ကျွန်တော့်အစ်ကိုတစ်ယောက် သင်္ဘောမှာ မထမတန်း အရာရှိ (Chief Officer) ဖြစ်တော့ အသက်က ၃၀ ရောက်ပြီ။ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်နဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ရှိနေတော့ သင်္ဘောသားဖြစ်ကတည်းက လိုက်ရတဲ့ သင်္ဘော။ ကုန်းပေါ်မှာ အများဆုံးနေရမှ ၃ လလောက်ပဲ။

သင်္ဘောအရာရှိဖြစ်တော့ ညီဖြစ်တဲ့ ကျနော်ကပဲ သူငယ်ချင်းကောင်မလေးတွေနဲ့ တွေ့ပေးပြီး လှော်ပေးလိုက်တာ သူငယ်ချင်းထဲက မိနှင်း ဆိုသူနဲ့ အိမ်ထောင်ကျလေရော။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ကွန်ဒိုတစ်ခုမှာ အခန်းဝယ်လို့ သီးသန့်နေကြတယ်လေ။ အစ်ကိုနဲ့ ယူလိုက်လို့ မရီးသာ ဖြစ်လာတယ် ကျနော်တို့က သူငယ်ချင်းလို့ပဲ ပေါင်းသင်းခဲ့တာ ကြာခဲ့တော့ မရီးလို လေးစားကြည့်လို့ကို မရ။ သူက ပြောင်သလို နောက်သလိုနဲ့ ကျနော့်ကို လာဟောက်သေးတာ။ ကျနော်ကလည်း ဂရုမစိုက်။

အစ်ကို သင်္ဘောက ပြန်ဆင်းလာပြီး ရန်ကုန်မှာ နားနေတဲ့ အချိန်ဆိုလဲ ကျနော်က သူတို့အိမ်ကို အဝင်အထွက် မပျက်။ အမေအိမ်မှာ အိပ်လိုက် သူတို့အိမ်မှာ သွားအိပ်လိုက်နဲ့။ အထူးသဖြင့် အရက်သောက်ပြီးရင် အစ်ကိုတို့အိမ်မှာ အိပ်ခန်းပိုတွေက ရှိနေတော့ ဝင်ခွေနေရော။

အစ်ကိုကလည်း အိမ်မှာ လူအေး။ အိမ်မှာရှိနေရင် စာအုပ်တွေဖတ်ပြီး တစ်ယောက်ထဲ ငြိမ့်နေတတ်တာ။ ကျနော်ကိုလည်း သူ့ထက်အငယ်ဆိုတော့ ဘာမှမပြော။ သူ့မိန်းမနဲ့ ကျနော်ကလည်း သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ ကျနော်ကတော့ အိမ်ကို ဝင်ချင်သလိုဝင် ထွက်ချင်သလိုထွက်၊ အိမ်သော့ အပိုတစ်ချောင်းတောင် ကျနော့်ကို ပေးထားရတဲ့အထိပဲ။ သင်္ဘောပြန်တက်တော့မယ်ဆိုရင်တော့ အစ်ကိုက ကျနော်ကို အထူးမှာတယ်။ သူ့မိန်းမကို ဂရုစိုက်ပေးဖို့ရယ် အိမ်မှာ သွားနေပေးဖို့ရယ်ပေါ့။ ကျနော့်စိတ်ထဲ အစ်ကိုရဲ့ အိမ်ထက် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်လို့သာ စိတ်ထဲမှာ ထင်နေမိခဲ့တယ်။

ဒီကောင်မကလည်း အိမ်ထောင်ကျတော့မှ အနေအထိုင်က ပိုပက်စက်လာတယ်။ သူတို့ အိမ်ထဲ ကျနော်ရှိနေတာတောင် နို့နှစ်လုံး တရမ်းရမ်းနဲ့ အတွင်းခံ မဝတ်ပဲ နေတတ်တယ်။ သူငယ်ချင်းဘဝတုန်းက အပေါ်ယံလောက်ပဲ တွေ့ဖူးခဲ့တာ။ အခုတော့ နို့နှစ်လုံးကိုလည်း အင်္ကျီ လည်ပင်းပေါက်ထဲကလည်း မြင်ဖူးခဲ့ရပြီ၊ အောက်စလွတ်နေတာလည်း အခါခါရယ်။ အစ်ကိုရှိနေတုန်းက ပုံစံအတိုင်းပဲ။

အစ်ကိုက အရာရှိဖြစ်လာတော့ ၆ လ တစ်ခါလောက် ပြန်လာတတ်တယ်။ ၂ လလောက် နားပြီးရင် ပြန်တက်ရရော။ သူ့ယောင်္ကျား ကျနော့်အစ်ကို မရှိရင် အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်းနေရတာ ပျင်းလို့ဆိုပြီး ကျနော်သွားတဲ့နေရာတွေ လျှောက်လိုက်ချင်နေတာ။ ကျနော်ကတော့ မခေါ်ဖူး။ သူက သူငယ်ချင်းဆိုပေမယ့် အရင်လိုမှ မဟုတ်တာ အိမ်ထောင်သည်လေ။ နောက်ပြီး ကျနော်တို့က အသက်တူတွေဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း သတိထားရသေးတယ်။

ဒီလိုနဲ့ ၂ နှစ်လောက်ကြာတော့ သူတို့လင်မယား ကလေးကလည်း မရသေး။ မိနှင်းကလည်း အပျိုလုပ်ကောင်းတုန်း။ ကျနော်လည်း မိနှင်းကို မျက်စိနောက်လာတော့

“နင်တို့လင်မယား ကလေးမယူသေးဘဲ ဘာလုပ်နေကြတာတုန်း”

လို့ မေးလိုက်တော့

“ဟဲ့ကောင် ကလေးက မရသေးတာဟ…။ ငါလည်း ဘာမှ တားမထား။ နင်အစ်ကိုလည်း ပြန်ရောက်တဲ့ နှစ်လလုံး ကြိုးစားတာပဲ။ လူလည်း လျှာကိုထွက်ရောပဲ”

လို့ ပြန်အော်တာပေါ့။ ကျနော်လည်း ရယ်ချင်စိတ်က ဖြစ်သွားပြီး

“နင်တို့က အပေါက်ရောတည့်အောင် လုပ်ကြရဲ့လား”

လို့ ပြန်အော်ပြီး ကျနော်လည်း သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဘီယာသောက်ဖို့ လစ်သွားလိုက်တယ်။ အိမ်ခန်းတံခါးကို မိနှင်းက လိုက်ပိတ်ရင်း

“မသာကောင် နင် ညပြန်လာရင် ဘယ်အပေါက်ကို နင့်အစ်ကိုလုပ်လည်း ပြမယ်”

လို ပြန်ခံပက်တာပေါ့။ ကျနော်လည်း တစ်ဟားဟား နဲ့ ရယ်ရင်း အပြင်ထွက်သွားခဲ့တယ်လေ။ ဒီလိုတွေ ပြောကြတာကတော့ ကျနော်တို့တွေမှာ မထူခြားဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေ ဘဝကတည်းက လစ်လို့ကတော့ အချင်းချင်းက ဆော်နေကြလေ။

ညရောက်တော့ ၁၀ နာရီလောက်မှာ ကျနော် အိမ်ပြန်လာတယ်။ ဘီယာသောက်ရတာလည်း ဒီနေ့ပိုပြီး ခါးနေသလိုလို။ အတူသောက်တဲ့ ဝိုင်းထဲ အရက်သောက်တဲ့ သူကရှိနေတော့ ကျနော် အပေါ့သွားတုန်း ဟိုကောင်တွေ ကျနော့်ဘီယာခွက်ထဲ အရက်တွေများ ရောထားသလားမသိ။

ကျနော်တို့ အချင်းချင်းကလည်း သိပ်စိတ်မချရ လစ်ရင် တီးကြတာပဲ။ တစ်ခါတလေ ချိန်းတာနောက်ကျရင် အရက်ကို ရေမရောရပဲ နှစ်ခွက်လောက် အပြစ်ပေးတဲ့ သဘောနဲ့ သောက်ရသေးတာ။ အခုတော့ အတော်ကို မူးနေတယ်။ အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ခြေထောက်တွေကို တည့်နေအောင် ကြိုးစားပြီး လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း ကိုယ်ဟာကို ပြန်သိနေတယ် တစ်လမ်းလုံးပြည့် နေတော့မှာ။ အိမ်ရာဝင်း ဂိတ်ပေါက်ရောက်တော့ လုံခြုံရေး ငနဲက စော်ကားမော်ကား ပြောသေးတာ

“ဆရာ လိုက်ပို့ရမလား”

တဲ့။ လမ်းပေါ်က အလေနတ်တော့ ခွေးက မခန့်လေးစားနဲ့ နေ့တိုင်း တွေ့ဖူးနေတဲ့လူကို ထဟောင်သေးတယ်။ ခွေးလည်း ဟောင်မှာပေါ့ သူထမဟောင်ရင် ကျနော် ခွေးကို တက်နင်းမိတော့မှာ။ ကွန်ဒိုအောက်ရောက်တော့ ရှိနေတဲ့ လုံခြုံရေးဘဲကို ဂျိုကြည့် ကြည့်လိုက်သေးတာ။ အောင်မယ် ဒီကောင် စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ ဓာတ်လှေခါးခလုတ်ကို ပြေးနှိပ်ပေးတယ်။ နံပါတ် ၁၀ ခလုပ်ကိုနှိပ် အပေါ်လဲတက်ရော ခေါင်းထဲမှာ တရိပ်ရိပ်နဲ့ဗျာ ပိုတောင် မူးလားသလားမသိ။ ဘေးက တန်းကိုကိုင်ထားရင်း အတော်ထိန်းနေရတယ်။ ရောက်ပြီး အပြင်ထွက်လိုက်ပြီး အခန်းကိုရောက်အောင် တစ်ခြားသူတွေရဲ့ အခန်းတွေကို ခြေသံလုံအောင် ထိန်းလို့လျှောက် အမြန်လစ်တာပေါ့။

ကျနော် ခွေးလိုနွားလို အရက်မူးနေတာ လူသိရင်ရှက်စရာ။ အခန်းဝရောက်တော့ သော့တံနဲ့ သော့ပေါက်ကို ထိုးနေတာ တော်တော်နဲ့ မတည့်။ သော့ခလောက်က တံခါးကို ထိမိပြီး အသံပဲ ထွက်နေတော့တာ။ ခဏနေတော့ မိနှင်းက မှန်ဘီလူးပေါက်ကနေ လာချောင်းကြည့်ပြီး တံခါးကိုဖွင့်ပေးလိုက်တော့ အိမ်ထဲရောက်သွားပြီး မိနှင်းကို

“ငါမမူးသေးဘူး တံခါးဖွင့်နိုင်သေးတယ်”

လို့ ပြောလိုက်တော့

“နင်အတော်မူးနေတာပဲ”

လို့ ချီးကျူးစကား ပြောတော့တာလေ။ စပြီ ကိုယ်ကမရစ်ရ သူစရစ်တော့မယ်။ ကျနော်လည်း ပေကပ်ပြီး

“မမူးသေးဘူးဟေ့…. နင်တို့လို လူမလုပ်နိုင်သေးတဲ့ သူတွေအတွက် သင်တန်းပို့ချနိုင်သေးတယ်”

လို့ပြောရင်း ထိုင်ချလိုက်တာ ခုံပေါ်မရောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်က ကော်ဇောပေါ် ရောက်သွားရော။ နောက်တော့ မိနှင်းက

“ထမင်းစားဦးမလား။ ငါလည်း ဗိုက်ဆာနေပြီ။ တစ်ယောက်တည်း စားရမှာ ပျင်းလို့ နင့်ကိုစောင့်နေတာ”

လို့ပြောတော့ ကျနော် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တာပေါ့။ ကျနော် မတ်တပ်ပြန်ထတာ တော်တော်နဲ့ မရ။ မိနှင်းက ပွစိပွစိပြောရင်း လာထူတော့မှ ရပ်နိုင်တော့တယ်။ ကျနော့်လက်မောင်းကို သူထိန်းပေးရင်း ထမင်းစားခန်းထဲ ရောက်လာပြီး အသင့်ခူးပေးထားတဲ့ ထမင်းပန်ကန်က ဇွန်းနဲ့ ခရင်းကိုကိုင်လို့ စပြီး စားတော့

“ဟဲ့ ထမင်းကို ပါးစပ်ပေါက်ထဲ တည့်အောင်ထည့်နော် အပေါက်မှားနေရင် ဗိုက်မဝပဲ ဖြစ်နေတော့မှာ”

လို့ ပြန်ရိတော့တာ၊ နာချင်နေပြီ၊

“ကဲ ကြည့်စမ်း ငါကတော့ မီးမှိတ်ထားလည်း တည့်တည့်ပဲ”

လို့ ပြောရင်း ထမင်းစားနေတာပေါ့။ သူကတော့ ပြုံးစိစိနဲ့ရယ်။ ထမင်းစားပြီးတော့ ကျနော် ဧည့်ခန်းက ကော်ဇော်ပေါ်မှာ သွားလှဲနေလိုက်ပြီး သတင်းလိုင်းတစ်လိုင်းကို ကြည့်နေတာပေါ့။ ခဏနေတော့ မိနှင်းလည်း ထမင်းစားခန်းက ထွက်လာပြီး ကျနော်နဲ့ မလှမ်းမကမ်း ကော်ဇော်ပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း တီဗီကြည့်နေတယ်လေ။

ကျနော်လည်း စကားပြောမလို့ သူဖက်လှည့်လိုက်တော့ မူးနေတာတွေ ပျောက်သွားပြီး မျက်စိက ကျယ်သွားတယ်။ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ဒူးထောင်လို့ ထိုင်နေတာ ဝတ်ထားတဲ့ ဂါဝန်အောက်စက လွတ်နေပြီး ပေါင်တံဖြူဖြူကြားမှာ အမွှေးမဲမဲနဲ့ ဖုတ်ဖုတ်ကြီး။ ကျနော်လည်း ပြောမယ့် စကားတွေ မေ့သွားပြီး

“ဓာတ်ပုံတွေ ထွက်လာရင် ငါ့ကိုလာပေး”

လို့ ပြောလိုက်တော့ မိနှင်းက ရုတ်တရက် မသိ။

“ဟဲ့ ဘာပြောတာလဲ”

လို့ ပြန်မေးတော့ ကျနော်လည်း သူ့ပေါင်ကြားနေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်မိတာ၊ မိနှင်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ပြင်ထိုင်လိုက်ပြီး

“မူးတော့ မူးတယ်… ဒါမျိုးကျ မြင်တတ်တယ်”

