လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်က ဤရွာ ဤကျောင်းကို စာသင်ပေးခဲ့သည့် မြို့ကြီးသူ ဆရာမကြီးဒေါ်နုနုထွေး ယခု ဤရွာကို အလည်လာသဖြင့် တပည့်အဟောင်းတွေ တပြုံးပြုံး တရွှင်ရွှင် သွားကန်တော့ကြပါသည်။ သို့သော် ထိုအထဲ၌ တပည့်ဟောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် အောင်သိန်းက တော့ မပါဝင်ချေ။ “ဟေ့ အောင်သိန်း ။ ဆရာမကြီး ဒေါ်ထွေးထွေး အလည်လာသကွ။ ငါတို့သွားကန်တော့မလို့။ မင်းရော မလိုက်သေးဘူးလား။” ထိုသို့…

ရင်တွေတုန်ပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ပြီးခဲ့တဲ့ ညက ကျမနဲ့ ကျမရဲ့ သမက်တို့ နှစ်ဦးသား ကြားမှာ ဖြစ်ခဲ့တာလေးကို ပြန်ပြောပြ ချင်ပါတယ်၊ ကျမကတော့ ယခု သမက်ကလေး လက်ထပ်ထားတဲ့ သမီးရဲ့ အမေ၊ အသက် ၄၃ နှစ်အရွယ်ရှိတဲ့ မုဆိုးမ တစ်ဦးပါ၊ ကျမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သဲနာရီပုံစံကြီး ရှိနေတာတော့ မပြောချင်တော့ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ပြည့်တင်းဆူဖြိုးတဲ့…

“လာပြီ….လာပြီ…ပြေး…ပြေး…” ပလက်ဖေါင်း ဈေးတန်းကလေး တစ်ခုလုံး အမှိုက်ပုံ လေး လေဝှေ့ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖယိုဖရဲ ပြေးလွှားကြသည်။ အလကားနေရင်းလည်း လာပြီ.. လာပြီ… ပြေး… ပြေး…. အော်တတ်သော နာရီအဟောင်း ရောင်းဝယ်သည့် အာရောဂျံဆီသို့ မျက်လုံးက ရောက်ဖြစ်၏။ “အာရာဖတ်… ဘာငေးနေတာလဲ… တကယ်လာတာ..” ဈေးဘန်းခြင်း ကပ်ရက်မှ.. လက်သုတ်ပုဝါ ၊ လက်ကိုင်ပုဝါ ၊ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ အထုပ်ကြီး မနိုင်မနင်း…

“မို့မို့ … ညက အိပ်ပျော်ရဲ့လား … ” “ ဟင် … အို … ” ကုတင်စောင်းတွင် ထိုင်၍ငေါင်နေသော မို့မို့တစ်ယောက် အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ သူ့ထံ လျှောက်လာသော မျိုးဝင်းသူကိုတွေ့လိုက်ရပြီး ‘အို’ ကနဲ ရှက်သွေးဖြာ၍ ခေါင်းလေးငုံ့ထားလိုက်မိသည်။ ညက မမခင်သီတာနှင့် မျိုးဝင်းသူတို့ဆီမှ အသံများကိုကြားရသဖြင့် မနေနိုင်ဖြစ်ပြီး ဂျက်ချမထားသော…

မှတ်မိနေသည်။ ပါတိတ်အဆင်အပြင်ပွင့်တွေ လှပသော လိပ်ပြာလေးများ နားနေဟန် ဒီဇိုင်းနှင့် ထမီကို ဝတ်ထားသည်။ တင်ပါး အလုံးအထည်က အလွန်အမင်းကြီးတာမျိုးမဟုတ် ကျစ်လစ်လှပသော ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖော်ဆောင်သည်။ အရပ်အမောင်းက မြန်မာမိန်းကလေးထဲတွင် ခပ်ရှားရှား အရပ်မျိုး ငါးပေလေးလက်မခန့် မြင့်သည်။ အရပ်မြင့်သဖြင့် ပေါင်တန်ကြီးတွေက ရှည်သွယ်ကြသည်။ လုံးပတ် အတော်ထွားကြိုင်းပုံက အချိုးအဆစ် ဦးစားပေး ထုလုပ်ထားသော ပန်းပုရုပ်နှယ်လှပပြေပျစ်လွန်းသည်။ ဘလောက်စ် အင်္ကျီလက်ပြတ် အဝါလေးအောက်မှ…

