Category: Love

December 8, 2023

မကိုကြိုက်ရင် အိမ်လိုက်ခဲ့ပါလား

ဒီနေ့တစ်နေကုန်တာ စောက်ကျိုးနည်းချင်စရာကြီး ဗျာ။ နေ့လယ်ခင်းကဆို ပိုဆိုးသေးတယ်။ နေက မတရားပူ၊ ချွေးတပျံပျံနဲ့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်ကထက် အခု ပိုပူလာသလိုပဲ။ ကျွန်တော်ဘဲထင်လို့လား ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ရဲ့ မကောင်းမှုတွေအတွက် စရံသတ်တဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော်သွားတဲ့ နေရာတလျှောက် အိုဇုံးလွှာကို အပေါက်ဖောက်ပြီး ငရဲရဲ့ အရသာကို မြည်းစမ်းစေလားဘဲ ..။ ခင်ဗျားလည်း ကြုံဖူးမှာပါ ဟုတ်တယ်မဟုတ် လား..။ အာ ..…

continue reading →

December 7, 2023

လိုင်းပေါ်ကနေ စာသင်ပေးတဲ့ ဆရာမချောချောလေး

ကျွန်တော့် အလုပ်မှာက WiFi ဖရီးရတယ်။ ကျွန်တော် ည ရုံးအိပ်ရုံးစားနဲ့ နေနေတဲ့ အချိန်ပေါ့ ။ ကျွန်တော့် အလုပ်က ကွန်ပျူတာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်ရတယ် ။ ကွန်ပျူတာပိုင်းလည်း နည်းနည်း အကျွမ်းတ၀င်ရှိတယ်ဗျ ။ ရုံးအိပ်ရုံးစား ဆိုတော့ ညဘက်တွေကြတော့ ပျင်းတာနဲ့ ကွန်ပျူတာတစ်လုံးနဲ့ အွန်လိုင်းတက် ဟိုကားကြည့် ဒီကားကြည့်ပေါ့ ။ အဲ့အချိန်က ဖေ့ဘွတ်က…

continue reading →

December 7, 2023

“ကို လုပ်ချင်တယ်ဆို လုပ်လေ… ဖြည်းဖြည်းတော့ လုပ်နော်…”

London Heathrow Airport လေဆိပ်မှာ ဆံပင်စုတ်ဖွားဖွား၊ ရှပ်အကျီအမဲရောင်၊ ဂျင်းဘောင်းဘီ ပြာညစ်ညစ် နှင့် ကောင်လေးတစ်ယောက် ဟိုကြည့်၊ ဒီကြည့်၊ နာရီကြည့်လိုက်နှင့် လူရှာနေဟန် တူသည်။ အင်္ဂလိပ်စကား မတောက်တခေါက်နှင့် လေဆိပ်ဝန်ထမ်းကို ဘန်ကောက်မှ လေယာဉ် ဘယ်အချိန် ဆိုက်မလဲ မေးရသည်။ ညနေ ၇ နာရီ ခွဲ ကျော်ပြီ ဖြစ်တာမို့ လေယာဉ်ဆိုက်တဲ့ အကြောင်း ကြေငြာထားတဲ့…

continue reading →

December 6, 2023

ရမ္မက်ကြီးလွန်းတဲ့ မိသားစု

ဒီနေ့…. ဦးအောင်မော်တို့ မိသားစု အနောက်ဘက် ကမ်းခြေသို့ ခရီးထွက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့မိသားစုအပိုင်ဝယ်ထားသော ကိုယ်ပိုင်ကမ်းခြေနှင့် အပန်းဖြေ အိမ်ကြီးတွင် ဟောလီးဒေး ပိတ်ရက်အတွင်း မိသားစု အနားယူရန် လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အခြား ဂဇက်တက် ဟောလီးဒေး ၂ ရက်နှင့် ကြား ၁ ရက်ခံပြီး စနေ တနင်္ဂနွေ ဆက်ပိတ်သဖြင့် သူတို့ မိသားစုအတွက် အပန်းဖြေရန် အချိန် ၅ ရက်ခန့်…

continue reading →

December 4, 2023

လင်ရှိမယား မပြစ်မှားကြနဲ့

မန္တလေးမြို့ ကန်တော်ကြီး အရှေ့ဖက်ခြမ်း တစ်ခုသော တိုက်ခန်း၏ အစွန်ဆုံးရှိ တတိယအလွှာတွင် အမျိုးသမီး ၃ ဦး တိုးတိုးတိတ်တိတ်နှင့် ကြိတ်၍ တိုင်ပင်နေကြသည်။ မည်မျှအရေးကြီးသော စကားမို့ ယခုလို ကြိတ်၍ တိုင်ပင်နေကြသည် မသိ။ အဝင်တံခါးမကြီးကို အသေအချာ ဂျက်ထိုးပိတ်၍ တကယ့်ကို တိုးတိတ်စွာလေး။ အသားညိုညို ခပ်တောင့်တောင့် မျက်နှာခပ်ချောချော မိန်းမနာမည်က မညိုရှိန်။ အသားညိုသော်လည်း ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ယောက်ျားတွေမက်လောက်သည့်…