လို့ပြန်ပြောရင်း အိပ်ခန်းထဲကို ထွက်ပြေးသွားလေရော။ ကျနော်လည်း သတင်းကြည့်နေရင်း အိမ်ရှေ့ခန်းမှာတင် အိပ်ပျော်သွားတယ်။ အိမ်မက်ထဲမှာတောင် ဝတ်မှုံရွှေရည်နဲ့ နှစ်ပါးဂဟေဆက် ဖီးလ်တွေတက်လို့ လိင်ကိစ္စကို ပြုကျင့်နေကြတာပေါ့။

ဝတ်မှုံရွှေရည်က ကျနော့်အပေါ်ကို တက်ထိုင်ပြီး ရင်ဘတ်ကို သူ့လက်နဲ့ထောက် မြင်းစီးသလို လုပ်နေတုန်း မိနှင်းကလည်း ကျနော့်ရင်ဘတ်ကို လက်နဲ့ ပွတ်လှုပ်ပြီး လားနိုးတော့ ကျနော်လည်း နိုးသွားခဲ့ရတယ်။

“ကောင်းခန်းရောက်မှာကွာ… ဖီးလ်ငုပ်တယ် မိနှင်းရာ”

လို့ပြောမိတော့ မိနှင်းက

“သိတယ်ဟေ့…. ဧည့်ခန်းထဲမှာ နင့်ဟာကြီးက ထိုးထိုးထောင်ထောင် ဖြစ်နေလို့…. အိပ်ခန်းထဲ သွားအိပ်”

လို့ ပြောတော့တာ။ နာရီကြည့်မိတော့ ည ၁၁ နာရီ ကျော်နေပြီ။ အူကြောင်ကြောင်နဲ့ အခန်းထဲကို မသွားသေးဘဲ တီဗီကို ဆက်ပြီး ထိုင်ကြည့်နေလိုက်တယ်။ မိနှင်းကလည်း မအိပ်သေးဘဲ ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း

“ယောင်္ကျားကို လွမ်းလိုက်တာ”

လို့ စပြောလေရော။

“နင်တို့ပေးစားလို့သာ ယူခဲ့ရတာ… သင်္ဘောသားမယား ဖြစ်ရတာ လွမ်းလို့သေတော့မယ်”

တဲ့။

“ဟိုက်… မိနှင်းတစ်ယောက်တော့ ရစ်ပြီ။ နင်လဲ ကြိုက်လို့ ယူခဲ့တာလေ အခုမှ လာရစ်မနေနဲ့”

လို့ ကျနော်က ပြန်ပြောမိတော့

“ရစ်တာမဟုတ်… မဟုတ်ပါဘူးဟာ။ ညဆို အိပ်ရာထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲ ငေါင်းစင်းစင်း ဟာတာတာနဲ့ အိပ်လို့ကို မပျော်လို့ပါ”

တဲ့။ စိတ်လေတယ် ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ။ သူငယ်ချင်းလို ပြောရမလား မရီးတစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး စကားပြောရမလား မသိ။ အတော်ဂွကျတဲ့ အနေအထား။

“အိပ်ဆေးသောက်အိပ်ဟာ”

လို့ ပြောလိုက်တော့ မိနှင်းက အထွန့်တက်ပြီး

“မရဘူးဟ စိတ်က အိပ်ပျော်ချင်တာမဟုတ် တစ်ယောက်ထဲ အိပ်ရတာကို ပျင်းနေတာ”

လို့ လျှာပြန်ရှည်နေတော့ ကျနော်လည်း အမြင်ကပ်လာပြီး

“ငါ့နဲ့ လာအိပ်ဟာ”

လို့ တလွဲကြီး ပြောပစ်လိုက်မိရော။ ဆက်ပြောနေရရင် ဧည့်ခန်းထဲ ဆင်းရဲသားကားတွေ ရိုက်ဖြစ်တော့မယ်။ ကျနော်လည်း ထထွက်သွားပြီး အိပ်ခန်းထဲကို ဝင်ခဲ့တော့တယ်။ သူကတော့ သူ့စကားအတိုင်း ငေါင်းစင်းစင်းနဲ့ ဧည့်ခန်းမှာ ကျန်ခဲ့ပါလေရော။

အိပ်ခန်းထဲရောက်တော့ ကျနော်လည်း သွားတိုက် မျက်နှာသစ် ညဝတ်အင်္ကျီလဲဝတ်နေတုန်း မိနှင်းတစ်ယောက် အခန်းတံခါးဖွင့်လို့ ဝင်လိုက်လာပြန်ရော။

“မအိပ်ပါနဲ့ဦးဟာ စကားပြောရအောင် ငါပျင်းလို့ပါ”

တဲ့။ စပြီ သူငယ်ချင်းဘဝတုန်းက ဂျစ်ကျတဲ့ အကျင့်တွေနဲ့ ကျနော့်ကို နှိပ်စက်တော့မယ်။

“နင်ရော ရည်းစားမရသေးဘူးလား”

တဲ့။ လုပ်ပြီ မစွံသေးတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို စပြီး စော်ကားပြီ။

“မရသေးဘူး… ငါ့ကို ကြိုက်မယ့်လူ မရှိတာ နင်သိရဲ့သားနဲ့ လာမေးမနေနဲ့”

လို့ ပြောမိတယ်။

“အေးလေ… ဒါကြောင့် နင်က လွမ်းတာ သတိရတာတွေ ငါဖြစ်နေတာတွေကို ကိုယ်ချင်းမှ မစာတတ်တာ”

ပြောရင်း မိနှင်းက ငိုသံပါလာတယ်။ ကျနော်လည်း

“ကဲဟေ့ နင်မအိပ်ချင်သေးလဲ ဒီအခန်းထဲမှာ အခွေကြည့်ကြမယ် ကြည့်မလား”

လို့မေးလိုက်တော့ မိနှင်းက ကျနော့်အိပ်ခန်းထဲက အခွေသွားရွေးပြီး DVD စက်မှာ ထည့်လို့ ဖွင့်လိုက်တယ်။ ရီမုဒ်လေး ကိုင်ပြီး ကျနော်က အိပ်ရာပေါ်မှာလှဲရင်း စကြည့်၊ မိနှင်းကလည်း ကျနော့်ကုတင်ပေါ်မှာ လာထိုင်ရင်း စကြည့်မိတော့ Drama ကားတွေပဲ ပါတဲ့အခွေ၊ သေပြီ ဟိုအခန်း ဒီအခန်းတွေက ပါတော့မယ်၊ ကျနော်လည်း သူ့ကို အမြန်ပဲ

“ဟဲ့ အဲဒါ ကလေးကြည့်လို့ မရတဲ့ ကားတွေဟ”

လို့ ပြောမိတော့ မိနှင်းက

“ငါက ကလေးမှ မဟုတ်တာ ကြည့်မယ်”

လို့ ဆိုလာတော့ ကျနော်လည်း စိတ်ချဉ်ပေါက်သွားပြီး

“ကြည့်ဟာ”

လို့ ပြောပြီး ကုတင်ပေါ်မှာ ပြောင်းပြန်လှဲ သူထိုင်နေတဲ့နေရာမှာ ခေါင်းအုံးလေးချလို့ စကြည့်တာပေါ့။ တွေ့ပါပြီ ကားစလို့ ၁၅ မိနစ်ကျော် မင်းသားနဲ့ မင်းသမီးရဲ့ အိပ်ရာခန်း။ သူကလည်း ကျန်နေတဲ့ ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ယူပြီး ကျနော့်ဘေးမှာ လှဲပြီး ဝမ်းလျားမှောက်လို့ အတူကြည့်နေတော့တာ။ မိနှင်းတစ်ယောက် မျက်လုံးလေးပြူး သက်ပျင်းလေးတွေချလို့ ကြည့်နေတော့တာလေ။ ကျနော်လည်း သူ့ကို စကားစလို့

“အဲဒီအခန်းတွေကြောင့် မကြည့်နဲ့လို့ ပြောတာဟ”

လို့ ပြောလိုက်တော့ သူက

“မိုက်တယ်ဟ”

တဲ့။ အခွေက NC-17 ရယ် ကောင်းခန်းတွေက ဆက်တိုက်လာတာ။ ကြာလာတော့ မိနှင်းတစ်ယောက် မှောက်ခုံကနေ ဘေးတစောင်း လှဲလို့ကြည့်ရင်း ကျနော့်ပေါင်ကိုတောင် လာခွထားသေးတယ်။ ကျနော်လည်း ကြည့်ပြီးသားဆိုတော့ အိပ်ချင်လာပြီ မှောက်ခုန်လေးပဲ ခေါင်းအုံးပေါ်မှာ မျက်စိမှိတ်ထားရင်း အိပ်ပြီပေါ့။

ကြိုးစားပြီးသာ အိပ်နေတာ ဘေးမှာ လူတစ်ယောက်က ရှိနေတော့ နိုးတဝက် အိပ်တဝက်ရယ်။ မိနှင်းကလည်း ကျနော့်ကို အိပ်ပျော်မခံ။ တော်ကြာ ကိုယ်လုံးကို လက်နဲ့ လာပုတ်လိုက်၊ ခြေထောက်နဲ့ခွလိုက်နဲ့။ မျက်စိဖွင့်ကြည့်တော့လည်း ဇာတ်လမ်းကို အကြည့်မပျက်ဘူး။ အရက်ကလည်း မူးထား အိပ်ကလည်း အိပ်ချင်နေတော့ လူက အူကြောင်ကြောင်တောင် ဖြစ်လာပြီ။ ကျနော်လည်း စိတ်တိုလာပြီး

“အိပ်တော့မယ်ဟာ”

လို့ပြောလိုက်တော့

“အိပ်ပေါ့ ငါလည်းဒီမှာပဲ အိပ်တော့မယ်”

ဆိုတော့ မှေးစင်းနေတဲ့ ကျနော်ရဲ့ မျက်လုံးက ပြူးသွားတော့တယ်။ ကျနော်လည်း ခြေရင်းကနေ ခေါင်းရင်းကို ပြောင်းပြီး အတည့်အိပ်လိုက်တော့ သူကလည်း ကျနော့်လိုပဲ နေရာလိုက်ပြောင်းပြီး ကျနော့်ဘေးကို ဝင်ခွေတော့တာ။ စက်တွေကို ရီမုဒ်နဲ့တောင် ပိတ်လိုက်သေး။

အခန်းထဲမှာ မှောင်သွားတော့ ကျနော့်စိတ်တွေလည်း တစ်မျိုးဖြစ်လာတယ်။ ဘေးချင်းယှဉ်ပြီး ပူးပူးကပ်ကပ် ဖြစ်နေတာကိုး။ နောက်တော့ မိနှင်းက ကျနော်ကို့ခွလို့ နားရွက်နားကပ်ပြီး

“ငါဆာနေတယ်ဟာ”

တဲ့။

“ဟာ ဒီအချိန်ရောက်မှပဲ ဆာရင်လည်း မီးဖိုထဲ သွားစားဟာ အိပ်တော့မယ်”

လို့ ကျနော်က ပြန်ပြောလိုက်တော့ ကျနော့်ကို

“ငပိန်း နင်ဒါကြောင့် ရည်းစားတောင် မရတာ နည်းသေး”

လို့ပြောရင်း ကျနော့်ကိုယ်ပေါ်ကို တက်ခွတော့ပေါ့။ သွားပြီ ခေါင်းထဲမှာ မီးတွေပွင့်သွားပြီး အသိစိတ်တွေ ပျောက်သွားပြီ။ အိပ်နေတာကနေ ဝုန်းခနဲထ သူရဲ့အင်္ကျီကိုချွတ် သူကလည်း ကျနော့်အင်္ကျီကို ပြန်ချွတ်၊ နှုတ်ခမ်းချင်း စနမ်းမိလိုက်တာ ရင်သားတွေအထိပဲ။ သတိမထားမိလို့ မသိခဲ့တာ မိနှင်းလည်း ပစ္စည်းရှိ လူတန်းစားဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်။

နောက်တော့ မိနှင်းကို ကုတင်ပေါ် လှဲချလိုက်ပြီး လုံချည်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်တော့ ပိပိကို လက်နဲ့ အုပ်ထားသေးတယ်လေ။ အုပ်ပါစေ ကျနော်လည်း သူ့ပေါင်ကြားဝင်ပြီး အုပ်ထားတဲ့ လက်ကို ကျနော့်ရဲ့ မာတောင်နေတဲ့ လိင်တံနဲ့ ထိုးပေးလိုက်တာ မိနှင်းလက်က လိင်တံကို ကိုင်ပြီး ပိပိအဝကို တေ့ပေးလေရော။ စိုရွှဲနေတဲ့ ပိပိထဲက အရည်တွေက အပြင်ကိုတောင် စိမ့်ထွက်နေတယ်။ ကလေးမမွေးဖူးသေးတဲ့ ပိပိ၊ လိင်ဆက်ဆံခဲ့ရတဲ့ အကြိမ်ရည် နည်းသေးတဲ့ ပိပိ အဝကျဉ်းလို့ စီးပြီး ကြပ်နေတုန်းပဲ။

ကျနော်တို့နှစ်ဦး ဘာစကားမှ မပြောမိကြပဲ လိင်ကိစ္စကို အာရုံစိုက်ပြီး လုပ်နေတာကြတယ်။ ကျနော်ကလည်း အရက်မူးနေလို့ထင်တယ် တော်တော်နဲ့ မပြီးနိုင်။ မိနှင်းလည်း ပိပိထဲ အရည်တွေ ခဏခဏ ကျနေပုံပေါ်တယ်။ ကြာလာတော့ လိင်တံကို အထုတ်အသွင်း လုပ်လိုက်တိုင်း တဗွတ်ဗွတ်နဲ့ အိပ်ခန်းထဲ အသံတွေ ညံနေတော့တာပေါ့။

မိနစ် ၃၀ လောက်ကြာတော့ ကျနော်လည်း ဆီးကျောတွေ တောင့်တင်းလာပြီး ပြီးချင်သလိုလို ဖြစ်လာတော့ လုပ်နေတဲ့ အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်တယ်။ ဆီးခုန်နှစ်ခု ထိရိုက်တဲ့ အသံက တဖတ်ဖတ်နဲ့ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့တာပေါ့။ ပတ်လက်လှန်ပြီး အောက်ကရှိနေတဲ့ မိနှင်းရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆွဲလို့ အားယူရင်း လိင်တံကို တစ်ဆုံးဝင်အောင် ဆောင့်ချပြီး သွင်းနေလိုက်တယ်။ မိနှင်းဆီကလည်း ညီးသံတွေ ထွက်လာနေပြီ။ အသံကိုကြားရတဲ့ ကျနော်လည်း ဖီးလ်တွေ ပိုတက်လာလို့ သုတ်ရည်တွေကို စတင် ပန်းထုတ်မိတော့တာပေါ့။

