အခန်း(၁) ဒုက္ခသည် မိန်းကလေး လေတဟူးဟူး တိုက်ခတ်နေသည်။ မိုးကလည်း တဖွဲဖွဲ ရွာသွန်းနေ၏။ တိုက်ခတ်လာသော လေနှင့်အတူ မိုးသီးမိုးပေါက်များက ကြီးမားပြင်းထန်လှသည်။…
အိပ်မက်နတ်သိုင်းကျမ်း နှင့် လှကလျာ
“ကို…ရာ မချွတ်တော့ဘူးနော်….ဒီတိုင်းပဲ…လုပ်တော့..“
ဖွံ့ထွားကားစွင့် လုံးတစ်နေသော တင်သားအစုံပေါ်သို့ သန်မာသော လက်ဖဝါးနှစ်ခုက ဘယ်ညာပေါင်ထိပ်အပေါ်နားဆီမှ ကျရောက်၍လာသည်.။ ခင်နွဲ့ရီ နောက်သို့ ပြုံးယောင်သန်းသော မျက်နှာလေးနှင့် သမင်လည်ပြန်…
“အင်းအင်းဟင်း အာ လုပ်ပေးပါတော့ ဆရာမရဲ့ပူစီကြီးထဲကို မင်းလော်ကြီး ထည့်ပေးပါတော့ကွာ”
ဆရာမ နှင်းနှင်း က အိမ်ထောင်သယ် ဒါပေမဲ့ သူ့ယောက်ကျား အဝေးမှာ သူက သူ့သားနဲ့နေတယ် သူ့ယောက်ကျားက တစ်လတခါတောင်ပြန်လာချင်မှ လာတာ။…
” မလုပ်ပါနဲ့ ငါ့ညီမရယ်၊ တော်ကြာ ဦးက သိုင်းသင်ပေးလိုက်လို့ ငါ့ညီမရဲ့ လှပြီးသား ဟာလေးတွေ ပြုတ်ထွက်ကုန်ဦးမယ် ဟားး ဟားး ဟားးး ဟားးး ”
တက္ကသိုလ် ကျောင်းတွေ ဖွင့်ချိန် နေစိုး တစ်ယောက် ပျော်နေသည်။ 10 တန်း အောင်ကတည်းက တက္ကသိုလ် တက်ရမည့် အချိန်ကို…
အချစ်စစ်တို့ရဲ့ သွားရာလမ်း အပိုင်း (၂) ဇာတ်သိမ်း
📘အခန်း (၃) ပင်တီမ၀တ်သော ဆရာမလေး📘 မြို့လေးကနေ ထွက်လိုက်တယ်ဆိုတာနဲ့ပဲ လေကသန့်စင်ပြီး အေးနေသည် ။ ကားခေါင်းခန်းမှာ ကျွန်မရယ်၊ ဦးသာ…
အချစ်စစ်တို့ရဲ့ သွားရာလမ်း အပိုင်း (၁)
📘အခန်း (၁) ရှင်းသန့်ကြည်📘 ဆရာမလေး ရှင်းသန့်ကြည်မှာ အသက် ၂၂ နှစ်သာရှိသေးသည် ။ ပညာရေးတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရခဲ့သည်မှာမကြာသေး ။…
” မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင် တစ်လလောက် ဟိုတယ်မှာ ဟန်းနီးမွန်း လုပ်ပစ်မှာ.. သီရိကို မနားစေရဘူး”
“အော် သူ့အကောင့်လေး မီးစိမ်းနေပါလား” ဖုန်းလေးကို ကိုင်ပြီး Facebook လေးကို ဖွင့်လိုက်တော့ သီရီအကောင့်လေး မီးလေးစိမ်းနေတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါမှလည်း…
“ဟာ.. ဦးကလည်း.. လူညာကြီး.. မစုပ်ချင်ဘူး.. ဆီတွေနဲ့..”
စာရေးသူက ငယ်ငယ်က ဝါသနာရှင် တစ်ယောက်ပေါ့..။ အချောင်းကောင်း၍ ဖရီးစားရသောအခါများလည်း ကြုံဖူးပါသည်..။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးက (၁၉၉၆) လောက်က အတွေ့အကြုံလေးကို အခြေခံပါသည်……
“ကျမ … အ အ … မာန် ကျပါပြီ အူး မာန်ကျပါပြီ ရှင့် ငင့်”
ဇေယျသီရိ တက္ကသိုလ်မှာ လက်ထောက် ပါမောက္ခ ဟန်နရီ ရာဇ၀င် ဘာသာရပ်ကို လာပြနေသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။ ပရော်ဖက်ဆာဟု ဆိုသော်လည်း…
” မင်းဟာကြီးက … မာနေပြီနော် သား ”
” ဒေါက်ဒေါက် … ဒေါက်ဒေါက် ” အဆက်မပြတ် တံခါးခေါက်သံကြောင် ကျမလည်း သားလေး ဇင်ကိုနဲ့ ကစားရင်း တိုက်ခန်းတံခါး…