိနေပြီ……..”

“ ဟုတ်တယ်…ဒီလကျမှ မမက ဘာစိတ်ကူးပေါက်တယ် မသိဘူး….စွတ်ပို့နေတာပဲ….ဂျပန်က လူကြုံကလဲဒီလ တော်တော်လာတာ….”

စပို့ရှပ် အဖြူအောက်မှ ထွားစို့ မောက်ကားနေသော ရင်ဘတ်ကြီးများ ၊ လက်တို စပို့ရှပ် လက်စီးအောက်မှသန်မာကျစ်လျစ်သော လက်မောင်းအိုးကြီးများက ကာယဗလ အားကစားသမားမှန်း သိသာစေသည်..။ပြောင်တင်းနေသော စကိုင်းဘလူး ဂျင်းဘောင်းဘီကြောင့် ခန့်ထည်ထွားကြိုင်းသော ပေါင်တန်ကြီးများကတစ်တစ်ရစ်ရစ် ဖြင့် ကြည့်ကောင်းလှသည်..။ ခြေထောက်တွင် စီးနင်းထားသော ဝေါ့ကင်းရှူးအနက်ရောင် ဒီဇိုင်းကလည်း မြန်မာပြည်တွင် နောက်ဆုံးလိပ်တက်စ် ဒီဇိုင်းမှန်း သိသာထင်ရှားသည်..။

အထက်တန်းပြဆရာမလေးဒေါ်မိုးမိုးဇင် ကျောင်းကပြန်ရောက်ပြီးဆွဲခြင်းလေးချကာ အဝတ်လဲရန်အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားသည်နှင့် အထပ်ခိုးပေါ်မှအိပ်ခန်းလေးထဲရှိစည်သူကသူ့ဖုန်းကိုဖွင့်လိုက်သည်။အိပ်ခန်းထဲမှာသူလျို့ဝှက်တပ်ဆင်ထားသောစပိုင်ကင်မရာလေးတွေက ဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဗီဒီယိုအနေဖြင့်ပို့ပေးနေသည်။ ဒီနေ့မှကင်မရာတပ်ဖြစ်တာမို့ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏ရှိုက်ဖိုကြီးငယ်တွေကိုမြင်တွေ့ရတော့မည်ဟူသောအသိကြောင့် ဖုန်းဖွင့်တာတောင်စည်သူလက်တွေတုန်နေသည်။အဒေါ်အရင်းဖြစ်သူ၏ခန္ဒာကိုယ်အလှအပတွေကြောင့် တပ်မက်စိတ်ဝင်နေခဲ့တာကြာပြီဖြစ်သည်။ကိုယ့်အဒေါ်အရင်းခေါက်ခေါက်ကိုမှန်းပြီးကွင်းထုခဲ့ရပေါင်းလည်းမနည်းတော့။ယောကျ်ားနှင့်ကွဲသွားတာငါးနှစ်ရှိပြီဖြစ်သောအဒေါ်ဖြစ်သူလည်းဆာလောင်နေလိမ့်မည်ဟုမှန်းမိသည်။ ကျောင်းဆရာမဟူသောဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့်သာဒေါ်တပ်ခေါ်နေရသော်လည်းအသက် ၃၆ နှစ်သာရှိသေးသောဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏ခန္ဒာကိုယ်မှာ အမို့အမောက်အစွင့်အကားတွေကပုရိသတို့တပ်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲ။ကလေးတယောက်အမေဟုပင်ထင်စရာမရှိ။၂ နှစ်ခန့်သာအလိုးခံထားရသောကြောင့်အလှအပတွေမပျက်သေးသည့်အပြင်တသားမွေးတသွေးလှနေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုလိုးချင်စိတ်တွေပြင်းထန်နေခဲ့သည်။fb acc တစ်ခုဖွင့်ကာ သူ့အဒေါ်ထံမက်ဆင်ဂျာမှတဆင့် အပြာဝတ္ထုတွေ ဇာတ်ကားတွေပို့ပေးပြီးကာမစိတ်ကိုနွှေးပေးသည်။သူမကဘာမှတော့ပြန်မပြော။block ခြင်းလည်းမရှိ။ဒီနေ့လည်းဂျပန်အင်းစက်ဇာတ်ကားတခုပို့ထားသည်။ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကတော့ အိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့်တံခါးပိတ်ကာ အင်္ကျ ီအဖြူလေး၏နှိပ်ကြယ်သီးတွေကိုစဖြုတ်နေသည်။