လိင်တံကို ပိပိထဲ တစ်ဆုံးဆောင့်သွင်း ဆီးခုန်းနှစ်ခုကို ဖိကပ်ထားပြီး လိင်တံထိပ်ခေါင်းက မိနှင်းရဲ့ သားအိပ်ခေါင်းထိပ်ကို တေ့လို့ ကျနော်ရဲ့ သုတ်ရည်တွေကို အားနဲ့ ညှစ်ထုတ်လို့ ပစ်သွင်းနေတော့တာလေ။ သုတ်ရည်တွေ ထွက်နေတုန်းမှာပဲ ကျနော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မိနှင်းပေါ် မှောက်ချလိုက်တော့ မိနှင်းလည်း ကျနော့်ကို အလိုက်သင့် ပြန်ဖက်ထားပေးတယ်။ နောက်ဆုံးထွက်လာတဲ့ သုတ်ရည် တစ်စက်အထိ မိနှင်းရဲ့ ပိပိထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီးမှ ကျနော်လည်း အာကုန်သွားလို့ လိင်တံကို ပိပိထဲက ထုတ်ပြီး ဘေးကိုလှဲချမိလိုက်တော့တယ်လေ။

ကျနော် အမောဖြေနေတုန်း မိနှင်းဆီက အသံ စထွက်လာတော့တယ်။

“ကောင်းလိုက်တာဟယ်…. နင် အဲ့ဒီလောက် အကြာကြီး လုပ်နိုင်တာ အခုမှ အယားပြေ အဆာပြေသွားတော့တယ်”

လို့ပြောရင်း ကျနော့်ရဲ့ ပါးကိုနမ်းတယ်။ ကျနော်လည်း အစရှိအနောင်နောင်ဆိုတော့ နောက်တစ်ချီလောက် ထပ်ဆွဲဖို့ ခဏ အနားယူရင်း ကျနော်တို့ နှစ်ဦး စကားတွေ ပြောနေကြတာပေါ့။

“နင်နဲ့ငါ အခုအချိန်ကစပြီး မရီးနဲ့မတ် ဆိုတဲ့ တော်စပ်နေတာတွေ မေ့လိုက်တော့ဟာ”

လို့ မိနှင်းက စပြောလာတယ်။

“ငါ့ယောင်္ကျားက လိင်ဆက်ဆံတာ နင့်လောက် အင်နဲ့အားနဲ့ မလုပ်နိုင်ဘူးဟ။ ပြီးတော့လည်း ၁၀ ချက်လောက် လုပ်ပြီးသွားရင် သုတ်ရည်ထွက်လို့ ပြီးသွားတတ်တော့ ငါ့မှာ တန်းလန်းကြီး ဖြစ်ကျန်နေခဲ့ရတာ အမြဲတမ်းပဲ။ နင့်အစ်ကိုကလည်း ရိုးချက်ဟာ။ လိင်ဆက်ဆံတယ်ဆိုတာ ငါရဲ့ ပိပိထဲ သူလိင်တံထည့်ပြီး လုပ်တာလောက်ပဲ သိတယ် တစ်ခြားနည်းလမ်းတွေ မသိတော့ဘူးထင်တယ်”

လို့ ပြောနေတော့ ကျနော်လည်း မိနှင်းတစ်ယောက် ဘာဂျာတောင် အမှုတ်ခံရဘူးရဲ့လား မသိဘူး လို့ တွေးနေမိတယ်။

“တို့လင်မယားလည်း နှစ်လလောက်ပဲ တွေ့ရတာ။ သူပြန်ထွက်သွားရင် ငါအရမ်းဒုက္ခရောက်တာဟဲ့။ သူလုပ်ပုံက ငါ့ကို ဆွသွားသလို ဖြစ်ဖြစ်သွားပြီး တို့လို့တန်းလန်းနဲ့ ၆ လလောက် ပြန်စောင့်နေရတာ ကြာတယ်ဟာ”

“ကဲ နင်ချည်းပဲ စကားတွေ ပြောနေတော့တာပဲ။ သန့်ရှင်းရေးသွားလုပ်မယ် လာခဲ့”

လို့ ကျနော်ကပြောပြီး အိမ်ရာပေါ်ကနေ ဆွဲချလိုက်တော့ နှစ်ယောက်သား ကိုယ်တုံးလုံးလေးနဲ့ ရေချိုးခန်းကို ရောက်လာရော။ ရေချိုးခန်း မီးရောင်အောက်ရောက်မှ ကြည့်မိတာ မိနှင်းရဲ့ အတွင်းသားတွေ အတော်ဖြူဝင်းတာပဲ။ လုံးကြီးပေါက်လှ မဟုတ်ပေမယ့် သူဟာနဲ့သူ ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နဲ့ တည်ရှိနေတာပေါ့။ ပိပိကို မိနှင်းတစ်ယောက် ရေဆေးနေတုန်းမှာ

“နင့်သုတ်ရည်တွေ ပိပိထဲက ပြန်ထွက်လာတာ အများကြီးပဲ နှမြောစရာကြီး”

လို့ပြောတော့ ကျနော်လည်း ရှူရှူးပေါက်နေရင်း မျက်နှာကို သူ့ဖက်လှည့်ပြီး

“ထပ်ဖြည့်ပေးမယ်”

လို့ ပြောမိတာပေါ့။ နှစ်ဦးသား သန့်ရှင်းရေးလုပ်လို့ ပြီးတော့ အိပ်ရာပေါ် ပြန်ရောက်လာပြီး မိနှင်းကို ပက်လက်လှဲခိုင်းလိုက်ပြီး ကျနော်က သူ့အပေါ်ကနေ ခွတက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းချင်း ပြန်စနမ်းတော့တာပေါ့။ နောက်တော့ လည်ပင်းနဲ့ ရင်သားတွေဆီ ရောက်သွားရော။ ရင်သားတွေက ၃၃ လောက်ရှိပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတစ်ဖက်က အထဲကိုတောင် ဝင်နေတယ်။ ကျနော်လည်း ဝင်နေတဲ့ဖက်ကို စုပ်ဆွဲလိုက်တာ နို့သီးခေါင်းက ထွက်လာတော့တယ်။

နို့သီးခေါင်းနဲ့ ရင်သားနှစ်ဖက်လုံးကို နေရာလပ်မကျန် လျှာနဲ့နမ်းပေးနေမိတာ မိနှင်းတစ်ယောက် မျက်စိတွေမှိတ်ပြီး ဇိမ်ခံနေတော့တယ်။ ဝမ်းဗိုက်သားတွေကို လျှာနဲ့ပွတ်ဆွဲသွားတော့ ယားလို့ထင်တယ် ဗိုက်သားတွေလှုပ်နေတယ်။ မိနှင်းရဲ့ ဆီးခုန်မွှေးတွေက မထူမပါးနဲ့။ ပေါင်ကို ကားလိုက်ပြီး ပိပိကို လျှာနဲ့စလျက်လိုက်တော့ မိနှင်းတစ်ယောက်

“ဟဲ့ မလုပ်နဲ့လေ”

လို့သာ အသံထွက်လာတယ် ခန္ဓာကိုယ်က မရုန်း၊ ပိပိမှာ ဆပ်ပြာနံ့လေးက မွှေးနေတော့တာပေါ့။ အမွှေးတွေကို ဖယ်ပြီး ပိပိကို အုပ်နေတဲ့ ကြွက်နားရွက် နှစ်ခုကို ဘေးရောက်အောင် လျှာနဲ့ ထိုးဖယ်လိုက်ပြီး အစိနဲ့ ပိပိအတွင်းထဲကို ကောင်းကောင်း မွှေပေးလိုက်တာ မိနှင်းတစ်ယောက် ခေါင်းကိုမော့လို့ ပါးစပ်ကိုဟလို့ အရမ်းကောင်းနေတဲ့ ပုံစံမျိုး။

မိနှင်းတစ်ယောက် လက်တွေက သူ့ရင်သားတွေကို ပြန်ပြီးပွတ်လိုက် ညှစ်လိုက်နဲ့ ဖြစ်နေပြီ။ ကျနော်လည်း အစိကို လျှာနဲ့လျက်ပေးနေရင်း မိနှင်းဖင်ကြီးက ကော့တက်လာတော့ ဖင်လုံးတွေကို လက်နဲ့ ညှစ်ပေးလိုက် ဖင်ကြားထဲကို လက်ညှိုးနဲ့ ပွတ်လိုက် ဖင်ဝကို ဆွပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးလိုက်တယ်။ မိနှင်းရဲ့ ခါးက မွေ့ယာကနေ မြောက်တက်နေပြီး တစ်ချက်တစ်ချက် မိနှင်းလက်က ကျနော့်ဆံပင်ကို လက်ကဆွဲလို့ ပိပိထဲကို ကျနော်ခေါင်းထိုးသွင်းနေတဲ့ ပုံစံ။ ပိပိထဲကနေ အရည်တွေက အဝကနေ တစ်ပွက်ပွက်နဲ့ တောက်လျှောက် ထွက်ကျနေတာ ဖင်ဝတွေတောင် စိုရွှဲလာခဲ့ပြီ။

ကြာလာတော့ မိနှင်းတစ်ယောက် ဘယ်လိုမှ သည်းမခံနိုင်တော့ပဲ အိပ်ရာပေါ်ကနေ လူးလဲထလိုက်ပြီး ကျနော့်လိင်တံကို သူ့ပါးစပ်ထဲထည့်လို့ အားပါးတရလွေတော့တာ။ ကျနော်လိင်တံလည်း မာတောင်ပြီး ပြောင်တင်းလာတဲ့ အချိန်ရောက်တော့

“နင့်ဟာကြီး ငါ့ပိပိထဲ ထည့်ပြီး အသားကုန် ဆောင့်ပေးတော့ဟာ…. ငါ့ပိပိထဲမှာ အရမ်းယားနေပြီ”

တဲ့။ ကျနော် နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ဆိုင်ကယ်စီးသလို ကိုင်လို့ ကားထားပြီး ပိပိထဲကို လိင်တံထည့်လို့ ဆောင့်တော့တာပေါ့။ အားမရသလို ဖြစ်မိတော့ ခြေနှစ်ချောင်းကို ရင်ဘတ်မှာကပ် ကျနော့်ကိုယ်လုံးကို ရှေ့ကိုကိုင်းလိုက်ပြီး မိနှင်းရဲ့ ပုခုံးကိုဆွဲလို့ ဆောင့်တော့တာပေါ့။

တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း မိနှင်းလည်း ဖီးလ်တွေတက်တဲ့ အသံနဲ့ ငြီးငြူနေရပြီ။ ကျနော့်လိင်တံ မိနှင်းရဲ့ ပိပိထဲအရောက်မှာ တဆစ်ဆစ်နဲ့ အညှစ်ခံနေရတာ နှစ်ခါလောက်ရှိပြီ။ ထုံးစံအတိုင်း အရည်တွေက အထွက်များလို့ လိင်တံအရင်း ကျနော်ရဲ့ အမွှေးတွေမှာတောင် အဖြူရောင် အရည်တွေက အခဲလိုက် ကပ်နေတော့တယ်။ သူ့ကိုလုပ်နေတာ မိနစ် ၃၀ လောက်ကြာတော့ မိနှင်းက

“ပြီးလိုက်တော့ဟာ ပိပိထဲကို သုတ်ရည်တွေ ထည့်ပေးတော့ ငါတော့ ဘယ်နှစ်ခါပြီးသွားမှန်း မသိတော့ဘူး အားကုန်ချင်လာပြီ”

လို့ ပြောတော့တာလေ။ ဒါနဲ့ပဲ ကျနော်လည်း ရင်ဘတ်မှာ ကပ်ထားတဲ့ ခြေနှစ်ချောင်းထဲက တစ်ချောင်းကို အောက်ချလို့ခွလိုက်တော့ မိနှင်းလည်း ဘေးတိုက်လေးဖြစ်သွားပြီး ကျနော့်လက်တစ်ဖက်က မိနှင်းရဲ့ နို့တစ်ဖက်က ဆွဲလို့ မိုင်ကုန်ဆောင့်တော့တာပေါ့။

နောက်ထပ် ၁၀ မိနစ်ပဲ ကြာတယ် သုတ်ရည်တွေ အများကြီး ပန်းထွက်လို့ ပြီးသွားပြန်ရော။ မိနှင်းလည်းမော ကျနော်လည်း အားကုန်သွားပြီး အချိန်ကလည်း နောက်နေ့ကူးသွားလို့ မနက် ၃ နာရီထိုးပြီ။ ကျနော်တို့နှစ်ဦး အဝတ်အစားတွေတောင် ပြန်မဝတ်နိုင်တော့ပဲ အတူဖက်လို့ အိပ်လိုက်ကြတော့တယ်။ မနက် ၁၀ နာရီလောက်မှပဲ နိုးတော့တယ်လေ။

မနက် အိပ်ရာကနိုးတော့ ခပ်သွက်သွက်လေး တစ်ချီလောက် ဆွဲဖြစ်လိုက်သေးတယ်။ လုပ်နေတုန်း မိနှင်းက ခဏရပ်ခိုင်းပြီး

“နင့်အတွက် ငါအချိန်ပြည့်ရှိနေသလို ငါ့အတွက်လည်း နင်ကွက်လပ်တွေ ဖြည့်ပေးပါ။ နင့်အစ်ကို ပြန်လာရင်တော့ ခဏလေး သည်းခံပြီး စောင့်ပေးပေါ့…။ ဒါပေမယ့် လစ်ရင်တွေ့ကြမယ်။ နင်နဲ့ငါ့ကြားမှာ တော်စပ်နေတဲ့ မရီးနဲ့မတ် ဆိုတဲ့ဟာတွေ မေ့လိုက်တော့….။ နင်မိန်းမ မယူသေးခင်အချိန်အထိ နင်နဲ့ငါဟာ အကောင်းဆုံး sex partner တွေလို နေကြမယ်”

ဆိုပြီး သဘောတူညီချက်တွေ ယူတော့တာ။ ကျနော်က ဘာပြောစရာရှိမှာလဲ

“အေးပါဟာ”

လို့ပြောရင်း လုပ်နေတာကို စိတ်တွေလျှော့ချလိုက်ပြီး မြန်မြန်ပြီးအောင် လုပ်လိုက်တော့တယ်။

အဲဒီနေ့ အဲဒီအချိန်ကစလို့ မိနှင်းနဲ့ ကျနော်ဟာ အားတိုင်းလုပ် ယားတိုင်းလုပ်ဖြစ်ကြတယ်။ အစ်ကိုပြန်ရောက်နေတဲ့ အချိန်မှာတောင် လစ်ရင်လစ်သလို ဆွဲ၊ မီးဖိုခန်းလဲ မရှောင်၊ ထမင်းစားပွဲလည်း ညှောင့်စင်လုပ်၊ တစ်ခါတစ်လေ အိပ်ခန်းတွေကြားက လူသွားလမ်းမှာတောင် မိနှင်းက လစ်ရင် လွေပေးတတ်သေးတယ်။