continue reading →

December 4, 2023

အတုမြင် အတတ်သင် ဆရာတပည့်များ

“လက်ဦးဆရာမည်ထိုက်စွ ပုဗစရိယ မိနှင့်ဖ” ဒီစကားနှင့် ပတ်သက်လို့ ကျော်မိုး အသေအချာ စဉ်းစားနေ၏ ။ သူအခုလို မိန်းမတွေကို ဆော်တတ်တာ ၊ ဆော်ချင်တဲ့ စိတ်တွေ ပေါ်ပေါက်လာတာဟာ အရင်းစစ်တော့ အမြစ်မြေက ဆိုသလို သူ့ကို မွေးဖွားပေးခဲ့သော သူ့အမေနှင့် သူ့အဖေကြောင့်ဟုသာ မုချ ပြောရပေလိမ့်မည်..။ သူ့အမေနဲ့ အဖေသည် သူ၏ လက်ဦးဆရာ အစစ် ။ ကျော်မိုးတို့မှာ…

continue reading →

December 4, 2023

တားဆီးလို့မရနိုင်တဲ့ ချစ်ခြင်းများ

အောင်ကို သည် ညနေကျောင်းဆင်းတော့ အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့လေသည်။ အောင်ကို မှာ ၅ တန်းကျောင်းသားဖြစ်ပြီး ၁၀ နှစ်သား အရွယ်ပင် ရှိသေးလေသည်။ သူ့၌ အဖေမရှိတော့ပေ။ သူ ၅ နှစ်သားလောက်ထဲက ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ သူ့အမေ မထားနွဲ့မှာ ဖခင်ဆုံးပြီး ၅ လလောက်မှာပဲ နောက်အိမ်ထောင်ထူခဲ့လေသည်။ အောင်ကို အိမ်ထဲသို့ဝင်ကာ လွယ်အိတ်လေးအား သံငုတ်၌ ချိတ်ပြီး သူ့အမေ မထားနွဲ့နားက…

continue reading →

December 3, 2023

ဆရာမအတွက် မျိုးစေ့အလှူ

အခုပြောမဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်တက်နေတုန်းကပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော်နဲ့ ပတ်သက်ခဲ့တဲ့ ဆရာမက ဒေါ်သီဒါထွဏ်း။ အဲဒီတုန်းကကျွန်တော် အသက် ၂၀ တောင် မပြည့်သေးဘူးရယ်။ ဆရာမ ဒေါ်သီဒါထွဏ်းက အိမ်ထောင်ပြုထားပြီးကတည်းက သျှောင်နောက်ဆံထုံးပါဆိုသလို ယောက်ျားအိမ် လိုက်နေရတာပေါ့။ ဆရာမယောက်ျားက ဒူဘိုင်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတယ်။ ကလေး အခုထိမရသေးဘူး။ ကလေးမရသေးတော့ ဆရာမလည်း သိပ်ပျော်ပုံမရဘူး။ မြေးချီချင်တဲ့ ယောက္ခမတွေက ဖိအားပေးတာကြောင့်လည်း ပါမယ်။ ဆရာမအသက်က…

continue reading →

December 3, 2023

”ဦးရယ် မလုပ်ပါနဲ့နော်။ ကြောက်…. ကြောက်လို့ပါ”

”Octane နှစ်ထောင်ဖိုးလောက်…..” တွေးလက်စ အတွေးတွေကို လက်စသတ်ပြီး ရှေ့မှာရပ်ထားတဲ့ ဆိုင်ကယ်ကို ဆီဖြည့်လိုက်သည်။ စိတ်နဲ့လူနဲ့ မကပ်တာကြောင့် ဆီပန့်မှာ ပိုက်ဆံပမာဏကို မရိုက်ထည့်မိ။ အပြင်ဘက်ကို ငေးရင်း ဆီထည့်လိုက်တာ ဆီတွေက တိုင်ကီအပြင်ဘက်ကို လျှံကျကုန်သည်။ ”သီရိ…… နင်ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။” ငှက်ဆိုးထိုးသံလို အသံသြသြကြီးကြောင့် သီရိလန့်ဖျတ်သွားပြီး ကိုင်ထားတဲ့ ဆီဂေါက်ကို ယောင်ယမ်းပြီး လွှတ်ချလိုက်သည်။ သီရိသူငယ်ချင်း ကောင်မလေးက အလိုက်တသိ ဆီဂေါက်ကို…

continue reading →

December 3, 2023

ဆရာမအပေါ် မရိုးသားတော့တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်များ

တောင်ကြီးရဲ့ ဆောင်းက အေးချမ်းလွန်းတော့ မိုးလင်းလို့ မထချင်ဘဲ စောင်ထဲသာ ဆက်ကွေးနေလိုက်သည်။ ”စိုင်းလေး ထတော့လေ ၁၀ နာရီ ထိုးနေပြီ… မင်း အစ်မကိုလည်း ကားဂိတ်မှာ သွားကြိုလိုက်ဦး..” မငြိမ်း… မမငြိမ်း က အမေ့တူမ.. ကျွန်တော့် တစ်ဝမ်းကွဲ မမ။ အသက် ငါးနှစ်လောက်ကတည်း က မမ အဖေက မိုးကုတ်ကျောက်တွင်းမှာ ကျောက်ပိပြီး ဆုံးသွားသည်။ ထိုစိတ်နဲ့…

continue reading →