စည်သူ့လီးကြီးငေါက်ကနဲဖြစ်လာသည်။ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကအင်္ကျ ီချွတ်ပြီးချိတ်မှာချိတ်နေစဉ်သူမကျောပြင်ဖွေးဖွေးနှင့်ဘော်လီအဖြူလေးကိုသာမြင်နေရသည်။ထိုအခိုက်သူမက လက်ကလေးနောက်ပြစ်ကာ ဘော်လီချိတ်သုံးခုကိုကျွမ်းကျင်စွာဖြုတ်ပြီးချွတ်ကာအဝတ်ဟောင်းခြင်းထဲထည့်လိုက်သည်။အိမ်နေရင်းဝတ်သောထမီလေးကိုယူရန်လှည့်လိုက်သောအခိုက်မှာ မို့မောက်လုံးအိသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုမြင်လိုက်ရတော့ စည်သူဆယ်ချက်ခန့်ကွင်းဆောင့်ထုလိုက်မိသည်။ဖြစ်ချင်တော့ သူမကလည်း ကျောင်းစိမ်းထမီလေးကိုခါးမှာဝတ်ထားလျက်နှင့်အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းကာ သူမနိ့အုံပေါ်ရှိနို့သီးခေါင်းလေးကိုလက်ညှိုးလက်မတို့ဖြင့်ကိုင်ကာလှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်ကို စည်သူအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးတွေကစို့ချင်စရာကောင်းလှသည်။သူမကနို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ခုကိုစစ်ဆေးပြီးခါးမှထမီကိုချွတ်လိုက်သည်။သူမခန္ဒာကိုယ်ပေါ်တွင်ပင်တီအနက်ကလေးတထည်သာကျန်တော့သည်။ပေါင်လုံးဖွေးဖွေးကြီးှနှစ်ခု၏ခွဆုံမှာစောက်ဖုတ်ကြီးဖောင်းမို့နေပုံကိုပင်တီပေါ်မှအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ဖြူဖွေးတောင့်တင်းဖွံ့ထွားသောခန္ဒာကိုယ်အလှသည်တပ်မက်ဖွယ်ရာကောင်းလှသည်။သူမကအခန်းတံခါးပိတ်ထားသည်ဟူသောအသိနှင့်စိတ်ချစွာပင် ပင်တီလေးကိုချွတ်လိုက်ပြန်ရာအမွေးအမြှင်မရှိသောစောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကိုမြင်လိုက်ရတော့စည်သူမှာအခုပင်တက်လိုးပစ်ချင်လာသည်အထိစိတ်တွေထလာသော်လည်း ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်ပြန်၍မုဒိမ်းကျင့်ရမှာကိုတော့မလုပ်ရဲသဖြင့်အဒေါ်ဖြစ်သူ၏အဝတ်မဲ့ခန္ဒာကိုယ်ကိုကြည့်ရင်းတချီပြီးအောင်ကွင်းထုလိုက်မိတော့သည်။ သုက်ရည်တွေထွက်သွားပြီးချိန်မှာတော့ဒေါ်မိုးမိုးဇင်သည်အိပ်ခန်းနှင့်တွဲလျက်ရှိသောရေချိုးခန်းထဲသို့ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။တိုက်ခန်းလေးထဲမှာရေချိုးခန်းတခန်းတည်းသာရှိပြီသူမအိပ်ခန်းအတွင်းမှဝင်ထွက်နိုင်ရန်တံခါးတပ်ထားပြီးအသုံးပြုပြီးလျင်အိပ်ခန်းအတွင်းမှချက်ပြန်ထိုးထားလေ့ရှိသည်။