အစ်ကိုပြန်လာပြီး နှစ်လလောက် ရန်ကုန်မှာ နေသွားတယ်။ သင်္ဘောပြန်ထွက်တော့ မိနှင်းမှာ ကိုယ်ဝန်ရနေတာကို အစ်ကိုတစ်ယောက် သိသွားတော့ ဝမ်းသာသွားပြီး ကျနော့်ကို ဂရုစိုက်ပေးဖို့ မှာနေပြီး ကလေးမွေးခါနီးရင် သူ့ပြန်လာမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကို ပြောခဲ့တာပေါ့။ အစ်ကိုတစ်ယောက် လေယာဉ်ပေါ်တက်သွားပြီး အပြန်လမ်းမှာ မိနှင်းကို ကျနော်က

“ဟဲ့ ကိုယ်ဝန်က ဘယ်နှလရှိနေပြီလဲ”

လို့ မေးလိုက်တော့

“၂ လ ကျော်နေပြီ နင့်ဟာလေးလေ”

လို့ မိနှင်းက ပြောရင်း ကားပေါ်မှာ ကျနော့်လက်ကို ကိုင်ထားတာပေါ့။ မိနှင်းတစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်ရနေပြီဆိုတဲ့ အသိတွေနဲ့များ လိင်စိတ်တွေ ပိုကြွနေလားမသိ။ အခုနောက်ပိုင်း လိင်ကိစ္စမှာ သူကပဲ ဦးဆောင်နေတော့တာ။ ကျနော့်အခန်းထဲ လာပြီး အပြာကားတွေကြည့်လိုက် လုပ်လိုက်နဲ့ လိုအပ်နေတဲ့ ကွက်လပ်တွေ ဖြည့်ပေးနေရတာ။

ကြာလာတော့ ကျနော် အစ်ကို့ကိုတောင် စိတ်မှာ မှန်းလို့ အားနာလာရတယ်။ သူ့အတွက်ရှာပြီး ပေးစားခဲ့တဲ့ မိန်းမက ကျနော့်အတွက်ပဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ မိနှင်းကိုယ်တိုင်လည်း ကျနော့်ကို သူ့ယောင်္ကျား တစ်ယောက်လိုပဲ ဆက်ဆံနေတော့တယ်။ ကျနော်ကိုလည်း တစ်ခါတလေ

“နင်မိန်းမ မယူနဲ့တော့ဟာ…. ငါဝေပြီး မစားချင်တော့ဘူး”

လို့ပြောတော့ ကျနော်လည်း ရယ်ချင်သွားပြီး

“နင်ကြတော့ရောလို့”

ပြန်ပြောလိုက်တော့ ရယ်ကျဲကျဲလုပ်နေပြီး

“တစ်နှစ်မှာ ၂ လ ၃ လ လောက်ပဲ နင်နဲ့အတူ မအိပ်တာပါဟာ….။ ကျန်တဲ့ အချိန်တွေမှာ နင့်ဟာက ငါ့အထဲမှာ အမြဲဝင်နေတာပဲဟာ”

လို့ပြောရင်း ကွက်လပ်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနေကြတုန်းပေါ့လေ။

ပြီးပါပြီ။

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You May Also Like

လှပတဲ့ ညလေးတစ်ညမှာ မမကြီးနဲ့ အတူ…

ဒီလိုဗျ ကျော်စွာတယောက် ဘန်ကောက်မှာ ယိုးဒယားမလေးတစ်ပွေနဲ့ချိတ်တိတ်တိတ်ဖြစ်တော့ ကောင်မလေးက (လိုင်းချက်) ပဲသုံးတာဆိုလို့ သူလဲလိုင်းလိုက်သုံးပြီး နောက် လျှောက်အပ်ရင်း အသိမိတ်ဆွေတွေများလာပြီး ကျော်စွာတစ်ယောက်…