မောင်ထူးအသက် (၁၀)နှစ်လောက်ကစပြီး၊ အိမ်ကအမတွေ အဒေါ်တွေရေချိုးတာ၊ အိမ်သာတက်တာကိုချောင်းကြည့်နေတတ်ပြီ။ ချောင်းကြည့်ပြီးရင် အမနဲ.အဒေါ်တွေရဲ.အောက်ခံဘောင်းဘီနဲ.ထမိန်တွေယူပြီး ဂွေးထုတော.တာပေါ.။ညဘက်ကျရင် အမနဲ.အဒေါ်တွေကြားထဲဝင်အိပ်ပြီး၊ ထမိန်လှန်စောက်ဖုတ်နံ.လေးတွေသွားရှုတော.တာပေါ.။သူလိုးချင်နေတာကလည်း သူတို.ကိုပဲလေ။ ဒီလိုနဲ. မောင်ထူးတယောက်လူပျိုပေါက်အရွယ်ရောက်လာတော.၊ မိန်းမလိုးချင်လာပြီလေ။ အလစ်ချောင်းပြီး၊ အဒေါ်နဲ.နှစ်ယောက်တည်းအိမ်မှာရှိနေတုန်း ဖင်ကိုလီးတောင်ကြီးနဲ.သွားထိုးတော.တာပေါ.။ သူ.အဒေါ်က ဟဲ့ကောင်လေး၊ ဘာလုပ်တာတုန်းပေါ.။ အဲတော.သူကပုဆိုးလှန်ပြီး လီးဆွဲပြတာပေါ.။ ပါးစပ်ကလည်း အဒေါ့်ကိုတအားလိုးချင်တယ်ပေါ.။ အဒေါ်အပျိုကြီးလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်ပြီး၊ ဟဲ့ကောင်လေး အိမ်သာထဲမှာသွားလုပ်လို.ပြောတော.၊ မရတော.ဘူး လီးရေတွေထွက်တော.မယ်ဆိုပြီး သူ.အဒေါ်ထမိန်ပေါ်ပန်းထုတ်လိုက်တယ်။ အဒေါ်ရေချိုးနေတုန်း…

မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ စည်သူနှင့် သူ့ညီမလေး မေမြတ်တို့သည် သူ့တို့ဖုန်းဆားဗစ် အရောင်းစင်တာလေးမှ…

အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်ကို မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပါ။ နားလည်ခြင်းဟာ ညနေခင်းမိုးစက်တွေလို တချိန်မှာ ကော်ဖီသောက် ဆင်းလိမ့်မယ်…။ ……………………….. ” ရိပ် ” ” ဟင် … ကိုကို ” ” ကိုမိုးစက် ” လူအုပ်ကြားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသောအသံကြောင့် မေလရိပ်နှင့် သုတ ပြိုင်တူလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ” ပျော်ရွှင်ပါစေ ……

အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်ကို မကြိုက်မနှစ်သက်ပါက မဖဝ်ရှုပဲ ကျော်သွားပါ။ ကျွန်တော့်နာမည်က တာရာ။ အသက်က 22 ။ ကျွန်တော့်မှာ သိပ်ချစ်ရတဲ့ ညီမလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူ့နာမည်က လမင်း။ ကျွန်တော့်ထက် သုံးနှစ်ငယ်တယ် ဆိုတော့ သူ့အသက်က 19 ပေါ့။ ညီမလေးကလည်း ကျွန်တော့ကို သိပ်ချစ်တယ်။ ညီမလေးက အသားလေးကလည်း ဖွေးဥနေတာမဟုတ်ပေမဲ့ ဖြူတဲ့အထဲပါတယ်။ အရပ်လေးကတော့ ပုတဲ့ဘက်နွယ်ချင်တယ်။ ငါးပေနှစ်လောက်ပဲ…

ကျုပ်နာမည်လား …..? သိချင်တယ်ပေါ့ ….. ဟုတ်လား…..? ကျုပ်နာမည် မပြောခင် အခု ကျုပ်ရောက်နေတဲ့ နေရာ အရင်ပြောပြရမယ်။ အခု ကျုပ်အကြောင်းကို အခုလို အေးအေးဆေးဆေး နေရတဲ့ ထောင်ထဲ ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် ပြောပြရမယ်ဗျ။ ထောင်ထဲမှာက အပြင်လို မဟုတ်ဘူးလေ ။ ဘယ်မှ မသွားရ ၊ မလာရ ၊ မလုပ်ရ၊ ကိုယ်စားချင်တာ မစားရ ၊…