ညဘက်များတွင်တော့ချက်ထိုးလေးမရှိ။သူမရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ရှေ့ဘက်တံခါးကိုအတွင်းမှလော့ချပိတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လုံးတီးနှင့်ပင် လက်ကိုဆပ်ပြာဖြင့်အရင်ဆေးသည်။ထို့နောက်ရေပန်းပိုက်ကိုကိုင်ကာပေါင်ကြားထဲရှိစောက်ဖုတ်ကြီးကိုသေချာစွာပွတ်သပ်ဆေးကြောနေပြန်သည်။သူ့အဒေါ်စောက်ဖုတ်ဆေးတာကိုအခုမှမြင်ဖူးသောစည်သူမျက်တောင်မခတ်ကြည့်ရင်းလီးကပြန်တောင်ချင်သလိုဖြစ်လာသည်။ခြေလက်နှင့်စောက်ဖုတ်ကိုဆေးပြီးထမီဟောင်းတထည်နှင့်သုတ်ကာနောက်ထပ်ထမီတထည်ကိုရင်လျားလိုက်ပြီးရေချိုးခန်းရှေ့တံခါးကိုပြန်ဖွင့်လိုက်ကာစည်သူရှိရာအထပ်ခိုးလေးဆီမော့လျက် သားရေ တီလေးခဏနားဦးမယ် ထမင်းဆာရင်စားနှင့်နော် –ရတယ်တီလေး သားမဆာသေးပါဘူး ဒေါ်မိုးမိုးဇင်သူမအိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်ကာရေချိုးခန်းဖက်သို့ကူးသောတံခါးကိုပြန်ပိတ်ကာချက်ထိုးလိုက်သည်။သူမအိပ်ခန်းနှင့်ရေချိုးခန်းထဲမှာတပ်ထားသောစပိုင်ကင်မရာလေးတွေက သူမ၏လှုပ်ရှားမှုတွေကို တူအရင်းဖြစ်သူစည်သူထံပို့ပေးနေမှန်းမသိရှာချေ။ ကျွန်မထမီရင်လျားလေးနဲ့ပဲဖုန်းကိုယူပြီးအိပ်ရာပေါ်လှဲချလိုက်ပါတယ်။ကျောင်းမှာဖုန်းကိုဖွင့်ကြည့်တုန်းကဇာတ်ကားတကားပို့ထားမှန်းသိထားပါတယ်။သုံးလေးရက်တကြိမ်လောက် အပြာဝတ္ထုတွေ ဇာတ်ကားတွေပို့လေ့ရှိပါတယ်။ကျွန်မတင်ထားတဲ့ပုံတွေကိုကြည့်ပြီး ကျွန်မကိုအားရပါးရလိုးချင်နေကြောင်းလည်းခဏခဏပြောပါတယ်။ပထမတော့စိတ်ဆိုးချင်သလိုဖြစ်မိပေမဲ့ အပြာကားတွေကြည့်ချင်တာကြောင့်သူ့ကိုဘာမှပြန်မပြောပဲဒီအတိုင်းထားလိုက်ပါတယ်။လာမိတ်ဆက်တုန်းက ရှမ်းပြည်ဘက်ကဆိုတော့ရန်ကုန်မှာနေတဲ့ကျွန်မနဲ့အဝေးကြီးမို့လူချင်းဆုံမှာလည်းပူစရာမလိုပါဘူး။

ဖုန်းထဲကဇာတ်ကားလေးကိုစကြည့်လိုက်တော့ ဂျပန်မိသားစုလေးပါ။ဂျပန်စကားကိုနားမလည်ပေမဲ့ဒါရိုက်တာရဲ့တင်ပြမှုတော်တာကြောင့် အဲဒီမိသားစုငါးယောက်ဟာ အကိုနဲ့သူ့ညီမရယ် အကို့ဇနီးရယ် အကိုလင်မယားကမွေးတဲ့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရယ် ဇာတ်အိမ်တည်ထားမှန်းသိရပါတယ်။ပထမဆုံးလိုးခန်းက ညီမဖြစ်သူဟာသူငယ်ချင်းမတယောက်ရဲ့မွေးနေ့ပါတီမှာအရက်မူးလွန်နေတာကြောင့်သူငယ်ချင်းတွေကဖုန်းဆက်လို့အကိုဖြစ်သူသွားကြိုလာရာက အမူးလွန်ပြီးအိပ်ပျော်နေတဲ့ညီမဖြစ်သူကို ကားမောင်းရင်းလှည့်လှည့်ကြည့်မိပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ညီမဖြစ်သူရဲ့ရင်သားကို အသားယူလိုတဲ့စိတ်နဲ့ကိုင်တွယ်နေတာ အဲဒီနောက်တော့ စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲလမ်းဘေးတောအုပ်ငယ်လေးဆီမောင်းသွားပြီးညီမဖြစ်သူကိုကားနောက်ခန်းမှာတက်လိုးပါတော့တယ်။မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်စလိုးတဲ့အခန်းကိုကြည့်ရင်းကျွန်မစောက်ဖုတ်ကိုထမီပေါ်ကပွတ်ပေးနေမိပါတယ်။အလိုးကလည်းသဘာဝကျပါတယ်။လိုးနေရင်းအင်္ကျ ီနဲ့ဘရာစီယာကိုပင့်တင်ပြီးနို့စို့နေတာတွေ့တော့ယောင်ရမ်းပြီးကိုယ့်နို့ကိုယ်နယ်မိပါသေးတယ်။ တခြားမိန်းကလေးတွေဘယ်လိုရှိမယ်မသိပေမဲ့ကျွန်မကတော့နို့စို့ခံရရင် ကာမစိတ်တွေအပြင်းအထန်ထကြွလာတတ်ပါတယ်။ဇာတ်ကားထံမှာအလိုးကြမ်းလာတော့ညီမဖြစ်သူအသိဝင်လာချိန်မှာ သူမကိုအကိုဖြစ်သူကတက်လိုးနေမှန်းသိလိုက်လို့အလန့်တကြားဖြစ်သွားပုံ တွန်းဖယ်ဖို့ကြိုးစားပုံ နဲ့ အကိုဖြစ်သူရဲ့အလိုးကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်နောက်ဆုံးမှာတော့သူမကိုယ်တိုင်အလိုတူအလိုပါဖြစ်ပြီးအောက်ကနေပြန်ဖက်ကာအလိုးခံနေပုံတို့ဟာ သရုပ်ပါလှပါတယ်။ကျွန်မလည်းအဲ့ဒါကိုကြည့်ရင်းနို့ကိုညှစ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်နဲ့အာသာဖြေနေမိပါတော့တယ်။ကျွန်မထမီလေးဟာလည်းဗိုက်ပေါ်မှာသာရှိပြီးစောက်ဖုတ်နဲ့နို့တွေကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်နေမိပါတယ်။အလိုးခံချင်လိုက်တာရှင်။ အခုနေသာလာလိုးရင်ဘယ်သူပဲတက်လိုးတက်လိုးအလိုးခံမိတော့မှာပါ။ အဒေါ်ဖြစ်သူမိုးမိုးဇင်ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုကားကာ မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့လျက်နို့ကိုညှစ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်နှင့် အာသာဖြေနေပုံကိုကြည့်ရင်းစည်သူလည်းကွင်းထပ်ထုမိပြန်သည်။