ဂန္တဝင် အချစ်များ

မောင်နဲ့ကျမကဖင်ပြန်ခေါင်းပြန်အနေအထားပေါ့….ငြင်းဆန်နေလို့လဲဘာမှထူးတော့မှာမဟုတ်ပါဘူးရှင်….ကျမရဲ့တကိုယ်လုံးဟာလည်းရမက်သွေးတွေနဲ့ပေါက်ထွက်လုမတတ်ဖြစ်နေရတာကတကြောင်းသူကလည်းစလာပြီမို့ကျမလည်းတွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲသူ့လီးကြီးရဲ့ဒစ်ကိုငုံပြီးတပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေးလိုက်မိပါတယ်။ပဲရစ်ဆပ်ပြာမွေးနံ့လေးသင်းနေတဲ့သူ့ဒစ်ကြီးကိုကျမသိပ်ပြီးချစ်သွားမိပါတယ်။တဖြေးဖြေးနဲ့မောင်ရဲ့လီးချောင်းကြီးကိုကျမရဲ့ပါးစပ်ထဲရောက်နိုင်သမျှရောက်အောင်သွင်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက်နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကိုသူ့ရဲ့လီးချောင်းကြီးပေါ်မှာဖိကပ်လိုက်ပြီးလီးချောင်းကြီးကိုကျမရဲ့ပါးစပ်ထဲသို့သွင်းချည်ထုတ်ချည်နဲ့လုပ်ပေးနေမိပါတယ်။ပြီးတော့ဒစ်ဖျားကိုလျှာနဲ့လှိမ့်ပြီးပွတ်လိုက်တေ့ပြီးစုပ်လိုက်နဲ့လုပ်ပေးတော့သူ့လီးကြီးဟာတအားတင်းမာလာပါတယ်။သူ့ဖင်ကြီးကလည်းကော့ကော့တက်သွားလေရဲ့….နောက်သူ့ဂွေးအုတွေဟာလည်းကြုံ့လိုက်ပွလိုက်နဲ့ဖြစ်နေတယ်လေ။အခုလိုကျမတောင်သေသေသပ်သပ်ကိုင်တွယ်နိုင်ရင်သူရောဘယ်လောက်ကောင်းအောင်မှုတ်နိုင်မယ်ဆိုတာခန့်မှန်းကြည့်ပေါ့ရှင်….။တခါထဲကျမစောက်ခေါင်းထဲကိုကျားလျှာကြီးနဲ့တိုက်နေသလိုအောက်မေ့ရအောင်ကိုသူ့လျှာကြီးကစောက်ခေါင်းထဲကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်တိုက်နေပါတယ်။ကျမရဲ့ဖင်နဲ့ပေါင်ရင်းတဝိုက်ကအသားဆိုင်လေးတွေဟာတဆတ်ဆတ်တုန်နေပါတယ်။ပြီးတော့သူကကျမရဲ့ပေါင်ကြားနဲ့ဖင်ကြားတွေကိုပါလျှာနဲ့လိုက်ယက်နေလေရဲ့….သူလျှာဟာကျမရဲ့စောက်ခေါင်းထဲကိုအတော်နက်နက်တိုးဝင်ပြီးမွှေပေးနေတယ်လေ….။ခံစားဖူးရင်တော့သိမှာပါ….သိပ်အနေရခက်တာပဲ..…အရသာရှိလိုက်တာလည်းလွန်ရောပဲ….။”အိုး…အိုး….”ကျမစောက်ခေါင်းဟာရှုံ့ချီပွချီဖြစ်တဲ့နှုန်းကသိပ်ပြီးမြန်လာပါပြီ….”အ….အ….အား….”ကျမရဲ့စောက်ခေါင်းထဲမှသုတ်ရေတွေဟာဘွမ်းကနဲစောက်ခေါင်းထဲကနေပန်းထွက်သွားပါတယ်။အသက်ပါသွားသလားပင်ထင်ရလောက်အောင်ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ကျမဖြင့်တကိုယ်လုံးနုံးခွေကျသွားရတာပါပဲ….။ဒါပေမယ့်ကျမဟာမောင့်လီးကြီးကိုဆက်ပြီးတအားစုပ်ပေးနေမိပါတယ်။သူ့ဂွေးအုကြီးတွေကလည်းကိုင်လို့ကောင်းလိုက်တာရှင်….။ ”အ….အား….အီး…ဟီး….ဟီး….အား…အ….က…ကလျာ….ရယ်….” ကျမနာမည်ကိုတပြီးမောင်ဟာမချိမဆန့်ညီးတွားလိုက်ပါတယ်။ရုတ်တရက်ကျမသီးသွားမိပါတယ်။သူ့သုတ်ရည်တွေဟာကျမရဲ့ပါးစပ်နဲ့မဆန့်လို့နှာခေါင်းထဲကပြန်ထွက်လာတယ်လေ…။တမျိုးအရသာပါပဲပျစ်ချွဲပြီးညှီတဲ့အနံ့လေးနည်းနည်းရှိတယ်။လီးထဲမှာတစ်စက်မှမကျန်တဲ့အထိကျမဟာတစစ်စစ်နဲ့စုပ်ယူနေမိပါတယ်။”ဟား….အား….”နှစ်ယောက်သားဖက်ပြီးအတော်ကြာအောင်နေမိပါတယ်။ခဏကြာတော့မှသူကထပြီးကျမနဲ့ဘေးချင်းယှဉ်ပြီးလှဲချလိုက်ပါတယ်။ဒီလိုလှဲချလိုက်ပြီးတဲ့အချိန်မှာပဲမောင်ကကျမဖက်ကိုစောင်းလိုက်ရာကျမရဲ့ကိုယ်လုံးလေးကိုဖက်လိုက်ပြီးကျမရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးတွေကိုစုပ်နမ်းပါတယ်။ကျမလည်းသူ့နှုတ်ခမ်းတွေကိုအလိုက်သင့်ပြန်ပြီးစုပ်နမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ကျမရဲ့လက်တစ်ဖက်ကသူ့ရဲ့ပြောင်သလင်းခါနေတဲ့ကျောပြင်ကြီးကိုပွတ်သပ်ပေးနေသလိုသူ့လက်တစ်ဖက်ကကျမရဲ့နို့နှစ်လုံးပေါ်မှာပြေးလွှားလှုပ်ရှားနေပြီးကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်ကတော့ကျမရဲ့ကိုယ်လုံးတီးလေးတစ်ခုလုံးကိုအနှံ့ပင်ပွတ်သပ်ချေမွနေပါတယ်။ကျမကလျာနဲ့ကျမရဲ့ချစ်သူကိုမျိုးဇင်တို့ဟာချစ်သူတွေဖြစ်ခဲ့ကြတာ(၆)လလောက်ပဲရှိပါသေးတယ်။မလေးရှားမှာအလုပ်ရသွားပြီဖြစ်တဲ့ကိုမျိုးဇင်ဟာမနက်ဖြန်ဆိုလေယာဉ်ပေါ်တက်ရတော့မှာပါ။ဒါကြောင့်လည်းသူ့ကိုကျမကအစွမ်းကုန်လိုက်လျောနေခဲ့ရတာဖြစ်ပါတယ်ရှင်….။ကျမနဲ့မောင်ဟာနှုတ်ခမ်းချင်းမခွာစတမ်းစုပ်ကာတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ပွတ်သပ်ဆုတ်နယ်နေကြပြီးခဏအကြာမှာပဲကျမရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကစောက်ရည်တွေဟာတကျော့ပြန်ပြီးစိမ့်ထွက်လာရပြီဖြစ်ပါတယ်။ကျမသူ့လီးကြီးကိုကြည့်လိုက်တော့လည်းခေါင်းတဆတ်ဆတ်ငြိမ့်နေပြီးအကြောကြီးတွေအပြိုင်းပြိုင်းထနေတာကိုတွေ့ရပါတယ်။အိပ်ယာပေါ်မှာဘေးတစောင်းလှဲကာမျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီးနှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်နေတဲ့ကျမရဲ့စောက်ဖုတ်နဲ့မောင်ရဲ့လီးထိပ်တို့ဟာတဲ့တဲ့ကြီးပဲထိုးထောက်မိနေပါတယ်။ဒါကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်မောင့်ရဲ့အရပ်နဲ့ကျမရဲ့အရပ်ဟာတန်းတူဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုသိနိုင်ပါတယ်။မောင့်အရပ်က(၅)ပေ(၇)လက်မကျော်လောက်ရှိပြီးကျမရဲ့အရပ်က(၅)ပေ(၇)လက်မအတိရှိပါတယ်။ကျမဟာကျမရဲ့အရပ်အမြင့်နဲ့လိုက်ဖက်ညီတဲ့၃၆၊၂၃၊၃၈ဆိုတဲ့ပါရမီကောင်းလှတဲ့သူတွေသာပိုင်ဆိုင်ရတဲ့အချိုးအစားကိုပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ပါတယ်။ကျမအသက်ကခုမှ(၂၀)ထဲရောက်ရုံရှိပါသေးတယ်။ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ဒီလိုကိုယ်လုံးမျိုးပိုင်ဆိုင်ထားရတာကလည်းကျမအဖေကအီတာလျံနဲ့မွန်ကပြားဖြစ်သလိုကျမရဲ့အမေကလည်းဆစ်နဲ့မွန်ကပြားတစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။ဒီလိုကပြားသွေးတွေနှောနေတဲ့ကျမရဲ့ကိုယ်လုံးဟာထွားထွားကြိုင်းကြိုင်းနဲ့ရှိရုံမျှမဟုတ်သေးဘဲအသားအရည်ကလည်းဖြူဖွေးပြီးမျက်ခုံး၊နှာတံ၊မျက်တောင်တွေကဆစ်ဘက်ကိုနွယ်ပါတယ်။မျက်လုံးနဲ့ဆံပင်တွေကအီတာလျံဘက်နွယ်သွားပြီးတော့အသားအရည်ကျတော့မွန်ဘက်ကိုတခါနွယ်သွားရပါတယ်။ဒီတော့ကျမကိုတွေ့မြင်မိတဲ့ယောက်ျားတွေပျိုပျိုအိုအိုအရွယ်မျိုးစုံတွေဟာသူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေကိုကျမဆီကနေဗြုံးကနဲမခွာနိုင်ကြပါဘူးရှင်….။ ခုဘဲကြည့်မောင်ဆိုလည်းကျမကိုအတင်းကြီးဖြစ်နေပါတယ်။ကျမကိုလိုးချင်လွန်းတဲ့သူ့လီးဟာတဆတ်ဆတ်တုန်နေပြီလေ….။ကျမရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေဆီကနေမောင်ဟာသူ့နှုတ်ခမ်းတွေကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းပဲဆွဲခွာပြီးထလိုက်ပါတယ်။ကျမကိုအာသာငမ်းငမ်းဖြစ်နေတဲ့သဘောပါပဲ….။ပြီးတာနဲ့မောင်ကကျမရဲ့ကိုယ်လုံးကိုကုတင်ပေါ်မှာကန့်လန့်ဖြတ်ဖြစ်အောင်ရွေ့ပြောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့ကျမရဲ့ဖင်ကြီးကိုကုတင်စောင်းမှာကျကျနနတင်ပြီးတော့သူကကုတင်အောက်ကိုဆင်းလိုက်ပါတယ်။ပြီးတာနဲ့ကျမရဲ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုဆွဲကိုင်ကာမြှောက်လိုက်ပြီးသူ့ရဲ့ပုခုံးတဖက်တချက်မှာတင်လိုက်ပါတယ်။သူ့မျက်လုံးတွေကလည်းကျမရဲ့တကိုယ်လုံးကိုမျက်လုံးတွေကျွတ်ထွက်မတတ်စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။အဲဒီနောက်မောင်ကသူ့လက်တဖက်နဲ့လီးချောင်းမာမာကြီးကိုကိုင်ပြီးတော့ကျမရဲ့မာတင်းနေတဲ့စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကြားကိုတေ့ထောက်လိုက်ပြီးအကွဲကြောင်းတလျှောက်ဖိပြီးပွတ်ပေးနေပါတယ်။”ဟင့်….ဟင့်….မောင်….မောင်ရယ်….ရှီး….ဟင့်….ဟင့်….အ….အား….”ကျမကသိပ်ခံချင်နေပါတယ်လို့ပြောရင်ကျမကိုအရှက်မရှိတဲ့သူလို့မသတ်မှတ်စေချင်ပါဘူး။ကျမစောက်ခေါင်းထဲကမနေနိုင်အောင်ယားတက်လာပါတယ်။ဖင်ကြီးကိုတကော့ကော့နဲ့သူ့လီးကြီးကိုကြိုလင့်နေမိပါတယ်။ဒါကိုသိတဲ့ကိုမျိုးဇင်ကလည်းကျမရဲ့စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းတလျှောက်ဖြေးဖြေးချင်းပွတ်တိုက်ပေးနေတဲ့သူ့ရဲ့လီးကြီးထိပ်ဖူးကိုစောက်ပတ်ဝမှာအသာတေ့လိုက်ပြီးလိုးသွင်းလိုက်ပါတော့တယ်။”ဗြစ်….ဗြစ်….အ….ဗြစ်….အင်း….ဟင်း…ဟင့်….မောင်…ဖြေး…ဖြေး….ဗြစ်….အား….ဗြစ်…ဒုတ်….အမလေး…..လေး….သေပါပြီ….မောင်ရဲ့….”မောင်ကကျမရဲ့စောက်ခေါင်းထဲသို့လီးကိုမနားတမ်းချော့သွင်းရင်းကျမရဲ့အပျိုမှေးကိုထိုးခွဲပစ်လိုက်တယ်လေ…။ပြီးတော့လီးကိုဆက်မသွင်းသေးဘဲရှေ့တိုးနောက်ငင်နဲ့ညှောင့်ပြီးလိုးနေပါတယ်။ကျမနည်းနည်းကျင့်သားရလာတော့မှတအားဆောင့်ချလိုက်တော့တယ်။”ဗြစ်….ပြွတ်….ဒုတ်….အား….ကျွတ်…ကျွတ်….အ….”သူ့လီးထိပ်ကြီးကကျမရဲ့သားအိမ်ကိုပြေးဆောင့်လိုက်တော့ရင်ခေါင်းထဲမှာအောင့်သွားတာပါပဲ….။လီးဟာကျမစောက်ခေါင်းထဲမှာကြပ်သိပ်ပြီးရင်ထဲမှာပြည့်ပြည့်ဝဝကြီးခံစားလိုက်ရပါတယ်။ကျမရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲကိုလိုးနေတဲ့သူ့ရဲ့လီးကိုကျမကစောက်ခေါင်းနဲ့စုပ်ပြီးဆွဲထားမိပါတယ်။ဒါကြောင့်လီးသွင်းရင်စောက်ခေါင်းဟာနစ်ဝင်ပြီးလီးပြန်ထုတ်ရင်ကျမရဲ့ဝမ်းထဲကအသဲတွေအူတွေပါသွားပြီးထွက်ကျသွားသလိုခံစားရပါတယ်။သူကကျမရဲ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုသူ့ပုခုံးပေါ်မှာတင်ထားရက်ပဲသူ့လက်နှစ်ဖက်ကကျမရဲ့နို့အုံနှစ်လုံးကိုဆွဲပြီးဆောင့်လိုးနေပါတယ်။သိပ်ကောင်းတာပဲရှင်….ကျမဟာကုန်းပေါ်ကိုပစ်တင်ခံလိုက်ရတဲ့ငါးတစ်ကောင်လိုပဲကျမရဲ့ပါးစပ်ကဟစိဟစိနဲ့တဟင်းဟင်းငြီးမိနေပါတယ်။တဖြေးဖြေးနဲ့ကျမဟာခံရတာအားမရနိုင်တော့ပါဘူး။ကျမရဲ့ဖင်ကြီးကိုသာတွင်တွင်ကော့ပေးနေမိပါတယ်။ဒါကိုရိပ်မိတဲ့သူကသူ့ပုခုံးတဖက်တချက်မှာထမ်းထားတဲ့ကျမရဲ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုကျမရဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်ကိုလှန်ပြီးတင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ဒူးတော့နည်းနည်းကွေးသွားပါတယ်။ကျမလည်းလက်နှစ်ဖက်နဲ့ကျမရဲ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုပြန်ဆွဲပြီးထိန်းပေးထားလိုက်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ကျမရဲ့ဖင်ကြီးတွေဟာကုတင်စောင်းကနေကြွပြီးတော့တက်လာကာစောက်ဖုတ်ကြီးဟာလည်းဖွင့်ပေးလိုက်သလိုကော့တက်ပြီးပြဲအာသွားတဲ့အချိန်မှာပဲမောင့်ရဲ့လီးဟာရက်ရက်စက်စက်ပဲဆောင့်လိုးလာပါတော့တယ်။”ဒုတ်….အား….ဗြစ်….ပြွတ်….ဗြစ်….ဗြစ်….ဒုတ်….အင့်….အမေ့….အ….အား….ပြွတ်….ပြစ်….ဗြစ်…ဒုတ်…အီး..…ရှီး…ကျွတ်….ကျွတ်…ကောင်းလိုက်တာ….မောင်ရယ်….အား….”အခန်းထဲမှာအသက်ရှုသံငြီးသံလီးနဲ့စောက်ဖုတ်ရိုက်သံတွေဟာဆူညံနေပါတယ်။ကျမရဲ့စောက်ဖုတ်ကလည်းသူ့လီးကိုအတင်းဆွဲစုပ်နေတယ်။အားရလောက်အောင်မာကြောနေတာပဲရှင်….။နောက်ထပ်(၅)မိနစ်လောက်ကြာတဲ့အခါမှာတော့….”အား….အ….မောင်….မောင်….အား….””အား…ရှီး….ကလျာ…အား…အ….အား….”နှစ်ယောက်စလုံးတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်တင်းတင်းကြီးဖက်လိုက်ကြရင်းတွန့်လိမ်လှုပ်ရှားသွားရာမှငြိမ်ကျသွားကြပါတော့တယ်ရှင်….။ ကျမကကျောင်းမပြီးသေးပါဘူး….အခုကျောင်းပြန်ဖွင့်ရင်တော့နောက်ဆုံးနှစ်ကိုတက်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ကျောင်းပိတ်ရက်ဖြစ်နေလို့ထုံးစံအတိုင်းပဲကျမဟာသူငယ်ချင်းတွေဆီလျှောက်လည်နေတာပေါ့…။ကျမချစ်သူကိုမျိုးဇင်ကလည်းမလေးရှားထွက်သွားတာ(၃)လတောင်ကျော်သွားပါပြီ…။ဒီနေ့လည်းသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ပဲခူးကိုလိုက်လည်မလို့ရှိတာနဲ့ဒက်ဒီရုံးမသွားခင်မှာဘဲဒက်ဒီကိုအကျိုးအကြောင်းပြောပြီးမိုးချုပ်လောက်မှပြန်ရောက်မှာဖြစ်တဲ့အကြောင်းခွင့်တောင်းပြီးထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ဒါပေမယ့်သူငယ်ချင်းအိမ်ကိုရောက်တော့သူတို့အဖိုးနဲ့အဖွားနေ့လည်လောက်မှာမန္တလေးကရောက်လာမှာဖြစ်လို့ဒီနေ့ပဲခူးမသွားဖြစ်သေးကြောင်းသိလိုက်ရပါတယ်။ဒါပေမယ့်ကျမကသူငယ်ချင်းအိမ်မှာပဲနေပြီးနံနက်စာပင်စားလိုက်ပါသေးတယ်။သူတို့မိသားစုလေဆိပ်ကိုသွားတော့မယ်ဆိုတော့မှကျမလည်းအိမ်ကိုပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်။ခြံထဲအဝင်မှာပဲအိမ်ရှေ့ဆင်ဝင်အောက်မှာဒက်ဒီရဲ့ကားရပ်ထားတာတွေ့လို့ဒီနေ့ဒက်ဒီအစောကြီးပြန်ရောက်နေတာတွေ့လိုက်ရလို့ကျမဟာဒီနေ့ဒက်ဒီနဲ့အေးအေးဆေးဆေးနေနိုင်ပြီဆိုပြီးပျော်သွားရပါတယ်။ဒက်ဒီကကုမ္ပဏီထောင်ထားပြီးအလုပ်သိပ်များတဲ့သူပါ။မနက်(၇)နာရီသာသာလောက်ကနေအိမ်ကထွက်သွားပြီးည(၉)နာရီ(၁၀)နာရီလောက်မှအိမ်ပြန်ရောက်တတ်တဲ့သူပါ။အခုနေ့လည်(၁၂)နာရီလောက်ပဲရှိသေးတယ်။ဒက်ဒီကအိမ်ကိုပြန်ရောက်နေပါပြီ။ကျမလည်းအိမ်ဘေးမှာပဲကားကိုရပ်လိုက်ပြီးအိမ်ထဲကိုဝင်ခဲ့ပါတယ်။ဒက်ဒီဟာခါတိုင်းသူထိုင်နေကျနေရာမှာမရှိပါဘူး။ကျမစိတ်ပူသွားမိတယ်။ဒက်ဒီနေများမကောင်းလို့လားလို့စိုးရိမ်စိတ်ကလည်းဝင်သွားမိပါသေးတယ်။”ခစ်…ခစ်….ကိုကြီးကလဲ…ဟင့်….”ဒီလိုစကားသံသဲ့သဲ့ကိုကြားလိုက်မိတယ်ဆိုရင်ပဲကျမခေါင်းတွေထူပူသွားမိပါတယ်။ဒက်ဒီမိန်းမပွေနေသလားဆိုတဲ့အတွေးကလည်းရောက်သွားရပါတယ်။ဒါကြောင့်စပ်စုလိုစိတ်နဲ့အိပ်ခန်းတံခါးနားရောက်အောင်သွားပြီးကပ်ပြီးနားထောင်လိုက်တယ်။”အိုး….အကိုကြီးကလဲ….သိပ်ကဲတာပဲ….ဒီမှာအင်္ကျီတွေကြေကုန်ပြီ….”ဟုတ်ပါပြီ….ဟုတ်ပါပြီတံခါးကိုသေချာပိတ်ထားလို့အသံသဲ့သဲ့သာကြားရပေမယ့်ဒက်ဒီတစ်ယောက်ကျမအလစ်မှာကမြင်းကြောထနေပြီ။သေချာပါပြီကျမကလည်းမနက်ကပဲခူးသွားဘို့မိုးချုပ်မှပြန်ရောက်မယ်ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။တံခါးဖွင့်ပြီးဝင်သွားမယ်လုပ်ပြီးမှကိုယ်ရှိန်သတ်လိုက်ရတယ်။နင်နဲ့ဘာဆိုင်လဲလို့ပြောရင်ကျမဘာပြောရမလဲ….။ဒက်ဒီကိုယ်တိုင်ကကျမကိုဘာမျှထိန်းသိမ်းချုပ်ချယ်တာမဟုတ်ဘူး….ဟင်း….ဒက်ဒီသိပ်ဆိုးတယ်….။ဒက်ဒီ့ကိုအပိုင်ကိုင်ချင်တဲ့ကောင်မဘယ်သူလဲ…ကျမသိချင်လာတယ်။ဒါကြောင့်ဒက်ဒီ့အခန်းရှေ့ကိုကျမကခြေသံမကြားအောင်ဖွဖွလေးဖြတ်လျှောက်သွားပြီးကျမရဲ့အခန်းကိုအသာလေးဖွင့်ကာဝင်လိုက်ပါတယ်။အဲဒီနောက်ကျမရဲ့အခန်းတံခါးကိုအသေအချာပြန်ပိတ်ပြီးဒက်ဒီအခန်းနဲ့ကျမအခန်းကိုခြားပြီးကာထားတဲ့ကျွန်းပြားတွေနဲ့လုပ်ထားတဲ့နံရံဘေးကိုအသာတိုးကပ်လိုက်ပါတယ်။အဲဒီနံရံမှာကျွန်းပြားနှစ်ချပ်ဟာအရှည်လက်မဝက်နီးပါးနည်းနည်းလေးဟနေတာကိုတွေ့လိုက်ရပါတယ်။အဲဒီနေရာလေးကိုကျမရဲ့မျက်နှာကပ်မယ်အလုပ်မှာပဲကျမဟာစိတ်ထဲမှာသိပ်မရဲဘူးဖြစ်သွားရပါတယ်။ဖအေမယားငယ်နေတာကိုသမီးကချောင်းလို့မကောင်းပါဘူး….။ဒါပေမယ့်ဒါဟာစုံစမ်းတာပဲ…ချောင်းတာမဟုတ်ဘူးလို့ကိုယ့်ကိုကိုယ်အားပေးပြီးအပေါက်လေးဆီကိုကျမမျက်နှာအပ်လိုက်ပါတော့တယ်။”စောက်ကောင်မ….”ဟုတ်တယ်….ကျမအသံမထွက်အောင်ဘဲဆဲလိုက်မိပါတယ်။ကြည့်လေဟိုအခန်းထဲမှာကျမရဲ့ဒက်ဒီကိုမြူဆွယ်နေတဲ့ကောင်မကသီတာမိုးပေါ့….။ ကုတင်စောင်းမှာဖင်တစ်ခြမ်းကိုတင်ပြီးထိုင်နေတယ်။သူ့ဘေးမှာဒက်ဒီကသူ့ခါးကိုဖက်ပြီးထိုင်နေတယ်။ပြီးတော့ဒက်ဒီကသူ့မျက်နှာကိုနမ်းနေပြန်ပါတယ်။”အို…အကိုကြီးရယ်….မိတ်ကပ်တွေပျက်ကုန်ပါအုံးမယ်…ရှင်…””ပြွတ်…ပြွတ်….”ကျမသိပ်ဝမ်းနည်းမိတယ်…။ဒက်ဒီဟာဒီကောင်မရဲ့ခါးကိုကိုင်ပြီးအတင်းစေ့ထားတဲ့နှုတ်ခမ်းကိုအငမ်းမရစုပ်နေလေရဲ့ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ….ဒက်ဒီရယ်….။ဒီလိုဆင်းရဲမွဲတေနေတဲ့တောကြုံအုံကြားကကောင်မကိုမှမယားငယ်ထားချင်ရသလား။သီတာမိုးကဒက်ဒီရဲ့အတွင်းရေးမှူးမလေးပါ။ကျမနဲ့သက်တူရွယ်တူဖြစ်ပြီးကျမလောက်နီးနီးလည်းလှပါတယ်။ကျမမျက်လုံးအကြောင်သားနဲ့ကြည့်မိနေတဲ့အချိန်မှာပဲဒက်ဒီကကောင်မလေးရဲ့ခါးသေးသေးကျဉ်ကျဉ်လေးကိုသိုင်းဖက်ပြီးနှုတ်ခမ်းကိုတအားစုပ်နေလေရဲ့….ကောင်မကလည်းကြည့်ပိုင်းလုံးမပီပီအရှက်မရှိဘူးဒက်ဒီလည်ပင်းကိုသိုင်းဖက်ပြီးမျက်နှာကိုအတင်းမော့ပေးနေလေရဲ့…”ပြွတ်…””မောတယ်…ကိုကြီးရယ်…ကိုကြီးကိုချစ်လို့သာဒီလိုအခန်းထဲကိုမိန်းကလေးတန်မဲ့လိုက်ခဲ့ပြီမဟုတ်လား…သီတာဘယ်တုန်းကမှသူများအိမ်မလည်ဖူးခဲ့ဘူး….ကိုကြီးကိုချစ်လို့သာပေါ့….ပြီးတော့လေကိုကြီးကိုသနားတယ်….””သီတာလေးရယ်…သိပ်စကားတတ်တာပဲ….””အို….ကိုကြီးကလည်းသီတာကိုပလီနေတယ်များထင်နေလို့လား….””မဟုတ်ပါဘူးအချစ်ရဲ့…ကိုကြီးကလေသီတာကိုချစ်လွန်းလို့ပါ…ဖြစ်နိုင်ရင်ငုံတောင်ထားချင်တယ်….””ဒါပဲနော်…လိုချင်တာရပြီးရင်တော့တမျိုးမပြောနဲ့…””သီတာကိုအခုကိုကြီးဒီကိုခေါ်လာတာကကိုကြီးရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပြောဖို့နဲ့သီတာဆီကခွင့်တောင်းချင်လို့…””ဘာလဲ….ပြောလေ…””ကိုကြီးသီတာကိုလက်ထပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်ထားတယ်….ဒီတော့သီတာကကိုကြီးရဲ့ကမ်းလှမ်းချက်ကိုလက်ခံပါ…”ကျမခေါင်းပေါ်ကိုတဲ့တဲ့ကြီးမိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သလိုပါပဲ။ဒက်ဒီသိပ်ရက်စက်တယ်….ကျမကိုတောင်ဘာမှအသိမပေးဘူး။မသကာဆိုကျမကိုနည်းနည်းပါးပါးပြောပြထားသင့်တာပေါ့….။”ဖြစ်ပါ့မလားကိုကြီးရယ်…ကလျာကသီတာနဲ့မတိမ်းမယိမ်းလေးနော်….ဘေးလူအမြင်မတော်ဘူးကွယ်….ကလျာကလည်းသဘောတူမယ်မထင်ဘူး….ကိုကြီးရယ်….””အို….သမီးကဒီလောက်သဘောထားမသေးပါဘူးကွယ်…ကိုကြီးပြောရင်ရပါတယ်…ကိုကြီးသိချင်တာအချစ်ရဲ့အဖြေကိုပဲ…””သီတာကြောက်တယ်ကိုကြီးရယ်….ပတ်ဝန်းကျင်ကသီတာ့ကိုဘယ်လိုပြောမလဲ…””အို…ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စားနေတာဘယ်သူ့ကိုဂရုစိုက်ရမှာလဲ…ပေါင်းရမှာကကိုကြီးနဲ့သီတာပါ…””ဟင်း…ကိုကြီးသဘောပါပဲလေ…နောက်မှသာသီတာဒူးနဲ့မျက်ရည်သုတ်မနေပါရစေနဲ့ကိုကြီးရယ်…”ဟွန်း….သိပ်ပြီးသနားဖို့ကောင်းတယ်…ပိုင်းလုံးမစကားသိပ်တတ်….ကျမငိုချင်စိတ်တောင်ပေါက်လာပါတယ်။လွန်ခဲ့တဲ့(၃)နှစ်လောက်ကကွယ်လွန်သွားတဲ့မာမီရဲ့နေရာမှာသူကဝင်လာချင်တယ်…ပြီးတော့ကျမချစ်တဲ့ဒက်ဒီကိုကျမရဲ့ရင်ခွင်ထဲကနေလုယူသွားချင်တယ်….ကျမကိုဘာရန်ငြိုးမှမရှိဘဲဘာလို့ဒီလိုများရက်စက်ရတာလဲ…သီတာစိုးရယ်…ဒီကောင်မအိမ်မှာလာပြီးအရာရာသြဇာလာပေးနေရင်ကျမဘယ်လိုနေရမှာလဲ….ဒက်ဒီရယ်…သမီးအတွက်နည်းနည်းလေးမှထည့်ပြီးမစဉ်းစားတော့ဘူးလား…သမီးကဖြင့်ဒက်ဒီအတွက်အစစအရာရာစဉ်းစားလိုက်ရတာ…ဒက်ဒီမှာသမီးတစ်ယောက်လုံးရှိသေးတယ်ဆိုတာသတိမှရသေးရဲ့လား…ကြည့်လေသူ့ကောင်မနဲ့ကြည်နူးနေလိုက်ကြတာ…ကျမမျက်လုံးအိမ်ထဲကမျက်ရည်တွေဒလဟောကျလာပါတယ်…အရွယ်ရောက်ပြီးမှဒါပထမဆုံးအကြိမ်ကျရခြင်းပါ…မျက်ရည်တွေဟာတားမနိုင်ဆီးမရတွေတွေကြီးကျနေပေမယ့်ရှေ့ကမြင်ကွင်းကတော့ဝေဝါးမသွားပါဘူးရှင်….။ကြည့်လေ….ဒက်ဒီရဲ့လက်တွေကသီတာစိုးရဲ့အင်္ကျီကြယ်သီးတွေကိုတယုတယဖြုတ်ပေးနေတယ်။သီတာစိုးကလည်းမျက်လုံးတွေစုံမှိတ်လို့ကလေးတစ်ယောက်လိုငြိမ်နေလေရဲ့….ကြည်ပြာရင့်ရောင်အိပ်ယာခင်းပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့သီတာစိုးရဲ့အလှဟာပြိုင်စံရှားအလှပါလို့ပြောရင်ဘယ်သူမှငြင်းမယ်မထင်ဘူး။နို့နှစ်ရောင်အသားအရေဟာကြည်ပြာရင့်ရောင်အောက်ခံအိပ်ယာခင်းပေါ်မှာထင်းထင်းကြီးလှလို့နေပါတယ်။ကျမကြည့်နေရင်းနဲ့ပဲသီတာစိုးရဲ့အင်္ကျီကြယ်သီးတွေပြုတ်သွားပါတယ်။နည်းတဲ့နို့ကြီးတွေမဟုတ်ဘူး…ကြီးမားမို့မောက်ပြီးထောင်ထနေတယ်။ဒက်ဒီကသူ့ကိုယ်ပေါ်ကအင်္ကျီလေးကိုချွတ်ပစ်လိုက်တယ်။”ကိုကြီးရယ်…”သူ့အသံဟာကျမကိုတောင်လွမ်းမောသွားစေရပါတယ်။ ချွဲသံလည်းမဟုတ်ဘူး…ရှက်သံလည်းမဟုတ်ဘူး။ဘာရယ်လို့ပြောရခက်တဲ့အသံပေါ့…တမျိုးလေးပဲ…။ဒက်ဒီကသူ့ဘရာစီယာကိုဖြုတ်နေတုန်းတိုးတိုးလေးငြီးလိုက်တာလေ…။ကြည့်ပါအုံး…ထိပ်မှာပတ္တမြားပွင့်လေးတွေတင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲလှလိုက်တဲ့နို့ကြီးတွေဖွေးဥနေတာပဲ..