ကျောင်းဆရာမလေးဆွေဆွေမြင့်တယောက် ထမင်းစားနားချိန်ဝယ် ဖုန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ဖေ့ဘွတ် သုံး နေခိုက် မက်စင်ဂျာကနေစာပို့တာတွေ့လိုက်သည် အော်…ကျော်ကို့ဆီကကိုး ” ဟိုင်း! ထမင်းစားပြီးလား ဆွေဆွေ ” သူမ ချစ်သူဟောင်းပေါ့ အခုတော့အိမ်ထောင်ကိုယ်စီ နဲ့ဖြစ်နေကြပါပြီ…

” အေး ပြီးပြီ နင်အခုဘာတွေလုပ်နေလည်း” ” ငါလား စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့လျှောက်သွားနေတာဟ အခုတောင်နင်စာသင်နေတဲ့ရွာနားကငါ့ဦးလေးစိုး ခြံထဲမှာ ” ” ဟင် နင်ဘာတွေဖြစ်နေလို့လည်းပြောပါအုံး” “ငါ မမိုးနဲ့ကွာရှင်းပြီးတာ ဆယ်ရက်လောက်ရှိပြီ ခလေးကတော့သူနဲ့ပါသွားတယ်ပေါ့ဟာ” ” ဟယ် ဖြစ်ရလေ ကျော်ကိုရယ် စိတ်မကောင်းလိုက်တာ ” ” အဲ့ဒါတွေအသာထားဟာ အခုနေ့လည်ခင်းငါနင်နဲ့ အေးဆေးတွေ့ပြီးစကားပြောချင်လို့ အဲ့ဒါ နင် ဦးလေးစိုးခြံထဲလာခဲ့ပါလား ဒါမှမဟုတ်ငါလာ ခေါ်ရမလား ”

ဆွေဆွေမြင့် ကျော်ကိုနဲ့အခုလိုနှစ်ယောက်ထဲသွား တွေ့လို့ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင် ” ဟင့်အင်းးငါမအားဘူးလေ စာသင်ချိန်ရှိသေးတယ် နောက်မှ နင်အိမ်လာလည်ရင်းပြောလေဟာ” ” နင်မလာရင်တော့ ငါတို့နှစ်ယောက်လင်မယားလုပ် တမ်းကစားထားတဲ့ ဗီဒရိုတွေ လိုင်းပေါ်တင်ပီသာ မှတ် ငါကပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်တတ်တယ်ဆိုတာ နင်သိပါတယ် ဒါပဲ ”

” ကတုန်” ကျော်ကိုကပြောပြီးသွားတာနဲ့လိုင်းအောက်သွား လေသည် အခုမှတကယ့်အခက်နဲ့ဆွေဆွေမြင့်ကြုံရ လေပါပြီ ကျော်ကိုနဲ့ကဆယ်တန်းကျောင်းသား ဘဝမှာထဲကချစ်သူတွေဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ ငယ်သူငယ် ချင်းလေ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲတွေဖြေပြီးတဲ့နောက်ဆုံး နေ့မှာ သူငယ်ချင်းတယောက်ရဲ့အခန်းလေးမှာ ချိန်းတွေ့ကြတယ် အခန်းထဲမှာကျော်ကိုက မတ်တတ် ရပ်အနေအထားနဲ့သူမနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်တာကို ပထမဆုံးအကြိမ်မို့ဆွေဆွေမြင့် ရင်ထဲဗြောင်းဆန်သွားအောင်တုန်ရီလှိုက်မောစွာ ခံစားလိုက်ရတယ်။