။ကျမကြည့်နေတုန်းမှာပဲဒက်ဒီဟာသူ့နှုတ်ခမ်းမွှေးကားကားကြီးတွေကိုမှအားမနာဘဲသီတာစိုးရဲ့နို့တစ်ဖက်ကိုငုံလိုက်တယ်။”အင့်…ဟင်း….ယားတယ်ကိုကြီးရဲ့…”ကောင်မလေးခါးကြီးကော့တက်လာပြီးမချိမဆန့်လေးငြီးပြောလေးပြောလိုက်တယ်။ကျမရင်ထဲမှာလေ…မရိုးမရွကြီးကိုဖြစ်လာရပါတယ်။”အား…ဟား…ကိုကြီးရယ်…ဟင်း…ဟင်း….”ဒက်ဒီခေါင်းကိုလက်နဲ့ပွတ်ရင်းမရှုနိုင်မကယ်နိုင်အောင်ငြီးနေလေရဲ့…။မိခင်ကကလေးကိုနို့တိုက်သလိုပဲဒီဖက်တဖက်ပြီးတော့ဟိုဖက်တဖက်ကိုပြောင်းပေးတယ်။ကျမရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်လာတယ်။ကိုယ့်နို့ကိုယ်အသာပြန်ပြီးဆုတ်နယ်ကြည့်မိတယ်။အားမရတာနဲ့အင်္ကျီကိုကြယ်သီးဖြုတ်ပြီးဘရာစီယာကိုမတင်လိုက်တယ်။လက်သီးဆုတ်နီးနီးရှိတဲ့နို့နှစ်လုံးကိုကိုင်ပြီးအသာညှစ်တယ်။အိုး…စီးပိုင်နေတာပါပဲ…။ထူးထူးခြားခြားကျမနို့တွေတင်းမာနေတာကိုသတိထားမိတယ်။နို့သီးတွေဟာလည်းသာမန်အချိန်မှာလိုအရေပြားနဲ့တသားတည်းကပ်မနေဘဲအပြင်ကိုသိသိသာသာကြီးထောင်ထပြီးနေတာကိုတွေ့ရပါတယ်။”အို…အို…ရှက်ပါတယ်ဆိုမှပဲ….အကိုကြီး….”ကျမသတိပြန်ဝင်လာပြီးကြည့်လိုက်တော့ကျမရဲ့ရင်ထဲမှာအေးကနဲဖြစ်သွားရပါတယ်။ဒက်ဒီဟာသီတာစိုးရဲ့ထဘီကိုအသာဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်ပြီလေ…။ဖြူဖွေးလုံးကျစ်ပြီးဖြောင့်စင်းတဲ့ပေါင်တန်တွေဟာသူမဝတ်ထားတဲ့ပင်တီအနက်ထဲကနေထိုးထွက်နေလေရဲ့…။စောက်ဖုတ်နေရာဟာဖောင်းမို့နေလိုက်တာလေ…ကျမတောင်သီတာစိုးကိုကြည့်ပြီးတပ်မက်စိတ်တွေပေါ်လာတယ်။ဒက်ဒီဆိုတဲ့မုဆိုးဖိုယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်တော့ပြောမနေနဲ့တော့…။”ကြည့်…အရမ်းကိုကဲနေပါလား….သီတာကိုမသနားတော့ဘူးလား…ကိုကြီးရယ်….သီတာရှက်လို့သေတော့မယ်..…”ဘယ်လောက်ပဲရှက်နေနေသူ့ပင်တီဘောင်းဘီအနက်လေးဟာလိပ်ပြီးခြေထောက်နှစ်ချောင်းကနေကျွတ်ထွက်သွားပြီလေ…ကျမမြင်ဖူးသမျှစောက်ဖုတ်တွေထဲမှာတော့သီတာစိုးရဲ့စောက်ဖုတ်ဟာအဖောင်းဆုံးအမို့ဆုံးပါပဲ။ရှေ့ဖက်ကိုအတော်လေးရောက်အောင်ဖောင်းမို့နေတာအဆီတဝင်းဝင်းနဲ့ပေါ့…။စောက်စေ့လေးဟာစောက်ပတ်ကြားကနေတိုးထွက်နေတာတွေ့ရတယ်။အမွှေးတွေဟာမဟူရာရောင်တောက်နေတယ်။ဒက်ဒီလက်တွေတုန်နေတယ်…။ကြည့်ရတာရယ်စရာကြီး။ဘာလဲကြောက်လို့လား။ဒက်ဒီကသီတာစိုးရဲ့စောက်ဖုတ်ကိုတုန်တုန်ရင်ရင်နဲ့လက်ဖဝါးနဲ့အုပ်ပြီးပွတ်သပ်နေတယ်။ဟိုကောင်မကလည်းပေါင်ကိုမသိမသာနဲ့ဟဟပေးနေတယ်။သိပ်ခံချင်နေပုံပဲ။ဒါပေမယ့်…ဒက်ဒီကသူ့ကိုမလိုးသေးဘူး။ကောင်မကိုကုတင်ပေါ်ကအိပ်ယာထူကြီးပေါ်ကိုတွန်းလှဲလိုက်တယ်။ဒီကုတင်ကြီးကမာမီရှိစဉ်ကတည်းကဒက်ဒီနဲ့အတူအိပ်တဲ့ကုတင်ကြီးနဲ့မွေ့ယာကြီးလေ။ပြီးတော့ဒက်ဒီကသူမရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုတဖက်တချက်စီကိုဖြဲချလိုက်တယ်။ဒီတော့မှသီတာစိုးရဲ့စောက်ပတ်ကိုသေသေချာချာမြင်ရတယ်။ပန်းနုရောင်သန်းပြီးစောက်စေ့ကြီးကအရှည်ကြီးအထဲနှုတ်ခမ်းလေးတွေကတွန့်လိပ်နေတယ်။လျှို့ဝှက်စွာပွင့်နေတဲ့နှင်းဆီတစ်ပွင့်ပါပဲ…။ဒက်ဒီဟာသီတာစိုးရဲ့စောက်ဖုတ်ကိုသူ့လက်မနှစ်ဖက်နဲ့ဖြဲပြီးသေချာကြည့်နေတယ်။”အို…ဘာလုပ်နေတာလဲလို့…ဒီမှာရှက်လို့သေတော့မယ်…”တုန်တုန်ရီရီလေးပြောသံကြောင့်သတိဝင်လာဟန်နဲ့ဒက်ဒီကသက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်တယ်။”ဟင်း…ဟင်း…လှလို့ပါကလေးရယ်…လှလွန်းလို့ပါ…””လှလည်းမကြည့်နဲ့…ရှက်တယ်…””အိုကွယ်…ချစ်တယ်ဆို…””မလိုချင်ဘူး…သီတာသိပ်ရှက်တယ်…””ကောင်းပါပြီတဲ့ဗျာ…ကောင်းပါပြီတဲ့…”ဒက်ဒီဟာသီတာစိုးစောက်ဖုတ်ကိုမျက်နှာလွှဲလိုက်သလား…ဝေးပါသေးတယ်။တစ်ခါထဲအို…ကျမတောင်ပြောရမှာရှက်မိတယ်။ဒက်ဒီလေ…သီတာစိုးစောက်ဖုတ်ကိုမျက်နှာအပ်ပြီးတပြတ်ပြတ်ယက်ပေးနေလေရဲ့…။ဟိုကောင်မသီတာစိုးကဘာလုပ်သလဲသိလား…ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုဖြဲပေးပြီးဖင်ကိုကော့ကော့ပေးနေလေရဲ့…။ သူ့လက်သည်းရှည်ကြီးတွေနဲ့အဖိုးတန်အိပ်ယာခင်းကိုအားမနာတမ်းကုတ်ခြစ်နေလေရဲ့…။”ဟင့်…ဟင့်…အိုး…ကိုကြီး…ရှီး….အား….ဟင့်…အဟင့်….အင့်…အိုး…ကွယ်…”ဒက်ဒီဟာစောက်ခေါင်းထဲကိုသူ့ခေါင်းကြီးနဲ့လိုးမတတ်သီတာမိုးစောက်ဖုတ်ကိုယက်ပေးနေပါတယ်။”အိုး…သူ့နှုတ်ခမ်းမွှေးကြီးတွေကသိပ်…သိပ်…အိုး…ဟင်း..ဟင်း….နှုတ်ခမ်းမွှေးနဲ့မကလိပါနဲ့ဆို….ဒီမှာမနေတတ်တော့ဘူး…အိုး…အင်း….ဟင်း….”ကြားရတဲ့အသံကနားမချမ်းသာစရာရမက်သံပေမယ့်ကျမဒူးတွေမခိုင်ချင်တော့ဘူး။ကျမရဲ့ပေါင်ရင်းဆီကယားကျိကျိဝေဒနာကိုခံစားနေရတယ်။ဒါကြောင့်အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပေါင်ခြင်းပွတ်နေမိတယ်။”အ…အ…အား…အား…ကိုကြီး…ကိုကြီး…အိ…အင်း…”အံကိုကြိတ်ပြီးအသံစူးစူးလေးနဲ့မချိမဆန့်အော်သံကြောင့်ကျမသူတို့ဆီကိုအာရုံပြန်ရောက်သွားရပါတယ်။သီတာစိုးတစ်ယောက်ဒက်ဒီ့ခေါင်းကိုကိုင်ပြီးအတင်းပဲစောက်ဖုတ်နဲ့ဖိကပ်ပေးထားတယ်။သူကိုယ်တိုင်လည်းတစ်မိနစ်ကျော်ကျော်လောက်ခါးကြီးကော့ပြီးဆတ်ဆတ်ခါနေတယ်။”ဘုန်း…”မွှေ့ယာထူကြီးပေါ်ကိုကောင်မရဲ့ဖင်ကြီးပစ်ကျသွားသံပါပဲ…။ဒက်ဒီမျက်နှာကလည်းသူ့ဖင်နဲ့အတူအောက်ကိုငိုက်ပါသွားတယ်။ဖြစ်မှဖြစ်ရလေဒက်ဒီရယ်…။ဒီလောက်တောင်တဏှာကြီးရသလား…။”ဟား…””အိုး…ကိုကြီးရယ်…ပေကျံနေတာပဲ…””ဒါဆိုသုတ်ပေးလေ…”ဟုတ်ပါတယ်ရှင်…ဒက်ဒီမျက်နှာဟာပေကျံပြီးပြောင်လက်နေပါတယ်။အထူးသဖြင့်ပါးစပ်တဝိုက်နဲ့မေးစေ့မှာပါ။ဒက်ဒီသုတ်ခိုင်းလိုက်တော့သီတာစိုးကဒက်ဒီမေးစေ့ကိုတယုတယကိုင်ပြီးလက်ကိုင်ပုဝါနဲ့သုတ်ပေးမလို့လုပ်တော့…”ဟင့်အင်း…ဒီလိုမသုတ်နဲ့…နှမျောစရာကြီး…””ဒါဖြင့်…””ဟဲဟဲ…ကိုယ့်မျက်နှာကိုနမ်းပြီးသုတ်ပေး…””ဟွန်း….သိပ်တတ်တယ်…”သီတာစိုးဟာဒက်ဒီကိုအပိုင်ကိုင်ထားနိုင်ပြီဆိုတာကျမသိလိုက်ပါတယ်။သိပ်လည်းလှပြီးတော့အယုအယကလည်းကောင်းပါတယ်။ကြည့်လေ…ဒက်ဒီခိုင်းတာကိုမျက်စောင်းလေးတစ်ချက်သာချိတ်ပြီးသူ့ဘေးမှာဝင်လှဲနေတဲ့ဒက်ဒီမျက်နှာကိုလိုက်နမ်းနေတာအနှံ့ပဲ…။ပြီးတော့လျှာနဲ့လည်းလျှောက်ယမ်းနေသေးတယ်။ဒီကောင်မအပျိုမှဟုတ်ရဲ့လားမသိဘူး။ဒက်ဒီဟာသူ့ရဲ့အင်္ကျီကိုချွတ်လိုက်ပြီးတဖန်ဘောင်းဘီကိုလည်းချွတ်လိုက်ပြန်တယ်။ကျမသတိပြန်ဝင်လာပြီးကြည့်လိုက်တော့ကျမရဲ့ရင်ထဲမှာအေးကနဲဖြစ်သွားရပါတယ်။ဒက်ဒီဟာသီတာစိုးရဲ့ထဘီကိုအသာဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်ပြီလေ…။ဖြူဖွေးလုံးကျစ်ပြီးဖြောင့်စင်းတဲ့ပေါင်တန်တွေဟာသူမဝတ်ထားတဲ့ပင်တီအနက်ထဲကနေထိုးထွက်နေလေရဲ့…။စောက်ဖုတ်နေရာဟာဖောင်းမို့နေလိုက်တာလေ…ကျမတောင်သီတာစိုးကိုကြည့်ပြီးတပ်မက်စိတ်တွေပေါ်လာတယ်။ဒက်ဒီဆိုတဲ့မုဆိုးဖိုယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်တော့ပြောမနေနဲ့တော့…။”ကြည့်…အရမ်းကိုကဲနေပါလား….သီတာကိုမသနားတော့ဘူးလား…ကိုကြီးရယ်….သီတာရှက်လို့သေတော့မယ်..…”ဘယ်လောက်ပဲရှက်နေနေသူ့ပင်တီဘောင်းဘီအနက်လေးဟာလိပ်ပြီးခြေထောက်နှစ်ချောင်းကနေကျွတ်ထွက်သွားပြီလေ…ကျမမြင်ဖူးသမျှစောက်ဖုတ်တွေထဲမှာတော့သီတာစိုးရဲ့စောက်ဖုတ်ဟာအဖောင်းဆုံးအမို့ဆုံးပါပဲ။ရှေ့ဖက်ကိုအတော်လေးရောက်အောင်ဖောင်းမို့နေတာအဆီတဝင်းဝင်းနဲ့ပေါ့…။စောက်စေ့လေးဟာစောက်ပတ်ကြားကနေတိုးထွက်နေတာတွေ့ရတယ်။အမွှေးတွေဟာမဟူရာရောင်တောက်နေတယ်။ဒက်ဒီလက်တွေတုန်နေတယ်…။ကြည့်ရတာရယ်စရာကြီး။ဘာလဲကြောက်လို့လား။ဒက်ဒီကသီတာစိုးရဲ့စောက်ဖုတ်ကိုတုန်တုန်ရင်ရင်နဲ့လက်ဖဝါးနဲ့အုပ်ပြီးပွတ်သပ်နေတယ်။ဟိုကောင်မကလည်းပေါင်ကိုမသိမသာနဲ့ဟဟပေးနေတယ်။သိပ်ခံချင်နေပုံပဲ။ဒါပေမယ့်…ဒက်ဒီကသူ့ကိုမလိုးသေးဘူး။ကောင်မကိုကုတင်ပေါ်ကအိပ်ယာထူကြီးပေါ်ကိုတွန်းလှဲလိုက်တယ်။ဒီကုတင်ကြီးကမာမီရှိစဉ်ကတည်းကဒက်ဒီနဲ့အတူအိပ်တဲ့ကုတင်ကြီးနဲ့မွေ့ယာကြီးလေ။ ပြီးတော့ဒက်ဒီကသူမရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုတဖက်တချက်စီကိုဖြဲချလိုက်တယ်။ဒီတော့မှသီတာစိုးရဲ့စောက်ပတ်ကိုသေသေချာချာမြင်ရတယ်။ပန်းနုရောင်သန်းပြီးစောက်စေ့ကြီးကအရှည်ကြီးအထဲနှုတ်ခမ်းလေးတွေကတွန့်လိပ်နေတယ်။လျှို့ဝှက်စွာပွင့်နေတဲ့နှင်းဆီတစ်ပွင့်ပါပဲ…။ဒက်ဒီဟာသီတာစိုးရဲ့စောက်ဖုတ်ကိုသူ့လက်မနှစ်ဖက်နဲ့ဖြဲပြီးသေချာကြည့်နေတယ်။”အို…ဘာလုပ်နေတာလဲလို့…ဒီမှာရှက်လို့သေတော့မယ်…”တုန်တုန်ရီရီလေးပြောသံကြောင့်သတိဝင်လာဟန်နဲ့ဒက်ဒီကသက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်တယ်။”ဟင်း…ဟင်း…လှလို့ပါကလေးရယ်…လှလွန်းလို့ပါ…””လှလည်းမကြည့်နဲ့…ရှက်တယ်…””အိုကွယ်…ချစ်တယ်ဆို…””မလိုချင်ဘူး…သီတာသိပ်ရှက်တယ်…””ကောင်းပါပြီတဲ့ဗျာ…ကောင်းပါပြီတဲ့…”ဒက်ဒီဟာသီတာစိုးစောက်ဖုတ်ကိုမျက်နှာလွှဲလိုက်သလား…ဝေးပါသေးတယ်။တစ်ခါထဲအို…ကျမတောင်ပြောရမှာရှက်မိတယ်။ဒက်ဒီလေ…သီတာစိုးစောက်ဖုတ်ကိုမျက်နှာအပ်ပြီးတပြတ်ပြတ်ယက်ပေးနေလေရဲ့…။ဟိုကောင်မသီတာစိုးကဘာလုပ်သလဲသိလား…ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုဖြဲပေးပြီးဖင်ကိုကော့ကော့ပေးနေလေရဲ့…။သူ့လက်သည်းရှည်ကြီးတွေနဲ့အဖိုးတန်အိပ်ယာခင်းကိုအားမနာတမ်းကုတ်ခြစ်နေလေရဲ့…။”ဟင့်…ဟင့်…အိုး…ကိုကြီး…ရှီး….အား….ဟင့်…အဟင့်….အင့်…အိုး…ကွယ်…”ဒက်ဒီဟာစောက်ခေါင်းထဲကိုသူ့ခေါင်းကြီးနဲ့လိုးမတတ်သီတာမိုးစောက်ဖုတ်ကိုယက်ပေးနေပါတယ်။”အိုး…သူ့နှုတ်ခမ်းမွှေးကြီးတွေကသိပ်…သိပ်…အိုး…ဟင်း..ဟင်း….နှုတ်ခမ်းမွှေးနဲ့မကလိပါနဲ့ဆို….ဒီမှာမနေတတ်တော့ဘူး…အိုး…အင်း….ဟင်း….”ကြားရတဲ့အသံကနားမချမ်းသာစရာရမက်သံပေမယ့်ကျမဒူးတွေမခိုင်ချင်တော့ဘူး။ကျမရဲ့ပေါင်ရင်းဆီကယားကျိကျိဝေဒနာကိုခံစားနေရတယ်။ဒါကြောင့်အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပေါင်ခြင်းပွတ်နေမိတယ်။”အ…အ…အား…အား…ကိုကြီး…ကိုကြီး…အိ…အင်း…”အံကိုကြိတ်ပြီးအသံစူးစူးလေးနဲ့မချိမဆန့်အော်သံကြောင့်ကျမသူတို့ဆီကိုအာရုံပြန်ရောက်သွားရပါတယ်။သီတာစိုးတစ်ယောက်ဒက်ဒီ့ခေါင်းကိုကိုင်ပြီးအတင်းပဲစောက်ဖုတ်နဲ့ဖိကပ်ပေးထားတယ်။သူကိုယ်တိုင်လည်းတစ်မိနစ်ကျော်ကျော်လောက်ခါးကြီးကော့ပြီးဆတ်ဆတ်ခါနေတယ်။”ဘုန်း…”မွှေ့ယာထူကြီးပေါ်ကိုကောင်မရဲ့ဖင်ကြီးပစ်ကျသွားသံပါပဲ…။ဒက်ဒီမျက်နှာကလည်းသူ့ဖင်နဲ့အတူအောက်ကိုငိုက်ပါသွားတယ်။ဖြစ်မှဖြစ်ရလေဒက်ဒီရယ်…။ဒီလောက်တောင်တဏှာကြီးရသလား…။”ဟား…””အိုး…ကိုကြီးရယ်…ပေကျံနေတာပဲ…””ဒါဆိုသုတ်ပေးလေ…”ဟုတ်ပါတယ်ရှင်…ဒက်ဒီမျက်နှာဟာပေကျံပြီးပြောင်လက်နေပါတယ်။အထူးသဖြင့်ပါးစပ်တဝိုက်နဲ့မေးစေ့မှာပါ။ဒက်ဒီသုတ်ခိုင်းလိုက်တော့သီတာစိုးကဒက်ဒီမေးစေ့ကိုတယုတယကိုင်ပြီးလက်ကိုင်ပုဝါနဲ့သုတ်ပေးမလို့လုပ်တော့…”ဟင့်အင်း…ဒီလိုမသုတ်နဲ့…နှမျောစရာကြီး…””ဒါဖြင့်…””ဟဲဟဲ…ကိုယ့်မျက်နှာကိုနမ်းပြီးသုတ်ပေး…””ဟွန်း….သိပ်တတ်တယ်…”သီတာစိုးဟာဒက်ဒီကိုအပိုင်ကိုင်ထားနိုင်ပြီဆိုတာကျမသိလိုက်ပါတယ်။သိပ်လည်းလှပြီးတော့အယုအယကလည်းကောင်းပါတယ်။ကြည့်လေ…ဒက်ဒီခိုင်းတာကိုမျက်စောင်းလေးတစ်ချက်သာချိတ်ပြီးသူ့ဘေးမှာဝင်လှဲနေတဲ့ဒက်ဒီမျက်နှာကိုလိုက်နမ်းနေတာအနှံ့ပဲ…။ပြီးတော့လျှာနဲ့လည်းလျှောက်ယမ်းနေသေးတယ်။ဒီကောင်မအပျိုမှဟုတ်ရဲ့လားမသိဘူး။ဒက်ဒီဟာသူ့ရဲ့အင်္ကျီကိုချွတ်လိုက်ပြီးတဖန်ဘောင်းဘီကိုလည်းချွတ်လိုက်ပြန်တယ်။”အိုး…”ဒက်ဒီလီးကြီးပေါ့…နည်းတဲ့လီးကြီးမဟုတ်ဘူး။”ကိုင်ကြည့်နော်…ကလေးရယ်….ရင်းနှီးသွားအောင်ပေါ့….””ကြည့်…သိပ်ဆိုးတာပဲ…”ဒက်ဒီအူသိပ်မြူးနေတယ်။မယားအသစ်စက်စက်လေးကသိပ်လိမ္မာနေတယ်လေ။ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့သီတာစိုးလက်ကိုယူပြီးသူ့လီးကြီးပေါ်ကိုအသာတင်ပေးလိုက်တယ်။ကြည့်ပါအုံး…နီရဲပြီးအကြောပြိုင်းပြိုင်းဖြစ်နေတဲ့လီးကြီးနဲ့ဖယောင်းလိုနူးညံ့ဖြူဖွေးနေတဲ့လက်ချောင်းကစ်ကစ်လေးတွေဟာယှဉ်တွဲလို့…။ လီးအုံကြီးအထက်နားလီးအရင်းကနေဆုတ်ကိုင်လိုက်တော့အပေါ်မှာလက်သုံးလုံးစာလောက်လွတ်နေတယ်။ပြီးတော့လက်ချောင်းလေးတွေကတပတ်မဆုတ်မိဘူး။လီးလုံးပတ်ကကြီးတော့ကြားမှာလက်နှစ်လုံးလောက်လွတ်နေတယ်။”ချစ်စရာမကောင်းဘူးလား…””ဟင့်အင်း….ကြောက်တယ်…””ကစ်…ပေးလိုက်ပါလားသီတာလေးရယ်…ကလေးကဘယ်လောက်သဘောထားကောင်းတယ်ဆိုတာသိရတာပေါ့…”သီတာစိုးကဒက်ဒီ့ကိုကြာကြည့်လေးကြည့်ပြီးလီးပေါ်မျက်နှာအပ်လိုက်တယ်။သူ့ဆံပင်တွေကထွေးကနဲဒက်ဒီ့ပေါင်ရင်းပေါ်ကိုကျလာလို့ဘာမှမမြင်ရတော့ဘူး။”အ…အား….သီတာရယ်….ကောင်းလိုက်တာ….အား…အိုး…ရှီး…ကျွတ်…ကျွတ်…အား…ဟား….ရှီး…”အို…သိပ်အိန္ဒြေကြီးတဲ့ဒက်ဒီတစ်ယောက်ဘယ်လိုဖြစ်သွားရတာလဲ…ကြည့်လေ…ခါးကြီးကကော့လိပ်ပြီးဖြစ်နေလိုက်တာ…သီတာစိုးခေါင်းကနိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်နဲ့…မတော်စိတ်ပေါက်ပြီးဒက်ဒီလီးကိုကိုက်ဖြတ်လိုက်ရင်ဒုက္ခ…။ဒက်ဒီကိုကြည့်အုံး…သူ့ဖက်ဖင်ပေးပြီးကြုံ့ကြုံ့လေးမိန်းမထိုင်ထိုင်နေတဲ့သီတာစိုးရဲ့နောက်ကိုပြူးပြူးလေးထွက်နေတဲ့စောက်ဖုတ်ထဲကိုလက်ခလယ်ထိုးသွင်းပြီးထုတ်ချီသွင်းချီမွှေချီလုပ်နေတယ်။သီတာစိုးကလည်းဖင်လေးတကြွကြွနဲ့ပေါ့။စောက်ဖုတ်ထဲကအရည်တွေထွက်နေတယ်ထင်ပါရဲ့…။”အ…အ….အား…အား….သီတာရယ်…ရှီး…အိုး…သေပါပြီ….သီ..သီတာရယ်….”ပြန်မော့လာတဲ့သီတာစိုးရဲ့ပါးစပ်မှာဒက်ဒီ့အရည်တွေပေနေတယ်ဆိုတာတော့ပြောစရာလိုမယ်မထင်ပါဘူး…။ကောင်မကသူ့နှုတ်ခမ်းကိုသူ့လျှာနဲ့ပြန်ယက်နေတယ်။ဒါကိုဒက်ဒီကကြည်ကြည်နူးနူးနဲ့အားမလိုအားမရငေးကြည့်နေလေရဲ့…။ဒက်ဒီ့လီးကြီးကတဖြည်းဖြည်းနဲ့ပြန်ပျော့သွားပါပြီ။နှစ်ယောက်သားငြိမ်ပြီးအတော်ကြာကြာဖက်ထားကြတယ်။မငြိမ်တာကတော့ကျမပါပဲ…။ကြည့်လေ…ဘယ်လိုကနေဘယ်လိုကျမလက်ကကျမစောက်ဖုတ်ကိုပွတ်မိနေတယ်မသိဘူး။နိုင်လွန်ပင်တီလေးအောက်ကနေစောက်ဖုတ်လေးကနူးညံ့တဲ့အထိအတွေ့ကိုပေးနေတယ်။အားမရပါဘူး…ပူလောင်တဲ့မြင်ကွင်းတွေကိုတွေ့နေရတာကိုး…။ဒါကြောင့်ကျမဟာကျမဘာသာပင်သတိမထားမိဘဲလှန်တင်ထားမိတဲ့ထဘီကိုချွတ်ချလိုက်တယ်။ပြီးတော့ပင်တီကိုအသာချွတ်လိုက်တယ်။စောက်ဖုတ်လေးဟာလန်းသွားသလိုပဲ…။စောက်ဖုတ်နဲ့လက်ဟာဘာမှအခုအခံမရှိဘဲတွေ့မိကြတယ်။ကြက်သီးဖြန်းကနဲထသွားမိတယ်။နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်ကိုလက်ညှိုးနဲ့လက်သူကြွယ်နှစ်ခုနဲ့ဖိပြီးအမွှာနှစ်ခြမ်းကိုဟလိုက်တယ်။ပြီးတော့လက်ခလယ်ကိုမြောင်းထဲဖိချလိုက်တယ်။တကိုယ်လုံးဆတ်ဆတ်တုန်ပြီးတော့ချွေးတွေပျံလာတယ်။စောက်ဖုတ်ကိုအလျားလိုက်လက်ခလယ်နဲ့ဆွဲကြည့်မိတယ်။ဘယ်လိုပြောရမလဲ။လျှပ်စစ်နဲ့အတို့ခံရသလိုခံစားလိုက်ရတယ်။ကျမမနေနိုင်တော့ဘူး။စောက်စေ့ကိုအသာလေးကလိပေးနေမိတယ်။”အင့်…ဟင်း…”အံသြစရာကောင်းလောက်အောင်လက်ချောင်းလေးတွေပေါ်ကိုပူနွေးစေးပြစ်တဲ့အရည်တွေပွက်ကနဲကျလာတယ်။မရဲတရဲနဲ့စောက်ခေါင်းထဲကိုလက်ခလယ်ကိုချော့သွင်းလိုက်မိတယ်။”ဖြစ်ပါ့မလားကိုကြီးရယ်….သီတာကြောက်တယ်….””မကြောက်ပါနဲ့အချစ်လေးရယ်…ကိုကြီးအဆင်ပြေအောင်လုပ်ပေးပါ့မယ်…ကလေးနာအောင်မလုပ်ပါဘူးနော်……””အင်းနော်….သိပ်ကြမ်းရင်ငိုမှာပဲ…””အေးပါ….အပေါ်ရောအောက်ရောငိုပေါ့….””ဘာပြောတယ်…”သီတာစိုးတကယ်ပဲစိတ်ဆိုးသွားပုံရတယ်။မျက်နှာရဲသွားတယ်လေ။”ကြည့်…ချစ်တယ်ဆိုပြီးသိပ်ဆိုးတယ်…အကိုကြီးကချစ်လို့စတာပါ…””အကိုကြီး….သီတာကသဘောလွယ်လို့သီတာ့ကိုကလေကချေလိုဆက်ဆံနေတာလား….””မဟုတ်ရပါဘူးဗျာ…ရင်းရင်းနှီးနှီးဆက်ဆံတာပါ…””ဒါဘဲနော်….ပြီးမှဖျာလိုခင်းပြီးမနင်းနဲ့…””အဟား…”ရယ်ရင်းမောရင်းနဲ့ဒက်ဒီဟာပက်လက်လှန်ပြီးအိပ်နေတဲ့သီတာရဲ့ပေါင်ကြားကိုဝင်ထိုင်ပါတယ်။ပြီးတော့သီတာစိုးကိုတစောင်းအနေအထားလုပ်ပေးလိုက်ပြီးအောက်ဖက်ကခြေတစ်ဖက်ကိုအလျားလိုက်ဆန့်ထားပြီးနောက်တစ်ဖက်ကိုရင်ဘတ်နဲ့ထိတဲ့အထိကွေးပြီးမထားပါတယ်။”အို…အကိုကြီးဘယ်လိုတွေလျှောက်လုပ်နေတာလဲ….ဟင်း…ကိုကြီးရယ်….သီတာအနေခက်လိုက်တာ…””အိုး….ကလေးကလည်းခဏလေး…ကြာရင်ဒီလိုအမြဲနေချင်တယ်လို့ဖြစ်သွားမယ်…””ကြည့်…စကားသိပ်တတ်တာပဲ…”ချစ်သူခေါ်မလားဘာလားတော့မသိဘူး…သူတို့နှစ်ယောက်ပလူးပလဲလုပ်နေတာကျမကြည့်ပြီးအထီးကျန်သလိုခံစားရပါတယ်။ကျမချစ်သူကကျမကိုတစ်ရက်ထဲအားရအောင်လိုးပြီးမလေးရှားမှာအလုပ်သွားလုပ်တာခုဆို(၃)လတောင်ကျော်သွားပါပြီ။ကျမကတော့ဆန့်တငံ့ငံ့နဲ့အထီးကျန်နေခဲ့ရတာပေါ့။ပေါင်တစ်ချောင်းဆန့်တစ်ချောင်းကွေးကာမပြီးဖြဲထားတဲ့သီတာစိုးရဲ့စောက်ဖုတ်ဟာကော့နေတဲ့ဖင်ကြားအောက်ကနေပြူးထွက်နေတယ်။ဒက်ဒီကလက်တစ်ဖက်နဲ့သူ့လီးကြီးကိုကိုင်ပြီးအဲ့ဒီဟတတဖြစ်နေတဲ့စောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့လိုက်တယ်။ပြီးတော့ဆက်မသွင်းသေးဘဲအဝမှာတင်ရှေ့တိုးနောက်ငင်နဲ့လုပ်ပေးနေတယ်။သီတာစိုးဟာအားမလိုအားမရနဲ့ဖင်ကြီးကိုကော့ကော့ပေးရင်း…”ဟင်း….ကိုကြီး….ဘာလုပ်နေတာလဲလို့…”ငိုတော့မလိုမဲ့မဲ့လေးပြောလိုက်တဲ့အသံလေးဟာကျမအသွေးအသားတွေကိုဆူဝေစေပါတယ်။ကျမလက်ဖျားတွေဟာတုန်ရီပြီးအာခေါင်တွေဟာခြောက်လာရပါတယ်။ပြီးတော့လည်းဒူးကမခိုင်တော့ပါဘူး။ကျမစောက်ဖုတ်ထဲကတစုံတရာကိုတောင်းတနေတယ်ဆိုတာကျမသိတယ်။ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…အနားမှာရှိတဲ့ကုလားထိုင်ကိုဆွဲပြီးခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုဒူးကွေးပြီးခြေဖဝါးကကုလားထိုင်ပေါ်မှာထောင်ထားလိုက်ပါတယ်။အခုဆိုကျမနဲ့သီတာစိုးဟာလှဲနေတာနဲ့မတ်တပ်ရပ်နေတာပဲကွာတော့တယ်။”အ…အ…ကိုကြီး…”ကျမအာရုံပြန်ပြောင်းလိုက်ရတယ်။ဒက်ဒီဒစ်ကြီးဟာသီတာစိုးရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲကိုမြုပ်ဝင်သွားပြီးသီတာစိုးခမျာမွေ့ယာခင်းကိုအတင်းဆုတ်ထားရတယ်။ ဒက်ဒီကတော့သူ့ခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုကွေးပြီးသီတာစိုးရဲ့ပြောင်လက်နေတဲ့ဖင်သားဖွေးဖွေးကြီးကိုလက်ဝါးနဲ့အသာပွတ်ပေးနေတယ်။သူကတော့တစောင်းဖြစ်နေတဲ့သီတာစိုးရဲ့ဆန့်ထားတဲ့ပေါင်တစ်ချောင်းကိုခွပြီးထိုင်နေလေရဲ့…”အ…အား…ကိုကြီး….ကိုကြီး….”အို…ဒက်ဒီကရက်စက်လိုက်တာရှင်…ဟုတ်တယ်။ကျမသီတာစိုးကိုဘယ်လောက်မုန်းမုန်းမိန်းမချင်းတော့ကိုယ်ချင်းစာတယ်။ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ဒက်ဒီဟာကွေးထားတဲ့သီတာစိုးရဲ့ခြေထောက်ကိုရင်ဘတ်ထိအောင်ကွေးထားရာကနေဘေးတိုက်ဖြဲလိုက်ပြီးသူ့လီးကိုစောက်ခေါင်းထဲကိုအဆုံးထိသွင်းလိုက်လို့ပါပဲ။သီတာစိုးရဲ့အော်သံဟာကျမရဲ့ရင်ထဲမှာပဲ့တင်ထပ်သွားပါတယ်။…

မမှားသင့်တာတွေ မှားခဲ့ကြတဲ့ ညတစ်ည

ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးထဲက.. ကမ်းနားလမ်း.. မင်းရွာမှာ.. နေထိုင်တဲ့ ဖိုးထူး ဆိုတာ အသားခပ်ညိုညို.. ခန္ဓာကိုယ်က ကျစ်လစ်ပြီး ယောကျ်ားပီသသော မျက်နှာမျိုး ပိုင်ဆိုင်ကာ…

မီးနှင့်ထိသော ဖယောင်း

ယနေ့သည် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ ချစ်သူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသည့် valentine day (ဖေဖော်ဝါရီ ၁၄ရက်နေ့) ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ရည်းစားရှိသူတွေက နေ့လည်ကတည်းက တလှုပ်လှုပ်…